โลกสีเทา ตอนที่ 4
คืนวันเดียวกัน ในห้องนอนระหว่างไอโก๊ะกับตาทอง
 ......เรื่องราวระหว่างไอโก๊ะกับตาทองล้วนไม่มีความลับต่อกัน...
ไอโก๊ะ มองสำเนาใบแจ้งความที่ตาทองเอามาให้ดูด้วยความสงสัย...
...." เอาไงดี...ถ้าแม่นั่นเอาเรื่องจริงๆ เราจะไม่เดือดร้อนหรือ..." ตาทองกล่าว
...." เดี๋ยวนะคะ... เอกสารนี้มันแปลกๆ..." ไอโก๊ะว่าตาทองซบคางลงที่ไหล่ของไอโก๊ะ
.... " ตัวอักษร..." ไอโก๊ะ ว่า
.... " ยังไง..." ตาทองทำหน้างง ตาทองนั้งอยู่ข้างหลังไอโก๊ะ คางซบที่ไหล่ไอโก๊ะ มือโอบกอด สอดลอด คลึงเล่นที่เต้านมของไอโก๊ะ
.... " ปกติ อักษรพิมพ์ จากโรงงาน   แบบฟอร์ม ใบแจ้งความ มันจะเป็นฟ้อน Angsana หรือไม่ก็เป็นแบบอื่น..." ไอโก๊ะ กล่าว
... " หือ..." ตาทองจ้องมองตัวอักษรนั้น แต่ไม่เข้าใจ
.... " นี่มันเป็นอักษร th sarabun ซึ่งเป็นแบบอักษร ใหม่ ที่โรงพิมพ์เค้ายังไม่ใช้กัน...." ไอโก๊ะว่า
..... " แล้วไง..." ตาทองถาม
..... " เค้าสงสัยว่า นี่จะเป็นเอกสารแจ้งความปลอม ที่แม่นั่นทำขึ้นมาเพื่อหลอกพวกเรา...," ไอโก๊ะ กล่าว
,,... " อืมมมม..." ตาทองว่า พลางใช้ปากขบที่ใบหูของไอโก๊ะ
.... " พ่อของเพื่อนเค้า..ที่เรียนด้วยกันเป็นตำรวจ...ที่ สณ.นี้ เดียวจะให้ลองเชคดู...." ไอโก๊ะ กล่าว....
...." ว่าแต่..อืมมม...สงสัยจริงๆ...ว่าแม่นั่นได้เบอร์พี่ทองจากใคร...อุ๊ยยย....นี่..กวนอยู่ได้..." ไอโก๊ะว่าพลางทุบที่ไหล่ตาทองเบาๆ เมื่อตาทองมุด ทำท่าจะดูดนม..
...." อืมมมม....หน่อยน่า..." ตาทองอ้อน
...."..ไม่ได้...วันนี้วันแดงเดือด..."
... " ..ว้าาาา...." ตาทองทำท่าผิดหวัง แต่ก็แอบเป่าลมออกจากปากด้วยความโล่งอก...ความจริงแกโดนอารยารีดพิษหมดแรงตั้งแต่ตอนกลางวัน แต่แกแกล้งอ้อนไอโก๊ะเพื่อเอาใจ
... " ไปหาพี่เพียงฟ้าสิ..ไม่ก็แม่แพรวพรรณ..." ไอโก๊ะ กล่าวยิ้มๆ
... " เฮ้อ...ตั้งแต่คลอดลูก เพียงฟ้าก็เหมือนจะเบื่อทางโลก ส่วนแพรวพรรณก็กำลังท้อง...จะหวังไอโก๊ะ เมียรัก ก็ติดไปแดงเสียได้..." ตาทองทำเป็นบ่น
.... " เสาไฟฟ้าหน้าบ้านเราไง...เสาไฟฟ้ามันมีรูหลายรูนะ...น่าจะพอแก้ขัด..." ไอโก๊ะกล่าวพลางหัวเราะ ตาทองได้แต่ยิ้มเขิน
.... " ...ว่าแต่แพรวพรรณเป็นไงคะ เจอกันบ้างใหม..." ไอโก๊ะถามตาทองเป็นงานเป็นการ
...." ...อืมมม ก็เจอบ้าง..." ตาทองว่า
..." ..ก็ดูๆ กันไป..อย่างน้อยเด็กในท้องนั่นก็เป็นลูกของพี่..."
...."..อืมมมม..." ตาทองไม่กล่าวคำแต่กอดกระชับร่างงามของไอโก๊ะ
       ขณะเดียวกัน ตอนนี้. แพรวพรรณ ก็กำลังเพลินกับตัวเลขในบัญชี งานนี้เธอได้เงินจากนายเอ็ม 3 หมื่น จากการว่าจ้างให้เอาภาพไปขู่อารยา ขายมือถือให้อารยาอีก ห้าหมืน พร้อมขายเบอร์โทรตาทองอีก สองหมื่น รวมแล้ว เรื่องราวนี้ แพรวพรรณ ได้เงิน หนึ่งแสนในวันเดียว

