"เห้ยยยยยย ไอ้โอ๊คคคคคคคค"
   เสียงเรียกดึงเอาสติของตากล้องหนุ่มน้อยกลับมา
   "ข่ะ....ครับ.....พี่ชา....." หนุ่มน้อยระล่ำระลัก
   "เอ็งตั้งใจถ่ายหน่อยสิว๊ะ มัวแต่มองเหี้ยอะไรอยู่ก็ไม่รู้"
   "ขอโทษครับ" โอ๊ครีบยกกล้องขึ้นถ่ายบันทึกภาพสมาชิกทีมฟุตบอลของโรงเรียน ที่ต่างก็เก็กท่าในอิริยาบถต่าง ๆ
   "ถ่ายกูให้หล่อนะเว๊ยยยยยยย" พี่ชาบอก "ถ้าไม่หล่อกูไม่ยอมนะ ถ่ายอีก"
   "ครับ พี่ชา"

   "หึหึ ทีมเราชนะเมื่อไหร่ ภาพพวกนี้แหละ จะได้ไปติดผนังห้องเกียรติยศของโรงเรียนแทนภาพทีมพี่ชาคริต"
   เสียงซุบซิบมาจากสมาชิกในทีมสองสามคน เห็นได้ชัดว่าพวกนั้นไม่มั่นใจว่าจะเป็นเหมือนที่พี่ชาพูดเลย
   ก็แน่หล่ะ
   ใคร ๆ ก็รู้ว่าทีมฟุตบอลของโรงเรียนนี้ได้เกิดเพราะพี่ชาคริตคนเก่งคนนั้น ที่ทั้งเก่งทั้งหล่อจนเป็นที่อิจฉาของหนุ่มทั้งโรงเรียน พี่ชาคริตแสดงความสามารถโดดเด่นมาตั้งแต่ ม.1 พาทีมฟุตบอลรุ่นเล็กเข้าแข่ง จนเกือบชนะรางวัลที่ 1 ระดับประเทศตั้งแต่ปีแรก และที่ 1 ติดกันสองปีซ้อนในช่วงที่อยู่ ม.2 และ ม.3 จนเมื่อขึ้น ม. ปลาย แม้ว่าโดยพิธี พี่ ม.6 จะต้องเป็นหัวหน้าทีม แต่พี่ชาคริตก็กลายเป็นหัวหน้าทีมในทางปฏิบัติมาตั้งแต่ต้น พาทีมไปชนะถ้วยมาถ้วยแล้วถ้วยเล่าจนเต็มห้องเกียรติยศ
   แต่ความสำเร็จก็เริ่มง่อนแง่นลง เมื่อพี่ชาคริตเริ่มถอนตัวจากวงการฟุตบอลในช่วง ม.6 หันไปเอาดีทางวิชาการมากขึ้น ตอนนั้น พี่อธินนท์ เพื่อนสนิทของพี่ชาคริตยังขึ้นมาทำหน้าที่กัปตันทีมแทน พอจะถูไถไปได้บ้าง แม้สมรรถนะของทีมจะตกลงบ้างเล็กน้อย แต่ก็คว้าถ้วยมาได้สองสามใบ
   แต่ตอนนี้ พี่ชาคริตจบแล้ว พี่อธินนท์จบแล้ว ครูที่ปรึกษาทีมอาจจะทำหน้าที่ผิดพลาดไปบ้าง ที่ไม่ได้ฝึกใครไว้รับตำแหน่งต่อจากสองคนนี้เลย สุดท้าย หลังจากแย่งกันพอสมควร ตำแหน่งก็ตกเป็นของพี่โอชา ที่ปัจจุบันนี้กำลังเรียนอยู่ ม.6 ตอนพี่ชาคริตยังอยู่ ไอ้พี่โอชาคนนี้มีสมญาว่า ชา ที่ไม่ใช่ชาคริต ฝีมือไม่ค่อยเด่นเท่าไหร่ โอ๊คคิดว่านายสุเมธที่เรียนอยู่ห้องเดียวกันกับเขายังเก่งและมีภาวะผู้นำมากกว่าด้วยซ้ำ แต่พี่ชาก็อาศัยความที่ตนเองอยู่ม.6 อายุมากกว่า เอาตำแหน่งหัวหน้าทีมไปเป็นของตนเอง
