ผู้สมรู้ร่วมคิด

รอแม่วิสาวสวย

หวงสาวๆแทนดข้าเป้แล้วเรา

มันมีสาเหตุ มาจากอดีต

อาศักดิ์มาช่วยฟื้นความหลังให้วิเสียว

โดนมอมยาหรือเปล่า

กลับมารอบนี้แลดูวุ่นวายเป็นพิเศษ เจอแฟนเก่าแม่เข้าให้

พัทนี่น่าจะตัวดีเลย

วิภาสุดยอด

ลุ้นกันต่อ

แม่วิโชคร้ายมากๆ

คำเตือน: เรื่องนี้เป็นแนว incest และ MILF หากใครไม่ชอบก็ผ่านได้เลยครับ

ตอนเก่าๆ เชิญที่ สารบัญ Farewell ครับ ------>

----------------------------------------------

ตอนที่ 21

เป้แต่งตัวในชุดกางเกงยีนกับเสื้อเชิ้ตสีขาวตามสไตล์ ดูหล่อเรียบแถมยังอวดมัดกล้ามเล็กน้อย เขาเดินลงมาชั้นล่างรอวิภาพักนึงคุณแม่แสนสวยก็เดินลงมา เธอนุ่งกระโปรงแต่ไม่สั้นมากนักอวดขาเรียวพอประมาณ วิภาสวมรองเท้าส้นสูงกับเสื้อยืดสีเทา ดูสวยสง่าน่ามอง แต่ถึงแม้การแต่งตัวดูเรียบร้อย แต่แววตาของวิภากลับร้อนแรงผิดกับการแต่งตัวภายนอกอย่างสิ้นเชิง

"ไปกันเถอะ แป้งเร่งแม่ใหญ่แล้ว" วิภาบอกยิ้มๆแล้วยืนอวดโฉมหน้าประตู สาวสวยมองเป้ที่ลุกขึ้นด้วยตาวาวอย่างชื่นชม "ลูกแม่หล่อนะเนี่ย สาวๆน่าจะหลงกันเต็ม"

"แม่ก็สวยครับ" เป้ยิ้มเขินๆเมื่อถูกสาวสวยชม

"ขอบใจจ้ะ" วิภายิ้มรับ

"เป้หมายถึงแม่สวยจริงๆนะครับ ทั้งสาว ทั้งสวย" เป้บอกอย่างจริงจัง กลัวแม่จะเข้าใจว่าเขาชมไปตามมารยาท

"จ้าๆ ไปเถอะ เดี๋ยวแป้งรอ" วิภาเปิดประตูออกไป เป้เดินตามไปติดๆ

ตลอดทางที่เธอขับรถ วิภาทั้งมีอารมณ์เพราะขาดยา ทั้งกลัวเรื่องของพัทกับศักดิ์ไปพร้อมๆกัน สาวสวยในตอนนี้เหมือนต้องรับศึกพร้อมกันหลายด้าน ผู้ชายแต่ละคนจ้องจะฟันเธอทั้งนั้น วิภามองไปที่ลูกชายสุดที่รักคิดไม่ตกว่าจะบอกเรื่องนี้ให้ฟังดีไหมจะได้ให้เป้ช่วยด้วยอีกแรง ตอนนี้เธอมีแป้งคอยกันท่าพวกผู้ชายไว้อยู่แล้ว แต่แป้งก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรมาก แค่กันผู้ชายออกห่างเพราะหวงวิภาเท่านั้น หากมีเป้มาช่วยด้วยคงสบายใจขึ้นมาก

"เป้ แม่มีอะไรจะเล่าให้ฟัง" วิภาตัดสินใจเอ่ยออกมา

"ครับแม่" เป้นั่งหลังตรงตั้งใจฟัง เมื่อได้ยินน้ำเสียงจริงจังจากอีกฝ่าย

วิภาเริ่มเล่าตั้งแต่เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพัทกับอีฟโดยบอกเป้ว่ายังไม่ชัวร์เท่าไหร่ว่าสองคนนี้ได้เสียกันจริงๆหรือเปล่า เป้ตาโตอย่างตกใจ หากเป็นก่อนที่เขาจะหลงแม่เขาหนักขนาดนี้ เขาคงไม่เชื่ออย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เป้หลงวิภาหนักจนคล้อยตามคำพูดของวิภาอย่างง่ายดาย พอเขาปะติดปะต่อเรื่องราวได้เขาก็เล่าให้แม่เขาฟังต่อว่า

"มิน่าล่ะครับ อีฟบอกเป้ว่าซิง แต่ลีลากลับสุดยอด แต่ไม่ถึงกับเก่งแบบแม่นะครับ" เป้พูด

"อิอิ ไหงวกมาเรื่องแม่ล่ะจ๊ะ" วิภาขำๆแต่โพรงเสียวกลับตอดหนุบหนับด้วยความอยาก

"ก็เป้ชอบลีลาแม่นี่ครับ" เป้บอกตามตรง

"ชอบได้นะ แต่หาสะใภ้ให้แม่ด้วย แม่จะได้อุ้มหลาน แต่ไว้หลังเรียนจบก่อนนะ" วิภาบอก ร่างกายตอบรับทันที ร่องเสียวเริ่มตอดแรงจนสาวสวยอยากต่ออีกหลายๆรอบ เธอไม่รู้ว่าจะอิ่มจากเกมกามได้ไหมหากยังมีอาการอยู่แบบนี้

"ไม่อยากหาเลยครับ" เป้บอกพลางมองวิภาอย่างวาบหวาม มือกำยำเริ่มลูบเรียวขาวิภาไปมา

"ซี๊ดดดดดด อย่าสิ เข้าเรื่องได้แล้วลูกชาย" วิภาโบกมือห้าม ก่อนที่จะเสียวจนเลี้ยวรถเข้าม่านรูดแทนที่จะไปรับแป้ง

เป้เอามือออก แล้วพูดเป็นการเป็นงานต่อ

"แบบนี้อีฟก็น่าจะเสร็จพ่อตัวเองแล้วล่ะ เหมือนที่เราได้กันไงครับ" เป้สันนิฐาน

"เป้รู้แบบนี้ยังจะคบกับอีฟต่ออยู่รึเปล่า" วิภาถามต่อ อยากรู้คำตอบ

เป้คิดแปปนึงแล้วตอบ

"ไม่รู้สิครับ แต่ยังไงตอนนี้อีฟกับเป้ก็เสมอกันแล้ว ฝ่ายต่างรู้ความลับ แต่ยังไงเป้ก็ชอบแม่มากกว่านะครับ" เป้วกมาที่วิภาอีกครั้ง จนสาวสวยยิ้มขำๆอย่างน่ารักราวกับเด็กสาววัยรุ่นทั่วไป ใบหน้าหวานดูเปล่งปลั่งจนเป้มองอย่างเคลิบเคลิ้ม

