สวัสดีครับ สวัสดี ร้านเกะมาละครับ

ยินดีต้อนรับสมาชิกร้านเกะท่านใหม่ๆด้วย

ขอต้อนรับเข้าสู่ ทะเลดวงดาว ครับ

ห่างหายไปเป็นเดือนเลยครับ กับ ทะเลดวงดาว

ติดอะไรหลายๆอย่าง งานด้วย และ เรื่องพ่อแม่ดาวมา กทมด้วย

ขอบคุณเพื่อนๆทุกท่านที่รอครับผม

แล้วก็ขอบคุณสำหรับลูกค้าผู้ที่มาเยี่ยมร้านเกะตั้งแต่ตอนที่ 1 จนถึงปัจจุบัน

รู้สึกขอบคุณมากๆเลยคร๊าบบบบบบ ขอบคุณทุกคอมเมนต์จริงๆครับ  ผมอ่านทุกตอมเมนต์นะครับ สั้นยาวผมก็อ่านหมด

และขอบคุณทุก EDIT และแสดงความคิดเห็นเพิ่มหลังอ่านจบ  มันเป็นกำลังใจอย่างดี

อย่างที่บอกครับกระทู้นี้ Free STYLE คอมเมนต์อะไรก็ได้ครับ เพื่อจะอ่านเนื้อหาที่ซ่อนไว้

ไม่จำเป็นต้อง EDIT ไม่ต้องกลัวผิดกฎใดๆ แต่ระวังกระทู้อื่นๆ หมวดอื่นๆด้วยนะครับ

เราต้องทำตามกฎของบอร์ดและกระทู้นั้นๆนะครับ เพราะเวลา MOD ลงดาบก็เด็ดขาดมา

ภาคทะเลดาว อยู่ในไทม์ไลน์หลักนะครับ

สามารถจิ้มเพื่ออ่านย้อนหลังได้เลย

ปล.2 สำหรับใครสมาชิกใหม่ที่พึ่งสมัครเมมยูซเซอร์เข้ามาแล้วพออ่านเรื่องนี้แล้วอยากอ่านต่อก็ง่ายๆครับ
ตามภาพเลย

1.คอมเมนต์
2.กดตั้งกระทู้



★★★★★★★★★★★

หุ่นแม่เสือดาวพราวสเน่ห์



★★★★★★★★★★★

ปล.3 ท่านสามารถแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมหลังอ่านจบด้วยการดูที่มุมขวาล่างของคอมเมนต์ที่ท่านแสดงความคิดเห็นไว้

เลือกที่เพิ่มเติมและเลือกแก้ไข




★★★★★★★★★★★

ความเดิมตอนที่แล้ว

หลังจากที่มาเกาะล้านก็อย่างที่รู้ๆคุณอาร์มจัดการที่พักให้พี่โทน

ซึ่งพี่โทนที่ดูเก่งๆ ก็โดนต้อนจนทำอะไรไม่ได้เลยและยอมรับกุญแจห้องในที่สุด

จากนั้นก็นั่นแหละกิจกรรมเข้าจังหวะเหมือนที่อ่านไปตอนที่แล้ว

ตอนเช้ามาหลังจากพักผ่อนจนพลังกลับมากันแล้วทั้งดาวและพี่โทน

ก็เตรียมออกไปเที่ยวกัน ด้วยมอเตอร์ไซค์ หวังว่าจะเป็นความทรงจำที่ดีอีกครั้งหนึ่ง

แล้วที่แปลกใจคือมี มอเตอร์ไซค์เตรียมไว้ให้ด้วย คุณชายตัวจริงเสียงจริงเลยยยย

★★★★★★★★★★★

นายโทนไดอารี่ 163
ทะเลดาว ตอนที่ 13

ไปแว๊นกัน ๆ ๆ หลังจากนั้นก็บรื๊นๆๆๆๆ พี่โทนบิดมอเตอร์ไซค์ออกจากรีสอร์ต ดาวก็ถามไปไหนก่อนดี พี่โทนบอกไปหาซื้อของกินไว้กันดีกว่า ดาวก็อื้ออออ แล้วก็มาตรงนี่แหละท่าเรือหน้าบ้าน เพราะว่าถ้าจะหาของกินก่อนที่จะไปนั่งรถเล่นกันก็ต้องจุดนี้แหละ

พอจอดรถก็พากันเดินไปหา ก็จะซื้อพวกของกินไว้ตอนที่ไปนั่งตามมุมเที่ยวนั่นแหละทุกคน งืมมม ดาวมองๆ คือก็มีของกินหลายอย่าง ก็พวกอาหารทะเลอบแห้งอย่างพวกปลาหมึกแผ่นอะไรพวกนี้ แต่ดูแล้วอื่มมม ยังดีกว่า ค่อยซื้อแล้วกัน แล้วพี่โทนบอกว่าเอาแค่พวกน้ำกับของกินเล่นไปนิดๆหน่อยๆก็พอเนอะ แล้วตอนนั้นพี่โทนเขาหันควั่บเลย

ดาวก็หันตาม พี่โทนเขาเดินไปข้างๆอ่ะ มีพวกโมบายด์ห้อยอยู่ คือเป็นรูปถ่ายแหละ โห สวยมาก แค่มองผ่านๆยังสวย เจ้าของร้านก็มาถามแหละอยากได้อันไหน พี่โทนถามว่าพวกนี้ต้องไปถ่ายตรงไหนครับ แล้วพี่โทนก็รีบพูดต่อว่า ผมมีค่าเสียเวลากับค่าข้อมูลให้นะครับ ผมอยากได้ภาพจริงๆ

เจ้าของร้านก็บอกว่าเดี๋ยวๆ บอกได้ไม่ต้องจ่ายเงินหรอก เขาก็บอกสถานที่มา แต่เขาบอกว่ากล้องต้องดีด้วยนะ คือจะพูดยังไงดีล่ะทุกคน ที่เขาพูดมันก็ไม่ผิดเลย เพราะว่าอย่าลืมนะว่าในยุคที่ดาวกำลังเล่านี้น่ะ ค่าความละเอียดของกล้องถ่ายรูปในมือถือนั้นยังมีไม่มาก

