คำสั่งราคะ:ภาคพรีม ตอนที่3

[onemanx002]

จะเแนกิ่งไหมนะ

[Liviatan]

ทำไมถึงทำน้องพรีมได้

[Melonargm]

 

[naisawasdee]

จะมีต่อตอนสี่เปล่า

[rst234]

ในห้องขังนั่นหมอนุ่นมั้ย ส่วนที่รับโทษแทนนี่ใครกัน

[drowrorschach]

รอดมั้ย

[corsia]

อ่านต่อ

[Forxsss]

 

*เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเพียงเรื่องแต่งเท่านั้น สถานที่ บุคคล หรือ เหตุการณ์ ในเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ*
Lust order คำสั่งราคะ:ภาคพรีม ตอนที่3

"If you want to live desperate, fall in love and if you want to live separate, fall in hate"

"ถ้าคุณอยากมีชีวิตอย่างสิ้นหัวจงตกหลุมรัก ถ้าคุณอยากมีชีวิตอย่างโดดเดี่ยวจงเกลียดชัง

― P.S. Jagadeesh Kumar



แสงอาทิตย์สีส้มแดงยามบ่ายคล้อยสาดกระทบไปยังร่างบาง สะท้อนออกมาเป็นแสงสีนวลจากผิวขาวเนียนของเจ้าของร่างนั้น ตัดกับพื้นดาดฟ้าดั่งภาพวาดของนางฟ้าที่ตกสวรรค์ หากแต่บนผิวขาวเนียนนั้นยังเกรอะกรังไปด้วยคราบน้ำกามที่เริ่มแห้งลอกออกเป็นสะเก็ดขาว ทั้งตามเนื้อตัว ผม ใบหน้า โดยเฉพาะที่หว่างขอของเธอมีคราบน้ำกามเลอะเต็มไปหมด

สายลมยามเย็นพัดผ่าน ทำให้พรีมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเธอลืมตาขึ้น แสงอาทิตย์สีส้มบนท้องฟ้าแสดงถึงเวลาที่ผ่านไปจนเย็นมากแล้ว พรีมค่อยๆประคองตัวลุกขึ้น

"โอ๊ยยย"

พรีมรู้สึกเจ็บหน่วงที่ท้องน้องและช่องคลอดของเธอทันทีที่พยายามลุกขึ้นยืน น้ำกามของไอ้พวกเดนนรกไหลย้อยลงมาตามง่ามขอของเธอ ยิงตอกย้ำความเป็นจริงที่เธอต้องเจอ ตามที่ Collector บอก เธอต้องเป็นทาสมันหนึ่งอาทิตย์ นี่เพิ่งผ่านมาแค่หนึ่งวันเท่านั้น มันยังหนักหน่วงขนาดนี้ พรีมไม่รู้ว่าตัวเองจะทนต่อไปได้จนครบอาทิตย์หรือไม่ อีกทั้งยังไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าพอครบอาทิตย์แล้วมันจะปล่อยพรีมไปจริงๆ

พรีมเดินไปจนถึงบริเวณประตูชั้นดาดฟ้าที่เธอถอดเสื้อผ้าทิ้งไว้ ปลอกคอ กุญแจมือ และ หูฟัง ที่เคยอยู่บนตัวเธอหายไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ เช่นเดียวกับถุงกระดาษใบนั้น และ ไอ้พวกระยำที่ย่ำยีเธอ ทุกอย่างหายไปเหมือนเป็นเพียงความฝัน แต่ร่องรอยบนตัวเธอ ความรู้สึกที่เธอยังรู้สึกอยู่ เป็นสิ่งยืนยันว่าเรื่องดังกล่าวเกิดขึ้นจริง

พรีมหยิบชุดนักศึกษาของเธอกลับมาสวมอย่างเหม่อลอย ในหัวของพรีมว่างเปล่า เธอไม่อาจจะคิดสิ่งใดได้อีกแล้ว

"ตึ๊งงงงงง"

เสียงข้อความเข้าดังขึ้นมาจากโทรศัพท์อีกครั้ง พรีมยกมือที่สั่นเทาไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พวกมันจะเอาอะไรจากเธออีกกันนะ แต่เมื่อพรีมเห็นข้อความที่เข้ามาก็ทำให้โล่งใจไปได้ระดับหนึ่ง เพราะคนที่ส่งมาเป็นนายมิคแฟนหนุ่มของเธอเอง