.........
วันต่อมา หลังจากไอโก๊ะ กลับจากฝึกงาน
..........
...." ได้เรื่องแล้วค่ะ...." ไอโก๊ะว่า..." เชคแล้วชัวร์  ..." เอกสารแจ้งความนั้นเป็นของปลอม ไม่มีการแจ้งความจริงๆ..."
...." เฮ้อ.!!!...โล่งอกไปที...เรื่องจะได้จบ ๆ ...พี่คงต้องเปลี่ยนเปอร์อีกแล้ว..แม่อารยานั่นจะได้ไม่ต้องมายุ่งกันพี่อีก..." ตาทองกล่าว
..." ยังค่ะ..." ไอโก๊ะว่า.." เห็นอารยาบอกจะรวบรวมหลักฐาน เรื่องเมียน้อยคุณชาญวิทย์... เค้าอยากได้มัน..."
..." จะเอามาทำไม๊....วุ่นวายเปล่าๆ อีกอย่าง ถ้าเราเอาไปแฉ ก็พลอยทำให้ครอบครัวเค้าแตกแยก บาปกรรมเปล่าๆ..." ตาทองแย้ง
... " เค้าไม่ได้กะจะเอาไปแฉสักหน่อย...เค้าจะเก็บไว้ขู่ ตาชาญวิทย์เอาไว้ดิสเครดิตตานั่นเฉยๆ  หน๋อย..เล่นใครไม่เล่น มาเล่นล๊อบบี้คน ให้แบนงานไอโก๊ะ  ดีนะที่โปรเจ็คเค้าโดนใจกรรมการ ก็เลยผ่าน.."
... " ไม่อยากไปยุ่งกับแม่นั่นเล้ยยยย..." ตาทองบ่นอุ๊บอิบ
...." ทำไมละคะ...สวยออกอย่างนั้น..."
... " ก็... เพราะอย่างนั้นนะสิ...ถึงไมอยากยุ่ง ไม่ไว้ใจตัวเองจริงๆ เห็นไหม อย่างแพรวพรรณ ยุ่งที่เดียว ดันท้องก็เลยวุ่นวาย..." ตาทองกล่าวจากความรู้สึก
.... " เอาเป็นว่าวันไหน แม่อารยานั่นนัดมา  พี่เอาน้าเรืองกับน้องเอ้..ไปด้วย จะได้เป็นตัวกัน...."
.... " เอางั้น...." ตาทองว่า
.... " อืมมม..." ไอโก๊ะยืนยันความคิด งานนี้ไอโก๊ะต้องการข้อมูลความลับของนายชาญวิทย์
     อีกทั้งไอโก๊ะ ต้องการดัดหลังอารยา ข้อหาทำใบแจ้งความปลอมมาขู่ตาทอง  ได้ข้อมูลแล้วแทนที่จะเอาไปแฉตามวัตถุประสงค์ตามความต้องการของอารยา....แต่จะเอาไปขู่ นายชาญวิทย์ พร้อมเผยที่มาของข้อมูล
...................
...................
ความจริงถ้าอารยาต้องการเพียงจะแฉเรื่องของนายชาญวิทย์ เรื่องมีเมียน้อย ให้ครอบครัวชาญวิทย์รู้ อารยาไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องยุ่งยากซับซ้อนเลย เพียงแค่เธอ เก็บหลักฐาน รูปภาพ คลิบวิดิโอ การไปมาด้วยกันระหว่างนายชาญวิทย์กับเด็กนักศึกษาฝึกงานนั่นส่งไปรษณีย์ให้ ครอบครัวนายชาญวิทย์ เรื่องก็จบแล้ว เมียนายชาญวิทย์เอาเรื่องนายชาญวิทย์ตายแน่
       แต่อารยาเลือกที่จะใช้ตาทอง เพราะเข้าใจไปเองว่าตาทองทำงานอยู่กับนายชาญวิทย์ เมื่อตาทองทำไปแล้วต้องโดนไล่ออกจากงานแน่ ตำแหน่งงานใหม่ในบริษัทของพ่อเธอ อารยาเธอเตรียมไว้รอตาทองแล้ว ... คนอย่างตาทอง สำหรับอารยาแล้ว ก็แค่คนงานระดับล่าง หากเอามาเป็นสามี ออกงานสังคมคงไม่สมเธอแน่
.....แต่เรื่องบนเตียง อารยายอมรับกับตัวเองว่า ตาทองทำให้เธอลืมพงษ์ศกรได้จริงๆ ... ต่อให้ตาทองมีลูกเมียแล้วก็เถอะ อารยากะจะเอาตาทองให้ได้ ถ้าแย่งไม่ได้ ต่อให้ยอมเป็นเมียน้อยก็เอา
..../ ชิ...แก่ขนาดนั้น...สู้ฉันไม่ได้หรอก..../ อารยาคิด คิดถึงหน้านางเรือง อารยาเธอคิดว่านางเรืองกับน้องเอ้ เป็นลูกเมียตาทองจริงๆ
.............
.............
ครบ 3 วันตามเวลานัดหมาย อารยาโทรหาตาทองจริง ๆ นัดไห้ไปเจอที่ร้นกาแฟดังในปั๊มน้ำม้น  แต่ความผิดพลาดก็เกิดขึ้น ยายแจ่ม คุณยายของไอโก็ะ ลื่นล้มในห้องน้ำ ตูดกระแทกพื้น ถึงอาการจะไม่หนัก แต่นางเรืองคนเป็นแม่บ้านก็จำเป็นต้องอยู่ช่วยดูแล เพราไอโก๊ะไม่อยู่ ไอโก๊ะไปฝึกงาน
..." แกไปกับตาทองแล้วกัน..." นางเรืองบอกน้องเอ้ ..." วางตัวดีดีละ ให้สมบทบาท..." นางเรืองกล่าว
..." ไม่ต้องห่วงแม่ รับรอง...สมค่าจ้าง สองพันแน่ๆ..." น้องเอ้กล่าว
    ....    เป็นอันว่าตาทองได้ไปกับน้องเอ้เพียงสองคน... ระหว่างทางการพูดคุย น้องเอ้ เรียกตาทองว่าพ่อทุกคำ
...." ต้องฝึกเรียกหน่อย  เดี๋ยวเผลอ.." น้องเอ้ พูดแล้วหัวเราะ
           พอไปถึงปั๊มน้ำมัน อารยา ก็ส่ง โลเคชั่นมาให้.... บอกให้ไปตามนั้น อารยาเธอเปลี่ยนที่นัดหมาย ห่างจากปั๊มน้ำมัน เป็นหมู่บ้านจัดสรร ระดับหรู  ...... อารยาให้ตาทองมาหาที่บ้านของเธอ
.........
   เห็นแค่บ้านก็บอกได้ถึงฐานะความร่ำรวยของอารยา บ้านที่พ่อซื้อให้...ซึ่ง อารยากะจะให้เป็นเรือนหอของตนกับพงษ์ศกร ...แต่ตอนนี้การหมั้นหมายก็ได้ถอนไปแล้ว อารยาก็ลาออกจากงานมาทำที่บริษัทกับพ่อแล้ว 
     บ้านของอารยา ที่เธออยู่คนเดียว ไม่มีแม่บ้าน ไม่มีคนรับใช้  ตาทองยื่นมือกดกริ่ง  เจ้าของบ้านไม่ออกมา แต่ประตูเลื่อนเปิด เป็นเจ้าของบ้านควบคุมการเปิดปิดประตูจากภายใน