"พอเลยๆ ไม่นับแม่สิ" วิภาบอก "หลงแต่แม่ เดี๋ยวไม่มีหลานให้แม่อุ้มพอดี"

"ก็เป้ชอบลีลาแม่นี่หน่า แม่ทั้งสวยทั้งฉลาดขนาดนี้ อยู่กับแม่แล้วอุ่นใจดี" เป้บอกตามตรงจากใจ

"พอๆ บอกแล้วไงว่าหลงได้แต่อย่ามาก แบ่งเวลาให้แฟนแกบ้างนะ" วิภาปรามๆ แต่ใจเต้นแรงอย่างพอใจ

"แบ่งให้แม่เยอะๆให้แฟนน้อยๆครับ" เป้บอกแล้วโน้มกายหอมแก้มนิ่มๆของสาวสวยหนึ่งฟอด

การกระทำของเป้มีหลายคนเห็นเพราะฟิล์มรถคันนี้ไม่ได้มืดมากนัก แต่สิ่งที่คนอื่นเห็นก็เป็นแค่ชายหนุ่มกับสาวสวยวัยใสอายุดูรุ่นราวคราวเดียวกันกำลังหอมแก้มกันเท่านั้น

"อย่าสิเป้ คนมองใหญ่เลย" วิภาชี้ไปที่รถเมล์ที่ขับเทียบข้างๆ

"ไม่มีใครดูออกหรอกครับ แม่สวยจะตาย" เป้บอกแล้วหอมอีกฟอดเล่นเอาวิภาขำคิกคักอย่างน่ารัก แต่ก็เอียงแก้มให้หอมไม่ขัดขืน

"พอๆ แล้วถ้าไม่นับแม่เป้ชอบใครที่สุด" วิภาถามวกเข้าเรื่อง

"ถ้าไม่นับแม่ ก็เป็นพี่แป้งครับ" เป้บอก "รองลงมาก็อีฟ"

วิภาพยักหน้า ดูเหมือนแผนจับคู่ระหว่างแป้งกับเป้จะได้ผลแล้วทั้งๆที่ช่วงหลังเธอแทบไม่ได้ทำอะไรเลย แม้จะเป็นพี่น้องคนละแม่แต่วิภาไม่สนใจ ในเมื่อเธอกับลูกเอากันได้ไม่เดือดร้อนใคร เป้กับแป้งก็แต่งงานกันได้เช่นกันถ้าไม่มีใครรู้ และวิภากะว่าจะไม่บอกใครด้วยว่าแป้งกับเป้เป็นอะไรกัน

"แป้งเหรอ" วิภาพยักหน้า

คุณแม่ยังสาวไม่เล่าเรื่องที่เป้กับแป้งเป็นพี่น้องต่างแม่ แล้วเล่าไปถึงเรื่องพัทกับศักดิ์ที่อยากจะจับเธอทำเมีย เรื่องที่พัทจ้างนักสืบมาสืบเรื่องวิภาและแผนการของพัทที่อยากทำให้อีฟท้องโดยให้เป้บังหน้า ชายหนุ่มฟังไปโกรธไป รู้สึกหวงวิภาสุดๆ

"แม่น่าจะบอกเป้เร็วๆ" เป้บอกอย่างตัดพ้อ "จะได้มีเป้ช่วยระวังให้ นี่แม่เกือบโดนลุงศักดิ์พาไปปล้ำแล้วนะ มิน่าวันนั้นแม่ร้อนแรงจัง โดนยามานี่เอง"

"ก็แม่อยากปกป้องลูก ไม่อยากให้ลูกมารู้เรื่องอะไรแบบนี้" วิภาบอก

"ไม่ต้องปกป้องครับ เป้จะปกป้องแม่เอง" เป้บอกแล้วยืดอก สายตาแน่วแน่

"อิอิ จ้าๆ เอาเรื่องเรียนก่อนนะ เรื่องปกป้องไว้ทีหลัง" วิภาแซวเล็กน้อย

"เป้ชอบแม่แบบนั้นนะครับ แม่กินยาปลุกอีกได้ไหมครับ เฉพาะตอนอยู่กับเป้ 2 ต่อ 2 ก็ได้" เป้พูดทีเล่นทีจริงแต่ทำเอาวิภาเสียวขึ้นมาทันที ถ้าไม่นับเรื่องที่เกือบโดนลวงไปเผด็จศึก วันนั้นเธอก็ชอบตอนขย่มใส่เป้จนลืมไม่ลงเช่นกัน

"เอาไว้ก่อนนะ" วิภาตอบแบ่งรับแบ่งสู้เพราะเรื่องต่อไปมันสำคัญ

"แม่น่ารักจังครับ" เป้โน้มกายมาหอมแก้มสาวสวยทันที กลิ่นหอมกระทบโสตประสาททำเอาท่อนเอ็นแข็งจนดันกางเกงออกมา

วิภาไม่ห้าม แค่หอมแก้มก็เป็นปกติของแม่ลูกอยู่แล้ว สาวสวยปล่อยให้เป้โน้มกายออกก็เล่าต่อเรื่องที่เธอเป็นโรคนิมโฟมาเนีย วิภาอธิบายอาการของโรคให้เป้ฟัง พร้อมทั้งบอกว่ากำลังกินยารักษาอยู่แต่อีฟขโมยไปในวันนี้

"หมอปิ่นคือคนดูแลอาการใช่ไหมครับ" เป้ถามพลางคิดถึงหมอปิ่นที่เจอกันแค่แวบเดียว สาวน่ารักใสๆดูเรียบร้อยๆคนนั้นนั่นเอง เขาเห็นหมอปิ่นแปปเดียวแล้วเขาก็ลากวิภาเข้าห้องจึงจำรายละเอียดมากไม่ได้ "แต่อีฟมีส่วนหลายเรื่องเลยนะครับ"

"ใช่แล้ว" วิภาตอบ มองท่อนเอ็นเป้ที่แข็งกว่าเดิม "อิอิ ชอบที่แม่เป็นโรคนี้เหรอ"

