กลับมาอ่านเรื่องเก่าๆ 

 

 

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวแนว shota ฟินมากๆครับ

รอครับรออ่านตอนใหม่

 

 

พูดคุยก่อนอ่าน : และแล้วก็มาถึงฉากโบนัสซีน กับฉากจบที่แท้จริงของมินิซีรีย์เสียวเรื่องนี้นะครับ

ก่อนอื่นผมก็อยากจะบอกว่า นี่น่าจะเป็นฉากจบที่ Happy Ending ที่สุดอีกเรื่องของผมละ คือผมก็พยายามถูไถให้มันจบแบบ Feel Good ที่สุด เท่าที่จะทำได้ ตามคอนเซปต์หลาย ๆ อย่างที่ผมได้เกริ่นเอาไว้

ก็น่าจะถูกใจสำหรับคนอ่านแนวสุขนิยม ที่ไม่อยากให้พี่โจ้ต้องเสียใจ ผมเคยบอกแล้วใช่ไหม ว่าผมไม่ได้ใจร้าย ผมแค่ชอบแกล้งตัวละครแบบนี้เล่นเฉย ๆ 55555+

ก็ปิดโปรเจ็คละครับสำหรับเรื่องนี้ แน่นอนว่ายังมีภาคต่อ แต่ผมจะเล่าแบบทีละซีซัน ซึ่งมันง่ายในการคุมสเกลเนื้อเรื่่องให้มันคงที่ และเขียนจบได้ง่ายกว่าเขียนนิยายเรื่องยาว ที่ยิ่งเขียนก็ยิ่งฟุ้ง จนหาทางลงยาก



สุดท้ายนี้ ขอเปิดตัวนางเอกคนใหม่ของเจ้าแจ็ค ที่จะมาแทนพี่มีมี่ น้ำตาล จิณณพัต นักศึกษาสาววัย 21 ปี ชั้นปีที่ 3 คณะนิเทศศาสตร์ คอนเซนต์ของเธอคือสาวหวาน เรียบร้อย ลุคคุณหนู มาดูกันว่าเธอกับเจ้าแจ็คในวัย 15 ปี จะลงเอยยังไง เอาภาพไปเรียกน้ำย่อยก่อนแล้วกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ซีซั่นหน้า

###############

ความเดิมจากตอนที่แล้ว




หลังจากเสร็จงานรับปริญญาของพี่โจ้ ชายหนุ่มก็แยกตัวไปเลี้ยงฉลองกับเพื่อน ๆ ร่วมรุ่นทิ้งทวน ส่วนวลันธรก็รับหน้าที่อาสาไปรับเจ้าแจ็คที่โรงเรียน

"จะให้เจ้าแจ็คมาร่วมฉลองด้วยไหมคะพี่โจ้?" มีมี่ถาม

"แล้วแต่มัน" จักรกฤษณ์ตอบ "มี่ก็ขับรถดี ๆ นะ พี่เป็นห่วง"

"คะพี่ พี่ก็อย่ากินเหล้าเยอะนะ พรุ่งนี้พี่ต้องเข้าออฟฟิศไปคุยเรื่องงานไม่ใช่เหรอ?"

หลังจากเหตุการณ์ที่กาญจนบุรี ทั้งสามคนก็สนิทสนมกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น ดูเหมือนว่าเรื่องราวทั้งหมดจะผ่านไปได้ด้วยดี

ตอนนี้เจ้าแจ็คเป็นเด็ก ม.1 และได้รับคัดเลือกเป็นนักฟุตบอลโรงเรียนเป็นที่เรียบร้อย เด็กหนุ่มวัย 13 ปี ในชุดกีฬาฟุตบอลยืนสะพายกระเป๋ารออยู่หน้าโรงเรียน

"ผมรออยู่หน้าโรงเรียนครับพี่มี่" เจ้าแจ็คโทรหาพี่มี่ที่กำลังขับรถมารับ "ผมเห็นแล้วครับ"

วลันธรขับรถจอดหน้าโรงเรียนมัธยมที่มีชื่อเสียงด้านการสร้างนักฟุตบอลของประเทศแห่งหนึ่งในกรุงเทพ เมื่อเห็นรถยนต์ Toyota Yaris สีขาวของมีมี่จอดเทียมท่า เด็กชายจักรภักรก็เปิดประตูเข้าไปในรถ พร้อมกับพนมมือไหว้ทักทายวลันธรที่มารับ