'พรีม เสร็จรึยัง มิครออยู่ที่เดิมนะ'

เธอลืมไปแล้วว่าวันนี้นายมิคจะมารับเธอกลับ

'พรีมกำลังไปนะ'

เธอตอบแฟนหนุ่มก่อนจะไปทำความสะอาดร่างกายในห้องน้ำ แล้วรีบไปยังที่นัดหมาย เธออยากรีบไปซะที ไปจากที่นี่ ไปที่ไหนก็ได้ที่จะทำให้เธอลืมเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นได้

ระหว่างทางกลับคอนโดพรีมนั่งเงียบไม่พูดอะไรตลอดทาง มิคก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรมากเพราะดูพรีมเหนื่อยๆตั้งแต่ที่เจอกันแล้ว เมื่อถึงคอนโดพรีมก็ล่ำลาแฟนหนุ่มก่อนจะเดินกลับขึ้นห้องไป

ทันทีที่ปิดประตูคอนโดน้ำตาของพรีมที่กลั้นมาตลอดทางก็หลั่งไหลออกมาเป็นสาย เธอรีบถอดเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำไปล้างตัวทันที มันมีแต่ความรู็สึกขยะแขยงเกาะอยู่ทั่วตัวไปหมด ไม่ว่าจะฟอกสบู่หรือขัดตัวแค่ไหนความรู้สึกนั้นมันก็ไม่จางหายไป ร่องรอยของการถูกย่ำยียังเด่นชัดบนผิวเนียนของเธอ น้ำกามขาวขุ่นบางส่วนยังคงค้างและไหลออกมาจากรูหีสีชมพูสวยของเธอ ไม่ว่าจะล้างเท่าไรมันก็ไม่หมดไปซะที พื้นห้องน้ำเปียกชุ่มไปด้วยน้ำจากฝักบัวและสองตาของพรีม

พรีมใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานกว่าปกติมาก แต่ก็ยังไม่สามารถชำระล้างมลทินที่พวกมันมอบให้กับเธอได้

'ตึ๊งงงงงง'

เสียงข้อความเข้าดังขึ้นอีกครั้ง เพียงแค่หยิบมาดูดวงตาที่เพิ่งแห้งหมาดๆของพรีมก็กลับมาเปียกปอนอีกครั้ง 'Collector' มันส่งข้อความมาหาเธออีกครั้ง

'ว่าไงอีทาสกะหรี่ สภาพแบบนี้เหมาะกับมึงดีนะว่าไหม'

จากนั้นมันก็ส่งรูปภาพมาจำนวนมาก ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดวันนี้ทั้งสิ้น ทั้งภาพที่พรีมกำลังช่วยตัวเองในห้องน้ำตอนเช้า ภาพหีของพรีมที่มีปากกายัดอยู่แน่น รวมไปถึงภาพตอนที่เธอโดนรุมโทรมจำนวนมาก และ ภาพสุดท้าย เป็นภาพรูหีของเธอที่มีน้ำกามขาวไหลย้อยออกมาจำนวนมาก สภาพเหมือนเพิ่งถ่ายหลังรุมโทรมเธอเสร็จ และ มีบัตรนักศึกษาและบัตรประชาชนของพรีมวางอยู่ข้างๆ เพื่อเป็นการยืนยันว่าหีแดงๆที่โดนแตกในอยู่นี้คือของเธอ

'แกต้องการอะไรกันแน่ ทำไมต้องทำกับชั้นแบบนี้'

พรีมเริ่มโกรธและเกลียดฝั่งตรงข้ามมากขึ้นทุกที

'มึงเป็นแค่ทาสกะหรี่ ไม่ต้องสนใจหรอกว่าเจ้านายจะสั่งอะไรทำไม กะหรี่อย่างมึงแค่ทำตามก็พอแล้ว'

'ไอ้เหี้ย กูไม่ยอมให้มึงมาทำเหี้ยๆแบบนี้หรอกนะ คอยดูกูจะไปแจ้งตำรวจ'

พรีมโกรธจนทนไม่ไหว ทั้งโกรธทั้งเกลียด เธออยากจะฆ่าอีกฝ่ายซะเดี๋ยวนี้เลยถ้าทำได้

'อย่านะ ผมขอโทษ ผมยอมแล้ว ผมไม่ได้ตั้งใจ..........คิดว่ากูจะตอบแบบนี้หรือไงอีโง่'