....." พอดี ..ผมมากับลูกสาว.." ตาทองว่า พลางผายมือไปทางน้องเอ้
.... " เอ้....นี่คุณอารยา..." ตาทองว่า น้องเอ้ ยกมือไหว้โดยมรรยาท
อารยาส่งรอยยิ้มให้น้องเอ้ สีหน้าปกติ  แต่แววตาบอกถึงความผิดคาด
.... " หวัดดีค่ะ..ลูก..." อารยากล่าว แต่ไม่ได้ยกมือไหว้ตอบ
..... " มาๆ....เชิญข้างในค่ะ...." อารยาเชิญตาทองและน้องเอ้เข้าไปในบ้าน ในห้องรับแขก เปิดแอร์เย็นสบาย ตาทองนั่งลงที่โซฟาหนานุ่ม น้องเอ้ขยับนั่งลงที่พื้นด้วยความเคยชิน
...." ฮิฮิ....นั่งข้างบนก็ได้ลูก...ไปนั่งกับพื้นทำไม..." อารยากล่าวน้ำเสียงปนหัวเราะ น้องเอ้ยิ้มเขินๆ 
.... " ความจริงคุนเกิดก่อนหนูไม่น่าจะเกิน สิบปี ทำไมต้องเรียกหนูว่าลูก...." น้องเอ้ว่า
.... " ก็หนูเป็นลูกของคุณ......." อารยากล่าวแล้วชงัก เธอยังไม่รู้จักชื่อของตาทอง......" ..ก็หนู เป็นลูกของพ่อเค้า ก็เท่ากับเป็นลูกของแม่สิคะ...." อารยากล่าวพลางส่งสายตาให้ตาทอง ตาทองได้แต่หลบตา นี่คือสิ่งที่ตาทองแกกลัวที่สุด อารยาสวย สวยจริงๆ แก้กลัวที่จะอดใจไม่ได้ แกกลัวที่จะปันใจให้ใคร นอกจากไอโก๊ะ
..." ชิ...." น้องเอ้เบ้ปาก
...." ...อืมมม...น้องเอ้คะ พอดี ...เราจะคุยธุระกัน อืมมม...มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่....."  อารยาว่า พลางเดินไปหยิบกระเป๋าถือ
... " ...แล้วไงคะ...หนูก็โตแล้ว...หนูฟังได้..." น้องเอ้พูดกันท่า
อารยาหยิบเงินจากกระเป๋าถือ ยื่นให้นองเอ้ สามพัน
..." ...ที่หน้าหมู่บ้าน มีร้านกาแพเล็กๆอยู่ ไปนั่งจิบชาเย็นๆ สักหน่อยใหมคะ..." อารยากล่าว ตาทองถลึงตามองน้องเอ้ พลางส่ายหน้าน้อยๆ.... น้องเอ้ยิ้ม...พรางยื่นมือไปหยิบเงิน แล้วลุกเดินออกจากบ้านทันที....ตาทองได้แต่ถอนหายใจ ..... ได้เงินสามพัน น้องเอ้ก็เดินออกจากบ้านลิ่วเลย...อารยากดสวิตซ์ปิดประตูหน้าบ้าน แล้วเดินยิ้มกลับมานั่งเคียงข้างกับตาทอง
      สำหรับคนอยางอารยา ไม่มีอะไรต้องไว้เชิงอีกแล้ว วันนี้หญิงสาวเป็นฝ่ายรุก ทันทีที่ริมฝีปากอารยาประกบปาก แล้วสอดลิ้น สติตาทองก็หลุดทันที......
     ตาทองเคยจับอารยาถอดเสื้อผ้า คราวนี้อารยเป็นฝ่ายลอกคราบตาทองจนเหลือแต่ตัวล่อนจ้อน บนโซฟาไซ้ใหญ่หนานุ่มที่ถูกปรับรูปเป็นเตียงนอน ตาทองนอนหงาย ท่อนเอ็นแข็งโด่ อารยาขึ้นคล่อม
    ปราศจากความเขินอาย อารยาประกอบกามกิจ บนร่างตาทอง ร่างงามของหญิงสาว พริ้วไหว ประดุจภรรยาผู้แสนดีเอาใจสามี เธอจูบ .....จูบตาทอง...ด้วยความดูดดื่ม ตักตวงเอาความสุขจากร่างกายตาทอง
   เมื่อตาทองทำท่าอยากดูดนม เธอก็แอ่นนม.... ป้อนนมข้าปากให้ ....อารยาโอบกอด มือเรียวลูบไล้ใบหน้า สายตาจ้องมอมที่ปาก..... ปากตาทองทีดูดกินเต้านมอวบของเธอ....มองด้วยความรันจวนจิตร
   ร่องโหนกนูนหว่างขาของหญิงสาวขับน้ำหล่อลื่นออกมาจนเปียกแฉะ ปากทางเข้าถูไถกับท่อนเอ็นของตาทอง
     นาทีนี้ ......ถ้า.....ตาทองกล่าวสักคำว่า ...."มาเป็นเมียผมนะ" .....อารยาเธอจะกล่าวคำว่าตกลงทันที
.... " ....ผมชอบอยู่ข้างบน...." ตาทองกล่าว
.... " .... ได้ค่ะ....." อารยาไม่อิดออด พลิกตัวนอนหงายถ่างขา ให้ตาทองขึ้นคล่อม  ...)อารยาโน้มคอตาทองลงมา ....แล้วส่งลิ้น ลิ้นสองลิ้นทักทายกันด้วยความคุ้นเคย ....มือหยาบสองข้างบีบคลึงเต้านม ......ขาเรียวของอารยาเกี่ยวรัดร่างตาทอง....
........
       สตรีสาวทั้งสวย..ทั้งรวย...ยอมมอบกายมอบ...ใจขนาดนี้ หากตาทองปฏิเสธอารยาก็นับว่าไร้น้ำใจ....  หากชีวิตเป็นละคร ...หากอารยาเป็นนางร้าย ...ก็นับว่าเป็นนางร้ายที่น่าสงสาร สายตาอารยามองตาทองด้วยความวิงวอน....
    ท่อนเอ็นที่ไม่ได้ใหญ่โตผิดมนุษย์ ท่อนเอ็นที่ไม่ได้มีมุกแม้แต่เม็ดเดียว.... ท่อนเอ็นธรรมมดาที่มีเพียงเส้นเอ็น กับรอยสัก เป็นอัคขระ ภาษาขอมเพียง 3 ตัว  จ่อที่ปากทางเข้า.....แล้วดัน....
....." ฮึบบบ....." 
..... " อะ....อูยยยยย...." อารยาครางด้วยความสุขสม ท่อนเอ็นเข้าไปแล้วคลึ่งลำ .........
......"....ติ่ง...ติง...ติ้ง....ติ่ง.....".......
  พลันเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น.... ตาทองตกใจ ติดว่าเป็นน้องเอ้....อารยาขมวดคิ้ว.... ติดว่าเป็นน้องเอ้เช่นกัน....

