แสดงรูปภาพเฉพาะสมาชิกเท่านั้น
ในขณะที่ท่อนลำเขื่องของแกพยายามมุดเข้าไปในกลีบอวบของหนูจนมันมุดเข้าไปได้เกือบครึ่งท่อนลำเขื่องของแก เสียงเปิดประตูห้องครัวก็ดังขึ้น
--- แกร๊กกก ---
" จ๊ะเอ๋.... ทำอะไรกันจ๊ะ "
" ลุงนวย .. !! " หนูและลุงบรรจงพูดขึ้นพร้อมกันด้วยความตกใจ เพราะคนที่เปิดประตูห้องครัวเข้ามาคือลุงนวยที่อยู่บ้านถัดจากหนูนั่นเอง แกถือกล่องเบียรสำหรับงานเลี้ยงของเราเย็นนี้เข้ามาวางไว้บนโต๊ะกินข้าวข้างๆสังเวียนกามของหนูกับลุงบรรจง
" แหม...ไอ้บรรจงแอบกินของดีนะมึง..กูขอร่วมวงด้วยคนสิวะ " พอหนูได้ยินแกพูดแบบนั้นหนูรีบลุงขึ้นจากท่อนเอ็นของลุงบรรจงทันที
แสดงรูปภาพเฉพาะสมาชิกเท่านั้น
--- บล๊วกก ---
" หนูมะนาวไม่เป็นไรหรอก..ลุงนวยแกเก็บความลับเก่ง ให้ลุงแกลองหน่อย ลองหลายคนสนุกดี " ลุงบรรจงพูดแล้วหันไปยิ้มสายตาเจ้าเล่ห์กับลุงนวย
"..เอ่อ...หนูว่าไม่ดีกว่าค่ะ หนูไปปลุกพี่คิวก่อนดีกว่า เดี๋ยวหนูมานะคะ " หนูบอกพร้อมยื่นมือไปหยอบกางเกงขาสั้นกึ่งเดินกึ่่งวิ่งรีบออกจากห้องครัวโดยที่ยังไม่สวมกางเกง เพราะเกรงว่าจะโดนลุงทั้ง2ทำอะไรมากไปกว่านี้
หนูเปลือยท่อนล่างมาอยู่หน้าประตูบ้านลุงบรรจงแล้วรีบสวมกางเกงขาสั้นให้เข้าที่แล้วรีบข้ามถนนมาบ้านของตัวเองก็เห็นพี่คิวยืนอยู่หน้าบ้านก่อนแล้ว
" ตายแล้ว...เมื่อกี้พี่คิวคงเห็นตอนที่เราใส่กางเกงแน่ๆเลย...จะแก้ตัวยังไงดีนะ " พอหนูมาถึงหน้าบ้านพี่คิวก็เอ่ยถามขึ้น
" ไปทำอะไรมาทำไมหน้าแดงจัง ผมก็ดูยุ่งๆ "
" เอ่อ...คือ...หนูช่วยลุงๆหั่นเนื้อค่ะ..เนื้อมันเหนียวก็เลยค่อนข้างออกแรงนิดหน่อย สภาพเลยเป็นอย่างที่เห็น " หนูแก้ตัวออกไปแบบถูๆไถๆ นี่แสดงว่าพี่คิวไม่ได้สังเกตุตอนที่หนูออกมาสวมกางเกงตรงหน้าบ้านลุงบรรจงเลยโล่งอกไป
" คุณคิว...คุณคิว...มาสิครับ..พร้อมแล้วครับ " หนูหันไปมองเสียงตะโกนจากฝั่งตรงข้ามเห็นลุงบรรจงกับลุงนวยยืนคู่กันตะโกนข้ามฟากมา
" ครับ...เดี๋ยวผมข้ามไปหาครับ " พี่คิวตะโกนข้ามไปบ้าง
" มะนาวจะอาบน้ำก่อนไหม ดูสิผมกระเซาะกระเซิงหมดแล้ว " พี่คิวถามพร้อมกับยื่นมือมาสางปลายผมให้หนู
" คะ..ค่ะ...พี่คิวไปหาพวกลุงก่อนก็ได้ค่ะ..เดี๋ยวหนูอาบน้ำเสร็จแล้วจะตามไป "
----- คิว -----
