ตอนที่สองครับ มาเร็วหน่อยเนื่องจากพึ่งเคยใช้เว็บนี้ผมเลยอยากจะลองระบบซ่อนข้อความ หลังจากนี้จะได้ใช้ในตอนต่อ ๆ ไป

---------------------------------------------------------
ตอนที่ 2 การยอมรับของเชียนเย่หยิงเอ๋อร์

     "เหอะ เรื่องขนาดยังไม่ร้ายแรงเท่าการหลั่งเร็วของมัน จะว่าไป ครั้งที่ข้ามาถึงมนฑลอุดรและพบกับหยุนเช่อในอาณาจักรเหมันต์บูรพา พวกเราฝึกคู่ร่วมกันเป็นครั้งแรก ข้าเริ่มสังเกตตั้งแต่ตอนนั้น เมื่อมันฉีกอาภรณ์ข้าออกเป็นชิ้น ๆ จดจ้องร่างเปลือยข้าด้วยสายตาหยาบโลน แต่เพียงอึดใจที่มันสอดใส่เข้ามา ข้ายังไม่ทันร้องครางจนสุดเสียง ความเจ็บปวดจากการเสียพรหมจรรย์ยังไม่ทันทุเลา หยุนเช่อก็เสร็จสมอารมณ์หมายแล้ว พอมาคิดดูอย่างถี่ถ้วน ปัญหาการหลั่งเร็วต้องเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้หยุนเช่อชอบให้คนรักหลับนอนกับชายอื่น"

     "โอ้ เจ้ายังจำอาณาจักรเหมันต์บูรพาอันเล็กจ้อยได้... ดูท่าเจ้าจะชอบที่ที่ได้ลงเอยกับหยุนเช่อเป็นครั้งแรกมาก"

     ระหว่างกล่าวคำ นิ้วงามของฉืออู่เหยาที่สัมผัสผมของเชียนเย่หยิงเอ๋อร์ก็ค่อย ๆ เคลื่อนลงอย่างช้า ๆ จากนั้นวางลงบนทรวงอกแสนอวบอิ่ม ส่วนมืออีกข้างที่ยังจับอยู่บนชุดก็จัดแจงดึงกระโปรงยาวขึ้นโดยที่เจ้าของไม่ทันตั้งตัว นางสอดนิ้วผ่านชุดชั้นในเพื่อลูบไล้ส่วนสงวนอันเป็นที่ต้องห้ามของเชียนเย่หยิงเอ๋อร์โดยตรง

     "เห็นทีสายตาข้าจะมองไม่ผิด ระหว่างที่เจ้าแอบมองเชื้อบุรุษที่ไหลลงจากหว่างขาข้า...เจ้าเองก็บังเกิดความหวาบหวามเช่นกัน...ตรงนี้แฉะหมดแล้ว"

     ฉืออู๋เหยายกมือที่พึ่งสอดเข้าไปในชุดชั้นในฝ่ายตรงข้ามออกมา และยื่นออกไปต่อหน้าเชียนเย่หยิงเอ๋อร์เพื่อให้นางเห็นว่าน้ำใสหนืดที่หลั่งออกมาจากร่องลับเจ้าตัวทำเอามือของฉืออู๋เหยาเปียกชุ่มไปหมด

     "แน่นอน ข้าไม่เคยคิดสิ่งได้ผิดพลาด ไม่เพียงแต่เจ้าจะไม่คัดค้านการกระทำนี้แต่ลึก ๆ ยังยินยอมพร้อมใจและเพลิดเพลินไปกับมัน... อืม~~~~ ยอดเยี่ยม สตรีที่งดงามเช่นเจ้ากระทั่งน้ำรักก็ยังหอมหวาน"

     ครั้นกล่าวจบ ฉืออู๋เหยาก็เลียมือของตัวเองที่แปดเปื้อนน้ำรักของเชียนเย่หยิงเอ๋อร์ด้วยลิ้นของนาง