"ก็มันตื่นเต้นดีครับ อาการของโรคที่แม่เล่าทำเอาเป้มีอารมณ์เลย แม่รู้สึกยังไงบ้างครับพอขาดยา" เป้ถามอย่างตื่นเต้น

"ไม่บอก" วิภาอมยิ้ม แกล้งลูกชายเล่นๆ

"แม่อ่ะ"

"เป้อยากให้แม่หายหรืออยากให้แม่เก็บอาการนี้ไว้" วิภาถามต่อ แต่เป้ตอบอย่างว่องไว

"อยากให้หายครับ ขึ้นชื่อว่าโรคมันไม่ดีหรอกครับ"

"แบบนั้นก็แปลว่าแม่จะไม่สอนบทเรียนลูกแล้วนะ" วิภาบอกแทงใจจนเป้ตาโตเหมือนเพิ่งคิดได้

"ไม่เป็นไรครับ แม่หายก็พอ" เป้พูดแล้วมองวิภาอย่างเสียดาย

"แน่ใจนะ" วิภาถามซ้ำพลางส่งสายตาสุดเร่าร้อนไปให้จนเป้เริ่มไขว้เขว ท่อนเอ็นดันกางเกงประท้วงคำพูดที่เขาเพิ่งบอกไป

"ถ้าไม่รักษาจะเป็นยังไงครับ " เป้เริ่มลังเล

"หมอปิ่นบอกว่าอาการจะแรงขึ้น" วิภาพูดขึ้น ในใจรู้สึกตื่นเต้นที่เป้เริ่มคิดไม่อยากให้เธอรักษา วิภารู้ตัวว่าควรรักษา เธอเป็นคนไปหาหมอเองเพื่อรักษาอาการนี้ แต่พอกินยากดอาการมา 3 วันก็รู้สึกอึดอัดเหมือนปลดปล่อยไม่ได้ เหมือนไม่เป็นตัวเอง ทำให้ตอนนี้วิภาเริ่มมีความคิดอยากเลิกการรักษาขึ้นมา

"แม่ก็อยู่กับเป้สิครับ เป้ช่วยเอง" เป้เสนอซึ่งก็ตรงกับสิ่งที่สาวสวยกำลังคิด แต่วิภาคิดไปไกลกว่านั้นอีก

"แล้วถ้าเป้แต่งงานแล้วล่ะ จะช่วยยังไง" วิภาพูดต่อ

"เป้จะอยู่กับแม่ครับ ไม่แต่งงาน"

"ไม่ได้ๆ ยังไงเป้ก็ต้องแต่งงาน แม่อยากมีหลาน" วิภาปฏิเสธ เธออยากอุ้มหลานมากกว่านอนกกเป้จนเขาไม่มีแฟน

"งั้นเป้จะแอบมาช่วยแม่ครับ" เป้พูดอย่างตื่นเต้น

"นอกใจเมียเหรอเป้ อิอิ" วิภาขำเมื่อเป้คิดแบบนั้น

"ถ้าบอกว่ามาหาแม่ก็ไม่น่าสงสัยหรอกครับ" เป้พูดราวกับแต่งงานไปแล้วจริงๆ เล่นเอาวิภายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่เป้คิดได้ขนาดนี้ "แถมจับไม่ได้ด้วยเพราะเป้มาหาแม่จริงๆ แล้วสรุปแม่จะหยุดยาหรือรักษาต่อครับ"

"เป้คิดว่าไงล่ะ"

"เป้ว่าแล้วแต่แม่ครับ ถ้าแม่หยุดรักษา เป้ก็จะช่วยแม่ไปเรื่อยๆ เป้อึดขึ้นแล้วนะครับ แต่ถ้าแม่รักษาต่อ เป้ก็จะช่วยให้แม่หาย จะไม่..." เป้พูดถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจ "จะไม่ต้องให้แม่สอนอีก"

"งั้นแม่เลิกรักษานะ" วิภาบอกยิ้มๆ ทำเอาเป้ดีใจ เขาโน้มกายไปหอมแก้มสาวสวยหนึ่งฟอดจนวิภากัดปากอย่างร่านรัก ความต้องการในใจกำลังพุ่งสูง แต่ต้องหยุดไว้เท่านี้ก่อน "พอเลยๆ ถึงแล้ว"

วิภาพอขับถึงงานมอเตอร์โชว์ก็รีบโทรหาสาวสวย ไม่นานนักแป้งก็ขึ้นรถ สาวพริตตี้บ่นอุบอิบเพราะรอนาน วิภาขับรถไปสักพักเป้ก็เริ่มมองกระจกหลังดูขาอ่อนแป้งไปเรื่อยๆ แป้งในตอนนี้อยู่ในเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสั้นจุ๊ด แต่งหน้าจัด ดูเซ๊กซี่ยั่วยวน พริตตี้สาวรู้ว่าเป้มองอยู่จึงขยับไปนั่งกลางๆเบาะแล้วยกขาขึ้นให้เป้มองถนัดๆพร้อมทั้งมองสบตาเป้อย่างเร่าร้อนและเชิญชวน ริมฝีปากบางเผยอออกเล็กน้อยอย่างเชิญชวน เล่นเอาเป้แทบอยากจะปีนเบาะไปจัดการสาวสวยที่นั่งเบาะหลังซะตอนนี้

"เป็นไงแป้ง เหนื่อยไหม" เสียงของวิภาทำให้สองหนุ่มสาวรู้สึกตัว

"เหนื่อยค่ะ แต่พอเห็นหน้าวิกับเป้ แป้งก็สบายดีขึ้นแล้วค่ะ" แป้งพูดเสียงหวานอ้อล้อ

"เด็กเสี่ยเหรอแป้ง พูดซะเหมือน อิอิ" วิภาแซว ทำเอาแป้งหน้าแดง

"บ้าวิ วันนี้พอวิกลับไปมีเสี่ยมาให้งานเอ็นท์กับแป้งด้วย" แป้งบอกตามตรงให้คนที่เธอชอบทั้งสองคนรู้ สังเกตปฎิกิริยาของทั้งสอง เห็นวิภาตาโตอย่างตกใจ แต่เป้ดูจะตื่นตกใจเป็นพิเศษซึ่งแป้งชอบที่เป้ดูหึงหวงเธอแบบนั้น แล้วเธอพูดต่อ "แป้งรู้ว่าไม่ใช่แค่เอ็นท์หรอก เป็นงานแบบ NV รับงานนี้ได้โดนเอ็นจริงๆแน่ แป้งไม่ได้ชอบผู้ชายอยู่แล้ว เลยปฎิเสธไป"

