ดูจากยอดวิวแล้ว เรื่องนี้น่าจะมีคนชอบเยอะครับ สงสัยจะชอบแนวนี้กันจริงจัง
สำหรับคอมเม้นต์ ถ้าสะดวกขอร่วมแสดงความคิดเห็นตามหัวข้อนี้นะครับ 
"คิดว่าตัวเอกจะทำอะไรกับพี่เอมบ้างเมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพังในครั้งถัดไป"
และร่วมทาย
"สาวคนไหนจะเป็นเหยื่่อของตัวเอกคนต่อไป"

ถ้ายอดคอมเม้นต์เยอะพอ ตอนถัดไปอาจจะได้อ่านกันไวขึ้น

อย่างไรฝากผู้คุมจิต EP17 กันด้วยนะครับ ในช่องทางติดตาม จะได้มีกำลังใจปั่นงานให้ท่านๆ เสพต่อ

อ่านตอนก่อนหน้า หรือผลงานเรื่องอื่นๆ ได้ที่ ของผมครับ

สนับสนุนให้กำลังใจเพิ่มเติมและอ่านตอนใหม่ได้ตามช่องทางดังนี้ครับ






อย่าลืมเข้าไปพูดคุยกันได้ที่เพจนะครับ





หลังได้เห็นการตอบรับนั้น ผมก็ไม่ยอมเสียเวลาให้กับสิ่งใดอีก ผมรีบโน้มตัวเข้าประกบจูบริมฝีปากสีเชอรี่ของพี่เอมอย่างไม่ลังเลทันที

พี่เอมไม่ได้ตอบสนองต่อจูบของผม แต่ร่างของเธอกลับสั่นเทามากขึ้น
มือทั้งสองข้างของเธอกำแน่นอยู่แนบชิดลำตัว ริมฝีปากของเธอมีรสหวาน เป็นรสชาติเดียวกันกับขนมปังที่เรากิน

ผมจูบพี่เอมต่อโดยดูดดุนริมฝีปากนุ่มสลับกันทั้งบนล่าง พลางจับเอวค่อดกระชับแน่นและดึงร่างบางเข้ามาใกล้ๆ
หากแฟนหนุ่มของพี่เอมรู้ว่าเธออยู่กับผมที่นี่ตอนนี้ ยอมให้ตัวเองถูกจูบโดยคนที่เธอเพิ่งจะพบเจอเมื่อวาน
ทั้งยังเป็นคนที่แอบถ่ายรูปเปลือยและใช้มันเพื่อให้ได้เบอร์ของตัวเอง เขาจะคิดและรู้สึกยังไงบ้างนะ ผมสงสัยเสียจริงๆ

อาาา ความรู้สึกนี้แหละที่เป็นสิ่งที่ผมต้องการ ผมรู้สึกได้ถึงปฏิกิริยาจากร่างกายส่วนล่างของผมอีกครั้ง
ผมเกิดความคิดชั่วครู่ที่จะคว้ามือของรุ่นพี่สาวมาวางไว้บนส่วนนั้น แต่ตอนนี้มันยังเร็วเกินไปสำหรับเธอ ผมควรจะใช้เวลากับพี่เอมให้มากกว่านี้ก่อน

ผมลิ้มรสริมฝีปากของพี่เอมอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะเริ่มดูดริมฝีปากของผมกลับบ้าง
เธอทำมันทั้งๆ ที่ยังคงหลับตาปี๋อยู่ อีกทั้งรุ่นพี่สาวก็ไม่ได้ใช้ลิ้นของเธอเลย
บางทีเธออาจจะไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ผมคงจะต้องเป็นฝ่ายสอนเธอเสียแล้ว

ผมถอนริมฝีปากออกจากพี่เอม และนั่นทำให้เธอต้องปรือตาขึ้นมาเล็กน้อย

"ภูมิ..." เธอกระซิบชื่อผมเบาๆ และมันก็ฟังดูยั่วเย้าเอามากๆ

"พี่เอม พี่ช่วยอย่าหลับตาได้ไหมครับ"