อารยาขยับลุก ยื้อตัวขึ้นมอง... ทั้งที่ ....ท่อนเอ็นตาทองคาอยู่ในรูของเธอ....เป็นเก๋งตราดาวสามแฉกสีดำ....อารยาจำรถคันนั้นได้ดี...

....." คุณพ่อ...."   อารยาอุทาน ใจหนึ่งอยากเอาต่อกับตาทองให้เสร็จเสียก่อน แต่ความที่กลัวพ่อมากกว่า... หญิงสาวคว้าเสื้อผ้ามาสวม พร้อมพร้อมกับตาทอง
      อารยาเดินฉับๆ ออกไปรับหน้าคนเป็นพ่อของเธอ พ่อมากับแม่ และน้องสาวของอารยา

....."....นี่ไงคะ คุณพ่อ คุณแม่ ตาลุงก่อสร้าง ที่หนูนัดมาคุย เรื่องต่อเติมบ้าน แกมากับลูกสาว....เออ...แล้วลูกสาวไปใหนแล้วคะ ลุง..." อารยา กล่าว
.... " อยู่ นี่คะ...." เป็นเสียงของน้องเอ้ ดังมาจากสวนหย่อมข้างบ้าน ตาทองขมวดคิ้ว ว่าน้องเอ้ มาตั้งแต่เมื่อไร
.... " คุณลุงคะ นี่ คุณพ่อ คุณแม่ ฉันคะ ..และนี่น้องพรอย...น้องสาวหนูค่ะ....." อารยาแนะนำ ตาทองยกมือไหว้ พ่อของอารยา อายุน่าจะประมาณ ย่าง 60 แต่ แม่ของอารยา ยังสวยพริ้ง อายุน่าจะแค่ 40 ต้นๆ...ส่วนน้องพลอยอายุประมาณ 19-20.....
..... " แม่..จริงหรือครับ... ดูยังสวย อายุไม่น่าห่างกัน..." ตาทองกล่าว
..... " 555+ "   .... พ่อของอารยาหัวเราะ ..." ก็แม่จริงๆ นันละ...ผมได้กับแม่เค้า คังแต่แม่เค้า 16 เอง....555+ ... แม่เค้าชอบคนมีอายุ..." พ่อของอารยากล่าวอย่างอารมณ์ดี....แม่ของอารยาทุบที่ไหล่ของสามีอย่างแรง.... อารยาถึงกับหน้าแดง คำพูดของพ่อ มัยแทงใจดำเธออย่างจัง....ส่วนน้องพลอยจ้องหน้าตาทอง ขมวดคิ้ว เหมือนเธอสงสัยอะไรบางอย่าง
..... " ว่าแต่คุยธุระกับเสร็จยังลูก....พอดีแม่จะมารับหนูไปเยี่ยมคุณตาด้วยกัน...." คุณแม่กล่าวถามลูกสาว
.... " ยังคะ...ยังค้าง....เอ่อ...ไว้หนูคุยธุระกับคุณลุงวันหลังก็ได้..." อารยากล่าวพลางเดินไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาล
.... " นี่ค่ะลุง...เอกสารแบบต่อเติมบ้าน..." อารยาส่งให้ตาทองพลางขยิบตา  ตาทองพยักหน้า เป็นอันว่ารู้กันว่าในซองนั้นคือหลักฐานที่จะไปแฉเรื่องของนายชาญวิทย์

......ตาทองเดินขัดๆ ขาไปที่รถกระบะ 4 ประตูของตน ด้วยอารมณ์ยังค้างคา.... โดยมีน้องเอ้เดินอมยิ้มตามหลัง
....
ระหว่างทางกลับ....มุ่งไปทางนวนคร  ... ตาทองและน้องเอ้ไม่ได้พูดคุยอะไร....กระทั่งเวลาผ่านไปนานพอสมควร....น้องเอ้ก็พูดขึ้นลอยๆ....
...."....อะ....อืมมมม...ผมชอบอยู่ข้างบน..."   แล้วน้องเอ้ก็หลับตาพริ้ม ...ทำเป็นหลับ... ตาทองสะดุ้งแต่ไม่พูดจา....ไม่พูดจา ....ไม่โต้ตอบ แต่พอรถผ่านไกล้ถึงนวนคร ตาทองก็เลี้ยวรถเข้ารีสอร์ท  รีสอร์ทเดียวกัน....กับที่อารยานัดมาพูดคุยเมื่อ 4 วันก่อน
     ตาทองจอดรถที่ข้างห้องเดิม ที่มาพบอารยา พนักงานที่มาต้อนรับยังเป็นคนเดิม ตาทองจ่ายเงินค่าห้อง น้องเอ้ยังนั่งอยู่ในรถ
    พนักงานไปแล้ว ตาทองเดินมาที่ประตูรถฝั่งที่น้องเอ้นั่งอยู่
....." ... ลุง..พาเอ้มาที่นี่ทำไม..."  น้องเอ้ถาม
....." ...ลงมาก่อนสิ..." ตาทองว่า น้องเอ้ก้าวลงจากรถ ตาทองจูงมือน้องเอ้เดินเข้าท้องพักแล้วกดล๊อค
.... " ...ลุงจะพาเด็กสอดรู้สอดเห็นเรื่องของผู้ใหญ่มาปิดปาก..." ตาทองว่า...น้องเอ้เชิดหน้า
..... " ...แล้วลุงกล้าไหมละ..." น้องเอ้ถาม พลางเชิดหน้าเบะปาก
...... " ...แล้วเอ้ ....จะบอกแม่ใหมละ.เรื่อโดนลุงปิดปาก.." น้องเอ้ไม่ตอบ แต่ส่ายหน้า
...... " ...แล้วเอ้ จะบอกพี่ไอโก๊ะใหมละ..." ตาทองถามอีก น้องเอ้ไม่ตอบเช่นเดิม และส่ายหน้าเช่นเดิม