"อะไรคืองาน NV ครับ" เป้ถามงงๆ

"เอ็นเตอร์เทนวีไอพีไงคะน้องเป้ งานแบบนี้จบที่เตียงแน่นอน" แป้งตอบให้กับหนุ่มใสซื่อในด้านมืดของงานนี้พลางลูบไล้เรียวขาไปมาอวดชายหนุ่มไปด้วยเพลินๆ เป้เป็นเสือบนเตียงเท่านั้น ไม่ได้คลุกคลีกับวงการสีเทาๆอย่างแป้ง

"งั้นถ้าไม่ใช่เสี่ยแต่เป็นผู้หญิงแป้งก็ไปสิ" วิภาถามยิ้มๆ

"ไม่ค่อยมีผู้หญิงมาซื้อเด็กเอ็นท์หรอกวิ ถ้ามีนะแป้งไปแน่นอน กับสาวๆ แป้งไม่เสียหายอะไรนี่" แป้งยิ้มตอบ

"งั้นวิขอลองจ้างได้ไหม" วิภาพูดขึ้นแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย เธอเหล่มองเป้นิดๆราวกับจะจับคู่เป้กับแป้งอีก ไม่ได้มีความคิดจะเอาแป้งมาคลอเคลียแต่อย่างใด

จริงๆแล้ววิภายังเคืองๆอีฟไม่หาย วันนี้อีฟทำวิภาแสบมาก อีฟดันขโมยยากดอาการนิมโฟมาเนียไป ทำให้วิภาในตอนนี้มีอารมณ์แทบจะตลอดเวลาแถมยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ช้าๆ ดีที่เธอผ่านโลกมามากตั้งแต่ยังสาวๆ จึงพอคุมตัวเองไว้ได้ หากเป็นสาวคนอื่นถ้าเป็นโรคนี้ คงหาที่ระบายไปแล้ว คุณแม่แสนสวยจะกลับมาจับคู่เป้กับแป้งต่อไป ตั้งแต่อีฟเปิดใจกับวิภาวันนั้น วิภาก็ล้มเลิกแผนจับคู่ไปพักนึง พออีฟทำกับเธอแบบวันนี้วิภาจึงคิดเอาคืนบ้าง

"เอา N แบบไหนดีวิ อิอิ" แป้งถามยั่วเย้าอย่างดีใจ สาวสวยเขยิบใกล้แล้วโน้มตัวเข้าหาวิภาต่อหน้าต่อตาเป้ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆลอยเตะจมูกจนท่อนเอ็นเป้ที่แข็งอยู่แล้ว ผงกหงึกๆ แป้งเลื่อนมือลงต่ำแล้วลูบไล้ขาอ่อนวิภาเบาๆ เล่นเอาวิภาขนลุกซู่

"ปกติรับแบบไหนเหรอ" วิภาถามบ้าง จับมือแป้งไว้ไม่ให้กระตุ้นอารมณ์เธอมากกว่านี้ แม้คุณแม่ยังสาวไม่ได้ชอบผู้หญิงในเชิงคนรัก แต่อาการนิมโฟมาเนียทำให้เธอมีอารมณ์ตอนโดนแป้งลูบขา ริมฝีปากบางสวยเม้มแน่นแล้วกัดเบาๆ เป้รู้ทันทีว่าวิภาพร้อมแล้ว เขาเล่นเสียวกับวิภาบ่อยจนรู้อาการ ภาพตรงหน้าจึงดึงดูดอารมณ์เป้มาก

"เมื่อก่อนแป้งรับแต่ N ธรรมดา แค่ชงเหล้า คลอเคลียนิดหน่อย ไม่ขึ้นเตียงนะ ฝืนใจนิดหน่อยตอนโดนตัวผู้ชายแต่เงินดี" แป้งบอกตามตรงแล้วมองที่สองแม่ลูก "แต่แป้งเลิกรับแล้วนะ พอมีวิกับเป้ แป้งก็เลิกทุกอย่าง"

สาวพริตตี้มองวิภากับเป้แล้วคิดถึงตอนเธอโดนพร้อมกันสองทางวันนั้น เธอยังติดใจไม่หาย ช่วงนี้ทุกครั้งที่ช่วยตัวเองหรือตอนขย่มใส่เป้ แป้งต้องคิดถึงฉากนั้นทุกครั้งเพื่อให้เสร็จสม แต่เริ่องนั้นคงยากที่จะเกิดขึ้นอีกเพราะคราวนั้นเหมือนว่าวิภาจะโกรธเป้มาก กว่าจะหายโกรธก็หลายวัน

"ถ้าเป็น NV ล่ะ แป้งรับไหม" วิภาถามต่อ เป้มองสองสาวคุยกันอย่างตื่นเต้น

"ถ้าเป็นวิ แป้งรับ" แป้งบอกตามตรง มือเรียวสวยยังคงลูบขาอ่อนวิภาไปเรื่อยๆไม่มีหยุด ผิววิภาทั้งนุ่มทั้งเรียบลื่น แถมมีขนอ่อนที่ขาทำให้ลูบเท่าไหร่ก็ไม่มีเบื่อ พริตตี้สาวกระซิบข้างหูวิภาเบาๆต่อว่า "แป้งอยากจบที่เตียง"

"อืมมมม เท่าไหร่" วิภาครางอย่างมีอารมณ์ ปล่อยให้แป้งลูบไปเรื่อยๆ ไม่จับไว้แล้ว

"ถ้าเป็นวิ แป้งขอบริการก่อนค่อยคิดเงินค่ะ" แป้งหอมแก้มวิภาต่อหน้าต่อตาเป้ แถมวิภายังยื่นหน้าให้หอมแต่โดยดี ลิปสติกสีแดงเลอะหน้าเธอทันที คุณแม่แสนสวยขำเล็กน้อย ทั้งเป้และแป้งหอมแก้มเธอทั้งคู่จนแก้มจะช้ำอยู่แล้ว