เอาตรงๆกล้องหน้าของยุคนี้ ยังละเอียดกว่ากล้องหลังของมือถือตอนนั้นอีก ต่อให้เป็น BB ดาวก็ไม่มั่นใจว่าจะถ่ายรูปได้สวยมั้ย พี่โทนก็มองว่าใช้กล้องเหรอครับ เขาก็บอกใช่ แล้วก็สอนปรับตรงนั้นตรงนี้ ดาวสะกิดๆถามว่าพี่โทนใช้กล้องถ่ายรูปเป็นเหรอ ดูปุ่มเยอะแยะเลยอ่ะ

คือที่ดาวสงสัยคือ ตอนที่ลุงเขาสอนน่ะ แล้วมันมีคำศัพท์บางคำเกี่ยวกับการถ่ายภาพ พี่โทนเขาก็ถามได้ตอบได้นะ ดาวก็เลยสงสัยอ่ะ พี่โทนบอกอ๋อ ตอนปี.2 เคยเรียนถ่ายรูปน่ะ ก็ยังพอจำได้บ้าง ดาวก็อื่ออ ปี2 เหรอออออ พี่โทนบอกอื้ม ทำไมเหรอ ดาวบอกเปล่าค่า

แล้วตอนนั้นพี่โทนก็ตัดสินใจแบบว่าหยิบโทรศัพท์โทรออก สายแรกไม่รับ พี่โทนก็บ่นอะไรวะเนี่ย นอนตื่นสายเกิ๊น ดาวก็งงๆ โทรหาใครอ่ะ พี่โทนโทนอีกรอบ คราวนี้เหมือนจะโทรติด แล้วพี่โทนพูดขึ้นมา... พี่อาร์ม ที่รีสอร์ตมีกล้องให้ยืมป่ะ พี่โทนบอกอ่ออื้ม แล้วเขาหันไปพูดกับเจ้าของร้านว่าขอบคุณมากครับ แล้วเขาก็มาหาดาวแล้วบอกว่าไปโรงแรมกันก่อน ยืมกล้องถ่ายรูปไว้น่ะ ดาวก็ หะ อึ่ อื้อๆๆ

แล้วก็ขึ้นมอ'ไซค์ ไป ตอนนั้นดาวก็กอดเอวถามพี่โทนนะว่าแปลกจัง อยู่ดีๆก็โทรหาคุณอาร์มอ้ะ พี่โทนเขาก็บอกว่า ก็... อยากถ่ายภาพดาวให้สวยๆหนิ ง่าาาาาาา !!!!!!  โอ๋ยยยย พ่อคุณอะไรเนี่ย !!!  ดาวเลยกอดเอวไปทีนึงแน่นๆ แต่พี่โทนเขาก็แบบ เบรก กึ๊ก กึ๊กกก

ดาวถามว่าแน่ะทำไรอ่ะ พี่โทนเขาหัวเราะแล้วบอกโอ๊ยๆๆ อะไรทิ่มหลัง โอ๊ยยย ตาบ้าเอ๊ย ดาวเลยกอดไปทีนึงแล้วบอกนี่แน่ะ แล้วเป่าลมไปที่ใบหูพี่โทนเบาๆ พี่โทนบอกเดี๋ยวๆ เดี๋ยวได้คว่ำข้างทาง ดาวหัวเราะเลยล่ะตอนนั้น แล้วแปปเดียวแหละก็มาถึงรีสอร์ตที่พัก

พอลงไปถึงที่ดาวอึ้งคือ พนักงานน่ะยืนถือกระเป๋ากล้องเอาไว้แล้ว พี่โทนเดินไปรับแล้วบอกขอบคุณครับ ก่อนที่จะนำสายมาคล้องสะพายแล้วเปิดกล้องนั้นหยิบกล้องขึ้นมาเช็ค แล้วท่าจับนี่ดูเป็นงานมากอ่ะ ดาวเข้าไปหาใกล้ๆพี่โทนพูดขึ้นมาว่า รุ่นนี้มันเด่นตรงไหนบ้างครับ อธิบายที

แล้วพนักงานก็เริ่มอธิบายว่า กล้องเอาไว้ถ่ายภาพโปรโมตรีสอร์ต เป็นรุ่นนี้ๆๆๆ แล้วเขาก็เริ่มอธิบายว่าความไวนู่นนี่นั่นเท่าไร ดาวก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก เพราะว่าที่ดาวรู้จักก็คือกล้องดิจิตอลกับกล้องฟรุ๊งฟริ๊งที่นังหนูแก้มมีนั่นแหละ


พี่โทนเช็คๆ แล้วขยับๆ ๆ  ออกมาเขามองไปที่แสงนิดนึงขยับๆ แล้วถ่ายเข้าไปในโรงแรมแชะ  แล้วเช็คกล้อง เขาส่ายกึ้กนึง ไอ้ท่าทางแบบนี้น่ะเห็นบ่อย ประมาณว่าไม่ใช่ หรือ ไม่เป็นไปอย่างที่คิด หรือ ผิดหวังนิดนึง เขาแหงนหน้ามามองดาวแล้วยิ้มนิดนึง ก่อนจะบอกว่าสงสัยจะคืนวิชาไปหมดแล้ว ถ่ายไม่ค่อยดีเลย

ดาวเข้าไปมอง อ้าววว ก็สวยนี่นา แต่พี่โทนบอกว่า ปกติมันสวยได้กว่านี้น่ะ พนักงานที่เอากล้องมาให้เขาก็บอกครับคุณโทนครับ ลองปรับตัวนี้ดูครับ กับตัวนี้ ตรงนี้ พี่โทนก็ถามๆพูดๆคุยๆ ดาวเองก็ไม่รู้เรื่องหรอก แต่ก็ยืนฟัง แปปนึงพี่โทนเขาก็ถอยๆออกไป