ฝั่งตรงข้ามตอบกลับเธอ พร้อมส่งคลิปวิดีโอบางอย่างมาให้

'ตำรวจช่วยอะไรมึงไม่ได้หรอกนะ ถ้าไม่เชื่อก็ดูอีนี่เป็นตัวอย่าง'

ในคลิปเป็นภาพของหญิงสาวคนหนึ่งที่ผมเผ้ากระเซิงเหมือนไม่ได้ดูแลตัวเองมาเป็นเวลานานกำลังนอนเปลือยแผ่อยู่ในห้องที่ดูเหมือนห้องขังในโรงพัก ใบหน้าของเธอจากมุมกล้องเห็นแค่บริเวณครึ่งล่าง ส่วนที่เหลือปกคลุมด้วยผมดำยาวของเธอ แต่เห็นแค่นั้นก็พอบอกได้ว่าเธอหน้าตาดีพอตัวเลย ผิวพรรณขาวผ่อง แต่ตามตัวเต็มไปด้วยร่องรอยของการถูกทำร้าย ที่หัวนมทั้งสองข้างและบริเวณติ่งแตดของเธอถูกเจาะและห้อยกระดิ่งขนาดเล็กไว้อยู่ แต่นั้นยังไม่น่ากลัวเท่าบริเวณโหนกหีของเธอ มันมีรอบแผลเป็นขนาดใหญ่อยู่ ดูคล้ายรอยจากการถูกไฟไหม้ แต่มันกลับเป็นรูปร่างชัดเจน มีลักษณะคล้ายรูปหัวใจและมีตัวTอยู่ตรงกลาง

ก่อนจะมีกลุ่มคนเดินเข้ามาในห้องขังนั้น พวกมันอยู่ในชุดตำรวจเดินถือกระบองมาและไม่พูดพร่ำทำเพลงเมื่อเข้ามาถึงก็รุมทำร้ายร่างกายหญิงสาวคนนั้นทันที พวกมันทั้งทุบเธอด้วยกระบอง เตะ ถีบ ก่อนจะเอารองเท้าเหยียบขยี้ไปที่ใบหน้า เต้านม และ หี ของเธอ ตลอดเวลาหญิงสาวได้แต่อ้อนว้อนร้องไห้ขอให้พวกมันหยุด แต่ก็ไม่มีผลอะไร

"คราวหลังมึงจะหนีอีกไหม"

พวกตำรวจตะคอกถามหญิงสาว

"ไม่ค่ะ ไม่หนีแล้ว ยอมแล้ว"

"ดี รู้ไว้ซะมึงเป็นแค่ส่วยที่ไอ้ต้นให้พวกกูมาเท่านั้น มึงเป็นของพวกกู ไอ้ต้นบอกพวกกูว่าจะทำอะไรกับมึงก็ได้ แม้ว่ามันจะหมายถึงชีวิตก็ตาม คราวหลังอย่าหนีอีกเข้าใจไหม"

ก่อนที่คลิปจะตัดไปเท่านี้ แม้จะดูเหมือนคนแปลกหน้า แต่พรีมก็รู้สึกคุ้นๆก็ผู้หญิงในคลิปแปลกๆ แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยเจอกันที่ไหน แต่การที่มีคลิปแบบนี้หมายความว่าตำรวจก็เป็นพวกมันด้วย หนทางรอดของพรีมดูจะริบหรี่เหลือเกิน

'อีกอย่าง อย่าลืมสิว่ารูปมึงอยู่กับกูเยอะแค่ไหน ถ้าแจ้งตำรวจล่ะก็ชีวิตมึงจะอยู่ต่อไปยังไงน้า'

มันขู่ซ้ำ พรีมโกรธจัดจนได้แต่ปาโทรศัพท์ทิ้งไป เธอไม่อยากเห็นแชทนั้นอีกแล้ว แต่ถ้าไม่ทำตามที่มันสั่งชีวิตเธอก็จบสิ้นแน่ เรื่องที่เกิดในวันนี้มันหนักหนาเหลือเกิน พรีมได้แต่ร้องไห้ตลอดทั้งคืนจนเผลอหลับไป