ผมตื่นขึ้นมาเงกหัวดูนาฬิกาแขวนผนังมันเป็นเวลา 4 โมงครึ่งแล้ว นี่ผมคงเพลียจนหลับขี้เซาจนเย็นเลยหรือนี่ ผมเรียกหามะนาวแต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบ แล้วผมก็พึ่งจะนึกได้ว่าตอนผมนอนมะนาวแฟนสาวของผมขอตัวไปช่วยลุงบรรจงบ้านฝั่งตรงข้ามเตรียมข้าวของเพื่อต้อนรับสมาชิกเพื่อนบ้านใหม่อย่างเราทั้งสองคน ผมรู้สึกโชคดีที่แฟนของผมคนนี้เป็นคนเฟรนด์ลี่เข้ากับคนอื่นได้ง่ายแบบนี้ที่บ้านผมคงจะชอบเธอแน่ๆ ผมลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาแล้วเตรียมจะออกไปสมทบกับมะนาวที่บ้านของลุงบรรจงพอผมออกมาถึงหน้าบ้านก็เห็นมะนาวยืนก้มเหมือนปัดอะไรตรงขาของเธออยู่บ้านลุงบรรจงเหมือนเธอพึ่งจะลื่นล้มหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจเพราะผมเห็นไม่ค่อยชัด พอเธอเงยหน้ามาเจอผมเธอก็เดินข้ามถนนเข้ามา ดูเธอหน้าแดงผมก็ดูยุ่งๆก็เลยถามออกไป
" ไปทำอะไรมาทำไมหน้าแดงจัง ผมก็ดูยุ่งๆ " มะนาวก้มหน้าก้มตาเหมือนใม่อยากให้ผมเห็นใบหน้าของเธอชัดๆ สงสัยเธอคงจะอาย
" เอ่อ...คือ...หนูช่วยลุงๆหั่นเนื้อค่ะ..เนื้อมันเหนียวก็เลยค่อนข้างออกแรงนิดหน่อย สภาพเลยเป็นอย่างที่เห็น " เธอตอบพร้อมกับยิ้มอ่อนๆให้ผม ถึงเธอจะหัวยุ่งเหยิงแต่แฟนผมคนนี้ก็ยังดูน่ารักเสมอ แต่สิ่งที่ผมพึ่งสังเกตเห็นคทอหัวนมของเธอมันดันเสื้อยืดออกมาเด่นสง่าอย่างเห็นได้ชัดเจน นี่เธอไปช่วยลุงบรรจงเตรียมข้าวของโดยที่ไม่ได้สวมชั้นในเลยเหรอ ในขณะที่ผมกำลังสงสัยอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงตะโกนมาจากฝั่งตรงข้าม
" คุณคิว...คุณคิว...มาสิครับ..พร้อมแล้วครับ " ผมมองข้ามไปฝั่งตรงข้ามก็เห็นลุงบรรจงกับลุงนวยยืนตะโกนเชื้อเชิญผม
" ครับ...เดี๋ยวผมข้ามไปหาครับ " ผมตะโกนโต้ตอบ แล้วหันมาทางแฟนสาวคนสวยของผม
" มะนาวจะอาบน้ำก่อนไหม ดูสิผมกระเซาะกระเซิงหมดแล้ว " ผมยื่นมือไปสางปลายผมให้มะนาวด้วยความเอ็นดูและทะนุถนอม
" คะ..ค่ะ...พี่คิวไปหาพวกลุงก่อนก็ได้ค่ะ..เดี๋ยวหนูอาบน้ำเสร็จแล้วจะตามไป "
แฟนสาวคนสวยจึงเดินเข้าไปข้างในบ้านส่วนผมก็เดินข้ามฟากไปหาลุงทั้งสองคนที่ตอนนี้พวกแกเตรียมเก้าอี้หวาย4ตัวตรงสนามหญ้าหน้าบ้านของแก