พี่เอมพยักหน้ารับก่อนจะเปิดเปลือกตาขึ้นเต็มที่ มันทำให้ผมได้เห็นตัวเองสะท้อนอยู่ในแววตากลมโตของเธอ
และบางที เธอก็อาจจะเห็นตัวเองสะท้อนอยู่ในดวงตาของผมด้วยเช่นกัน พี่เอมจะเห็นไหมนะ ว่าตอนนี้เธอช่างน่ารักและเย้ายวนขนาดไหน

ผมไม่รอช้ารีบประกบริมฝีปากกับเธออีกครั้ง ดูเหมือนพี่เอมจะรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นแล้ว
เพราะเธอจูบตอบกลับมาทันทีพร้อมทั้งเลื่อนมือมาโอบกอดผม ผมเริ่มแทรกลิ้นซึมเข้าไปในปากของเธอ
แม้จะโดนฟันของเธออยู่บ้าง แต่เธอก็ค่อยๆ พยายามหลบมันออกเพื่อให้ลิ้นของผมสำรวจโพรงปากของเธอได้อย่างเต็มที่
และเพียงชั่วอึดใจ ผมก็พบเข้ากับลิ้นนุ่มของรุ่นพี่สาวและส่งปลายลิ้นเข้าไปพัวพันทันที

พี่เอมรับจูบของผมอย่างนิ่งเฉยในช่วงแรก และค่อยๆ เริ่มดูดลิ้นผมกลับมาอย่างดูดดื่มมากขึ้นเรื่อยๆ
จนในที่สุด รุ่นพี่สาวก็ตอบรับจูบของผมอย่างเต็มที่ จูบแรกของเราที่ลึกล้ำ และเราก็ทำมันต่อไปจนสุดลมหายใจ

เมื่อเราถอนริมฝีปากแยกจากกัน ผมก็เหลือบไปเห็นหยาดน้ำลายที่มุมปากของเธอ ผมอดใจไม่ไหวจนต้องแอบเลียมันก่อนที่เธอจะสังเกตเห็น
พี่เอมออกจะแปลกใจกับการกระทำของผมเล็กน้อย แต่ผมก็ไม่เห็นวี่แววของการต่อต้านใดๆ จากเธอเลย
ดูเหมือนเธอจะชอบในรสจูบของพวกเราเอามากๆ หลักฐานก็คือใบหน้าอันแดงระเรื่อของเธอ
และแม้กระทั่งกับตัวผมเองก็เช่นเดียวกัน ตอนนี้เราทั้งคู่ต่างดูคล้ายกับคนขี้เมาขึ้นมาเสียเฉยๆ

ผมและพี่เอมต่างมองตาของกันและกัน แต่เพราะรุ่นพี่สาวเป็นคนน่ารักที่แสนขี้อาย
เธอจึงอดทนได้ไม่นานนัก ก่อนจะหันหน้าหนีด้วยความเขินและหยิบขนมปังที่ยังกินไม่เสร็จขึ้นมากินอีกครั้ง

"ขอบคุณครับพี่เอม จูบของพี่หวานซะจนผมอยากจะชิมอีกครั้งจัง"

ผมบอกขณะมองดูพี่เอมกินขนมปัง เธอไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แต่ผมก็เห็นว่าใบหน้าของเธอแดงปลั่งขึ้นกว่าเดิม

พี่เอมยังกินขนมปังของเธอต่อไป และทันทีที่กินเสร็จ เสียงกริ่งแจ้งเวลาของโรงเรียนก็ดังขึ้น และมันหมายถึงว่าเราหมดเวลาพักเที่ยงแล้ว



เพราะข้างล่างเป็นชั้นของพวกมอหก ผมจึงบอกให้พี่เอมเดินลงไปก่อน คงไม่ค่อยจะดีนักถ้ามีคนเห็นเราอยู่ด้วยกัน