'ก็อกๆๆๆๆ'

พรีมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเคาะประตู คราบน้ำตายังอยู่บนใบหน้า เธอเดินไปมองผ่านตาแมวก็ไม่พบว่ามีใครอยู่หน้าห้อง เมื่อเปิดประตูออกไปก็พบถุงกระดาษวางอยู่ข้างประตู แค่เห็นพรีมก็พอเดาได้ว่านี่ต้องเป็นพวกมันอีกแล้วแน่ๆ

ในถุงมีกระดาษที่มีคำสั่งเขียนอยู่ พรีมหยิบมันขึ้นมาดูเป็นอย่างแรก

'อีทาสกะหรี่ วันนี้พวกกูเตรียมชุดชั้นในที่เหมาะสมกับทาสแบบมึงมาให้ มึงต้องใส่ชุดนี้ไปเรียน อย่าลืมแต่งหน้าดีๆด้วยละ เดี๋ยวเย็นนี้พวกกูจะไปรับ แล้วก็พวกกูเตรียมยาคุมฉุกเฉินให้ด้วยถ้ามึงยังไม่อยากท้องกะไอ้พวกเมื่อวานก็กินซะด้วยล่ะ'

พรีมรีบหยิบยาคุมฉุกเฉินมากินก่อนจะหยิบชุดชั้นในขึ้นมาดู แค่เห็นมันพรีมก็หน้าขึ้นสีทันที มันเป็นชุดชั้นในที่เรียกได้ว่าเกินจากคำว่าวาบหวิวไปมาก เนื้อผ้าเป็นแบบซีทรู แถมยังมีการเจาะช่องในบริเวณที่ควรจะมีผ้าปิดเอาไว้ทั้งที่หัวนม และ ร่องหี เรียกได้ว่าถ้าใส่ชุดชั้นในตัวนี้ไปก็ไม่ต่างอะไรกับไม่ใส่เลย เพราะทุกอย่างที่ควรปิดล้วนเปิดออกมาทั้งสิ้น

พรีมยืนคิดหนัก ไม่ว่ายังไงเธอก็ทำใจใส่ชุดชั้นในตัวนี้ไม่ลงจริงๆ เธอตัดสินใจเอามันใส่ลงกระเป๋าก่อนจะแต่งตัวตามปกติ กะว่าถ้าพวกมันคิดจะสั่งอะไรเธอค่อยหยิบมาเปลี่ยนก็ยังไม่สาย เธอจัดการธุระเสร็จเรียบร้อยก่อนจะเดินทางไปมหาลัยตามปกติ

เมื่อถึงมหาลัยพรีมพยายามทำตัวให้ดูปกติที่สุด เธอไปนั่งคุยกับสองเพื่อนซี้ นุช และ กิ่งก่อนจะเข้าเรียนไปตามปกติ

น่าแปลกที่วันนี้ไม่มีข้อความจาก Collector เข้ามาเลย มันน่าจะมีคำสั่งวิตถารอะไรมามั่งสิ การที่อีกฝั่งเงียบไปเลยทำให้พรีมหวั่นใจแปลกๆ

แต่คิดอยู่ได้ไม่นานเสียงข้อความเข้าก็ดึงพรีมออกมาจากห้วงความคิด

'มึงคิดว่าขัดคำสั่งกูแล้วจะรอดไปได้เหรออีพรีม'

'ขัดคำสั่งอะไร ชั้นยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ'

พรีมหน้าซีด แต่แกล้งทำใจดีสู้เสือไปก่อน ไม่มีทางที่มันจะรู้ได้หรอกว่าเธอขัดคำสั่งมัน แต่เมื่อมันส่งรูปกลับมาก็ทำเอาพรีมขาอ่อนทันที มันเป็นรูปแอบถ่ายใต้กระโปรงของพรีม ในรูปเห็นชุดชั้นในที่เธอใส่มาแบบชัดเจน ได้ยังไงกัน ใครเป็นคนถ่ายไปให้มัน นี่มันมีสายอยู่ในมหาลัยด้วยเหรอ

'คิดว่ากูจะไม่รู้เหรออีพรีม'

'พรีมขอโทษ พรีมจะไม่ทำอีกแล้ว พรีมจะไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้เลย อย่าทำอะไรพรีมเลยนะ'