แล้วตลกอย่างนึง เขามีท่าถ่ายภาพด้วยนะ แบบว่าเหมือนได้องศาแล้วแต่อย่างถอยออกไปอีกหน่อย พี่โทนเขาถอยแค่เท้าซ้าย แล้วเท้าขวาจะยังยืนอยู่ที่เดิม ตัวเอี้ยวไปด้านหลังนิดนึง ส่วนเท้าขวาที่ยืนอยู่กับที่ พี่โทนเขาเหมือนเปิดปลายเท้าไว้ แล้วส้นเท้าจิกพื้น

อ่ะทุกคนลองทำตามดูก็ได้ ยืน 2 เท้า ก้าวเท้าซ้ายถอยหลง เท้าขวาไม่ขยับแต่เปิดปลายเท้าขึ้นตั้งฉาก ส้นเท้าจุ่มพื้นไว้ แล้วพี่โทนก็กดแชะ แล้วมาดูที่กล้อง พนักงานผู้ชายคนนั้นก็มาช่วยดูแล้วบอกว่าแบบนี้โอเคเลยครับคุณโทน แต่ถ้าอยากถ่ายย้อนแสงเงา ต้องลองทำแบบนี้ ๆ ๆ ๆ


พี่โทนก็กดๆ ติ๊ดๆๆ แล้วบอกโอเคครับขอบคุณมากครับ พี่โทนเก็บปิดฝาเลนส์กล้องพับสายและเก็บลงกระเป๋า แล้วบอกว่าป่ะดาวไปกัน พนักงานคนนั้นก็บอกเที่ยวให้สนุกครับคุณโทน คือแบบประทับใจอ้ะ ประทับใจมากกกก คือต่อให้เขาไม่ได้พูดให้ความเคารพดาว แต่แบบรู้สึกปลื้มใจอ่ะ


ที่พี่โทนเขาดูมีคนเคารพแบบนี้ คือทุกคนต้องลองมองในมุมดาวนะ พี่โทนที่ดาวรู้จักในวันแรกจนมาถึงเมื่อไม่กี่วันก่อนที่จะมาเที่ยวกัน เขาดูเป็นผู้ชายคนนึงที่ธรรมดาๆมากๆ หมายถึงฐานะและความเป็นอยู่นะ รวมถึงการใช้ชีวิตของเขาด้วย ไม่รู้สิ่ แต่อาจจะเพราะว่า ใช้ชีวิตมาคล้ายๆกันมั้ง หางานทำ หาเงินใช้ด้วยตัวเอง เลยรู้ว่าช่วงลำบากเป็นยังไง รู้สึกยังไง และต้องการอะไร

ไหนจะตอนเจอกันอีกครั้งที่ร้านอีก โอ๋ยยยย ใจเต้นตุ้บๆๆๆไม่หายเลย คิดดูดิ่ จากที่ไม่คิดว่าจะได้เจอก็เจอกันอีก แล้วไหนจะเรื่องที่ร้านอีกล่ะ ฮึ่ย ย ย ย ย  ค่อยเล่าในประดับดาวแล้วกัน บรึ้นๆ ๆ พี่โทนบิดมอเตอร์ไซค์พามาทางเดิม อ้าวว ท่าเรือนี่นา พี่โทนบอกอื้มมม ถ่ายก็ต้องตรงนี้ก่อนแหละ

เพราะว่าเมื่อวานขึ้นเกาะตรงหาดตาแหวนนี่นา เลยไม่ได้ถ่ายภาพท่าเรือหน้าบ้านเลย ตอนนี้ตอนเช้าๆ ที่กำลังโล่งๆเลย ท่าเรือหน้าบ้านเองก็มีมุมสวยๆนะเอาตรงๆ จังหวะตอนที่พระอาทิตย์ขึ้นคือสวยมากๆเลย ถึงจะบอกว่าวันนี้ไม่มีแดดก็เถอะ แต่แสงมันก็ยังมีพี่โทนพาจอดมอเตอร์ไซค์แล้วลงมาแชะ แชะ แชะ อากาศดีจังเลย เย็นๆ ฮี่ๆๆ ดาวมองไปที่ทะเลที่มันสีฟ้าคราม สีน้ำเงินจริงๆ รู้สึกสบายตาดีจังเลย

พี่โทนถือกล้องมาแล้วบอกชอบมั้ยๆ ดาวก็เลยถามไปว่าชอบอะไร ชอบๆภาพสวยมากเลย พี่โทนบอกเอ๋าาา นึกว่าชอบคนถ่าย ....  โห๋ยยยย อะไรเนี่ยยยย หยอด หยอดเป็นลูกขนไก่เลยอ้ะ ดาวตีแขนแล้วบอกบ้าาาาา  พี่โทนบอกป่ะไปกันต่อเลยมั้ย ดาวบอกอื้อออ ป่ะ

แล้วก็ขึ้นมอเตอร์ไซค์ต่อพี่โทนเขาสำรวจกระเป๋าอีกครั้ง ตอนนั้นดาวก็ถามว่าไปไหนต่อกันดี พี่โทนบอกว่าเดี๋ยวไปที่สูงๆดีกว่าเนอะ จริงๆก็อยากจะพาขับเที่ยวรอบเกาะแหละ แต่ว่าเที่ยงต้องกลับแล้วเลยไปที่ถ่ายรูปสวยๆดีกว่า ดาวบอกอื้อๆๆ พี่โทนบอกว่าลุงร้านกล้องถ่ายรูปบอกที่มาแล้วน่ะ

แล้วพี่โทนก็บิดมอเตอร์ไซค์แว๊นไปต่อ ฮี่ๆ ๆ ดาวเข้าใจแล้วล่ะว่าทำเมื่อวานคุณคิงถึงบอกว่า อย่าเอา pcx ไปเลยคันมันใหญ่ขับลำบาก นั่นก็เพราะบางจุดคือแค่มอเตอร์ไซค์คันเล็กๆสวนกันจริงๆ และที่สำคัญเมื่อกี้คุณลุงร้านถ่ายรูปก็บอกมาด้วยว่าถ้ามาครั้งแรก พยายามอย่าไปซอยเล็กๆ ไม่งั้นหลงยาวแน่ๆ