ผมโดนอาจารย์ดุเพราะกลับมาเข้าชั้นเรียนสายไปห้านาที โชคดีที่ผมไม่ได้โดดเด่นเท่าไหร่เพราะยังพอมีคนอื่นมาสายบ้าง
แต่หากยังเป็นแบบนี้อีกบ่อยครั้ง มันอาจจะทำให้คนอื่นจดจำการมาสายของผมเป็นเอกลักษณ์จนกระทบกับตัวตนเพื่อนร่วม ก. ของผมขึ้นก็ได้
ครั้งนี้ผมแก้ตัวว่าเผลอหลับไป แต่ต่อไปผมคงจะต้องใส่ใจเรื่องเวลาสักหน่อยแล้ว

แต่อย่างน้อยผมก็มีความคืบหน้า ผมได้จูบแรกของพี่เอมมาแล้ว
และไม่ใช่แค่เพียงจูบปกติธรรมดา แต่เป็นจูบแบบฝรั่งเศสที่ดูดดื่มและล้ำลึกเอามากๆ
อาา.. ผมชักจะแข็งขึ้นมาอีกแล้ว ดีนะที่มีโต๊ะเรียนบังไว้อยู่

พี่บิ๊กผู้น่าสงสาร ในระหว่างที่เขาถูกครูเรียกไป เขาคงจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย ว่าแฟนของเขากำลังใช้เวลาใกล้ชิดอยู่กับผม
แน่ล่ะ พี่บิ๊กไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมมีตัวตนอยู่ และนั่นก็ทำให้ผมต้องคิดแผนเอาไว้รับมือ ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้เหตุการณ์เมื่อวานยังคงค้างคาอยู่แน่
ผมต้องป้องกันเรื่องนั้น ถึงเขาอาจจะเคยจูบพี่เอมไปแล้ว แต่เขาจะไม่มีโอกาสได้ทำซ้ำอีก ผมจะเป็นเจ้าของพี่เอมโดยที่เธอยังคงคบกับเขาอยู่

ผมแอบใช้เวลาตอนที่ครูกำลังเขียนบทเรียนบนกระดานเพื่อส่งข้อความถึงรุ่นพี่สาว
และขณะที่กำลังทำอย่างนั้น...

"หืมมม... ไม่น่าเชื่อว่าเธอคนนั้นจะไม่ใช่แฟนนายเลยนะ ถึงกับแชตหากันตอนเรียนขนาดนี้เนี่ย" เติ้ล เพื่อนชายที่นั่งข้างหลังเริ่มแซวผมอีกครั้ง

" จะคิดยังไงก็แล้วแต่นายละกัน แต่นายน่าจะเอาเวลาไปหาแฟนสักคนแทนที่จะมาจ้องมโนว่าเรามีแฟนนะ" ผมแซวกลับ
แต่เติ้ลยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ผมก็ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักดังอยู่ข้างๆ แทน

"ภูมิ คนอย่างไอ้เติ้ลมันหาแฟนไม่ได้หรอก ใครๆ เค้าก็ขยะแขยงมันทั้งนั้นแหละ ฮ่าๆ " หยก เด็กผู้หญิงที่นั่งอยู่ทางขวาของผมพูดขึ้นอย่างสนิทสนม
ดูเหมือนสองคนนี้จะรู้จักกันตั้งแต่มอต้น แต่ถ้าเกิดเติ้ลมีแฟนสักคนจริงๆ ผมก็อาจจะขโมยเขาดูถ้าเธอคนนั้นน่าสนใจล่ะนะ