พรีมลนลานหาทางรอดจากสถานการณ์เลวร้ายที่กำลังเกิดขึ้น

'ไม่ต้องห่วงอีพรีม ตอนนี้กูยังไม่ทำอะไรมึงหรอก'

'เพราะเพื่อนมึงยินดีรับบทลงโทษแทนมึงไปแล้วล่ะนะ'

ก่อนที่จะมีคลิปวิดีโอส่งมาอีกครั้ง

เพื่อนเหรอ? ใครกัน ตกลงมันเป็นใครกันแน่ เพื่อนเราไม่น่ามีใครรู้จักกับคนแบบนี้ แล้วทำไมต้องมาโดนทำโทษแทนเรา เพื่อนที่ว่ามันใครกัน จะใช่คนเดียวกับที่เราเจอบนดาดฟ้าเมื่อวันก่อนรึเปล่านะ

พรีมเก็บความสงสัยเอาไว้ก่อนจะปลีกตัวออกมาจากห้องเรียน เข้าไปหลบตัวอยู่ในห้องน้ำเพื่อจะดูคลิปที่มันส่งมา

คลิปถ่ายเห็นหญิงสาวคนหนึ่งในชุดนักศึกษามหาลัยเดียวกับพรีม จากภาพคลิปนี้น่าจะถ่ายบนรถตู้ ในภาพเห็นเพียงแค่ช่วงหัวไหล่ของหญิงสาวลงมาทำให้ไม่สามารถระบุได้ชัดเจนว่าเป็นใคร แต่จากที่สังเกตุได้ผู้หญิงคนนี้มีรูปร่างค่อนข้างตัวเล็กทีเดียว เธอกำลังถือแผ่นกระดาษที่มีวันที่วันนี้เขียนไว้อยู่ ก่อนที่เธอจะเอากระดาษใบหน้าสุดออกเปิดให้เห็นถึงข้อความที่อยู่ในกระดาษใบถัดๆไป

"วันนี้เพื่อนของxxxทำตัวไม่น่ารักกับเจ้านาย"

"xxxเลยจะมารับบทลงโทษแทนเพื่อนค่ะ"

เหมือนว่าบนกระดาษจะเขียนชื่อของหญิงสาวในวิดีโออย่างชัดเจน แต่มันกลับถูกเบลอไว้จนอ่านไม่ออก

"เพื่อนของxxxไม่ยอมใส่ชุดชั้นในที่เจ้านายเตรียมไว้ให้"

"xxxเลยจะใส่แทนเพื่อนค่ะ"

กระดาษหมดลงแค่นี้ ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นถกกระโปรงพลีทขึ้นมาจนเห็นกางเกงในที่เธอใส่อยู่เป็นแบบเดียวกับที่อยู่ในกระเป๋าของพรีมตอนนี้ แต่ที่น่าตกใจคือ ด้วยความที่เป็นกางเกงในซีทรูทำให้เห็นถึงบริเวณโหนกหีของหญิงสาวที่เรียบเนียนไม่มีขนสักเส้นแต่กลับมีรอยสักสีดำบริเวณโหนกหีของเธอ มันเป็นรูปหัวใจมีตัวTอยู่ตรงกลางเหมือนกับของหญิงสาวที่เธอเห็นในคลิปตำรวจเลย แต่อันนี้เป็นรอยสัก แสดงว่าเธอเป็นคนละคนกันเหรอ ภาพจากคลิปยังฉายให้เห็นบริเวณช่องเปิดของกางเกงในติ่งแตดของเธอที่มีห่วงเจาะอยู่ แม้ร่องหีของเธอจะเล็กตามขนาดตัวแต่แคมหีของเธอกลับยื่นยาวกว่าปกติซ้ำยังมีห่วงเล็กๆเจาะอยู่อีกข้างละสามห่วงด้วยกัน

นี่มันอะไรกัน ไม่น่าใช่คนที่เรารู้จักแน่ๆ แล้วมันจะทำกับเราแบบนี้ไหมนะพรีมได้แต่กังวลอยู่ในใจ แต่อย่างน้อยเธอก็รู้สึกดีที่หญิงสาวในคลิปไม่ได้โดนทำอะไรมากกว่านี้ ถึงชุดชั้นในบ้านั่นจะแย่พอตัวก็ตามเถอะ แต่ก็ถือว่ายังดีกว่าสิ่งที่พรีมคิดว่าพวกนั้นจะทำได้