คือถนนหนทางที่ใช้สัญจรมันเล็กจริงๆก็เข้าใจแหละว่าเป็นเกาะ พี่โทนเขาก็บอกว่ากอดแน่นๆหน่อยนะดาวจะขึ้นเนินดาวก็กอด แล้วคือก็มีแรงต้านแหละหรือเรียกว่าแรงอะไรสักอย่างเหมือนตอนที่ขึ้นเนิน โอ้โห !!! ความรู้สึกนี้เหมือนกำลังขึ้นจากลานจอดรถใต้ดินที่เซ็นทรัลพระราม 3 เลยอ่ะ

ใครคนพื้นที่คงเข้าใจที่ดาวบอกแหละเนอะ เพราะว่าชันจริงๆ แต่ว่าระยะมันไม่ได้ยาวมากไงมันสั้นๆ แต่ว่าที่นี่คือโห !!! ทั้งระยะยาวทั้งกว้างด้วยแหละ วิวทิวทัศน์รอบๆจากที่มีบ้านผู้คน ตอนนี้ก็เริ่มมีต้นไม้ นี่ออกมาไม่ถึง 100 เมตรเลยทั้งเนี่ย คือก็มีบ้านผู้คนประปรายแหละ แต่ไม่หนาแน่นเท่าเดิม

แต่อื๊ยย พอทางเริ่มชันขึ้นบ้านคนก็ไม่ค่อยมี พี่โทนเขาคุมความเร็วรถแล้วบิดขึ้นเนินเลย หูยย เกาะแน่นเลย เข้าใจแล้วว่าทำไมคุณอาร์มบอกว่าทำเบาะกันลื่นมาใหม่ เพราะแบบนี้นี่เอง แล้วกว้างมากกกกก ขึ้นเนินมาแล้วสวยมากกก เท่าที่ดาวสังเกต ถนนจะไม่ใช่เทคอนกรีตอ่ะ เหมือนเป็นตัวบล็อคๆอ่ะ

แล้ว โห !!! ดาวบรรยายภาพตรงหน้าไม่ถูกเลยอ่ะทุกคน คือดาวชินกับการขึ้นที่สูง ชินกับภูเขาอยู่แล้ว แต่นี่ไม่ใช่เลย นี่เหมือนสิ่งที่ดาวไม่เคยรู้มาก่อนว่าจะดีแบบนี้ ในขณะที่ดาวกำลังขึ้นภูเขา ดาวก็มองเห็นทะเลด้วย มองเห็นวิวทิวทัศน์ มองเห็นทั้งสองฝั่งเต็มสองตา


ข้างหน้าดาวมีเนินเขา มีต้นไม้ มีก้อนหิน แต่มองไปไกลๆกลับเห็นทะเลสีน้ำเงินสวยๆ ทะเล ภูเขา คือมาบรรจบกันได้จริงๆ ฮืออ สวยจังเลย ดาวถามว่าเราจะไปไหนกันพี่โทน พี่โทนบอกไปไหว้พระกัน ดาวก็หือไปไหว้พระเหรอ พี่โทนบอกว่าเดี๋ยวไปไหว้พระกัน ดาวก็อื้ออ ที่ไหนเหรอพี่โทน


แล้วพี่โทนก็บอกว่าเดี๋ยวก็รู้แหละน่า แล้วพี่โทนก็บิดมอเตอร์ไซค์ไปต่อ จะบอกทุกคนว่าวิวสวยมากๆเลย ทะเลสุดลูกหูลูกตาเลยล่ะ แล้วก็เลี้ยวขึ้นอื้อหือคราวนี้แหละ adventure ของแท้แหละ ทางชันเลยล่ะ แต่อย่างที่บอกรอบที่เท่าไรแล้วไม่รู้ ดาวค่อนข้างคุ้นชินกับการขึ้นทางชันๆแบบนี้

แต่ว่าคราวนี้ไม่เหมือนกันเลยอ้ะ เพราะว่าระหว่างทางชันที่กำลังเดินทาง กำลังซ้อนมอเตอร์ไซค์พี่โทนนั้น ดาวหันไปทางขวาก็เห็นทะเล คือสำหรับดาวแล้วมันดีย์ มันอัศจรรย์มากๆเลย อ่ะสมมติแล้วกันตอนขึ้นดอยสุเทพอ่ะ พอมองไปข้างทางก็จะเจอต้นไม้ มองลงไปอีกก็จะเจอพื้นดินที่อยู่ข้างล่าง เจอต้นไม้ เขียว สลับน้ำตาล แต่ว่าตอนนี้คือข้างๆคือต้นไม้ มีเนินเขาเหมือนที่บ้าน มีทางชันที่คุ้นเคย

แต่ว่าเมื่อกวาดสายตาไปรอบๆอ่ะ มีทะเลด้วยและสวยมากกก  แล้วดาวได้ยินนะชัดๆเลยพี่โทนพูดขึ้นมาว่าทางโล่งใช่มั้ย โอเค เดี๋ยวเตรียมขนมที่ชอบไว้ให้ขอบใจมาก ตอนนั้นดาวแบบอื้ออ คุยกับน้องที่ดาวเคยเห็นแน่ๆ แล้วจากที่พี่โทนเขาบิดๆเบาๆเหมือนจะดูเชิง ดูทาง เขาก็เร่งความเร็วขึ้น ดาวก็กอดแน่นเลย จนขึ้นมาถึงข้างบนก็เห็นป้าย

" สํานักสงฆ์เขาใหญ่ญาณวโรดมวราราม "

หูวววว พอขึ้นมาเหมือนล้านกว้างงง เหมือนภูเขาหัวตัดที่เป็นลาน ตอนนั้นคือแทบจะกระโดดลงรถมอเตอร์ไซค์แล้ววว ขึ้นมาเฮ้ออ อากาศวันนี้ดีจัง แดดไม่แรงมาก ดาวน่ะไม่ได้ตื่นเต้นกับลักษณะภูเขา แต่ดาวตื่นเต้นเพราะว่า เมื่อมองลงไปข้างล่างนั้นสิ่งที่เห็นคือทะเลแทบจะ 360 องศา