อันที่จริง หยกก็ค่อนข้างหน้าตาดีเหมือนกัน แม้ว่าเธอจะไม่ได้สวยโดดเด่นกว่าใครๆ แต่ก็ยังสวยพอๆ กับผู้หญิงส่วนใหญ่ที่ผมเคยขโมยตอนมอต้น
ซึ่งนั่นก็คงไม่แปลกอะไรถ้าตอนนี้เธอจะมีแฟนแล้วสักคน แค่เรียวขายาวๆ ของเธอก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้หนุ่มๆ มองตาเป็นมันได้
ต้นคอขาวเนียนของเธอเองก็ดูเซ็กซี่ไม่แพ้กัน ผมล่ะอยากจะทิ้งรอยจูบไว้ที่นั่นจริงๆ ถ้าเธอมีแฟนน่ะนะ

"เงียบๆ ไปเลยยัยหยก พูดยังกับตัวเองมีแฟนแล้ว หึ ไอ้ขายาวๆ นั่นของเธอใครๆ เค้าก็กลัวกัน"

เดี๋ยวนะ รูปแบบการพูดแบบนี้มันคุ้นๆ ดูเหมือนบางทีสองคนนี้อาจจะชอบกันแต่ไม่มีใครกล้าแสดงออก ถ้าอย่างนั้น...

"ทำไมทั้งสองคนไม่ลองคบกันดูล่ะ" อาา แค่คิดผมก็ตื่นเต้นแล้ว ถ้าพวกเขาคบกันจริงๆ หยกจะกลายเป็นเป้าหมายอันน่าสนุกของผมทันที
เพื่อนสาวร่วมห้องที่นั่งข้างๆ โดยที่แฟนของเธออยู่ใกล้เพียงแค่ด้านหลังของผม แค่จินตนาการว่าตัวเองกำลังเล่นกับเธอระหว่างเรียนมันก็....

"ไม่มีทางย่ะ!"
"ไม่มีทางเว้ย!"

เป็นการตอบปฏิเสธเสียงดังที่พร้อมเพรียงกันตามคาด บางที ผมอาจจะช่วยให้พวกเขาคบกันแล้วค่อยแย่งหยกมาหลังจากนั้นก็ได้
เอ... หรือจะในระหว่างนั้นดี? ให้เธอยอมรับคำสารภาพของเขาในขณะที่น้ำกามของผมท่วมอยู่เต็มลึกข้างในตัวเธอ
นั่นเป็นความคิดที่น่าตื่นเต้นจริงๆ คงจะดีถ้าผมจะได้ลองทำดู

"ธนาธิป ธัญมล ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้เลย!" ครูประจำคาบตะโกนจากโต๊ะหน้าห้องพร้อมกับเสียงหัวเราะของเพื่อนทั้งชั้นเรียน ไม่มีทางที่ครูจะไม่ได้ยินเสียงของเติ้ลกับหยกเมื่อครู่

"ตลกดีเนอะภูมิ" ผู้หญิงที่นั่งทางด้านซ้ายของผมแสดงความคิดเห็นพลางหัวเราะคิกคัก

ปกติแล้วเธอเป็นคนเงียบๆ ผมเลยไม่รู้ว่าเธอกำลังฟังเราอยู่
ถ้าผมจำไม่ผิด เธอน่าจะชื่อกอหญ้า เธอคือคนที่คุณสามารถเรียกได้ว่าเป็นคนเก็บตัว
เธอมักจะพูดเฉพาะเมื่อมีคนพูดด้วย นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินเธอพูดและหัวเราะแบบนั้นทั้งๆ ที่เมื่อวานเธอแค่ฟังและพยักหน้าตอบ

คาบเรียนช่วงบ่ายผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผมตกลงจะกลับบ้านพร้อมกับกลุ่มเด็กชายที่ชวนผมเมื่อวาน
ยังมีเวลาพรุ่งนี้อีกถมเถสำหรับพี่เอม ตอนนี้ผมจะปล่อยให้เธออยู่กับแฟนของเธอไปก่อน
เธออาจจะยังคิดเรื่องจูบของเราอยู่ และเมื่อรวมกับที่ผมจะส่งข้อความไปหาเธอเรื่อยๆ
ดังนั้น แม้ว่าแฟนหนุ่มของเธอต้องการจะทำอะไร เขาก็จะไม่ได้ทำมันแน่นอน