แต่เมื่อวิดีโอเล่นต่อจนจบก็ทำให้รู้ว่าพรีมคิดผิด พวกมันเลวร้ายกว่าที่พรีมคิดว่าพวกมันจะทำได้ไปหลายขุมเลย พรีมถึงกับน้ำตาไหลตัวสั่นด้วยความกลัวทันที ทั้งยังเป็นห่วงหญิงสาวในคลิปอย่างมากอีกด้วย
ในขณะเดียวกัน แฟนหนุ่มของพรีมกำลังนั่งทานข้าวเย็นกับกิ่ง เพื่อนสาวคณะแพทย์ของพรีมที่สนิทกันมานาน

"ทำไมวันนี้กิ่งเลิกเย็นจัง อาจารย์ปล่อยช้าเหรอ"

"ประมาณนั้นแหละ ดีจังที่เจอมิค ไม่งั้นคงไม่มีเพื่อนกินข้าวด้วย"

"ไม่เป็นไรนะ แต่ช่วงนี้พรีมเป็นอะไรหรือเปล่า พรีมได้คุยกับกิ่งบ้างไหม"

"ไม่นะ ทำไมเหรอ"

"มิคเห็นพรีมดูซึมๆตั้งแต่วันก่อนแล้ว วันนี้ทั้งวันก็แทบไม่ได้คุยกันเลย นี่หายไปตั้งแต่ตอนเย็นยังไม่ทักมาเลย"

ชายหนุ่มแสดงออกถึงความเครียดที่ชัดเจน ปกติไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรแฟนสาวก็มักจะบอกเค้าเสมอ แต่ตอนนี้เหมือนเธอกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่

"กิ่งว่าพรีมแค่เรียนหนักหรือเปล่า"

เธอพยายามปลอบชายหนุ่มด้วยความเป็นห่วง

"ไม่นะ ปกติพรีมไม่เคยหายไปแบบนี้ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไร"

กิ่งหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาดูเพราะมีแจ้งเตือนเข้ามา สีหน้าของหญิงสาวเปลี่ยนเป็นเรียบเฉยเหมือนไม่สบอารมณ์บางอย่าง

"บางทีพรีมอาจจะมีเรื่องที่บอกมิคไม่ได้จริงๆก็ได้นะ"

ประโยคดังกล่าวดึงความสนใจจากชายหนุ่ม

"มิคคิดว่ามิครักพรีมแค่ไหน ยอมรับพรีมได้ทุกอย่างเหรอ"

กิ่งพูดต่อสายตาที่เธอมองมาที่มิคทำให้มิคคาดเดาอารมณ์ของเธอไม่ออก

"กิ่งรู้อะไรเหรอบอกมิคได้ไหม"

ชายหนุ่มพยายามเค้นหาคำตอบจากเพื่อนของแฟนสาว

"เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมมิคก็จะรู้เองแหละ กิ่งอิ่มแล้วขอตัวก่อนนะ"

หญิงสาวยิ้มให้ชายหนุ่ม ก่อนจะเดินออกจากร้านอาหารไป

"เดี๋ยวสิกิ่ง โธ่เว้ย มันเรื่องอะไรกันนะ"

มีซ่อนข้อความไว้นะครับ

ขอโทษครับหายไปนานเลย ช่วงนี้ว่างขึ้นมาแล้วจะพยายามแต่งตอนจนจบนะครับ
แต่คิดว่าคงอีกหลายปีเลย55555
ไอเดียมีแล้วแต่ที่ไม่มีคือเวลาแต่ครับ55555
สำหรับใครที่จำตอนก่อนหน้าไม่ได้แล้วไปอ่านได้ตามนี้นะครับ
ตอนที่1//two-hitchhikers.ru/eroticasearch/index.php?topic=228985.msg1585133#msg1585133
ตอนที่2//two-hitchhikers.ru/eroticasearch/index.php?topic=229050.msg1587036#msg1587036

[ldd1]

อีกคนเป็นใครกันนะ

[ปัณณทัต ชอบมาก]

ความเสียวผู้อ่านต้องการต่อจิตใจ

[Jxonly]

 

[saveveve]

 

[qazwsxedc1]

 

[firstppk]

 

[Yyisreals]

กิ่งเป็นคนสั่งรึเปล่าาาา