ตาทองปิดปากน้องเอ้ท่อนเองลงอักขระภาษาขอม 3 ตัวแล้วครับ

เหอะๆ เล่นกับไม่เล่น มาเล่นกับไอโกะ เดี๋ยวรู้

  ยาวไป แบบนี้จัดกี่คน

ชีวิตเอย

แบบนี้เสร็จอีกราย

ได้เวลาเก็บน้องเอ้แล้วสินะ

น้องเอ้เสร็จตาทองแน่นอน

จัดให้เรียบทุกคนเลย

จัดอีกแล้วตาทอง

โลกสีเทา ตอนที่ 4
คืนวันเดียวกัน ในห้องนอนระหว่างไอโก๊ะกับตาทอง
 ......เรื่องราวระหว่างไอโก๊ะกับตาทองล้วนไม่มีความลับต่อกัน...
ไอโก๊ะ มองสำเนาใบแจ้งความที่ตาทองเอามาให้ดูด้วยความสงสัย...
...." เอาไงดี...ถ้าแม่นั่นเอาเรื่องจริงๆ เราจะไม่เดือดร้อนหรือ..." ตาทองกล่าว
...." เดี๋ยวนะคะ... เอกสารนี้มันแปลกๆ..." ไอโก๊ะว่าตาทองซบคางลงที่ไหล่ของไอโก๊ะ
.... " ตัวอักษร..." ไอโก๊ะ ว่า
.... " ยังไง..." ตาทองทำหน้างง ตาทองนั้งอยู่ข้างหลังไอโก๊ะ คางซบที่ไหล่ไอโก๊ะ มือโอบกอด สอดลอด คลึงเล่นที่เต้านมของไอโก๊ะ
.... " ปกติ อักษรพิมพ์ จากโรงงาน   แบบฟอร์ม ใบแจ้งความ มันจะเป็นฟ้อน Angsana หรือไม่ก็เป็นแบบอื่น..." ไอโก๊ะ กล่าว
... " หือ..." ตาทองจ้องมองตัวอักษรนั้น แต่ไม่เข้าใจ
.... " นี่มันเป็นอักษร th sarabun ซึ่งเป็นแบบอักษร ใหม่ ที่โรงพิมพ์เค้ายังไม่ใช้กัน...." ไอโก๊ะว่า
..... " แล้วไง..." ตาทองถาม
..... " เค้าสงสัยว่า นี่จะเป็นเอกสารแจ้งความปลอม ที่แม่นั่นทำขึ้นมาเพื่อหลอกพวกเรา...," ไอโก๊ะ กล่าว
,,... " อืมมมม..." ตาทองว่า พลางใช้ปากขบที่ใบหูของไอโก๊ะ
.... " พ่อของเพื่อนเค้า..ที่เรียนด้วยกันเป็นตำรวจ...ที่ สณ.นี้ เดียวจะให้ลองเชคดู...." ไอโก๊ะ กล่าว....
...." ว่าแต่..อืมมม...สงสัยจริงๆ...ว่าแม่นั่นได้เบอร์พี่ทองจากใคร...อุ๊ยยย....นี่..กวนอยู่ได้..." ไอโก๊ะว่าพลางทุบที่ไหล่ตาทองเบาๆ เมื่อตาทองมุด ทำท่าจะดูดนม..
...." อืมมมม....หน่อยน่า..." ตาทองอ้อน
...."..ไม่ได้...วันนี้วันแดงเดือด..."
... " ..ว้าาาา...." ตาทองทำท่าผิดหวัง แต่ก็แอบเป่าลมออกจากปากด้วยความโล่งอก...ความจริงแกโดนอารยารีดพิษหมดแรงตั้งแต่ตอนกลางวัน แต่แกแกล้งอ้อนไอโก๊ะเพื่อเอาใจ
... " ไปหาพี่เพียงฟ้าสิ..ไม่ก็แม่แพรวพรรณ..." ไอโก๊ะ กล่าวยิ้มๆ
... " เฮ้อ...ตั้งแต่คลอดลูก เพียงฟ้าก็เหมือนจะเบื่อทางโลก ส่วนแพรวพรรณก็กำลังท้อง...จะหวังไอโก๊ะ เมียรัก ก็ติดไปแดงเสียได้..." ตาทองทำเป็นบ่น
.... " เสาไฟฟ้าหน้าบ้านเราไง...เสาไฟฟ้ามันมีรูหลายรูนะ...น่าจะพอแก้ขัด..." ไอโก๊ะกล่าวพลางหัวเราะ ตาทองได้แต่ยิ้มเขิน
.... " ...ว่าแต่แพรวพรรณเป็นไงคะ เจอกันบ้างใหม..." ไอโก๊ะถามตาทองเป็นงานเป็นการ
...." ...อืมมม ก็เจอบ้าง..." ตาทองว่า
..." ..ก็ดูๆ กันไป..อย่างน้อยเด็กในท้องนั่นก็เป็นลูกของพี่..."
...."..อืมมมม..." ตาทองไม่กล่าวคำแต่กอดกระชับร่างงามของไอโก๊ะ
       ขณะเดียวกัน ตอนนี้. แพรวพรรณ ก็กำลังเพลินกับตัวเลขในบัญชี งานนี้เธอได้เงินจากนายเอ็ม 3 หมื่น จากการว่าจ้างให้เอาภาพไปขู่อารยา ขายมือถือให้อารยาอีก ห้าหมืน พร้อมขายเบอร์โทรตาทองอีก สองหมื่น รวมแล้ว เรื่องราวนี้ แพรวพรรณ ได้เงิน หนึ่งแสนในวันเดียว