พระพุทธรูปองค์ใหญ่มากเลยล่ะ พอพี่โทนจอดมอเตอร์ไซค์ เรา 2 คนก็พากันเดินไปไหว้ เท่าที่ดาวสังเกตนะ พื้นที่ทางเดินต่างๆปูด้วยอิฐตัวหนอน อิฐซีแพค ก็มีเทปูนบ้างนะ มีสิ่งปลูกสร้างต่างๆหลายอย่างเลย คืองามมากเลยล่ะ แล้วพี่โทนก็พามาไหว้องค์พระ ลมเย็นๆมากเลยวันนี้ แต่บอกตรงๆตอนนี้ใจอยู่ไม่สุขเลย

เพราะว่าอยากไปดูวิวข้างๆแล้ว หลังจากไหว้พระขอพร ดาวก็เดินมาข้างๆเลย สวยมาก ก.ไก่ สิบล้านตัว มองเห็นทะเลแบบว่า 180 องศาเลย สวนมาก มีเรือลอยลำ มีพวกทุ่นลอยน้ำ สวยมาก ดาวก็ถามพี่โทนว่าตรงนั้นหาดอะไร พี่โทนก็นิ่งไปแปปนึงแล้วบอกนั่นไงที่เราเดินกันมาเมื่อวาน หาดตาแหวนนั่นแหละ

ดาวก็อื้อๆ คือสวยมาก อธิบายไม่ถูกเลย เอาตรงๆนะถึงเมื่อวานพอขึ้นเกาะมาแล้ว บริเวณนั้นดาวอาจจะไม่ประทับใจเท่าไรเพราะว่า มีพวกถุงปูน วัสดุก่อสร้างวาง ระเกะระกะ แต่ว่าพอได้มองมุมบน มองไปกว้างๆแล้ว คือสวยมากๆเลย อยากให้ทุกคนมาเที่ยวเองมากๆเลยล่ะ และบอกได้เลยว่า ถ้าไปตอนนี้หลังจากอ่านตอนนี้ อาจจะมุมสวยกว่านี้ก็ได้ ดาวก็บอกว่าวันนี้อากาศดีจังไม่ค่อยมีแดด แต่ก็มีนักท่องเที่ยว หรือ ไม่ก็อาจจะเป็นคนท้องถิ่น ดาวว่าน่าจะอย่างหลัง

เพราะว่าถือไม้กวาดด้วย เขาบอกดาวว่าหนู ถ้าจะให้ดีต้องมาวันที่แดดแรงๆนะ จะเห็นน้ำทะเลไล่เฉดสี ดาวแบบตาลุกวาวเลย ดาวบอกพี่โทนๆดาวอยากให้แดดแรงๆ พี่โทนบอกเดี๋ยวๆ !!! พี่จะทำได้ที่ไหน ดาวก็อ้อลืม แต่พี่โทนก็ยิ้มและหัวเราะเบาๆ เขาลูบหัวดาวเบาๆแล้วบอกว่า คราวหน้าค่อยมาก็ได้

ดาวก็พี่โทนนั่งลงปุ๊ป ดาวก็นั่งตาม แต่ไม่ได้เข้าไปใกล้มาก ต้องให้เกียรติสถานที่ด้วยแหละ ตอนนั้นเราสองคนไม่ได้พูดอะไรเลย มองไปที่ทะเลอย่างเกียวดาวแอบหันมามองพีพี่โทนเขานั่งขัดตะหมาด มือสองข้างซุกที่ขา มองไปข้างหน้าเหมือนเด็กน้อยตาแป๋วๆ

น่าร๊ากกกก ชอบบอกว่าตัวเองไม่หล่อ โถ้วเอ๊ยยยย แค่ไม่ขาว ไม่ผ่อง เหมือนสมัยนิยมเท่านั้นเอง ผู้ชายผิวสีแทนเซ็กซี่จะตาย วงแขนกล้ามเป็นมัดๆ แฮ่ ๆ ๆ ๆ พี่โทนพูดขึ้นมาว่า กว้างเนอะ ไร้ที่สิ้นสุดเลย

ดาวบอกอื้ออออ พอมองมุมบนแล้วเห็นแทบหมดเลย พี่โทนถอนหายใจ ดาวก็ถามพี่โทนเป็นไร พี่เขามองหน้าแล้วบอกว่า ไม่อยากทำงานนน โอ๋ยย ไรเนี่ยย ไอ้เราก็ตกใจนึกว่าเป็นอะไร


คืออยากจะกอดแล้ว โอ๋ ๆ ๆ แต่ว่าต้องเคารพวถานที่ด้วย อดใจไว้ อดใจไว้ ดาวบอกตัวเองแบบนี้ กลับไปที่ห้องจะกอดให้ตัวแห้งเลย กอดนะ กอดดดด ดาวก็มองๆ สลับไปมองทะเล สวยม๊ากกกกก แต่ถ้าแดดแรงคงสวยกว่านี้ออก

ดาวกับพี่โทนลุกแล้วเดินรอบๆก็มีสิ่งปลูกสร้าง มีอาคาร ต่างๆนาๆ แต่ในตอนนั้นน่าจะยังไม่เป็นระเบียบเท่าตอนนี้ที่เล่านะ  สุดท้ายก็มายืนมองทะเลต่อ พี่โทนเขาบอกเดี๋ยวลงไปข้างล่างกัน แต่ว่าถ่ายรูปกันก่อนนะ  พี่โทนพาเดินมาจุดที่สามารถถ่ายรูปสวยๆได้ ยิ่งมองทะเลดาวยิ่งเหมือนตกในภวังค์เอาตรงๆ สวยมากๆเลยอ่ะ


ตอนนั้นพี่โทนก็แอบถ่ายหลายภาพเลยล่ะ มุมเผลอล่ะมั้งเนี่ย ดาวรีบเดินไปหา ดาวก็ถามแอบถ่ายมุมเผลอเหรอ โหยย ดาวขอดูบ้าง แต่พี่โทนบอกมุมไหนก็สวย.... โอ๊ยยยย ไรเนี่ย วันนี้เป็นไรเนี่ย ปากหวานไม่หยุดเลย

