ข่าวโศกนาฏกรรมเครื่องเล็กบินขาดการติดต่อสูญหายในเขตป่าลึกท่ามกลางเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนของประเทศอินโดนิเซีย คาดว่า นายดนุพล นักธุรกิจชาวไทยพร้อมภรรยาและนักบินเสียชีวิต โดยตามรายงานข่าวระบุว่านายดนุพลเป็นผู้ทำหน้าที่เป็นนักบินผู้ช่วยด้วยตนเอง

          เสี่ยอำพล นักธุรกิจหมื่นล้านประธานกรรมการบริหารของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชั้นนำระดับประเทศเพื่อนรักของดนุพลนึกอยากมีลูกชายมานานแล้ว เขารับอาสาเป็นผู้รับอุปการะและพร้อมส่งเสริมเด็กทั้งสองคนในทุกๆด้าน อีกทั้งยังก้าวเข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในกิจการบริษัทประคับประคองเพื่อส่งคืนให้ในวันที่ลูกชายของเพื่อนรักเติบโตพร้อมจะสานต่อกิจการของพ่อ

ผู้คนในแวดวงสังคมธุรกิจต่างรู้ว่าเสี่ยอำพลเห่อเด็กทั้งสองมากเลี้ยงดูออกหน้าออกตาถึงกับพาไปนั่งเชียร์ทีมรักติดขอบสนามฟุตบอลที่ประเทศอังกฤษ ทั้งสองถูกเลี้ยงดูอย่างดีเลิศเติบโตเป็นหนุ่มรูปงามทั้งหน้าตาและกริยามารยาทต่างกับ อัญชลิกา ลูกสาวแท้ๆที่ดูจะไม่ค่อยเชิดหน้าชูตาเสียเลย กว่าจะเข็นกันจนจบม.หกได้ข่าวลือเค้าว่าเสี่ยอำพลต้องเสนอเปลี่ยนโทรทัศน์ใหม่ให้ทั้งโรงอาหาร

ถามถึงเรื่องหัวใจ อัญชลิกามักบ่นกับพ่อเสมอว่าครองภพเย็นชาคล้ายกับมีรังสีแห่งความเครียดแผ่ซ่านรอบตัวตลอดเวลา เก็บความรู้สึกเก่งและไม่ประณีประนอม เคยบอกเธอตรงๆด้วยซ้ำว่าจะไม่ยอมกินบนเรือนขี้รดหลังคาอย่างเด็ดขาด เสี่ยอำพลได้แต่ยิ้มลูบหัวปลอบโยนอย่างเอ็นดู ไม่ใช่เธอไม่สวยหรือดึงดูดใจแต่อย่างไรในทางตรงกันข้ามลูกสาวของเขานั้นเพียบพร้อมงดงามอบอวลด้วยกลิ่นสเน่ห์ของวัยแรกสาว ก็คงจะมีแค่แมลงหน้าโง่อย่างนายครองภพที่ยังถือยศถืออย่างทำเป็นยึดขนบจารีตทั้งที่เขาอุตส่าห์ยอมตามใจเปิดโอกาสทำเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ตั้งหลายครั้งหลายหน

          "ภพ.. ชั้นจะส่งน้องชายแกไปเรียนเมืองนอก แกโอเคมั้ย" เสี่ยอำพลเปรยถาม สีหน้าครองภพเรียบเฉย "นายครองพลถึงจะดูไม่ค่อยเป็นโล้เป็นพายแต่เอาจริงๆก็พึ่งพาได้ ส่งไปพร้อมกันยัยอัญจะได้มีเพื่อน"
          "ผมจะย้ำกำชับให้ครองพลดูแลน้องอย่างดีที่สุด" ครองภพสูดหายใจ
          "โอ้ย.. แค่ให้เรียนจบไม่ควงผัวฝรั่งกลับมาถอนหงอกพ่อมันก็เอาแล้ว บอกน้องชายแกให้ช่วยคอยเป็นหูเป็นตาก็พอ"

          "ไม่น้อยใจนะที่ชั้นไม่ส่งแกไปเรียนเมืองนอก" เสี่ยอำพลจ้องสบตา
          "ไม่ครับ.."