.........
วันต่อมา หลังจากไอโก๊ะ กลับจากฝึกงาน
..........
...." ได้เรื่องแล้วค่ะ...." ไอโก๊ะว่า..." เชคแล้วชัวร์  ..." เอกสารแจ้งความนั้นเป็นของปลอม ไม่มีการแจ้งความจริงๆ..."
...." เฮ้อ.!!!...โล่งอกไปที...เรื่องจะได้จบ ๆ ...พี่คงต้องเปลี่ยนเปอร์อีกแล้ว..แม่อารยานั่นจะได้ไม่ต้องมายุ่งกันพี่อีก..." ตาทองกล่าว
..." ยังค่ะ..." ไอโก๊ะว่า.." เห็นอารยาบอกจะรวบรวมหลักฐาน เรื่องเมียน้อยคุณชาญวิทย์... เค้าอยากได้มัน..."
..." จะเอามาทำไม๊....วุ่นวายเปล่าๆ อีกอย่าง ถ้าเราเอาไปแฉ ก็พลอยทำให้ครอบครัวเค้าแตกแยก บาปกรรมเปล่าๆ..." ตาทองแย้ง
... " เค้าไม่ได้กะจะเอาไปแฉสักหน่อย...เค้าจะเก็บไว้ขู่ ตาชาญวิทย์เอาไว้ดิสเครดิตตานั่นเฉยๆ  หน๋อย..เล่นใครไม่เล่น มาเล่นล๊อบบี้คน ให้แบนงานไอโก๊ะ  ดีนะที่โปรเจ็คเค้าโดนใจกรรมการ ก็เลยผ่าน.."
... " ไม่อยากไปยุ่งกับแม่นั่นเล้ยยยย..." ตาทองบ่นอุ๊บอิบ
...." ทำไมละคะ...สวยออกอย่างนั้น..."
... " ก็... เพราะอย่างนั้นนะสิ...ถึงไมอยากยุ่ง ไม่ไว้ใจตัวเองจริงๆ เห็นไหม อย่างแพรวพรรณ ยุ่งที่เดียว ดันท้องก็เลยวุ่นวาย..." ตาทองกล่าวจากความรู้สึก
.... " เอาเป็นว่าวันไหน แม่อารยานั่นนัดมา  พี่เอาน้าเรืองกับน้องเอ้..ไปด้วย จะได้เป็นตัวกัน...."
.... " เอางั้น...." ตาทองว่า
.... " อืมมม..." ไอโก๊ะยืนยันความคิด งานนี้ไอโก๊ะต้องการข้อมูลความลับของนายชาญวิทย์
     อีกทั้งไอโก๊ะ ต้องการดัดหลังอารยา ข้อหาทำใบแจ้งความปลอมมาขู่ตาทอง  ได้ข้อมูลแล้วแทนที่จะเอาไปแฉตามวัตถุประสงค์ตามความต้องการของอารยา....แต่จะเอาไปขู่ นายชาญวิทย์ พร้อมเผยที่มาของข้อมูล
...................
...................
ความจริงถ้าอารยาต้องการเพียงจะแฉเรื่องของนายชาญวิทย์ เรื่องมีเมียน้อย ให้ครอบครัวชาญวิทย์รู้ อารยาไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องยุ่งยากซับซ้อนเลย เพียงแค่เธอ เก็บหลักฐาน รูปภาพ คลิบวิดิโอ การไปมาด้วยกันระหว่างนายชาญวิทย์กับเด็กนักศึกษาฝึกงานนั่นส่งไปรษณีย์ให้ ครอบครัวนายชาญวิทย์ เรื่องก็จบแล้ว เมียนายชาญวิทย์เอาเรื่องนายชาญวิทย์ตายแน่
       แต่อารยาเลือกที่จะใช้ตาทอง เพราะเข้าใจไปเองว่าตาทองทำงานอยู่กับนายชาญวิทย์ เมื่อตาทองทำไปแล้วต้องโดนไล่ออกจากงานแน่ ตำแหน่งงานใหม่ในบริษัทของพ่อเธอ อารยาเธอเตรียมไว้รอตาทองแล้ว ... คนอย่างตาทอง สำหรับอารยาแล้ว ก็แค่คนงานระดับล่าง หากเอามาเป็นสามี ออกงานสังคมคงไม่สมเธอแน่
.....แต่เรื่องบนเตียง อารยายอมรับกับตัวเองว่า ตาทองทำให้เธอลืมพงษ์ศกรได้จริงๆ ... ต่อให้ตาทองมีลูกเมียแล้วก็เถอะ อารยากะจะเอาตาทองให้ได้ ถ้าแย่งไม่ได้ ต่อให้ยอมเป็นเมียน้อยก็เอา
..../ ชิ...แก่ขนาดนั้น...สู้ฉันไม่ได้หรอก..../ อารยาคิด คิดถึงหน้านางเรือง อารยาเธอคิดว่านางเรืองกับน้องเอ้ เป็นลูกเมียตาทองจริงๆ
.............
.............
ครบ 3 วันตามเวลานัดหมาย อารยาโทรหาตาทองจริง ๆ นัดไห้ไปเจอที่ร้นกาแฟดังในปั๊มน้ำม้น  แต่ความผิดพลาดก็เกิดขึ้น ยายแจ่ม คุณยายของไอโก็ะ ลื่นล้มในห้องน้ำ ตูดกระแทกพื้น ถึงอาการจะไม่หนัก แต่นางเรืองคนเป็นแม่บ้านก็จำเป็นต้องอยู่ช่วยดูแล เพราไอโก๊ะไม่อยู่ ไอโก๊ะไปฝึกงาน
..." แกไปกับตาทองแล้วกัน..." นางเรืองบอกน้องเอ้ ..." วางตัวดีดีละ ให้สมบทบาท..." นางเรืองกล่าว
..." ไม่ต้องห่วงแม่ รับรอง...สมค่าจ้าง สองพันแน่ๆ..." น้องเอ้กล่าว
    ....    เป็นอันว่าตาทองได้ไปกับน้องเอ้เพียงสองคน... ระหว่างทางการพูดคุย น้องเอ้ เรียกตาทองว่าพ่อทุกคำ
...." ต้องฝึกเรียกหน่อย  เดี๋ยวเผลอ.." น้องเอ้ พูดแล้วหัวเราะ
           พอไปถึงปั๊มน้ำมัน อารยา ก็ส่ง โลเคชั่นมาให้.... บอกให้ไปตามนั้น อารยาเธอเปลี่ยนที่นัดหมาย ห่างจากปั๊มน้ำมัน เป็นหมู่บ้านจัดสรร ระดับหรู  ...... อารยาให้ตาทองมาหาที่บ้านของเธอ
.........
   เห็นแค่บ้านก็บอกได้ถึงฐานะความร่ำรวยของอารยา บ้านที่พ่อซื้อให้...ซึ่ง อารยากะจะให้เป็นเรือนหอของตนกับพงษ์ศกร ...แต่ตอนนี้การหมั้นหมายก็ได้ถอนไปแล้ว อารยาก็ลาออกจากงานมาทำที่บริษัทกับพ่อแล้ว 
     บ้านของอารยา ที่เธออยู่คนเดียว ไม่มีแม่บ้าน ไม่มีคนรับใช้  ตาทองยื่นมือกดกริ่ง  เจ้าของบ้านไม่ออกมา แต่ประตูเลื่อนเปิด เป็นเจ้าของบ้านควบคุมการเปิดปิดประตูจากภายใน

....." พอดี ..ผมมากับลูกสาว.." ตาทองว่า พลางผายมือไปทางน้องเอ้
.... " เอ้....นี่คุณอารยา..." ตาทองว่า น้องเอ้ ยกมือไหว้โดยมรรยาท
อารยาส่งรอยยิ้มให้น้องเอ้ สีหน้าปกติ  แต่แววตาบอกถึงความผิดคาด
.... " หวัดดีค่ะ..ลูก..." อารยากล่าว แต่ไม่ได้ยกมือไหว้ตอบ
..... " มาๆ....เชิญข้างในค่ะ...." อารยาเชิญตาทองและน้องเอ้เข้าไปในบ้าน ในห้องรับแขก เปิดแอร์เย็นสบาย ตาทองนั่งลงที่โซฟาหนานุ่ม น้องเอ้ขยับนั่งลงที่พื้นด้วยความเคยชิน
...." ฮิฮิ....นั่งข้างบนก็ได้ลูก...ไปนั่งกับพื้นทำไม..." อารยากล่าวน้ำเสียงปนหัวเราะ น้องเอ้ยิ้มเขินๆ 
.... " ความจริงคุนเกิดก่อนหนูไม่น่าจะเกิน สิบปี ทำไมต้องเรียกหนูว่าลูก...." น้องเอ้ว่า
.... " ก็หนูเป็นลูกของคุณ......." อารยากล่าวแล้วชงัก เธอยังไม่รู้จักชื่อของตาทอง......" ..ก็หนู เป็นลูกของพ่อเค้า ก็เท่ากับเป็นลูกของแม่สิคะ...." อารยากล่าวพลางส่งสายตาให้ตาทอง ตาทองได้แต่หลบตา นี่คือสิ่งที่ตาทองแกกลัวที่สุด อารยาสวย สวยจริงๆ แก้กลัวที่จะอดใจไม่ได้ แกกลัวที่จะปันใจให้ใคร นอกจากไอโก๊ะ
..." ชิ...." น้องเอ้เบ้ปาก
...." ...อืมมม...น้องเอ้คะ พอดี ...เราจะคุยธุระกัน อืมมม...มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่....."  อารยาว่า พลางเดินไปหยิบกระเป๋าถือ
... " ...แล้วไงคะ...หนูก็โตแล้ว...หนูฟังได้..." น้องเอ้พูดกันท่า
อารยาหยิบเงินจากกระเป๋าถือ ยื่นให้นองเอ้ สามพัน
..." ...ที่หน้าหมู่บ้าน มีร้านกาแพเล็กๆอยู่ ไปนั่งจิบชาเย็นๆ สักหน่อยใหมคะ..." อารยากล่าว ตาทองถลึงตามองน้องเอ้ พลางส่ายหน้าน้อยๆ.... น้องเอ้ยิ้ม...พรางยื่นมือไปหยิบเงิน แล้วลุกเดินออกจากบ้านทันที....ตาทองได้แต่ถอนหายใจ ..... ได้เงินสามพัน น้องเอ้ก็เดินออกจากบ้านลิ่วเลย...อารยากดสวิตซ์ปิดประตูหน้าบ้าน แล้วเดินยิ้มกลับมานั่งเคียงข้างกับตาทอง
      สำหรับคนอยางอารยา ไม่มีอะไรต้องไว้เชิงอีกแล้ว วันนี้หญิงสาวเป็นฝ่ายรุก ทันทีที่ริมฝีปากอารยาประกบปาก แล้วสอดลิ้น สติตาทองก็หลุดทันที......
     ตาทองเคยจับอารยาถอดเสื้อผ้า คราวนี้อารยเป็นฝ่ายลอกคราบตาทองจนเหลือแต่ตัวล่อนจ้อน บนโซฟาไซ้ใหญ่หนานุ่มที่ถูกปรับรูปเป็นเตียงนอน ตาทองนอนหงาย ท่อนเอ็นแข็งโด่ อารยาขึ้นคล่อม
    ปราศจากความเขินอาย อารยาประกอบกามกิจ บนร่างตาทอง ร่างงามของหญิงสาว พริ้วไหว ประดุจภรรยาผู้แสนดีเอาใจสามี เธอจูบ .....จูบตาทอง...ด้วยความดูดดื่ม ตักตวงเอาความสุขจากร่างกายตาทอง
   เมื่อตาทองทำท่าอยากดูดนม เธอก็แอ่นนม.... ป้อนนมข้าปากให้ ....อารยาโอบกอด มือเรียวลูบไล้ใบหน้า สายตาจ้องมอมที่ปาก..... ปากตาทองทีดูดกินเต้านมอวบของเธอ....มองด้วยความรันจวนจิตร
   ร่องโหนกนูนหว่างขาของหญิงสาวขับน้ำหล่อลื่นออกมาจนเปียกแฉะ ปากทางเข้าถูไถกับท่อนเอ็นของตาทอง
     นาทีนี้ ......ถ้า.....ตาทองกล่าวสักคำว่า ...."มาเป็นเมียผมนะ" .....อารยาเธอจะกล่าวคำว่าตกลงทันที
.... " ....ผมชอบอยู่ข้างบน...." ตาทองกล่าว
.... " .... ได้ค่ะ....." อารยาไม่อิดออด พลิกตัวนอนหงายถ่างขา ให้ตาทองขึ้นคล่อม  ...)อารยาโน้มคอตาทองลงมา ....แล้วส่งลิ้น ลิ้นสองลิ้นทักทายกันด้วยความคุ้นเคย ....มือหยาบสองข้างบีบคลึงเต้านม ......ขาเรียวของอารยาเกี่ยวรัดร่างตาทอง....
........
       สตรีสาวทั้งสวย..ทั้งรวย...ยอมมอบกายมอบ...ใจขนาดนี้ หากตาทองปฏิเสธอารยาก็นับว่าไร้น้ำใจ....  หากชีวิตเป็นละคร ...หากอารยาเป็นนางร้าย ...ก็นับว่าเป็นนางร้ายที่น่าสงสาร สายตาอารยามองตาทองด้วยความวิงวอน....
    ท่อนเอ็นที่ไม่ได้ใหญ่โตผิดมนุษย์ ท่อนเอ็นที่ไม่ได้มีมุกแม้แต่เม็ดเดียว.... ท่อนเอ็นธรรมมดาที่มีเพียงเส้นเอ็น กับรอยสัก เป็นอัคขระ ภาษาขอมเพียง 3 ตัว  จ่อที่ปากทางเข้า.....แล้วดัน....
....." ฮึบบบ....." 
..... " อะ....อูยยยยย...." อารยาครางด้วยความสุขสม ท่อนเอ็นเข้าไปแล้วคลึ่งลำ .........
......"....ติ่ง...ติง...ติ้ง....ติ่ง.....".......
  พลันเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น.... ตาทองตกใจ ติดว่าเป็นน้องเอ้....อารยาขมวดคิ้ว.... ติดว่าเป็นน้องเอ้เช่นกัน....

อารยาขยับลุก ยื้อตัวขึ้นมอง... ทั้งที่ ....ท่อนเอ็นตาทองคาอยู่ในรูของเธอ....เป็นเก๋งตราดาวสามแฉกสีดำ....อารยาจำรถคันนั้นได้ดี...

....." คุณพ่อ...."   อารยาอุทาน ใจหนึ่งอยากเอาต่อกับตาทองให้เสร็จเสียก่อน แต่ความที่กลัวพ่อมากกว่า... หญิงสาวคว้าเสื้อผ้ามาสวม พร้อมพร้อมกับตาทอง
      อารยาเดินฉับๆ ออกไปรับหน้าคนเป็นพ่อของเธอ พ่อมากับแม่ และน้องสาวของอารยา

....."....นี่ไงคะ คุณพ่อ คุณแม่ ตาลุงก่อสร้าง ที่หนูนัดมาคุย เรื่องต่อเติมบ้าน แกมากับลูกสาว....เออ...แล้วลูกสาวไปใหนแล้วคะ ลุง..." อารยา กล่าว
.... " อยู่ นี่คะ...." เป็นเสียงของน้องเอ้ ดังมาจากสวนหย่อมข้างบ้าน ตาทองขมวดคิ้ว ว่าน้องเอ้ มาตั้งแต่เมื่อไร
.... " คุณลุงคะ นี่ คุณพ่อ คุณแม่ ฉันคะ ..และนี่น้องพรอย...น้องสาวหนูค่ะ....." อารยาแนะนำ ตาทองยกมือไหว้ พ่อของอารยา อายุน่าจะประมาณ ย่าง 60 แต่ แม่ของอารยา ยังสวยพริ้ง อายุน่าจะแค่ 40 ต้นๆ...ส่วนน้องพลอยอายุประมาณ 19-20.....
..... " แม่..จริงหรือครับ... ดูยังสวย อายุไม่น่าห่างกัน..." ตาทองกล่าว
..... " 555+ "   .... พ่อของอารยาหัวเราะ ..." ก็แม่จริงๆ นันละ...ผมได้กับแม่เค้า คังแต่แม่เค้า 16 เอง....555+ ... แม่เค้าชอบคนมีอายุ..." พ่อของอารยากล่าวอย่างอารมณ์ดี....แม่ของอารยาทุบที่ไหล่ของสามีอย่างแรง.... อารยาถึงกับหน้าแดง คำพูดของพ่อ มัยแทงใจดำเธออย่างจัง....ส่วนน้องพลอยจ้องหน้าตาทอง ขมวดคิ้ว เหมือนเธอสงสัยอะไรบางอย่าง
..... " ว่าแต่คุยธุระกับเสร็จยังลูก....พอดีแม่จะมารับหนูไปเยี่ยมคุณตาด้วยกัน...." คุณแม่กล่าวถามลูกสาว
.... " ยังคะ...ยังค้าง....เอ่อ...ไว้หนูคุยธุระกับคุณลุงวันหลังก็ได้..." อารยากล่าวพลางเดินไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาล
.... " นี่ค่ะลุง...เอกสารแบบต่อเติมบ้าน..." อารยาส่งให้ตาทองพลางขยิบตา  ตาทองพยักหน้า เป็นอันว่ารู้กันว่าในซองนั้นคือหลักฐานที่จะไปแฉเรื่องของนายชาญวิทย์

......ตาทองเดินขัดๆ ขาไปที่รถกระบะ 4 ประตูของตน ด้วยอารมณ์ยังค้างคา.... โดยมีน้องเอ้เดินอมยิ้มตามหลัง
....
ระหว่างทางกลับ....มุ่งไปทางนวนคร  ... ตาทองและน้องเอ้ไม่ได้พูดคุยอะไร....กระทั่งเวลาผ่านไปนานพอสมควร....น้องเอ้ก็พูดขึ้นลอยๆ....
...."....อะ....อืมมมม...ผมชอบอยู่ข้างบน..."   แล้วน้องเอ้ก็หลับตาพริ้ม ...ทำเป็นหลับ... ตาทองสะดุ้งแต่ไม่พูดจา....ไม่พูดจา ....ไม่โต้ตอบ แต่พอรถผ่านไกล้ถึงนวนคร ตาทองก็เลี้ยวรถเข้ารีสอร์ท  รีสอร์ทเดียวกัน....กับที่อารยานัดมาพูดคุยเมื่อ 4 วันก่อน
     ตาทองจอดรถที่ข้างห้องเดิม ที่มาพบอารยา พนักงานที่มาต้อนรับยังเป็นคนเดิม ตาทองจ่ายเงินค่าห้อง น้องเอ้ยังนั่งอยู่ในรถ
    พนักงานไปแล้ว ตาทองเดินมาที่ประตูรถฝั่งที่น้องเอ้นั่งอยู่
....." ... ลุง..พาเอ้มาที่นี่ทำไม..."  น้องเอ้ถาม
....." ...ลงมาก่อนสิ..." ตาทองว่า น้องเอ้ก้าวลงจากรถ ตาทองจูงมือน้องเอ้เดินเข้าท้องพักแล้วกดล๊อค
.... " ...ลุงจะพาเด็กสอดรู้สอดเห็นเรื่องของผู้ใหญ่มาปิดปาก..." ตาทองว่า...น้องเอ้เชิดหน้า
..... " ...แล้วลุงกล้าไหมละ..." น้องเอ้ถาม พลางเชิดหน้าเบะปาก
...... " ...แล้วเอ้ ....จะบอกแม่ใหมละ.เรื่อโดนลุงปิดปาก.." น้องเอ้ไม่ตอบ แต่ส่ายหน้า
...... " ...แล้วเอ้ จะบอกพี่ไอโก๊ะใหมละ..." ตาทองถามอีก น้องเอ้ไม่ตอบเช่นเดิม และส่ายหน้าเช่นเดิม

สนุกครับ

ตาทองโครตฟิน

 

ลุงกินทุหคน