" มาๆๆ...นั่งก่อน " ลุงนวยเชิญผมนั่งพร้อมกับเทเบียรใส่แก้วแล้วนื่นให้ผม ส่วนลุงบรรจงกำลังยืนย่างบาร์บีคิวยื่นไม้ที่สุกใส่ในจานตรงหน้าผม
" หนูมะนาวละ...? " ลุงบรรจงถามผมแต่สายตากลับมองไปหาลุงนวยที่นั่งข้างๆผม แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
" มะนาวอาบน้ำครับ เดี๋ยวคงจะตามมา "
" อ่อ..ๆๆ น้องมะนาวคงเหนื่อย เพราะบ่ายนี้น้องมะนาวช่วยลุงได้เยอะเลย ลุงนวยก็ไม่อยู่ วุ่นวายกันสองคนกับน้องมะนาว " แกพูดติดหัวเราะสายตายังคงมองไปที่ลุงนวยเป็นระยะ
" ผมต้องขอโทษลุงบรรจงด้วยที่ผมไม่ได้มาช่วย ผมเผลอหลับไปตั้งนานตื่นมาอีกทีก็สี่โมงเน็นแล้ว "
" ไม่เป็นไร..คุณคิว ได้น้องมะนาวมาช่วยลุงก็เบาตัวไปบ้างแล้ว ฮ่าๆๆ " แกพูดแล้วหัวเราะทิ้งท้าย
" มึงเบาตัวไม่สุดละสิ ฮ่าๆๆๆ " ลุงนวยพูดสอดขึ้นบ้าง ถึงผมจะไม่เข้าใจภาษาผู้ใหญ่มากนักแต่ก็หัวเราะตามพวกแกไปด้วย
เราคุยกันได้สักพักใหญ่ก็เห็นมะนาวแฟนผมเดินข้ามฟากมา
----- มะนาว -----
พอหนูขึ้นไปอาบน้ำเสร็จหนูก็รีบเปลี่ยนชุดเพื่อที่จะรีบตามไปหาพี่คิว....หรือตามไปหาพวกลุงๆหรือเปล่าไม่แน่ใจหนูก็ยังสับสนในตัวเองอยู่ เสื้อผ้าที่หนูใส่ก็เป็นแบบเดิมๆเหมือนเมื่อตอนกลางวัน เสื้อนืด กางเกงขาสั้น เพียงแค่คนละชุดกันเท่านั้นเอง แล้วที่สำคัญแน่นอนค่ะ ไม่มีชั้นในสักชิ้น หนูเดินไปที่หน้าบ้านก็ได้ยินเสียงพวกลุงๆกับพี่คิวคุยหัวเราะกันเสียงดัง หนูจึงเดินข้ามฟากไปสมทบ
" อ้าว...หนูมะนาวมาแล้ว มาๆๆ..นั่งตรงนี้ " ลุงนวยเรียกให้หนูไปนั่งเก้าอี้ข้างๆพี่คิว สายตาของทั้งลุงนวยและลุงบรรจงจับจ้องอยู่ที่ขากับสะโพกของหนูไม่วางตา หนูก็สังเกตเป้ากางเกงของลุงบรรจงเหมือนกันมันยังตุงๆเหมือนจะยังไม่อ่อนตัวลงเลย นี่แกคงจะยังไม่สวมกางเกงในแน่นอนหลังจากที่แกพยายามลองใช้อาวุธประจำกายของแกพยายามเสียบเข้ามาในกลีบน้อยๆของหนู พอหนูเห็นภาพเป้ากางเกงของแก ร่องกลีบของหนูมันก็เริ่มขมิบตัวเองอัตโนมัติ หนูหันไปมองหน้าพี่คิวที่ตอนนี้เริ่มเป็นสีชมพูอ่อนเพราะพี่คิวค่อนข้างเป็นคนคออ่อนดื่มแค่นิดๆหน่อยๆก็เมาแล้ว