เป้เห็นสองสาวคลอเคลียกันแล้วเกิดอารมณ์หนักกว่าเดิม สองสาวสุดสวยคลอเคลียกันอย่างเร่าร้อนน่ามองเป็นที่สุด แป้งทั้งลูบขาและไซร้ซอกคอวิภาจากทางด้านเบาะหลังไปเรื่อยๆจนวิภากำพวงมาลัยแน่น อาการนิมโฟมาเนียกับการกระตุ้นของแป้งทำให้วิภารีบมองหาร้านเหล้าทันที

"ซี๊ดดด แป้งงง เป้อยู่นะ ทำแบบนี้ไม่ได้" วิภาเอ่ยเตือนไปตามประสา

"แค่กอดจูบลูบไล้ ปกติจะตายเนอะเป้" แป้งพูดแล้วหันไปหาเป้ราวกับหาพวก สาวพริตตี้อยากโดนสองทางแบบคราวนั้นอีกจึงยั่วเป้แบบนี้ ไม่แน่ว่าหากเธอบ่มอารมณ์วิภามากๆเข้า วิภาอาจจะยอมเล่นเสียวแบบนั้นอีก ถ้าเธออยู่กลางแล้วปล่อยให้เป้กับวิภาประกบแซนวิขก็ไม่ถือว่าแม่ลูกเอากัน

"คะ...ครับ" เป้ตอบเสียงสั่นๆ มองไม่วางตา ท่อนเอ็นแปดนิ้วดันกางเกงออกมาจนตุง เรียกสายตาแป้งจนหันมามอง มีเพียงวิภาที่ต้องแอบๆมองเท่านั้นเพื่อไม่ให้แป้งสงสัย

"พี่วิดูสิคะ น้องเป้ควยแข็งเชียว กางเกงตุงเลย" แป้งพูดเพื่อเร้าอารมณ์เพราะพวกเธอเคยเล่นเสียวแล้วเอาเป้มาเป็นแฟนตาซีตอนเลสกันเองมาแล้ว แป้งพูดไปแล้วลูบไล้วิภาไปเรื่อยๆ

"บ้าแป้ง เล่นอะไรไม่รู้" วิภาค้อนนิดๆอย่างน่ารัก สายตาเหลือบมองควยเป้แวบนึงตามที่แป้งชี้อย่างเสียไม่ได้ ร่องเสียวตอดหนุบหนับด้วยความเคยชินทันที ภาพท่อนเอ็นยาวใหญ่ที่กระทุ้งร่องเสียวเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนทำให้คุณแม่ยังสาวทนไม่ไหว เธอเลี้ยวรถเข้าร้านนั่งชิวร้านนึงทันที

"อย่าเรียกแป้งสิคะพี่วิ เรียกน้องแป้งค่ะ ตอนนี้แป้งเป็นเด็กเอ็นแล้วนะ" แป้งพูดยิ้มๆแล้วละมือจากร่างงามของวิภามาดูชุดตัวเองก็ถอนใจ "ชุดแป้งไม่เหมาะเลยค่ะ เสื้อยืดกางเกงขาสั้น ธรรมดามากเลย"

"ว่าจะถามตั้งแต่แรก ไหนแป้งบอกว่าชุดแป้งอันตราย ใส่ขึ้นแท๊กซี่ไม่ได้ไง" วิภาถาม "ชุดนี้ปกติมากแป้ง"

"อิอิ ก็แป้งอยากให้วิมารับอ่ะ แป้งคิดถึง" แป้งพูดออดอ้อนแล้วกอดวิภาแน่นจากด้านหลัง

วิภาอมยิ้มที่แป้งเล่นแบบนี้ พอจอดรถเสร็จแป้งก็หันไปควงเป้ลงจากรถ ทั้งสามได้ที่นั่งที่ห่างผู้คนเพราะโต๊ะกลางๆร้านเต็มหมดแล้ว ตอนสองสาวเดินฝ่ากลางร้าน ความสวยของทั้งคู่เรียกสายตาชายหนุ่มหลายคนให้หันมอง แต่หนุ่มๆก็อิจฉาเป้สุดๆเพราะเขากำลังควง 2 สาวทั้งซ้ายและขวา พอนั่งปุบ แป้งก็สั่งเหล้าทันที

"วิกินไม่ได้นะ ต้องขับรถ" วิภาเตือนแป้ง แต่แป้งมีแผนบางอย่างในใจจึงรีบพูดขึ้น

"ให้น้องเป้ขับแทนก็ได้ พี่วิจ้างน้องแป้งแล้วนะคะ ไม่งั้นไม่คุ้มนะคะ" แป้งเอ่ยยิ้มๆแล้วลุกไปนั่งข้างๆวิภา ขาอ่อนขาวๆของแป้งเรียกสายตาผู้ชายหลายคนให้มองตาม เรียวขาสวยของเธอแนบชิดกับเรียวขาของวิภา

"ใกล้เชียวนะ" วิภาแซว สายตามองลีลาการเย้ายวนของแป้ง แม้ไม่ได้ชอบผู้หญิงแต่ลีลาแป้งก็น่ามอง คุณแม่ยังสาววางมือลงบนขาอ่อนของพริตตี้สาวแล้วเริ่มลูบขึ้นลงไปมาจนแป้งตัวสั่นๆด้วยความเสียวซ่าน วิภาสงวนท่าทีไม่ออกลีลามากแม้ในใจจะร้อนรุ่มดังไฟเผา ปล่อยให้แป้งยั่วยวนไปเรื่อยๆ เก็บอาการร่านสวาทไว้

"อืมมมมม พี่วิเบาๆสิคะ น้องเป้มองใหญ่แล้วค่ะ" แป้งบอกด้วยน้ำเสียงร่านสวาท มองไปทางเป้ที่กำลังจ้องเธอไม่วางตา แป้งคล้องคอวิภาแล้วกระซิบข้างๆหูว่า "แป้งอยากแบบวันนั้นอีกค่ะ วิช่วยฝืนใจทำพร้อมเป้ได้ไหม ครั้งเดียว"

วิภามองหน้าแป้งทำทีเป็นตกใจ ไม่คิดว่าไฟสวาทเล็กๆที่เธอสุมไว้ในวันนั้นมันประทุขึ้นมาแล้ว แต่ละวันแป้งโหยหามาตลอด วันนั้นมันเปิดโลกของแป้งมาก การที่คนที่เธอชอบทั้ง 2 คนเล่นแซนวิชกับเธอในวันนั้น ทำให้แป้งช่วยตัวเองหรือโดนเป้คนเดียวมันไม่สะใจแบบวันนั้นอีกแล้ว แป้งไซร้คอวิภาเล็กน้อยสูดกลิ่นหอมหวานก่อนผละออกอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกต

"เอาจริงเหรอแป้ง วิทำใจยากนะ" วิภาบอกแสร้งทำหน้าหนักใจแต่ใจเต้นแรงสุดๆ

'โอกาสสินะ' วิภาคิดในใจ

"นะๆวิจ๋า ถือว่าช่วยเพื่อน" แป้งบอกเบาๆคะยั้นคะยอเต็มที่

"ก็ได้ แต่วิไม่ถอดเสื้อผ้านะ" วิภาทำทีเป็นพูดแบบไม่เต็มใจนัก

เป้มองดูสองสาวแสนสวยคลอเคลียกันไปมาจนเกิดอารมณ์ แป้งดูจะเกาะแกะวิภาเป็นพิเศษ จนในที่สุดก็มีเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ สองสาวผละออกจากกันชั่วคราว แป้งชงเหล้าให้วิภาแต่คุณแม่แสนสวยยังคงปฏิเสธ ส่วนเป้ก็ยังคงดื่มนิดหน่อย เวลายิ่งผ่านไป สองสาวก็ดูจะคลอเคลียมากขึ้นเรื่อยๆ บางทีเป้ก็เห็นทั้งสองมองมาทางเขาแล้วหัวเราะคิกคักเบาๆ เป้นั่งมองควยแข็งโด่เพราะลีลาคลอเคลียของแป้งดูเร่าร้อนมาก ที่น่าแปลกใจคือแม่เขาดูจะพยายามเก็บอาการมากกว่าปลดปล่อยออกมา ซึ่งปกติแล้ววิภาจะร้อนแรงกว่านี้มาก

แป้งในตอนนี้กำลังโอบเอวบางของวิภาอยู่ เนื้อแนบเนื้อ เรียวขาของสองสาวแนบชิดถูไปมา เสียงลมหายใจของวิภาดังรุนแรงเหมือนกำลังระบายไฟสวาท แป้งลูบไล้ขาอ่อนของวิภา จากหัวเข่าขึ้นมาถึงโคนขา วิภาเกร็งตัวพร้อมทั้งโน้มกายลงซบสูดกลิ่นอายของสาวแรกรุ่นอย่างรันจวนใจ มือของคุณแม่ยังสาวจับมือแป้งไว้แน่นเหมือนไม่อยากให้เอาออกไปไหน

'อูยยยยย เสียวจัง ยาก็ไม่มีอีก' วิภาฝืนเต็มที่แล้ว เห็นทีเธอต้องปล่อยตัวเองออกมาแล้ว

"เสียวจัง" วิภาเอ่ยด้วยน้ำเสียงมีจริตจก้าน แววตาเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนและเจนจัดจนแป้งตาโตอย่างตกใจ

คุณแม่ยังสาวลูบเรียวขาแป้งคืน แม้แป้งจะใส่กางเกงขาสั้น แต่มันก็บานนิดๆ ทำให้วิภาล้วงเข้าไปด้านในได้ทันที ทำเอาแป้งสะดุ้งตกใจแต่ก็ไม่ปัดป้องอะไร ส่วนเป้นั้นอยู่ฝั่งตรงข้ามจึงไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะโต๊ะบังอยู่ เขาเห็นแต่แววตาของสองสาวที่สบตากันอย่างเร่าร้อน ริมฝีปากใกล้กันมากจนแทบจะจูบกันอยู่แล้ว

"แฉะเชียวนะแป้ง" วิภาเอ่ยยิ้มๆแล้วคลึงเม็ดแตดของแป้งเบาๆ

"ซี๊ดดดดด" แป้งเอนหลังพิงเบาะนั่งหลับตาพริ้ม ปากบางเม้มแน่น เอวบางร่อนเบาๆตามจังหวะวนนิ้วของวิภา ความเสียวแล่นพล่านไปทั้งกายเหมือนไฟฟ้าช็อต "อูยยยยยยยย"

คนในร้านเยอะขึ้นเรื่อยๆ แต่มุมที่วิภาและแป้งนั่งค่อนข้างอับสายตา จึงทำให้ไม่มีใครสังเกต มีเพียงชายหนุ่มหวานใจของวิภามองอยู่เท่านั้น คุณแม่ยังสาวสบตากับเป้อย่างเย้ายวนและเชิญชวน มือก็คลึงแตดแป้งไปเรื่อยๆ ร่างบางของสาวเลสร่อนไปตามจังหวะวนนิ้ว ในใจนึกชื่นชมลีลาของวิภาที่ทำให้เธอเสียวได้ขนาดนี้ สาวแป้งหรี่ตามองเห็นแววตาร่านสวาทของวิภากำลังมองสบตากับเป้ แป้งยิ้มอย่างดีใจ มันเหมือนว่าเธอยั่ววิภาได้สำเร็จจนคุณแม่ยังสาวเผลอมองลูกชายไปแบบนั้น

"อูยยยยยย ทำไมเก่งจัง" แป้งผวาหันกอดวิภาแน่น ใบหน้าหวานซบไหล่ เรียวขาหนีบมือไม่ยอมให้ไปไหน ความเสียวแล่นพล่านใกล้เสร็จสมแต่แล้วก็ถูกขัดจังหวะ

"แม่ครับ มีคนมอง" เป้เอ่ยอย่างร้อนใจจนวิภารีบดึงมือออก แต่แป้งกลับจับไว้ไม่ยอม เอวบางแอ่นเข้าหาไม่ยอมท่าเดียว

"อย่าเอาออก แป้งเสียววววว อีกนิดนะวิ" แป้งปรือตามองอย่างอ้อนวอน เธอใกล้ถึงแล้วแต่วิภาต้องรีบเอาออกก่อนจะเริ่มเป็นที่สังเกตไปมากกว่านี้

"ไม่ได้แป้ง เราไปต่อที่อื่นเถอะ" วิภาพูดจนแป้งยอมปล่อย ใบหน้าสาวสวยแดงก่ำอย่างมีอารมณ์ เรียวขาสั่นเล็กน้อย