     "อย่าบังอาจดูแคลนข้า เจ้าควรดูตัวเองเสีย เพียงไม่นานหลังจากหลับนอนกับไส้เดือนตัวน้อยของหยุนเช่อที่หลั่งเร็วปานนั้น เจ้ากลับกลายเป็นคณิกาชั้นต่ำและพ่นแต่วาจาหยาบคาย ไม่เหลือเคล้าราชินีปีศาจอันสูงส่งที่ทุกคนนับถือแม้แต่น้อย"

     "ฮิฮิ ไม่ว่าจะลงเอยเช่นไร... ข้าก็ยังเป็นข้าคนเดิม เพียงเปลี่ยนกลายเป็นแบบที่หยุนเช่อชอบ อีกทั้งเจ้ายังกล่าวผิดไป ข้าหาใช่คณิกาไม่ โสเภณีขายเรือนร่างเพื่อแลกเงิน แต่ข้าหลับนอนกับผู้อื่นโดยไม่มีข้อแลกเปลี่ยน มันต่างกันสิ้นเชิง"

     "เหอะ"

     เชียนเย่หยิงเอ๋อร์พ่นลมออกมา ความหน้าหนาของฉืออู๋เหยาเกือบจะทัดเทียมหยุนเช่อไปแล้ว

     "...ช้าก่อน หากเจ้าพึ่งบอกข้าเป็นคนแรก ภายหลังเจ้าก็จะบอกผู้หญิงคนอื่นของหยุนเช่อในเรื่องความชอบ 'พิเศษ' ของมันเช่นกัน?"

     ก่อนที่เชียนเย่หยิงเอ๋อร์จะพูดจบ ฉืออู่เหยาก็จู่โจมจุดอ่อนไหวของเชียนเย่หยิงเอ๋อร์อีกครั้งด้วยมือที่พึ่งเลียจนสะอาด แต่หนนี้ไม่ใช้แค่การลูบคลำ นางสอดนิ้วที่ขาวเรียวดุจเทียนไขของตนเข้าสู่ร่องลับอันตีบแคบของเชียนเย่หยิงเอ๋อร์จนสุดโคน

     "ถูกต้อง ในฐานะจักรพรรดินี ข้าได้ยอมสละร่างกายส่วนตัวเพื่อความโปรดปรานของฝ่าบาทแล้ว ข้าจะปล่อยให้นางสนมคนอื่นถูกหมางเหมินให้เหี่ยวเฉาตามลำพังได้ยังไง หยุนเช่อมีภรรยาตั้งมากมาย ก็ควรแจกจ่ายออกไปให้ทั่วถึงสักหน่อย อย่างน้อยหนึ่งคนต้องร่วมรักกับบุรุษมากกว่าหนึ่งพันจึงจะใช้ได้"

     "เจ้า...อยากตายรึไง? แม้มันจะเป็นสิ่งที่หยุนเช่อต้องการ แต่มู่เซวียนหยินผู้นั้นย่อมปฏิเสธและค้านหัวชนฝา ส่วนจ้าวพิภพแดนประกายแสง อย่าว่าตัวแต่เจ้า ต่อให้หยุนเช่อเป็นคนร้องขอ ให้นางเปลื้องผ้าและเปิดเผยต่อผู้คนในแดนเทพ นางคงจะไม่ยินยอม  ยิ่งไปกว่านั้น...ยังมีหมาป่าสวรรค์น้อย ถ้านางรู้เข้า นางจะฆ่าเจ้าทันที"

     "ฮิฮิ ตั้งแต่เริ่มช่วยหยุนเช่อข้าก็วางแผนถึงอนาคตแล้ว ไม่ต้องกังวลไป เมื่อข้าตัดสินใจลงมือ ย่อมมีวิธีจัดการให้เกิดผล"

     ฉืออู๋เหยาเผยรอยยิ้มลี้ลับ แต่จังหวะที่นางสอดนิ้วเข้าไปในโพรงสวาทของเชียนเย่หยิงเอ๋อร์ นางกลับสัมผัสได้ถึงชั้นเยื้อบางอย่าง ร่างงามพลันตัวแข็งไปชั่วครู่ ทว่าก่อนที่ฉืออู่เหยากำลังจะถาม
 
     "อืม...ข้ารู้ว่าเจ้าอยากถูกอะไร...แกนหยินของข้า...มันยังมีอยู่...อ่า...แต่เหลืออีกไม่มากแล้ว ด้วยขนาดของหยุนเช่อมันไม่อาจทำลายได้หมด"