กำหมัดละ #มิ้นต์
หงุดหงิดละ #หมิว

เฺฮ้อออ เบื่อตัวประกอบจัง ช่างเถอะๆ ๆ ๆ พี่โทนถ่ายรูปสวยนะเอาตรงๆ ดาวก็บอกไปว่าถ่ายรูปสวยอ่ะ พี่โทนยิ้มๆ แล้วบอกว่า คนถ่ายสวยๆ วางองค์ประกอบสวยๆ มีกว่าพี่เยอะแยะ

แต่ดาวก็บอกพี่โทนนะว่า แต่ตอนนี้คนถ่ายรูปดาวเก่งที่สุดแหละ พี่โทนก็อื้มๆ แล้วหันหน้าหลบ ดาวเกาะไหล่แล้วบอกแอ่ะ  ๆ ๆ ๆ  อะไร ๆ ๆ ยิ้มเหรอ พี่โทนบอกป่าวววว แล้วเขาก็ถอยมองๆ มุม เขาจะอยู่ใกล้ๆดาวตลอด เวลาที่ต้องยืนหันหลังให้ทางหน้าผา ก่อนที่เขาจะถอยไปถ่ายรูปเพิ่ม แชะ แชะ แชะ แชะ หลายรูปเลย


บางครั้งก็ถ่ายวิว สวยอ้ะ ดาวชมไปตรงๆ แต่พี่โทนบอกว่ากล้องมันดีน่ะ และวิวก็สวยอยู่แล้ว ฮึ้ยยย ชมตัวเองบ้างก็ไม่ได้ ดาวเลยบีบแก้มเบาๆสองข้างๆ เฮ้อออ เป็นไรไม่รู้ พอจะชมทีไร ชอบหลบหน้า อาการเหมือนตอนที่อยู่ในห้องเก็บผลงานเลยอ่ะ พี่โทนบอกไปต่อมั้ย ดาวบอกขอยืนดูทะเลแปปนึง

พี่โทนบอกอื้มๆ การยืนมองทะเลแบบนี้ชอบอ่ะดาวชอบมากๆเลย ดาวอาจจะยังไม่เคยบอกนะ แค่ดาวชอบภาพยนต์ Pirate of the caribbean มาก ดาวชอบทุกฉากที่อยู่ในทะเล ตอนนี้ดาวได้เห็นทะเลจริงๆแล้ว และมันสวยมากๆเลย แล้วได้มองมุมสูงแบบนี้ด้วยแล้ว ฮื้ออออออออออออออ

เฮ้อ  ต้องลงแล้วจริงๆเหรอเนี่ยยยย ดาวยืนมองพี่โทนเขาเก็บกล้องแล้วก็คิดในใจ ขอต่อเวลาซัก 30 นาทีได้มั้ยเนี่ย แต่พอพี่โทนบอกว่าป่ะไปกัน.... อื้อออ ไปๆ ๆ ๆ หลังจากขึ้นมอเตอร์ไซค์ก็ลง ปล่อยรถไหลลงเรื่อยๆ คุมเบรก ตลอดทาง จะว่าไปพี่โทนก็ขับมอเตอร์ไซค์เก่งเหมือนกันนะ

จะว่าไปแล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกเลยมั้ง ที่ดาวรู้ว่าพี่โทนถ่ายรูปได้ และ ขับมอเตอร์ไซค์เก่งแบบนี้ จนพอลงมาข้างล่างก็เลี้ยวไปตามทางที่จะไปก่อนหน้า เป้าหมายคือหาดทองหลาง

โอ๋ยยย คือยังไงดี พอตัดเรื่องเสียดายที่แดดไม่แรงเลยอด เห็นน้ำทะเลสวยๆ นอกนั้นคือดีย์มากอ่ะ ตลอดทางคือดีย์ แต่ดาวสังเกตนะ มีการปผุกระเบื้องตัวหนอนหลายจุดเลย ไม่รู้ว่าเพราะช่วยให้ยางมอเตอร์ไซค์เกาะพื้นดีขึ้นหรือแบบนี้สะดวกกว่าการเทคอนกรีต


ช่างเถอะ แต่สีสันจากอิฐก็ช่วยเพิ่มความแตกต่างได้ดีเลยนะ ถึงจะซีดๆก็เถอะ  แล้วแบบโห วิวก็ดีมากๆเลยนะ พูดเป็นครั้งที่ 108 คือโอเค๊ดาวชินกับการขึ้นดอยขึ้นเขาและทางชั้น แต่ว่านั่นคือการนั่งรถโดยสารไง แต่นี่คือซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ จากตอนแรกที่ชิลด์ๆ ตอนนี้เริ่มมีลุ้นแล้วเพราะว่า

บางจุดก็เป็นทางชันที่ดาวไม่คิดว่าจะขึ้นไปได้ พี่โทนก็พาขึ้นไปได้ คือตอนนี้ความคิดของดาวที่คิดว่าตัวเองคุ้นชินกับการขึ้นเนินนั้นไม่ใช่แล้ว ตอนนี้เริ่มรู้ละว่าดาวคิดง่ายเกินไป เพราะหูยย คือทั้งทางชันที่โค้งกว่าปกติ ทางลาดที่เห็นแล้วชวนหวาดเสียว เพราะมันเป็นมุมมองที่ดาวเห็นข้างหน้าไง

ทางลงที่โทนเขาก็ปล่อยรถไหลนะ แตะเบรก เหยียบเบรก ชะลอๆ ๆ จังหวะเข้าโค้งก็ดีมากกก คือไม่เร็วเกินไป แล้วก็ไม่รู้สึกว่าแตะเบรกจนตัวกระตุกอ่ะ แบบนี้โคตรโล่งใจเลยบอกตรงๆ ดาวอยากจะบอกทุกคนที่มาอ่านนะว่า มาเถอะ มาเที่ยวเถอะเกาะล้าน แค่ได้ขับมอเตอร์ไซค์รอบเกาะ ก็ฟินแล้ว