'อย่าว่าแต่แป้งเลย เราก็เสียวเหมือนกัน' วิภาคิดในใจหน้าแดงก่ำเช่นกัน ร่างกายเธอตอบสนองอาการนิมโฟมาเนียไปทั่วร่าง ร่องเสียวก็อ้ากว้างจนน้ำไหลเยิ้ม เม็ดแตดเสียดสีกับชั้นในของวิภาแทบตลอดจนวิภาต้องนั่งอ้าขาเล็กน้อย เพราะยิ่งหนีบจะยิ่งมีอารมณ์ อีกทั้งเต้างามของคุณแม่ยังสาวนั้นคับแน่นไปหมด มันคัดตึงจนอยากจะคลึงบดหัวนมตัวเองซะตอนนี้ ดีที่เธอผ่านประสบกามมาอย่างโชกโชนจึงพอคุมอาการสุดร่านนี้ได้

"อาศักดิ์" เสียงเป้ดังขึ้นไม่นาน ก็ปรากฏหนุ่มใหญ่รูปร่างดีเดินมาที่โต๊ะของวิภา

"ไม่คิดเลยนะครับว่าจะมาเจอน้องส้มในที่นี่" ศักดิ์เอ่ยพร้อมมองไปรอบๆ เห็นเป้นั่งอยู่ก็ไม่สบอารมณ์เพราะเขายังคิดว่าเป้เป็นแฟนวิภาอยู่

เป้นั้นรู้หลายอย่างมาจากที่วิภาเล่ารวมถึงเรื่องที่ศักดิ์หวังเคลมสวาทแม่เขาด้วย เขารีบลุกขึ้นไปโอบวิภาทันที ทำเหมือนเป็นแฟนหนุ่ม ส่วนแป้งในตอนนี้ก็ตกใจที่พ่อเธอจู่ๆก็โผล่มาแบบนี้ ในใจแป้งเริ่มห่วงกลัววิภาจะโดนพ่อเธอลวนลาม แต่พอเห็นเป้โอบวิภาไว้ก็เบาใจ สาวเลสคิดไปว่าเป้คงจะทำตามแผนแกล้งเป็นแฟนที่เธอกุขึ้นในวันที่สองแม่ลูกไปบ้านเธอ

'ถ้าแม่ลูกสนิทไปเรื่อยๆแบบนี้ เราก็อาจมีโอกาสโดนรุมแบบวันนั้นอีกก็ได้' แป้งคิดแล้วมองสองแม่ลูกที่กำลังโอบกันแนบแน่น แต่แล้วสาวเลสก็สบัดหัวแรงๆเพื่อไล่ความคิดไม่ดีออกไป 'บ้าเอ้ยแป้ง... เค้าแม่ลูกกัน แต่ถ้าสนิทกันมากๆ เราก็อาจคบสองคนพร้อมกันได้'

"ไม่คิดเหมือนกันค่ะ ว่าแต่ไม่พาสาวๆมาด้วยเหรอคะ" วิภาเอ่ยยิ้มๆ พลางมองไปที่โต๊ะที่น่าจะเป็นของเขา วิภาสังเกตเห็นว่าโต๊ะนั้นมีสาวๆสวยๆมากที่สุด แถมสาวๆพวกนั้นยังโบกมือให้ศักดิ์อีก ก็เป็นไปได้ว่าศักดิ์เป็นเจ้าของโต๊ะนั้นอย่างแน่นอน

"แหม วินี่เข้าใจศักดิ์เหมือนเดิมเลยนะ ไม่ไปทำความเข้าใจกันต่อที่โต๊ะผมหน่อยเหรอ" ศักดิ์เอ่ยต่อพร้อมถือวิสาสะนั่งตรงที่ว่างๆ

"วิรู้จักพ่อมาก่อนเหรอ" แป้งเอ่ยอย่างงุนงง เพราะจากทำพูดของพ่อเธอเหมือนทั้งสองรู้จักกันมานานแล้ว

"แฟนเก่าพ่อน่ะลูก เป็นไงไอ้หนุ่ม แฟนเก่ากูสุดยอดไหม ฮ่าๆๆ" ศักดิ์ไม่พูดตอบแป้งเปล่าๆ แต่กลับใช้ถ้อยคำประชดประชันใส่เป้ต่อเนื่อง

"อย่าไปสนเลยเป้ ของเก่าๆ ก็ต้องทิ้งเป็นธรรมดา" วิภาสวนทันทีและยิ้มอย่างสะใจ โดยเน้นคำว่า 'เก่าๆ' เป็นพิเศษ ทำเอาศักดิ์มองวิภาอย่างไม่ชอบใจนัก คุณแม่ยังสาวเอนกายพิงเป้แนบแน่นเพื่อให้ศักดิ์ไม่ต้องมายุ่งกับเธออีก แต่ก็ต้องไม่ใกล้ชิดจนเกินงามเพราะแป้งก็อยู่ตรงนี้ด้วย

"หึหึ" เป้หัวเราะในลำคอเบาๆ

แป้งได้แต่มองอย่างงงๆ ไม่คิดว่าโลกจะกลมปานนั้น

"วิไปกับผมเถอะ ปล่อยไอ้แฟนเด็กไว้นี่แหละ ผมมีทุกอย่างที่วิต้องการ" ศักดิ์พูดต่อ

วิภากลัวว่าแป้งจะรู้เรื่องที่เธอเคยเป็นเมียน้อยของศักดิ์มาก่อน กลัวว่าแป้งจะมองเธอเปลี่ยนไปเพราะยังไงซะ วิภาก็มีส่วนที่ทำให้แป้งต้องบ้านแตก มีส่วนที่ทำให้แม่ของแป้งเป็นทุกข์ ไม่มีความสุขในชีวิตคู่ แม้ในตอนนั้นวิภาจะไม่รู้ว่าศักดิ์มีครอบครัวอยู่แล้วก็ตาม

"เราไปคุยที่อื่นเถอะ" วิภาพูดแล้วลุกขึ้นเดินออกไป แต่เป้รั้งไว้ มองด้วยสายตาเป็นห่วงจนวิภาต้องพูดต่อ มือเธอจับมือเป้เบาๆ "ไม่เป็นไร"

"ครับ" เป้ปล่อยวิภาไป "รีบกลับมานะ เป้คิดถึง"

ศักดิ์เดินตามวิภามาจนถึงลานจอดรถ เสียงเพลงจากร้านดังออกมาเบาๆ วิภาเดินขาสั่นๆด้วยความเสียวซ่าน กลีบเสียวคลึงเม็ดแตดทุกย่างก้าวแต่เธอกำหมัดแน่นเพื่อคุมอารมณ์ไว้ แล้วหันมาคุยกับศักดิ์ต่อ