     ถูกต้อง สิ่งที่ฉืออู่เหยาจับได้คือสัมผัสของเยื่อพรหมจรรย์ แต่เป็นอย่างที่เชียนเย่หยิงเอ๋อร์บอกไป มันเหลือแค่ไม่กี่ส่วนเท่านั้น ฉืออู่เหยายิ้มอีกครั้ง เป็นเช่นนี้เอง สามีของเธอบกพร่องในด้านนี้อย่างที่สุด กระทั่งตัวของฉืออู่เหยาเองมันก็ไม่สามารถเจาะเยื่อพรหมจรรย์ได้ทั้งหมด ฉืออู่เหยาจำเลือดที่ไหลตอนนางทำกับ "คนคนนั้น" ได้ เดิมทีนางคิดว่าเครื่องเพศตนฉีกขาดจึงมีเลือดออก แต่ตอนนี้นางรู้แล้วว่าเยื่อพรหมจรรย์ของนางอาจคล้ายคลึงกับเชียนเย่หยิงเอ๋อร์ในเวลา ความบริสุทธิ์ไม่ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ ฉะนั้นถ้ามองในแง่หนึ่ง "คนคนนั้น" ย่อมถือได้ว่าเป็นครั้งแรกของนางเช่นกัน

     ทันใดนั้นเชียนเย่หยิงเอ๋อร์ก็ตัวสั่นเล็กน้อยจากน้ำมือของฉืออู่เหยา แต่นางยังคงมองเธออย่างสงสัย

     "แล้ววิธีการที่เจ้าพูดถึงคืออะไร?"

     "เจ้าลืมไปแล้วหรือ?

     วิชาดับวิญญาณของฉืออู่เหยาสามารถสิงหรือช่วงชิงดวงวิญญาณของคนอื่นได้โดยไม่รู้ตัว แต่อย่างมากที่สุดมันสามารถเห็นสิ่งที่พวกเขาเห็นและรู้สึกสิ่งที่พวกเขารู้สึกเท่านั้น ไม่ต้องพูดถึงการควบคุมแต่อย่างใด

     เมื่อเห็นเชียนเย่หยิงเอ๋อร์ยังดูสับสน ฉืออู่เหยาจึงพูดต่อ

     "ข้ารู้ว่าเจ้าสงสัยอะไร แน่นอนข้าไม่อาจทำเช่นนั้นได้เมื่อสองสามเดือนก่อน แต่หลังจากข้าผสานกายกับหยุนเช่อ พลังของเทพอสูรในร่างของมันได้ปลุกจิตวิญญาณมารของข้าให้ตื่นขึ้น ขีดจำกัดในการครอบงำวิญญาณเพิ่มขึ้นเป็นสิบคนในเวลาเดียวกัน และยังปลุกความสามารถในการควบคุมจิตใจอีกด้วย"

     "ควบคุม...จิตใจ?"

     "ถูกต้อง แต่ถึงจะเรียกว่าการควบคุม แต่มันก็เป็นเพียงคำชี้นำที่ถูกปลูกฝังอยู่ในจิตสำนึก... ตัวอย่างเช่น หากหมาป่าสวรรค์น้อยต้องมอบความบริสุทธิ์ให้กับคนแปลกหน้า ต่อให้หยุนเช่อจะเกลี้ยกล่อมขนาดไหน มันย่อมเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าข้าทิ้งคำชี้นำไว้ในใจของนาง มันก็จะเป็นไปได้"

     หลังจากที่ฉืออู่เหยาสะกิดจุดที่ไวต่อสัมผัสของเชียนเย่หยิงเอ๋อร์ เชียนเย่หยิงเอ๋อร์ก็กรีดร้องทันทีพร้อมทรุดตัวลงกับพื้นด้วยขาที่อ่อนปวกเปียก

     "ฮี่ฮี่ เป็นยังไง? เจ้าอยากกลายเป็นสตรีที่แม้แต่คณิกาก็ไม่กล้าเปรียบเทียบบ้างรึไม่?"