"สวัสดีครับพี่มี่" เจ้าแจ็คพนมมือไหว้ว่าที่พี่สะใภ้ของตัวเอง ตอนนี้ดูเหมือนว่าเจ้าแจ็คจะเริ่มมีความเปลี่ยนแปลงทางกายภาพเพิ่มมากขึ้น น้ำเสียงเริ่มห้าวขึ้น รูปร่างสูงเพรียวกำยำมากขึ้น เพราะได้ออกกำลังกายและเป็นนักกีฬาฟุตบอล

"สวัสดีจ๊า" วลันธรในชุดนักศึกษายิ้มหวาน ก่อนขับรถพาเจ้าตัวแสบไปส่งที่บ้าน

หลังจากขับรถออกไปได้แป๊ปเดียว จักรกฤษณ์ที่กำลังอยู่ในงานเลี้ยงฉลองจบปริญญาก็โทรเข้ามาเพื่อไถ่ถามว่ามารับเจ้าแจ็คแล้วหรือยัง หญิงสาวที่ขับรถอยู่เลยยื่นสมาร์ทโฟนให้เจ้าตัวเป็นคนคุย

"ฮัลโหล? พี่โจ้ นี่ผมแจ็คนะ" เจ้าแจ็คตอบ "ตอนนี้อยู่กับพี่มี่ กำลังจะกลับบ้าน"

"เหรอ? แล้วเป็นไงบ้าง? ได้เป็นนักฟุตบอลโรงเรียนไหม?" พี่โจ้ถาม

"ได้ซิพี่ ผมได้เป็นนักกีฬาฟุตบอลละ!!" เจ้าเด็กแสบตอบ พลางแอบหันไปมองวลันธรที่กำลังขับรถอยู่

"เฮ้ยยย!!!! แบบนี้ต้องเลี้ยงฉลองแล้วละม้าง!!! มาสนุกด้วยกันดิ!!! ทั้งแจ็คทั้งมี่เลย!!!" พี่โจ้ที่ตอนนี้กำลังเมาได้ที่เอ่ยปากชวน

"เอ่อ...ไม่ดีกว่าพี่" จักรภัทรตอบ พลางเหลือบมองวลันธรว่าที่พี่สะใภ้อีกครั้ง "วันนี้ไม่ไหว เหนื่อย อยากอาบน้ำนอนเลย ว่าแต่พี่จะกลับดึกไหม?"

"ก็ดึกแหละ" จักรกฤษณ์ผู้พี่ตอบ "แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวมีคนมาส่งที่บ้าน"

"อย่ากินเหล้าเยอะพี่ ผมเป็นห่วง" เจ้าแจ็คเอ่ยปากเตือนพี่ชายด้วยความห่วงไย ทำเอามีมี่ถึงกับหันไปยิ้ม

"เออ!!! ขอบใจที่เป็นห่วง!! ยินดีด้วยไอ้แจ็ค ขอให้เอ็งตั้งใจเรียน ตั้งใจซ้อมฟุตบอล จะได้เป็นนักฟุตบอลทีมชาติ ได้ไปเล่นฟุตบอลที่ญี่ปุ่น จีบสาวญี่ปุ่นนะไอ้น้องรัก!!!"

"55555+ ขอบคุณที่อวยพรพี่โจ้" เจ้าแจ็คยิ้มร่า "ยังไงผมก็ยินดีกับพี่โจ้นะ ที่เรียนจบแล้ว และก็เป็นคนดังละ ถ้ารู้จักสาว ๆ คนไหนยังโสด ก็อย่าลืมแนะนำให้น้องนุ่งรู้จักด้วยนะ"

วลันธรหรี่ตายิ้ม ขณะกำลังขับรถพาเจ้าแจ็คไปส่งบ้าน นิสัยไม่เคยเปลี่ยนจริง ๆ

"แก่แดดไปเปล่า?" พี่โจ้แซว "จีบสาวในโรงเรียนให้ได้ก่อนเถอะ อย่าข้ามรุ่น!!! เอาละ!! เพื่อนพี่มาตามละ ฝากบอกพี่มี่ด้วยนะว่าขับรถดี ๆ ถ้าจะตามมาก็โทรมาบอกด้วย"

"ได้ครับ โชคดีพี่โจ้" แล้วเจ้าแจ็คก็กดวางสาย หันกลับไปยิ้มให้ดาวคณะที่กำลังขับรถอยู่

"อะไร? ยิ้มทำไมเราน่ะ?" มีมี่เอ่ยปากถามด้วยความสงสัย

"พี่โจ้ฝากมาบอกว่าให้พี่ขับรถดี ๆ แล้วถ้าเกิดสนใจอยากไปแจมด้วย ก็ให้โทรไปบอก" เจ้าแจ็คตอบ

"ไม่ละ พรุ่งนี้พี่ธุระ" วลันธรตอบ "ว่าแต่ได้เป็นนักฟุตบอลโรงเรียนแล้วเหรอ? ดีใจด้วยนะแจ็ค"

"ขอบคุณครับพี่มี่" เจ้าแจ็คยิ้ม "แล้วพี่มี่จะไม่มีรางวัลอะไรให้ผมเหรอครับ?"

"รางวัลอะไรของเรา?" มีมี่เริ่มนึกกลัว ว่าเจ้าแจ็คจะลืมคำสัญญาที่ให้ไว้ "แจ็ค? อย่าบอกนะว่า..."

"ผมหมายถึงพาผมไปกินเลี้ยงอะไรแบบนี้น่ะครับ!! ผมหิว!!!" เจ้าแจ็คตอบ ทำเอาวลันธรโล่งอก นึกว่าแจ็คหมายถึงเรื่องนั้น

หญิงสาวนึกถึงภาพเหตุการณ์เมื่อหนึ่งปีที่ผ่านมา หลังจากกลับมาจากทริปที่กาญจนบุรี กับประสบการณ์และคำสัญญาที่เธอและเจ้าแจ็คจะไม่มีวันลืมโดยเด็ดขาด

......................

หลังจากทำเพลงเสร็จแล้ว ค่ายเพลงก็อนุมัติและเซ็นต์สัญญากับวงของพี่โจ้ เลยทำให้พี่โจ้ได้เป็นนักดนตรีฝึกหัด และทำการเรียนทฤษฎีดนตรีเพิ่มเติมจากอาจารย์และนักดนตรีที่มีประสบการณ์สูง เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการออกซิงเกิ้ลแรกของชีวิต

ในช่วงนั้นเป็นเทอมสุดท้าย พี่โจ้เลยค่อนข้างจะยุ่ง ไหนจะต้องฝึกงาน ไหนจะต้องแบ่งเวลาไปฝึกซ้อมและเรียนทฤษฎีดนตรีเพิ่มเติม เลยทำให้เขาแทบไม่ได้เจอกับแฟนสาวเลยตลอดทั้งเดือน




แต่วลันธรก็ไม่ได้โวยวายอะไร เพราะเธอเข้าใจดีว่าพี่โจ้กำลังทำเพื่ออนาคตของพี่โจ้ และกำลังก่อร่างสร้างตัวเพื่อเธอ

วันหนึ่ง พี่โจ้ได้โทรเข้ามาหามีมี่ เพื่อขอให้เธอไปรับเจ้าแจ็คที่โรงเรียนกวดวิชาให้หน่อย พ่อกับแม่ก็ไปทำธุระที่ต่างจังหวัด เลยไหว้วานฝากแฟนสาวช่วยดูแลเจ้าน้องชายตัวแสบให้หน่อย วลันธรเลยตอบตกลง

หญิงสาวขับรถ Toyota Yaris สีขาวมารับเจ้าแจ็คที่หน้าสถาบันกวดวิชาแถวประทุมวัน หลังจากที่จอดรถรอได้ไม่นาน เจ้าเด็กแสบก็เดินออกมาจากตึกสถาบันกวดวิชา และเปิดประตูเข้ามาภายในรถพร้อมกับพนมมือไหว้วลันธร

"สวัสดีจ๊ะแจ็ค" ดาวคณะยิ้มหวานรับไหว้จากเด็กชายตัวแสบ ก่อนที่เธอจะขับรถพาเจ้าแจ็คไปส่งที่บ้าน ทั้งคู่ไม่พูดคุยอะไรกัน ต่างฝ่ายต่างนิ่งเงียบ เมื่อรู้ว่าในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้า ทั้งสองคนจะต้องพบกับอะไร

...................

"จุ๊บ...." วลันธรและเจ้าแจ็คกำลังคลอเคลียกันภายในห้องน้ำของบ้านพักครอบครัวพี่โจ้และเจ้าแจ็ค อย่างที่รู้กันว่าพ่อกับแม่ของทั้งคู่ไม่อยู่บ้าน พี่โจ้ก็ไม่ว่าง เลยทำให้วลันธรต้องรับบทเป็นพี่เลี้ยงจำเป็นให้เจ้าแจ็คตัวแสบ

หญิงสาวประทับรอยจูบบนหน้าผากของเด็กชาย พร้อมกับใช้มือสระผมให้อย่างอ่อนโยน เช่นเดียวกับเจ้าแจ็ค ที่กำลังเอื้อมมือสระผมให้พี่มี่ด้วยความรักที่มีไม่น้อยไปกว่ากัน