"ต้องการอะไร" วิภาถาม กอดอกแน่น

"โธ่วิ วิก็รู้" ศักดิ์พูดพลางมองสาวสวยตรงหน้าอย่างหื่นกาม ทุกวันนี้เขายังจำวิภาได้ไม่เคยลืม ลีลาเด็ดดวงของวิภามันจัดจ้านมาตั้งแต่สาวๆแล้ว ยิ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าจะจัดจ้านเพิ่มขึ้นอีกขนาดไหน ความสาวที่ไม่ลดลงเลยทำให้ศักดิ์อยากครอบครองวิภาอีกครั้ง

"แต่วิมีแฟนแล้ว" วิภาบอกเสียงแข็ง เธอชำเลืองมองไปด้านหลังของศักดิ์เห็นเป้กับแป้งยืนอยู่ไกลๆคอยระวังให้ ไกลขนาดนั้นไม่มีทางได้ยินที่เธอพูดกับศักดิ์แน่

"มันไม่รักวิจริงหรอก วิกลับมาคบผมอีกสิ รับรองว่าผมยอมทุกอย่าง" ศักดิ์พูดอย่างจริงจัง แต่วิภาไม่หลงกลง่ายๆ

หากเป็นสมัยสาวๆเธอคงเชื่อใจหลงไปกับใบหน้าหล่อเหลาและจริงใจนี่แล้ว แต่คุณแม่แสนสวยผ่านโลกมามากจนมองออกแล้วว่าศักดิ์เป็นคนยังไง

"กลับไปหาจะได้โดนมอมยาทุกวันใช่ไหม" วิภาพูดขึ้น แม้ไม่มั่นใจเต็มร้อยแต่จากการวิเคราะห์กับหมอปิ่น เป็นไปได้สูงมากที่ศักดิ์วางยาปลุกเซ็กส์ใส่ให้เธอกินทุกวันจนเธอเป็นนิมโฟมาเนียแบบนี้

"วิรู้" ศักดิ์ตาโตตกใจ "ไอ้พัทมันบอกไช่ไหม"

วิภาตกใจกับข้อมูลใหม่แต่แสร้งทำสงบนิ่งเพื่อค้นข้อมูลต่อ นี่แปลว่าพัทก็รู้อะไรบางอย่างด้วย ตอนแรกไม่มั่นใจนัก แต่ตอนนี้มั่นใจแล้วว่าศักดิ์วางยาเธอทุกวันจริงๆ ไม่ใช่แค่ครั้งคราวเหมือนที่ศักดิ์เคยบอกเธอตอนสาวๆ

"ใช่ พัทบอกหมดแล้ว" วิภาพูดต่อ ทำสีหน้าอมภูมิ ลักไก่อย่างเนียนๆ

ศักดิ์เห็นสีหน้าของสาวสวยรู้สึกว่ายากจะคาดเดา วิภาเปลี่ยนไปมากจากที่เคยเจอตอนสมัยสาวๆ ในตอนนั้นวิภาสดใส เป็นสาวหวานอ่อนต่อโลก แต่ตอนนี้แม้จะไม่แก่ลงเลยสักนิดซึ่งไม่รู้ว่าทำได้ไง แต่แววตาดูเจนจัดกว่าเดิมมาก

"ไอ้พัทเนี่ยนะ มันนั่นแหละหยุดได้แต่ไม่หยุด ฮ่าๆๆ วิควรจะโกรธพัทมากกว่าศักดิ์นะ" ศักดิ์พูดต่อ

'พัทเหรอ พัทเกี่ยวอะไรด้วย' วิภาคิด ความจำส่วนใหญ่ในสมัยสาวๆของเธอจำได้ไม่ค่อยแม่นนักเพราะส่วนใหญ่ถูกแทนที่ด้วยความสนุกกับเกมกามที่มากมายเกินนับ วิภาจำได้แค่ว่าเธอหลงไหลและชอบมีเซ็กส์แบบสุดๆ เรียกได้ว่าเป็นเด็กใจแตกคนนึง กว่าจะเลิกได้ก็ตอนมีเป้นั่นเอง

"ใช่ วิโกรธ แต่อยากรู้จากฝั่งศักดิ์ด้วย" วิภาลักไก่ต่อไป

"ได้" ศักดิ์พูด

ในเมื่อเขากับพัทมีปัญหากันแบบนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องงรักษาความลับให้กันอีก อีกทั้งวิภาก็น่าจะรู้เรื่องนี้แล้วก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไร ศักดิ์เริ่มเล่าเรื่องราวสมัย 20 กว่าปีก่อน ขณะที่วิภาก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวเข้ากับที่เธอจำได้เพื่อเช็คว่าศักดิ์โกหกเธอหรือไม่ ภาพต่างๆปรากฎขึ้นมาในหัวของวิภา จากข้อมูลของพัทและข้อมูลที่วิภาวิเคราะห์ต่อจากที่ตัวเองพบเจอ


24 ปีก่อน

สาวสวยวัยใสอายุ 20 ปี เรียนอยู่ปี 3 กำลังอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องสมุดมหาลัย ใบหน้าหวานเพ่งหนังสือคิ้วขมวด วิภาอยู่ในชุดนักศึกษาตัวหลวมกับกระโปรงพลีทยาวถึงตาตุ่มตามปกติที่นักศึกษาสมัยนี้ใส่กัน ตรงข้ามเธอเป็นเพื่อนชายที่สนิท เขามีรูปร่างอ้วนชื่อพัท พัทกำลังอ่านการ์ตูนมังงะที่เช่ามาจากร้านหนังสือใกล้ๆนี้ ข้างๆวิภาอีกคนคือเพื่อนสาวที่เรียนคณะแพทย์ชื่อพรนั่นเอง พรนั้นออกแนวเด็กเนิร์ดสวมแว่นหนาเตอะ เป็นหญิงร่างท้วมหน้าตาธรรมดาๆคนนึง

"จะเข้าภาคบ่ายแล้ว ไปเรียนก่อนนะ" พรโบกมือลาก่อนจะเดินหายไป

"จ้ะๆ แล้วเจอกันนะ" วิภายิ้มหวาน โดยไม่ทันสังเกตเห็นว่าพัทกำลังมองเธออยู่อย่างหลงไหล




---------------------------------------------------

ปล.ตอนนี้ยาวหน่อยครับ เนื้อหาเยอะ