     ฉืออู่เหยาจ้องไปที่เชียนเย่หยิงเอ๋อร์ที่ยังนั่งปวกเปียกอยู่บนพื้น

     "ฮ่า...ฮ่าฮ่า...ฮ่า...ฉืออู๋เหยา...เจ้านี่มันเหลือเกินจริงๆ...แต่อย่างที่ข้าเคยพูดไว้...ไม่ว่าหยุนเช่อจะเป็นยังไง ข้าก็จะยืนหยัดเคียงข้างมันไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ หากมันต้องการให้ฆ่าตาย ข้าก็จะตาย และบัดนี้เมื่อมันต้องการให้ข้าเป็นผู้หญิงชั้นต่ำและมากราคะ ข้าก็จะไม่ปฏิเสธ!!"

     เชียนเย่หยิงเอ๋อรพูดอย่างหนักแน่นหลังจากฟื้นตัวจากจุดสุดยอด

     "ฮิฮิ นั่นเป็นคำตอบที่ดี แต่เจ้ารู้ว่าลมปากมันไม่เพียงพอที่จะเชื่อถือ... ใช่ไหม?"

     ฉีหวู่เหยาจงใจแตะหน้าท้องที่ยื่นออกมาเล็กน้อยของตัวเองเนื่องจากมันอัดแน่นไปด้วยน้ำของบุรุษ แต่เพราะมันไหลออกมามากมายระหว่างคุย ท้องน้อยจึงไม่ยื่นออกมาใหญ่โตเหมือนคราแรกอีก ก่อนหยิบศิลาบันทึกภาพออกมาและเริ่มใช้งาน

     "นี่เจ้า!"

     เชียนเย่หยิงเอ๋อร์ผู้ชาญฉลาดรับรู้ได้ในทันทีว่าฉืออู่เหยามีจุดประสงค์ใด นางพยุงร่างกายที่อ่อนแรงเล็กน้อยจากการถึงจุดสุดยอดขึ้น และค่อยๆ ขยับใบหน้างามล้ำเข้าไปอยู่ใต้ร่างของฉืออู่เหยา โดยสองตาประสานกับกลีบเนื้อของฉืออู่เหยาที่อ้าออกเล็กน้อยเล็กน้อย

 


-------------------------------------------------------

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

เนื้อหาเริ่มลื่นขึ้นเรื่อยๆ

ผมไม่เคยอ่านตัวนิยายต้นฉบับนะ แต่ผมชอบแนว NTR พอดีแถมสำนวนการแปลก็ลื่นไหลไม่เลว ขอเป็นกำลังใจให้ครับ

เป็นแฟนนิยายเรื่องนี้ เนื้อหาสนุกมากครับ

ดูท่าเชียนเย่หยิงเอ๋อร์ จะเริ่มถูกฉืออู่เหยา ควบคุม ทีละน้อย ทีละน้อยซะแล้ว  ว่าแต่ บุรุษลึกลับคือใคร

คงต้อง ไปดำน้ำ ดูแล้ว

เป็นแฟนนิยายเรื่องนี้ เนื้อหาสนุกมาก

เนื้อเรื่องแปลกจากที่เคยอ่านแต่น่าสนใจดี

เชียนเย่หยิงเอ๋อร์ ยอมเพื่อหยุนเชอหรือจริงๆเพื่อตัวเอง..

คุ้นชื่นตัวชาย แต่นึกไม่ออกว่าเรื่องไหนแล้ว มาแนวแฟนตาซีน่าสนใจมาก

เคยอ่านนิยายเรื่องนี้อยู่ พอมาเป็นแนวนี้นี่พลาดไม่ได้เลย สงสัยว่าจะมีเงื่อนงำอะไรมากกว่าที่หยุนเช่อชอบเฉย ๆ ไหมนะ

อยากอ่านเลย แนวนิยายมาเป็น นิยาย18+

มาแปลก แหวกแนวดีครับ

สงสารบักหยุนจริงๆ เก่งแบบไม่มีใครสู้ ดันหำเล็ก

บักหยุ่นเอ๋ย versionนี้เสียชื่อหมดเลย จากตำนานพระเอกกลายเป็นหนุ่มกระจอกเฉยเลย 555 ชอบมากเลยครับ