ตอนนี้ที่ดาวมาน่ะ ก็ยังมีสร้างข้างทางบ้าง มีแท่นปูน มีพวกวัสดุบ้าง แต่ว่า ณ ตอนนี้เวลานี้ที่นั่งเขียน ดาวคิดว่าน่าจะเสร็จหมดแล้ว และมันต้องสวยกว่าตอนที่ดาวเอามาเล่าให้ฟังแน่ๆ มาเถอะลองมาเที่ยว มันดีมากจริงๆ ตลอดทางก็เหมือนได้ผจญภัยอ่ะทุกคน ดีใจจังที่ได้มา

ดาวกอดพ่อหนุ่มนักบิดไว้แน่นเลย เพราะว่ามีขึ้นเนิน ขึ้นทางชันบ่อยๆ แล้วโห !!! คือทางที่วิ่งเป็นอิฐตัวหนอนแทบหมดเลย ตอนจังหวะพี่โทนชะลอรถ ดาวก็ถามพี่โทนทำไมถนนถึงเป็นอิฐหมดเลยล่ะ พี่โทนเขาก็บอกว่า คิดว่าคงเพราะมีรอยหยัก รอยต่อเยอะ เลยทำให้ดอกยางรถเกาะได้ดีกว่าน่ะ ที่สำคัญมันสะดวกกว่าการเทพื้นปูนเยอะ ดาวก็อื้อออ

คือแบบมาหาดทองหลางนี่เหมือนกำลังอยู่ในละครเรื่องอังกอร์อ่ะ สองฝั่งมีแต่ต้นไม้ แต่เพราะมาช่วงหน้าฝนแหละมั้งต้นไม้เลยเขียวขจีซึ่งชอบมากกกก พี่โทนเขาก็ถามทางชาวบ้านนะ ทางเริ่มแบบว่าเหมือนเข้าป่า ขึ้นเนินทางชัน และ ลงอีกรอบเหมือนนั่งรถไฟเหาะเลย

จนกระทั่งมาถึงจุดจอดรถ คืออ้าวที่นี่ที่ไหน แต่ว่าก็มีรถจอดหลายคันนะ พอลงจากรถมาพี่โทนก็จูงมือดาวเลย เขาก็คง งงๆเหมือนกัน วิ่งมาตามทางแล้วไปไหนต่อ แต่ว่าพอหันไปมองอีกที อ่าววว นั่นชายหาดนี่นา พี่โทนก็จูงมือดาวเดินตามๆคนที่ออกเดินไปก่อน จนเจอทางลงหาด ค่อยๆเดิน ค่อยๆลง ฮี่ๆๆๆ มาฮันนี่มูนแหละ


แต่ทางเดินนี่ทำให้คิดถึงช่วงตอนเดินทางไกลเข้าค่ายเนตรนารีเลยแหละ แต่ปัจจุบันดาวว่าทางน่าจะสะดวกกว่านี้แล้วล่ะ ดาวกับพี่โทนค่อยๆเดินลงกันมาข้างล่าง อร๊ายเขินผู้ชายจับมือ จนพอลงมาถึงชายหาด โห !!! คือดีย์ม๊ากกก ดีจนบอกไม่ถูก ร่มเอย เก้าอี้เอย ถูกวางเรียงเป็นตับๆๆๆ และที่สำคัญช่วงที่ไปคือไม่ค่อยมีคนเยอะ อาจจะเพราะเช้าด้วยแหละมั้ง

คือสงบมากกก ดีมากกก มีบาร์นั่งดื่มเบาๆ เหมือนในภาพยนต์ฝรั่ง แล้วพวกอาคารเอย ปลูกสลับและซ้อนกันเหมือนเนี่ย ซาโตรินี่ ประเทศกรีซ อ่ะ คือแบบโห แปลกตามาก คือด้วยความที่ดาวอ่ะมาทะเลครั้งแรก พวกรีสอร์ตและโรงแรมมันก็แปลกตา ชวนแปลกใจไปหมดเลย ดาวมองซ้าย มองขวา มองซ้ายมองขวา จนพี่โทนถามว่าไปเดินชายหาดกันมั้ย ดาวบอกอื้ออออออ

เดินไปนิดนึงถึงทราย ก็ถอดรองเท้าแล้วเดินเล่นเลย มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเลยอ่ะ มันดีย์ไปหมดเลย พี่โทนเขาก็เดินตามมานะ แต่ว่าตอนนั้นดาวแทบลืมไปหมดเลย ทั้งเดิน ทั้งกระโดด คือสนุกไปหมดจังหวะนั้นพี่โทนเขาก็แอบถ่ายรูปด้วยล่ะ ถ่าย ๆ ๆ แต่ดาวไม่ได้รู้ตัวเลย ดาวมองไปรอบๆ มีภูเขาที่จรดทะเลด้วย มองไปที่ทะเลเจอเส้นขอบฟ้าตัดกับสีน้ำทะเล ก็มองไม่เบื่อเลย ยิ่งพอเดินไปเรื่อยๆ

ความสวยก็เพิ่มขึ้นๆ จุดนี้คือน้ำสวยมาก เขียวๆ ฟ้าๆ สลับเฉดกันสวยมากๆเลย มีกระดานโต้คลื่นปักพื้นทราย มีป้ายเขียนสวยๆ มีแบบหลายๆอย่างที่เป็นชื่อร้านเอย แล้วมันสวย มันแปลกตามากๆ ดาววิ่งไปหาพี่โทน กอดเขาไปทีนึงแล้วบอกขอบคุณค่ะที่พามา ใจอ่ะจะจุบุไปทีแต่ก็รู้ว่าพี่โทนเขาไม่ใช่พวกชอบโชว์อะไรแบบนั้น เลยพูดว่าฝากไว้ก่อนเถอะ กลับห้องเดี๋ยวรู้เรื่องงง