ระหว่างที่ผมกลับบ้านกับกลุ่มเพื่อนชายร่วมห้อง พวกเขาก็คุยกันแต่เรื่องของสาวๆ ที่น่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นทั้งในห้องเดียวกันและห้องอื่นๆ ใกล้เคียง
แต่อาจเพราะเพิ่งจะเป็นแค่วันที่สอง จึงไม่มีใครเลยที่พูดถึงพวกรุ่นพี่ และถ้าฟังจากที่พวกเขาคุยกัน คนที่สวยที่สุดอยู่ห้องสาม และพวกเราอยู่ห้องหนึ่ง
อีกทั้งยังมีข่าวลือว่าเธอคนนั้นมีแฟนแล้วเสียด้วย ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง เธอก็อาจจะเป็นเป้าหมายของผมได้อีกคน

อันที่จริงแล้ว ผมอยากจะเปิดประเด็นคุยเรื่องครูอารียาแต่ก็หาช่องไม่เจอเลย พวกเขาเอาแต่พูดถึงเพื่อนร่วมชั้นรุ่นเดียวกันในขณะที่ผมนึกถึงแต่ครูที่แต่งงานแล้วของเรา
แต่เนื่องจากผมเป็นเพื่อนร่วมชั้น ก. ผมจึงเข้าร่วมการสนทนาอื่นๆ ของพวกเขาแทนบ้างเล็กน้อย และนั่นก็เพียงเพื่อแสดงการมีอยู่ของผมเท่านั้น

ผมต้องทำตัวให้กลมกลืน และด้วยการทำแบบนี้ ผมจึงมักจะได้รับข้อมูลดีๆ เกี่ยวกับเป้าหมายเสมอ
อย่างเช่นในขณะนี้ ที่พวกเขาพูดถึงคู่ลับในห้องเรียนและพากันคาดเดาว่าคู่นั้นเป็นใคร
ทว่า ผมในตอนนี้ยังมีพี่เอมอยู่ ถึงผมจะได้ข้อมูลมาในระดับหนึ่งแล้ว แต่การมุ่งทำอะไรทีละอย่างมักจะดีกว่าทำหลายอย่างพร้อมๆ กันเสมอ



ย่างเข้าวันที่สามของเทอม ผมกลับลืมไปเสียสนิทว่าวันนี้เป็นวันเริ่มรับสมัครชมรมของโรงเรียน
ผมจึงถูกจู่โจมโดยใบปลิวจากบรรดาชมรมต่างๆ มากมายตั้งแต่ก่อนเดินเข้าประตูโรงเรียนเสียอีก
ผมยังไม่แน่ใจว่าจะเข้าชมรมไหนดีเพราะผมไม่ต้องการความวุ่นวายสักเท่าไหร่ ดังนั้น ผมจึงจะยังไม่สนใจและพักที่จะเลือกชมรมไว้จนกว่าจะวันสุดท้ายจริงๆ

ผมเดินตรงไปที่ประตูอาคารเรียน หลบทุกใบปลิวที่โบยบินใส่หน้าผม
ถ้ามีเพียงพี่เอมเท่านั้นที่เป็นคนแจก ผมก็จะลองเข้าชมรมของเธอดูเพื่อจะได้เพิ่มเวลาที่จะได้อยู่กับเธอ

พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา เพราะไม่ถึงอึดใจ ผมก็หันไปเห็นพี่เอมเข้าพอดี

เธออยู่ที่เต็นท์หนึ่งจากบรรดาหลายเต็นท์ที่ตั้งอยู่เรียงราย ผมไม่รู้ว่ามันเป็นบังเอิญหรือเปล่า แต่เธอก็หันกลับมาทางผมเล็กน้อยหลังจากที่ผมจ้องมองเธอ
ผมเห็นดวงตาของเธอเป็นประกายอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่หน้าของเธอจะแดงก่ำและรีบหลบสายตาของผม การตอบสนองสามขั้นตอนแบบนี้มันยังไงกัน?