" หนูมะนาวมาช่วยลุงย่างเนื้อหน่อยสิ ย่างเอาไว้เยอะลุงเอาไม่ทันกลัวมันไหม้ " ลุงบรรจงเรียกหนูให้เข้าไปช่วย เหมือนหนูโดนมนต์สะกดแค่ลุงแกพูดไม่ทันจบประโยคหนูก็ลุกพรวดเข้าไปหาแก มารู้ตัวอีกทีหนูยืนย่างเนื้ออยู่ข้างๆแกแล้ว หัวไหล่ของหนูเกือบชิดกับลำแขนของแก บรรยากาศยามเย็นที่แสงอาทิตย์เริ่มหมดลง แสงไฟนีออนหน้าบ้านแกก็สว่างขึ้นแต่มันก็ไม่สว่างมากพอที่จะเห็นอะไรได้ชัดเจน จะมีก็เพียงแสงจากไฟที่เตาย่างที่ส่องหน้าของหนูกับลุงบรรจงที่ดูชัดที่สุดในวงปาร์ตี้เย็นนี้ หนูมองไปที่พี่คิวแกยังคุยกับลุงนวยอยู่แต่ที่หนูสังเกตุได้คือสายตาของพี่คิวเริ่มจะเยิ้มแล้ว สักพักหนูก็ต้องสะดุ้ง เมื่อลุงบรรจงเอื้อมมือลงมาบีบที่แก้มก้นของหนูเบาๆ
" อุ๊ยยย...ลุง " หนูขยับตัวออกห่างลุงบรรจงแล้วมองไปที่พี่คิว ดีที่พี่คิวไม่ได้มองมาทางนี้ ลุงบรรจงเริ่มขยับตามเข้ามาชิดหนูอีก
" ลุง...เดี๋ยวแฟนหนูสงสัย " หนูกระซิบห้ามลุงบรรจง
" ไม่หรอก...แฟนหนูเมาแล้ว..ลุงรับรองว่าคืนนี้แฟนหนูจะหลับฝันดีทั้งคืน...หึหึ " คำพูดของลุงบรรจงยิ่งทำให้หนูสงสัยไปใหญ่
" คืนนี้..ให้ลุงลองเสียบจนสุดได้ไหม ? "
" บ้าลุง...ไม่เอาแล้ว " ปากหนูตอบปฎิเสธลุงบรรจง แต่ร่องสาวของหนูกลับตอดรัดตัวเองอยู่ภายในกางเกงขาสั้น ที่ตอนนี้ร่องกลีบของหนูเริ่มมีน้ำซึมออกมาแล้ว
หนูหันกลับไปมองพี่คิว ตอนนี้แฟนหนูเริ่มคอพับลง แล้วผงกหัวขึ้นเป็นพักๆ จนในที่สุดพี่คิวก็แน่นิ่งคอพับลงภายในเวลาแค่ชั่วโมงกว่าๆที่เริ่มดื่มกัน ลุงนวยจัดการโต๊ะบริเวณหน้าพี่คิดแล้วแต่งท่าให้แฟนหนูนอนฟุบหลับให้สบายอยู่ตรงนั้นแล้วลุงนวยก็เดินมาสมทบหนูกับลุงบรรจง
" แฟนหนูหลับไปแล้ว...ทีนี้เรามาต่อกันเมื่อตอนเย็นดีไหม ? " ลุงบรรจงหันมาถามหนูพร้อมกับเอามือมาวางบนบ่าของหนู
" ไหนวะ..กูขอดูชัดๆหน่อยเถอะ..เมื่อตอนเย็นกูมองไม่ถนัด " ลุงนวยที่เดินมาหาตัวหนูแล้วก็จับขอบกางเกงของหนูพยายามจะรูดมันลงไปแต่หนูรีบจับมือหนาใหญ่ของแกเอาไว้
" อย่าคะลุง...มันไม่ดี เดี๋ยวแฟนหนูตื่น "
" แฟนหนูมันไม่ต้องหรอก..เช่นเดียวกับเมียลุง ตอนนี้เข้าเฝ้าพระอินทร์ไปแล้ว ฮ่าๆๆ " ลุงนวยหัวเราะ
" แหม...ถึงขนาดวางยาเมียเลยเหรอลุง " ลุงบรรจงถาม
" ก็แค่ยานอนหลับอ่อนๆว่ะ...นี่กูหยิบมาด้วยนี่ไง ฮ่าๆๆ " ลุงนวยหยิบกระดาษห่อยาเม็ดเล็กๆขึ้นมาโชว์
" นี่พวกลุง..วางยาพี่คิวเหรอ ? "
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน