หนูแพทมาหาถึงที่ตลอดเลยนะคราวนี้จะได้สมใจหรือไม่

หนุแพทเสร็จแน่วันนี้

 

หลังจากที่แพท กลับจากแคมป์คนงาน ก็มีคุณนายแม่ยืนรออยู่ หน้าประตูบ้าน พร้อมกับทำหน้าไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง ที่ลูกสาวตน กลับบ้านผิดเวลา "มันจะทุ่มแล้วนะ แพท ทำไมถึงกลับบ้านดึก" แพทหน้าเริ่มถอดสี ถ้าบอกแม่ไปตามตรงว่าเมื่อเช้าเกิดอะไรขึ้น มีหวังโดนหนักแน่ "พะ...พอดี...หนูไปติวหนังสือกับเพื่อนมาแม่ ไม่มีอะไรหรอก"

แพทรีบเดินเข้าบ้าน ถ้ายื่นอยู่ออกอาจจะโดนถามมากกว่านี้ แม่ก็เดินตามหลังแพทเข้ามาในบ้าน แล้วแพทก็แกล้งยั่วแม่ว่า
"วันนี้...คืนนายทำอะไรให้หนูกินอ่ะ" แพทก็ไปที่โต๊ะอาหาร แล้วอุทานออกมาว่า "โอโห้ คุณแม่ มีแต่ของโปรดหนูทั้งนั้นเลย แพทกำลังจะไปหยิบจานข้าว แต่โดนแม่เบรคใว้ "หยุดๆๆเลยนะ ขึ้นอาบน้ำก่อนแล้วค่อยลงมากินข้าว แพทก็ทำสีหน้าระห้อย "โอเครค่ะ แม่"

แพทเปิดห้องนอน เอากระเป๋าเหวี่ยงลงที่นอน พร้อมโน้มตัวลงบนที่นอน ตอนนี้ในใจแพท นึกถึง แต่ภาพ ที่ลุงมั่น ถอดเสื้อ เมื่อตอนเย็น
ทำให้ใจแพทมันหวิวๆบอกไม่ถูก

"ทำไมเราต้องนึกถึงแต่เค้านะ แล้วออกอย่างใจเราตอนนั้นทำไมมันหวิวๆ ไม่เข้าใจความรู้สึกนี้เลย"พอแพทคิดไปสักพัก ก็ตบหน้าตัวเอาเบาๆ "บ้าๆๆๆ ไม่มีอะไรหรอกมั้ง เราคงคิดมากไป" แพท เธอก็
พยามยามไม่คิดมาก แพทอาบน้ำเสร็จ ก็ลงมากินข้าว กับคุณแม่ของเธอ

เช้าวันใหม่ แพทตื่นขึ้นมา พร้อมกับเช้าที่สดใส แพทมองไปที่นาฬิกา
ที่หัวเตียงนอนของเธอ เป็นเวลา 9โมงเช้า ใกล้จะ10โมง แล้วด้วย
แม่ของเธอเดินขึ้นมาบนห้อง แล้วเคาะประตูห้อง "แพท ตื่นรึยังลูก"

แพทก็ตอบกลับไปว่า "ตื่นแล้วค่ะแม่ วันนี้หนูตื่นสายหน่อย เพราะไม่มีเรียนภาคเช้า" แพทก็ลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจ แล้วเตรียมตัวไปอาบน้ำ
วันนี้เธอตัดสินใจว่า จะไปหาคุณลุงมั่นของเขา ความรู้สึกของเธอ

รู้สึกสงสารเรื่องราว ที่ลุงมั่นเล่าให้ฟัง แพทลงมาหาคุณแม่ที่โต๊ะอาหาร "คุณแม่ค่ะ วันนี้แพทมีเรียนภาคบ่ายนะค่ะ พอดีเเดี๋ยวหนูมีงานเร่งด่วนๆค่ะแม่" แม่ไม่ได้ทันตอบอะไร แพทเธอก็รีบเดินออกจากบ้าน
เธอกลัวว่าแม่ของเธอ จะสงสัย

แพท เธอรีบดิ่งลงไปหาลุงมั่น ที่แคมป์คนงานก่อสร้าง พร้อมชื้อของขนมผลไม้ไปฝาก พอถึงหน้างานก่อสร้าง แพท

 

เมื่อไหร่หนอจะได้เป็นของลุงมั่น

ลุงมั่นผมเชียร์ลุงนะ

ขอบคุณครับ

ใกล้จะโดนแล้ว

ไม่ช้าเสร็จลุงแน่

ช่วงเวลาสำคัญละ

 ::Elder:

เอาละนะ วันนี้แหละน้องแพท แต่คงเป็นตอนหน้าแน่ๆละ 

เมื่อไหร่หนอจะได้เป็นของลุง

เรื่องนี้ตามมาจากข้อพิพาท

ทำไมอ่อนค่อโลกแบบนี้เนี่ยแพททท

ทายาต่อแน้ๆ ทาทั้งตัวบ่