โอ๊ะ นั่นพี่บิ๊กพี่นา เขาก็อยู่ในเต็นท์เดียวกัน ดูจากท่าทางแล้ว เหมือนเขาจะเป็นสมาชิกชมรมเดียวกับเธอซะด้วย

จู่ๆ รุ่นพี่สาวที่อยู่ข้างๆ พี่เอมก็สังเกตเห็นผมจากอากัปกิริยาของพี่เอม
พลันเหมือนหนังฉายซ้ำ ดวงตาของรุ่นพี่คนนั้นก็เป็นประกายเช่นกัน แต่ต่างกับพี่เอมตรงที่ไม่มีหน้าแดงและหลบสายตา เธอแค่เพียงออกจากเต็นท์แล้ววิ่งตรงมาหาผม

"สวัสดีจ้ะ น้องสนใจเข้าชมรมวรรณกรรมของพี่ไหม? "

อ้อ พวกเขามาจากชมรมวรรณกรรมนี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่จะหาสมาชิกยาก ชมรมวรรณกรรมฟังดูน่าเบื่อจะตาย ยิ่งกับยุคสมัยนี้ยิ่งแล้วใหญ่

"ขอโทษนะครับ ผมไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือเท่าไหร่"

"อย่างน้อยก็ลองไปดูหน่อยน้าาาาาา พลีสสส!" เธอประกบมือขึ้นไหว้ท่วมหัว

"อ..โอเคครับ ผมไปดูก็ได้ แต่ไม่แน่ใจว่าผมจะเข้านะครับ"

"ไม่เป็นไร แค่ลองไปดูก่อนก็ได้"

รุ่นพี่สาวไม่รอให้ผมตอบ เธอรีบดึงผมไปที่เต็นท์ทันทีพร้อมกับตะโกนบอก

"เอม! บิ๊ก! ได้คนนึงแล้ว!"

"เอ่อ.. น้องสนใจไหม" พี่บิ๊กถาม

"ผมแค่ลองมาดูครับ" ผมตอบแล้วมองไปที่พี่เอมซึ่งยืนข้างๆ เขา ได้มองดูท่าทางลำบากใจของเธอช่างเพลิดเพลินจริงๆ

"ย..ยินดีต้อนรับ........"

นั่นคือทั้งหมดที่เธอสามารถพูดได้ ผมคิดว่าพวกเขาจะพบว่ามันแปลก แต่รุ่นพี่สาวที่ดึงผมมาและพี่บิ๊กก็ดูเหมือนจะไม่แปลกใจเท่าไหร่

"เป็นการแนะนำชมรมที่เข้าใจง่ายสำหรับรุ่นน้องมากๆ เลยเอม ฮ่าๆ "

"โธ่! จ๋า อย่าแซวกันเองสิ เธอก็รู้ว่าเอมเป็นยังไง" เป็นพี่บิ๊กที่ออกตัวแทนพี่เอม

"โทษทีนะเอม อิอิ"

อาาา รุ่นพี่แสนขี้อายของผม เธอช่างน่ารักจริงๆ ว่าแต่ว่า พี่จ๋าคนนี้ เธอกำลังคบกับใครอยู่หรือเปล่านะ
แต่ถ้าดูจากการแสดงออกผมน่าคิดว่าน่าจะยัง ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่า แค่มีพี่เอมอยู่ที่นี่ก็เพียงพอแล้ว

"อืม คือผมแค่ลองมาดูครับ งั้นผมไปก่อนนะครับ" ไม่มีเหตุผลใดๆ ให้ผมอยู่ต่อเพราะเป็นช่วงเวลาที่คนพลุกพล่าน

"เดี๋ยว! เดี๋ยวนะ เอม พาน้องเขาไปดูห้องชมรมของเราก่อนสิ" พี่จ๋ารีบรั้งผมไว้

พี่จ๋า! พี่จ๋าาาาา! นั่นเป็นความคิดที่ดีมากครับพี่! ถ้ามีโหวตคะแนนชมรมของพี่ได้ ผมจะให้คะแนนเต็มแบบไม่ต้องลุ้นเลย นี่มันโอกาสทองชัดๆ!

พี่เอมที่ก้มหน้าหลบสายตาผมเกือบจะตลอดเงยหน้าขึ้นมองพี่บิ๊กราวกับกำลังขออนุญาต และเขาก็พยักหน้าให้เธอ

"พี่เอมจะพาน้องไปดูห้องชมรมของพวกเรา และถ้าพอมีเวลา น้องสามารถอ่านรายละเอียดกิจกรรมชมรมของเราที่นั่นดูก็ได้ครับ เผื่อว่าน้องจะเปลี่ยนใจ"

"ได้ครับ ยังไงผมจะลองดู ฝากพี่เอมแนะนำผมด้วยนะครับ"

นี่มันน่าตื่นเต้นสุดๆ ผู้ชายคนนี้ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังส่งแฟนของตัวเองมาหาผม
ผมแค่หวังว่าจะไม่มีใครอยู่ในห้องนั้น เพื่อที่ผมจะได้สานต่อความสัมพันธ์ของผมกับพี่เอมให้แนบชิดยิ่งขึ้น

"งั้น. ต..ตามพี่มาทางนี้..."

โคตรแสบจริงๆ

ติดตามครับบ

แนวแอบกินนี่น่าสนุก ลุ้นๆสุดใจ

พี่เอมก็จะเจอ กอด จูบ ดูดนมแต่ไม่ถึงกับสอดใส่

่คิดว่าไปห้องชมรมพี่เอมโดนจูบแน่ แต่คงยังทำไรมากไม่ได้ อาจจะโดนล้วงกระโปรงไปลูบเนินนิดหน่อย. ส่วนคนต่อไปน่าจะเป็นคุณครูสาวนะครับ

ผมว่าพี่เอมน่าจะโดนคนแรกนะ คนต่อไปก็น่าจะน้องหยก แต่ต้องลุ้นให้เป็นแฟนก่อน  แต่ที่ผมอยากให้โดนที่สุดคือณัฏฐ์นรีนะ ดูแล้วน่าจะไดยากอยู่ แต่อะไรที่ยากๆ ถ้าได้แล้วมันก็คุ้ม 

พี่หยกน่าจะโดนเร้าโรมภายนอก เป็นขั้นถัดไป น่าจะยังไม่โดนปิดงานเลยหรอก

ส่วนคนถัดไปอยากให้เป็นดาวของระดับชั้น

แอบกินเล็กน้อยระหว่างไปห้องชมรมน่าจะดีครับ แต่ผมว่าไม่ควรเข้าชมรมเดียวกันนะ

เอาจริงๆผมพึ่งจับใจความได้ว่าตัวเอกชื่อ ภูมิ  สมกับเป็นนาย ก !!!

พี่จ๋าสังเกตุเห็นอะไรรึป่าว เลยมาดึงไป 

คนต่อไปที่จะเป็นเป้าหมายผมว่าครูหละมั้งครับ

เป็นการวางแผนที่สุดยอดมาก สมองเกินเด็ก แนวนี้ชอบ อยากให้มีอีก

ปิดห้องอ่านเพลินเลยงานนี้

ฝากปลาย่างไว้กับแมวชัดๆเลย 555

พาไปดูห้อง เอมจะโดนอะไรอีกน้อ

ปิดห้องสอนต่อจากจูบเลย...
คุณครูน่าสนใจว่าจะเป็นคนต่อไป