"ให้ผมถูหลังให้พี่มี่นะครับ" เจ้าแจ็คยิ้มหวาน

"จ๊ะ" มีมี่ยิ้มหวาน ก่อนเขยิบตัวนั่งหันหลังให้เด็กชาย ที่กำลังฟอกสบู่ถูหลังให้

มือน้อย ๆ ของเจ้าแจ็คเคลื่อนย้ายไปตามแผ่นหนังเนียนสวยของพี่มี่ เจ้าหนุ่มน้อยไม่เคยไม่มีวันไหนที่จะไม่ตกหลุมรักว่าที่พี่สะใภ้ของตัวเอง ถึงรู้ว่ามันเป็นเรื่องผิด แต่เพราะความประทับใจจากรสรักครั้งแรกที่ได้รับจากวลันธร และนี่อาจเป็นรักครั้งแรกของเด็กชาย จึงทำให้ยากที่จะหักห้ามใจ

"มา ให้พี่ถูหลังให้แจ็คบ้างนะ" พอถูหลังไปได้สักพัก วลันธรก็หันไปเอ่ยปากยิ้มหวานให้เจ้าแจ็ค เพื่อขอถูกหลังฟอกสบู่ให้บ้าง

"ครับ" เด็กชายจักรภัทรยิ้มหวาน ก่อนเขยิบตัวนั่งหันหลังให้พี่มี่ ได้ถูหลังและฟอกสบู่ให้

ฝ่ามือเรียวสวยของวลันธรลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของเด็กชาย ที่อีกไม่นานจะกลายเป็นหนุ่มน้อย หญิงสาวยิ้มที่มุมปาก เมื่อนึกได้ว่า หนุ่มน้อยแก่แดดคนนี้กำลังจะเติบโตเป็นหนุ่มในอีกไม่นานแล้ว

"เอาละ!!! เสร็จละ พี่ว่าเราสองคนล้างเนื้อล้างตัวเถอะ!!" วลันธรยิ้มหวานให้เด็กชายตัวน้อย ต่างฝ่างหยอกเหย้า คลอเคลียกัน ก่อนค่อย ๆ ลุกขึ้นและจูงมือกันลุกขึ้นมาจากอ่างอาบน้ำ ก่อนที่จะช่วยกันเช็ดตัวให้กันและกัน ก่อนที่ทั้งสองคน จะเดินแก้ผ้าจูงมือไปที่ห้องนอนของเจ้าแจ็ค เพื่อเริ่มบทรักทิ้งทวนครั้งสุดท้าย ก่อนที่ความลับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ จะกลายเป็นความลับตลอดไป

วลันธรเดินจูงมือเด็กแจ็คเดินไปที่ห้องนอน ก่อนค่อย ๆ ผลักร่างของเด็กชายตัวแสบลงไปนอนบนเตียงลูกฟูกลายการ์ตูนเบนเท็น ก่อนที่หญิงสาวจะค่อย ๆ เขยิบตัวขึ้นคร่อมบนร่างของเด็กชาย แล้วจึงเริ่มสอนบทรักครั้งใหม่ให้เด็กชายจักรภัทรได้เรียนรู้เป็นครั้งสุดท้าย

"อือออ..." เจ้าแจ็คหลับตาพริ้ม ขณะกำลังถูกพี่มี่คนสวยซุกไซ้ซอกคอ กลิ่นสบู่หอม ๆ บนร่างกายเด็กชายตัวน้อย

เจ้าแจ็คร้องครางเสียงหวาน ในขณะที่วลันธรกำลังหยอกเหย้ากับจุดเล็ก ๆ บนหน้าอกทั้งสองข้างด้วยปลายลิ้น จนเด็กชายผู้รักการเรียนรู้ไม่อาจนิ่งเฉย จึงร้องขอพี่สาวที่แสนดีเพื่อดื่มด่ำกายสาวของเธอบ้าง

ดาวคณะยิ้มหวาน ก่อนนอนตะแคงให้เจ้าแจ็คได้ดื่มด่ำนมรสวลันธรจากเต้านมรูปหยดน้ำของเธอ หญิงสาวร้องครางพร้อมกับรอยยิ้ม พร้อมกับลูบไล้ศีรษะของเจ้าแจ็คด้วยความเอ็นดู ก่อนที่มือของเธอจะค่อย ๆ เลื่อนลูบไล้เอวของเด็กชายแล้วล้วงลงไปสัมผัสกับแก่นแท้แห่งบุรุษเพศเบื้องล่าง

กระเจี้ยวขนาด 3.5 นิ้ว ของเจ้าแจ็คแข็งตัว หญิงสาวหยอกเย้ากับท่อนเนื้อน้อย ๆ ด้วยปลายนิ้ว ทำเอาเจ้าแจ็คร้องครางเสียงหลง มือของวลันธรไม่ได้เพียงแค่ป้วนเปี้ยนอยู่บนท่อนเอ็นน้อย ๆ แต่ยังล้วงลงไปเล่นซุกซนกับไข่นกกระทาห่อเต้าหู้ของเด็กชาย จนหนุ่มน้อยต้องสั่นสะท้าน

"แจ็ค เดี๋ยวแจ็คหันหน้าไปทางนั้นนะ" วลันธรเอ่ยปากร้องขอวลันธรด้วยใบหน้าแดงก่ำ "เดี๋ยวพี่จะดูดเจี้ยวให้"

"ครับพี่" เจ้าแจ็ครู้ดีว่าพี่มี่ต้องการอะไร เลยลุกขึ้นแล้วทิ้งตัวลงไปนอนตะแคง หันหน้าไปทางขาของวลันธร เพื่อหญิงสาวสามารถหยอกเย้ากระเจี้ยวของตัวเองได้ ขณะเดียวกันเจ้าแจ็คก็สามารถเล่นสนุกกับจิ๊มิ๊ของพี่มี่ได้สะดวก

"อือออ...." วลันธรยกขาเด็กชายจักรภัทรขึ้นมา ก่อนก้มหน้าลงไปประทับรอยจูบถุงนุ่มตรงกลางกายเด็กน้อยด้วยความรัก ส่วนเจ้าแจ็ค น่าเสียดายที่ส่วนสูงยังไม่ถึงเกณฑ์ เลยทำให้ไม่สามารถตวัดลิ้นเลียแก่นกลางกายสาวของดาวคณะคนสวยได้ แต่ถึงอย่างนั้น ด้วยความรู้จากหนังโป๊ที่เรียนรู้มา เจ้าแจ็คเลยใช้มือน้อย ๆ หยอกเย้ากลีบเนื้อสวยของวลันธรที่กำลังเปียกแฉะ



"อูยยย!! แจ็คจ๊ะ!!! สอดนิ้วเข้าไปเพิ่มอีกนิ้วซิ!!!" วลันธรเอ่ยปากร้องขอด้วยความเสียว ขณะกำลังดูดกลืนไส้กรอกจิ๋วของเด็กชายจักรภัทร

มีหรือที่เจ้าเด็กแสบจะปฏิเสธ นิ้วกลางถูกแทรกผ่านเข้าไปในกลีบเนื้อที่กำลังเปียกชุ่ม ก่อนที่จะร้องขอพี่สาวที่แสนดีเพื่อได้มีโอกาสได้เชยชมความสาวของเธอตรงเบื้องล่าง

วลันธรยิ้มหวาน พลิกตัวนอนหงายและถ่างขาออก โดยมีเจ้าแจ็คแทรกตัวเข้ามา และโน้มศีรษะลงไปจูบแผงไหมพรมสีดำขลับตรงเนินหัวหน่าว ขนอ่อนตรงจุดนั้นช่างหอมและเนียนนุ่ม ทำเอาเด็กชายถึงกับเคลิบเคลิ้ม พลางนึกถึงเหตุการณ์เมื่อไม่นาน ที่ตัวเองวิ่งหลงในป่าในอุทยานแห่งชาติเอราวัณ

วลันธรอาจจะติดป่า แต่เธอก็ไม่ได้หลงทาง แต่จักรภัทรเด็กน้อย ยังเป็นคำถาม นอกจากติดป่าแล้ว ยังไม่แน่ว่าจะติดอย่างอื่นอีก

"อู้ยยย!! แจ็คจ๊ะ!!! ซี้ดดด!!! พี่จะเสร็จละ!!!" วลันธรครางกระเส่าด้วยความเสียวจากปลายลิ้นของเด็กชายตัวแสบ ก่อนที่ร่างกายของเธอจะสั่นสะท้านด้วยรสรักจากปลายลิ้นของหนุ่มน้อยจักรภัทร

เจ้าแจ็คนั่งคุกเข่าดูพี่มี่คนสวยที่กำลังนอนกระตุกตัวเกร็ง ใบหน้าของเจ้าแจ็คเปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักของดาวคณะคนสวย ที่กำลังฟื้นตัว และกวักมือเรียกให้เด็กน้อยเข้ามาเพื่อตบรางวัล

"เด็กดีของพี่" วลันธรดึงร่างของจักรภัทรเข้ามากอดและจูบปาก "ทำแบบวันนั้นนะ"

ว่าแล้วหญิงสาวที่ยังนอนหงายอยู่ก็ถ่างขาอล่างฉ่าง เพื่อเชื้อเชิญให้เจ้าแจ็คแทรกเข้ามา พร้อมกับดุนดันกระเจี้ยวขนาด 3.5 นิ้ว แทรกเข้ามาในกายของเธอ

"อืออ!!" วลันธรร้องครางเสียงหวาน ขณะกำลังถูกเจ้าแจ็คกระเด้าเสียบ หญิงสาวดึงร่างของเด็กชายเข้ามากอดและจูบหน้าผากด้วยความรัก

หลังจากนั้น หญิงสาวก็ได้สอนท่าใหม่ ให้เจ้าแจ็คได้เรียนรู้ โดยเฉพาะท่าหมา ตอนที่ดาวคณะก้มตัวคุกเข่าทำท่าคลานเหมือนสุนัขเพศเมียต่อหน้า ทำเอาเด็กชายตัวแสบถึงกับอ้าปากค้าง

"เย็ดพี่จากด้านหลังซิจ๊ะ" วลันธรยิ้มหวานเชื้อเชิญเด็กชายจักรภัทร ที่พยักหน้าหงึก ๆ ก่อนแทรกตัวเข้าไปประกบจากด้านหลัง และสอดใส่จู๋เข้าไปในจิ๋มแน่น ๆ ฟิต ๆ ของพี่มี่คนสวย

"อูยยยยย..." เจ้าแจ็คถึงกับสั่นสะท้าน เพราะความคับแน่น จนแข้งขาสั่น แต่ถึงกระนั้นเจ้าตัวน้อยก็ยังสั่นสู้ พยายามกระเด้าใส่ร่องเนื้อของวลันธรที่กำลังตอดรัดด้วยพละกำลังของเด็กวัย 12 ปี

เด็กตัวน้อยแต่แรงดีเหลือเกิน อีกไม่กี่ปีข้างหน้า เจ้าแจ็คจะกลายเป็นขวัญใจของสาว ๆ แน่ วลันธรคิด
มือของเจ้าแจ็คบีบคลึงบั้นท้ายงามงอนของพี่มี่คนสวย จนเผยให้เห็นรูบุ๋มตรงกลางน่ารัก เด็กชายตัวแสบรู้ดีว่านั่นคือรูตูด ที่ที่มี่สั่งห้ามว่าอย่าไปยุ่งกับมันเด็ดขาด แต่ด้วยความเกรียนและความซุกซน เด็กชายตัวแสบเลยใช้นิ้วจิ้มเล่นด้วยความหมั่นเขี้ยว

"แจ็ค!!! อือออ!!! อย่าจิ้มรูตูดพี่ซิจ๊ะ!!! อืออออ!!!" วลันธรหันหน้ากลับไป

"ผมเคยดูในหนังโป๊ เห็นบางทีผู้ชายก็เอาตูดผู้หญิงน่ะครับ" เจ้าแจ็คนึกอยากลอง

"ไม่ได้จ๊ะ!!!" ดาวคณะร้องห้าม "ห้ามยุ่งตรงนั้นเด็ดขาด!! อือออ!!!! ซี้ดดดดด!!!! มันไม่ใช่ที่ ๆ จะทำให้ผู้หญิงชอบนะ!!! อย่าหาทำเด็ดขาด!!!!"

"ครับ..." พอโดนปฏิเสธ เจ้าแจ็คก็ไม่คิดจะโวยวายอะไร เด็กน้อยกระเด้าเย็ดพี่มี่ที่เด้งเอวกระแทกสู้อย่างเมามัน

และสุดท้าย เจ้าแจ็คก็ได้หลั่งน้ำเชื้อรดเข้าไปในร่องเนื้อของพี่มี่สมใจ แต่ดูเหมือนว่าทั้งคู่ยังไม่อิ่มเอมในรสกาม ทั้งสองคนจัดหนักจัดเต็มกันในบทรักทิ้งทวน ในบทรักครั้งสุดท้าย วลันธรขอให้เจ้าแจ็คนอนเฉย ๆ เพื่อที่เธอจะได้มอบบทรักบทสุดท้าย ที่จะตราตรึงในหัวใจของเด็กน้อยชนิดลืมไม่ลง

วลันธรดูดเลียกระเจี้ยวขนาด 3.5 นิ้ว อย่างเอร็ดอร่อย จนเด็กชายหลั่งน้ำรักเข้าไปในปากของเธอ หญิงสาวเลือกที่จะกลืนกินมันเข้าไปทั้งหมด ถึงแม้ว่ามันจะคาวแค่ไหนก็ตาม ก่อนที่วลันธรจะขอตัวกลับบ้านไปในช่วงดึก

ระหว่างที่ขับรถ พี่โจ้ ที่กำลังจะกลับบ้านก็โทรมาถามว่าสถานการณ์เป็นยังไงบ้าง เจ้าแจ็คงี่เง่าโวยวายหรือเปล่า วลันธรตอบพร้อมกับรอยยิ้มว่าไม่มีอะไร ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี

"เสียดายที่ไม่อยู่ค้างบ้านพี่สักคืน" พี่โจ้บ่น

"พรุ่งนี้มี่มีธุระค่ะ เอาไว้โอกาสหน้านะคะพี่โจ้" วลันธรยิ้มหวาน

แน่นอน ก่อนเดินทางกลับ วลันธรได้ตรวจเช็คความเรียบร้อย เพื่อความมั่นใจว่าเธอและเจ้าแจ็คจะไม่ทิ้งร่องรอยคราบรักให้พี่โจ้กลับมาเห็น พร้อมกับสั่งกำชับเจ้าแจ็คว่า ให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ

"พี่มี่? แล้วเมื่อไรผมจะได้ทำกับพี่มี่อีก...." เจ้าแจ็คยืนแก้ผ้ามองพี่มี่ที่กำลังแต่งตัวตาละห้อย

"แจ็ค พี่บอกแล้วไงจ๊ะ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายระหว่างเรา" วลันธรตอบ "พี่ได้สอนบทเรียนทุกอย่างให้แจ็ครู้แล้ว แจ็คจะต้องเติบโตเป็นผู้ชายที่ดี และได้เจอกับผู้หญิงที่ดีกว่าพี่ สวยกว่าพี่ ที่จะค่อย ๆ แก่ตัวลงไป"

"แต่ผมรักใครไม่ได้อีกแล้วครับ" เด็กชายจักรภัทรยืนน้ำตาซึม "ผมลืมพี่มี่ไม่ได้"

"แจ็ค..." วลันธรที่สวมกระโปรงพลีทเสร็จแล้ว เดินเข้าไปหาเด็กชายตัวแสบ "พี่จะอยู่กับแจ็คเสมอ ในฐานะพี่สาวคนหนึ่งนะ แจ็ค พี่ถามจริง ๆ เถอะว่าแจ็คอยากให้พี่โจ้เสียใจไหม?"

"ไม่ครับ" เด็กน้อยส่ายหน้า "ผมอยากให้เราทั้งสามคนอยู่ด้วยกัน"

"มันจะเป็นแบบนั้นเสมอจ๊ะ" ดาวคณะตอบ ด้วยความรู้สึกผิดในใจ "แต่จากนี้ไป สถานะของเราทั้งสองคนคือพี่น้อง พี่จะเป็นพี่สาวของเราเสมอและตลอดไป"

"ฮือ..." เด็กชายจักรภัทรร้องไห้ ด้วยความรู้สึกผิดหวัง แต่เพราะยังมีสามัญสำนึกที่ดี เลยทำให้เจ้าแจ็คเอ่ยปากพูดอะไรออกมา "ถ้างั้น ถ้างั้น ถ้าสักวันพี่โจ้เบื่อพี่มี่ ผมจะมีโอกาสได้เป็นแฟนกับพี่มี่ใช่ไหมครับ?"

"อืมมม...แก่แดดจริง ๆ นะเรา!!!" ดาวคณะแกล้งบีบจมูกเด็กชาย แต่เธอไม่ได้บีบแรงอะไร แค่หยอกเล่น "ก็คงแบบนั้น แต่แจ็ค อนาคตเป็นเรื่องไม่แน่ไม่นอนนะ แจ็คคิดหรือว่าถ้าถึงตอนนั้น พี่เลิกกับพี่โจ้ แล้วหันมาคบกับแจ็ค แล้วแจ็คกับพี่โจ้จะมองหน้ากันยังไง?"

"ฮือ..." เด็กชายจักรภัทรร้องไห้ "ไม่ยุติธรรมเลย!!!"

"เฮ้อ..." วลันธรเองก็รู้สึกผิด แต่เธอไม่รู้จะพูดยังไง "แจ็ค ชีวิตคนเราบางครั้งก็เจ็บปวดแบบนี้แหละ พี่เองก็ลำบากใจ บางทีถ้าพี่ไม่ได้รักกับพี่โจ้มาก่อน และได้เจอกับแจ็ค ถ้าแจ็คโตกว่านี้สักสิบปี บางทีพี่อาจจะคบกับแจ็คเป็นแฟนก็ได้"

เด็กชายจักรภัทรนิ่งเงียบ เหมือนอยากจะฟังวลันธรพูดต่อไป

"อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่ไม่นอน สิ่งที่พี่อยากจะขอแจ็คก็คือ ให้แจ็คใช้ชีวิตต่อไป ตั้งใจเรียน แจ็คอยากเป็นนักฟุตบอลใช่ไหม? แจ็คต้องทำตามฝันของแจ็คตรงนี้ให้ได้ แล้วถ้าถึงเวลานั้น เราค่อยมาว่ากันอีกที"

"ตกลงว่าถ้าผมโตขึ้น ถ้าพี่โจ้กับพี่มี่เลิกกัน ผมจะมีสิทธิเป็นแฟนพี่มี่ใช่ไหมครับ?" เจ้าแจ็คดูมีความหวังอีกครั้ง

"อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอนจ๊ะ" ดาวคณะตอบ "ถ้าถึงวันนั้น วันพี่โจ้ไม่ใช่คนเดิมที่พี่เคยรัก วันที่พี่โจ้เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม และถ้าแจ็คยังไม่เปลี่ยนใจ อะไรก็เกิดขึ้นได้ แต่ตอนนี้ เราสองคนจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันนะจ๊ะ"

"ผมจะไม่มีใคร!!! ผมจะไม่มีใคร!!!" เจ้าแจ็คตอบด้วยน้ำเสียงสะอื้น "ผมจะรักพี่มี่คนเดียวตลอดไป"

"เด็กหนอเด็ก..." วลันธรยิ้ม แต่ก็แฝงไปด้วยความเจ็บปวด นี่เธอกำลังทำอะไรลงไป กับความสัมพันธ์ต้องห้าม ที่ถลำลึกจนเกินกว่าจะถอนตัว แต่เธอก็ต้องเลือกที่จะทำเช่นนี้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

ความจริง เธอเองก็อยากจะเลิกกับพี่โจ้เพื่อตัดปัญหาทุกอย่าง ก่อนที่มันจะบานปลาย แต่พี่โจ้ไม่ได้ผิดอะไร ถ้าทำแบบนั้น ก็เหมือนกับทำร้ายผู้ชายดี ๆ ที่มีรักจริงแบบพี่โจ้

มันก็เหมือนกับว่าเธอกำลังเลือกที่จะเก็บพี่โจ้และเจ้าแจ็คเอาไว้ทั้งคู่ ฟังดูเหมือนเห็นแก่ตัว แต่จะให้ทำยังไงได้ละ ในเมื่อนี่คือชีวิตจริง ที่บางครั้งคนเราก็ต้องมีความลับที่น่าอับอาย น่าเจ็บปวด ที่จะต้องเก็บมันเป็นความลับตลอดไป ไม่สามารถบอกใครได้เด็ดขาด เพื่อเหตุผลเดียว คือการรักษาสิ่งสำคัญเอาไว้กับตัวให้นานที่สุด ก็เท่านั้นเอง

...................
 
ตัดมาที่ปัจจุบัน รถยนต์ Toyota Yaris ของวลันธรแล่นมาจอดที่หน้าบ้านของเจ้าแจ็ค ที่กำลังเปิดประตูรถออกมา

"ขอบคุณที่มาส่งนะครับพี่มี่" เจ้าแจ็คหันไปพนมมือไหว้วลันธร

"ไม่ลืมของนะ" ดาวคณะเอ่ยปากถามครั้งสุดท้ายก่อนที่เด็กแจ็คในวัย 13 ปี จะเปิดประตูรถออกไป

"ไม่ลืมครับ" เด็กชายจักรภัทรตอบ "ขับรถดี ๆ นะครับพี่มี่"

"จ๊ะ..." วลันธรยิ้ม แล้วทั้งคู่ก็มองหน้ากัน เหมือนต่างฝ่ายต่างอยากบอกความรู้สึกออกมาเป็นคำพูดว่า ยังไม่ลืม ยังไม่ลืมว่าครั้งหนึ่งเราสองคนเคยรู้สึกดีกันมากแค่ไหน ถึงแม้มันจะเป็นเรื่องที่ผิดก็ตาม





ขอบคุณสำหรับการติดตาม โปรดติดตามเรื่องราวของเจ้าแจ็คในซีซั่นต่อไป

ไม่ลืม  ปี้