          "และชั้นก็ไม่เคยคิดจะแยกแกกับยัยอัญเพราะฉะนั้นอย่าเข้าใจผิด ลูกสาวชั้นปลื้มแกมากของแบบนี้คู่แล้วไม่แคล้วกันยัยอัญเองก็ยังต้องเจอโลกกว้างผ่านพบผู้คนอีกมากมาย ชั้นเลี้ยงลูกให้เป็นนักธุรกิจ มันจะต้องเรียนรู้เองว่าผู้คนบนโลกใบนี้ไม่ได้นิสัยดีเหมือนแกทุกคน"

          "ครับ.." ครองภพหลบตาก้มหน้า

          "ยัยอัญน่ะ ถึงจะแค่ทำตัวสวยไปวันๆแต่มันก็ไม่ได้โง่ใครมาดีมาร้ายยังไงมันมองออกชั้นสอนของชั้นมาดี ถึงมันจะเรียนหนังสือหนังหาไม่ค่อยได้เรื่องก็เถอะนะ" เสี่ยอำพลยิ้มจุดบุหรี่สูบอย่างสบายอารมณ์

          "แกอยู่ใกล้ๆชั้นนี่แหละ รับรองมีเรื่องให้ทำสนุกกว่าไปเรียนเมืองนอกเยอะ หึๆ.."

....................

ว่างมาก หยุดรอบนี้คงอีกหลายเดือน ตั้งใจจะเขียนให้จบ

ร่วมชี้นำแนะแนวทางได้ครับ

เปิดมาแบบนี้ เดาทางกันไม่ถูกเลย
ไม่รู้จะออกมาหน้าไหน
ขอบคุณครับ

ตามจนกว่าจะเขียนจบครับ ไปให้สุดว่าเรื่องราวจะดำเนินต่อไปอย่างไรครับ

ส่ง2คนนั้นไปกินกันที่เมืองนอก​  คนนี้แห้วอยู่เมืองไทย

ก็มีซัมซิงกันที่เมืองนอก กับมาแค่งานกับคนะพี่ แต่แอบมีสัมพันธ์กับคนน้อง 

ในใจจริงๆอาจจะชอบก็ได้ แต่ในความเป็นพี่เลยต้องเก็บงำไว้เพราะน้องก็อาจจะชอบอยู่เหมือนกัน

เริ่มต้นดี จะมีพลิกล็อกไหมนะ คุณพ่อที่หายไปถูกวินาศกรรมรึเปล่า ว่าแต่สาวน้อยนี่ท่าทางแซ่บไม่เบา ไม่เอาผัวฝรั่งเอาแค่กิ๊กกันก็ได้นะครับ

เนื้อเรื่องเพิ่งเริ่มต้นยังเดาทางไม่ถูก แต่จะติดตามนะครับ ถึงจะชอบให้ผู้เขียนว่างจะได้แต่งนิยายให้อ่าน แต่ก็หวังว่าโรคระบาดจะจบเร็วกว่าที่คิดนะครับ

เปิดเรื่องมาพอจะเห็นภาพดีครับ แต่ห้วนไปนิด อยู่ ๆ ก็โผล่มา โตแล้ว แล้วอัญชลิกา กับครองภพนี่คือยังไง ห้วนไปครับ น่าจะขยายความ ความสัมพันธ์แต่ละคนออกมาหน่อย อ่านแล้ว ไม่เข้าใจว่าแต่ละคนมีความคิด ความสัมพันธ์ ให้กันระดับไหน มันทำให้มองภาพยากครับ

ชื่อเรื่องแปลกดี พล็อตเรื่องดีแต่รวบรัด เร่งๆชอบกล เป็นกำลังใจให้ครับ

ครองภพซื่อสัตย์จนซื่อบื้อ น้องชายคงคาบไปกินซะมั้ง ยิ่งไปนอกด้วยกันกับอัญชลิกา

เราจะสู้โคขวิดไปด้วยกัน ท่านเขียน ผมอ่าน สู้ๆ ครับ จะคอยติดตามผลงาน
เปิดมาก็เครื่องบินตกเลย มาดูกันว่าอะไรทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้

พี่ชายจากเป็นคนดี จะกลายเป็นคนเหี้ยม น้องชายจากเพลย์บอย สุดท้ายจะเป็นพระเอก ผมเดาแบบมั่วๆ หักมุม