พี่โทนเขาก็ยิ้มมมม เขาก็บอกดาวว เป็นนางแบบให้หน่อยจะถ่ายรูป ดาวก็ฮี่ๆ เต็มที่เล๊ยยยยย เราทั้งเดินเล่น ซื้อของกินเล่น นั่งเล่น ทำหลายๆอย่างตรงนั้นเลยล่ะ ยิ่งคิดยิ่งเสียดายจังต้องกลับวันนี้แล้ว ตอนที่นั่งอยู่พี่โทนก็บอกว่า คงเที่ยวได้แค่หาดทองหลางนี่แหละ เพราะว่าต้องเตรียมตัวกลับแล้ว ถึงดาวจะเสียดาว ดาวก็บอกว่าอื้อออ แค่นี้ก็พอแล้ว แต่ใจอยากอยู่ต่ออีกสักวันนึงจังเลย

ดาวน่ะไม่มีปัญหาเพราะว่าวันจันทร์ ลูกค้าที่ร้านไม่เยอะอยู่แล้ว แต่พี่โทนนี่อ่ะสิ่ งานเป็นกองคงรออยู่แน่ๆ ดาวกับพี่โทนนั่งจู๋จี๋กันอีกแปปนึงพี่โทนก็บอกป่ะกลับโรงแรมกัน คือเพลินมากอ่ะ ดูเวลาตอนนี้ก็จะ 10 โมงแล้ว คือออกมาตั้งแต่ ยังไม่ 8 โมง คิดเอาดิ่ทุกคนว่าดาวสนุกจนลืมเวลาไปขนาดไหนเนี่ย

ป่ะกลับก็กลับ เราสองคนจัดการธุระจนเรียบร้อยใส่รองเท้าและเดินกลับขึ้นมาข้างบน ดาวดีใจจังที่ได้มา ดาวดีใจที่คนพามาคือพี่โทน ไม่ใช่เพราะได้รับความสะดวกสบายอะไรนะ แต่รู้สึกดีมากๆเลยที่ได้มากับพี่โทนเนี่ย ถึงจะอยู่แค่ที่พัทยาใต้ ดาวก็ชอบและมีความสุขมากๆอยู่ดี

พอมาถึงที่รถมอเตอร์ไซค์ พี่โทนเขากำลังจะโทรศัพท์ ดาวก็ยืนรอนะ จนพี่โทนคุยจบเขาหันมา ดาวก็เดินไปหาและขึ้นมอเตอร์ไซค์เลย พอกลับขึ้นมาทางเดิน วิวสวยๆก็มาอยู่ในสายตาดาวอีกแล้วล่ะทุกคน สวยมากกกก เนินเขา บ้านคน ทะเล และท้องฟ้า ไม่คิดว่าจะได้มาเห็นพร้อมๆกันแบบนี้

จังหวะรถชะลอๆ ดาวก็งืมๆๆ พี่โทนเมื่อกี้คุยเรื่องงานมั้ยเรารีบกลับกันก็ได้ พี่โทนบอกเปล่าๆไม่ได้คุยเรื่องงาน เมื่อกี้โทรหาพี่อาร์ม ดาวก็ถามอ้าวเหรอ พี่โทนบอกอื้มๆ พี่โทรบอกให้พี่อาร์มเตรียมเรือไว้ให้หน่อยนะ ดาวบอกโห !!! ไม่คิดว่าพี่โทนจะโทรหาคุณอาร์มนะเนี่ย พี่โทนเขาบอกว่า... กลัวดาวจะเมาเรือน่ะ ถ้านั่งสปีดโบทหรือเรือโดยสารกลับ ยังไงซะกลับเรือยอร์ชก็ดีกว่าอยู่แล้ว

พี่โทนหันหน้ามาแค่ข้างๆแล้วบอกว่าไหนๆก็มาแล้ว ลองเป็นคุณชายโทนซักครึ่งวันแล้วกัน ตอนนั้นใจดาวนี่เต้นแบบตุ้บๆๆเลย โทรหาคุณอาร์มให้เตรียมเรือเพราะดาวเหรอ... น่ารักจัง ดาวก็กอดพี่โทนแน่นๆๆๆๆ แล้วหอมแก้มไปทีนึง ดาวกอดเอวพี่โทนแล้วซบไปที่หลังเขานั่นแหละ เด็กคนนี้เก่งนะทำอะไรได้ตั้งหลายๆอย่าง พี่โทนก็ขับมอเตอร์ไซค์ไปต่อ เฮ้อ ไม่อยากกลับเลย พี่โทนเขาถามว่าแวะซื้ออะไรมั้ยดาว ดาวกอดแล้วส่ายหัว ไม่เอาไม่อยากได้อะไรเลยยยย แค่นี้ก็เยอะแล้ว

 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

ได้อ่านต่อแล้วรอตั้งนานนนเลยย

รอนานเบย หายไปนานใจหายเลย

รอนาน เวปมีปัญหา กลับมาอับเดท ขอบคุณครับ

คิดว่าลืมกันแล้วหายไปนานเลย อิอิ

เป็นตอนที่ หวานมากๆเลยครัช

ถึงห้องต้องสักที่ก่อนกลับแล้วแบบนี้

หมดเงินเป็นแสนกับกล้องมาแล้ว

หายไปตานเลยมาๆๆคิดถึง

หวานจริงจัง แบบนี้ไม่น่าแปลกหรอกที่คนอื่นที่อยู่ตัวติดเหมือนกันจะค้อนให้บ้าง ไม่แซวกันก็ทนไม่ไหวแล้วละ

อ่านแล้วชวนอมยิ้ม บรรยากาศดีจริงๆ

ขอบคุณมากครับ ชอบเลยครับ จะมีภาพถ่ายให้ดูมัยครับ

นายโทนทำซะ น้ำทะเลจากเค็มๆกลายเป็นหวานมากเลยเชียว ดาวมีความสุขใจมากกกกกกกกก มาเที่ยวครั้งนี้

ดีใจครับที่กลับมา เปิดเวปไม่ได้หลายวันนึกว่าจะไม่ได้เจอกันแล้ว ดาวเล่าได้ละเอียดดีนะเห็นภาพเลย

มาแล้ว    รออยู่เลย ดีนะเวปหายขัดข้องพอดี