   โดยส่วนตัวแล้ว โอ๊คไม่ค่อยชอบพี่ชาเลย เขาคิดว่าพี่ชานิสัยเหมือนนักเลง ชอบใช้ความรุนแรง หยาบคาย
   แต่ก็เป็นหน้าที่ของเขาในฐานะหัวหน้าฝ่ายโสต (หรือที่สุเมธชอบบอกว่าหัวหน้าฝ่ายโสด) ของโรงเรียนต้องมาถ่ายรูปให้

   "เมธ มึงว่าที่จะแข่งอาทิตย์หน้าจะชนะไหมวะ" โอ๊คถามสุเมธหลังจากถ่ายรูปเสร็จ และทีมฟุตบอลเปลี่ยนกลับมาใส่ชุดนักเรียนแล้ว
   "ยากว่ะ" สุเมธส่ายหน้า "น้อง ม.4 บางคนยังส่งลูกกันไม่ค่อยคล่องเลย ไอ้พี่ชาแม่งก็ตะโกนด่าอย่างเดียว"
   "แล้วมึงจะทำไงว๊ะ"
   "ก็คงเล่นให้ดีที่สุดนั่นแหละ" สุเมธส่ายหน้า "พี่อธินนท์บอกไว้แล้ว ว่าทีมปีนี้ต้องมีปัญหา แต่พวกครูเหมือนจะตั้งความหวังไว้มาก บอกว่ามันได้ดีมาตั้งหลายปี ไอ้พี่ชาแม่งยังเพิ่งไปโกหกกับ ผอ. อยู่เลยว่าชนะแน่นอน"
   "เออ ยังไงก็สู้ ๆ แล้วกันว๊ะ เดี๋ยวกูเป็นกำลังใจให้" โอ๊คปลอบเพื่อน
   "แล้วมึงก็จะคอยถ่ายวิดีโอความฉิบหายของพวกกูใช่ไหม" สุเมธถามขำ ๆ
   "อาจารย์บอกถ้วยนี้ถ้วยเล็ก ยังไม่ต้องถ่ายวิดีโอ รอไปถ่ายพวกถ้วยระดับประเทศ" โอ๊คบอก "ก็น่าเสียดายนะ กล้องวิดีโอใหญ่ไม่ได้ใช้มาตั้งแต่พี่ชัยหายไปแล้ว"   
   "หึ จะไปถ่ายถ้วยระดับประเทศ มึงไปเก็บศพพวกกูแทนเหอะ"
   "อะไรกัน มึงก็ไประดับประเทศมาห้าถ้วยแล้วไม่ใช่เหรอ"
   "กูไปกับพี่ชาคริตกับพี่อธินนท์ไง สัส ไอ้พี่ชาแม่งเป็นแค่ตัวสำรองสี่จากห้าถ้วยด้วยซ้ำ ไอ้ถ้วยที่ห้ามันก็ได้ลงแค่เพราะพี่ชาคริตไม่ลง"
   "เอาน่า.....มึงต้องชนะ มึงบอกมึงชอบตอนฉลองชัยชนะไม่ใช่เหรอ"
   สุเมธหน้าแดง "เออ....กูชอบ...."
   "กูเห็นมึงเดินกับ....ใครว๊ะ.....ที่เป็นเชียร์ลีดเดอร์..."
   "พี่คุ้กกี้"
   "เออ นั่นแหละ กูเห็นมึงเดินกับเค้าด้วยนี่....."
   สุเมธเหลียวมองซ้ายขวาให้แน่ใจว่าไม่มีใคร ก่อนจะหันมากระซิบกับโอ๊ค "เดินกับเค้า นั่งกับเค้า นอนกับเค้า กูก็เคยหมดแล้วโว๊ย"
   "เห้ยยยยยย จริงดิ่ว๊ะ"
   "เคยกันทั้งทีมแหละ"
   "เหี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย" โอ๊คหน้าแดง "กูไม่เคยคิดเลยนะ ว่าพี่คุ้กกี้เค้า......"
   สุเมธหัวเราะ "มึงเคยหรือยังว๊ะ ไอ้โอ๊ค"
   โอ๊คเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะสั่นหัว สุเมธหัวเราะร่าก่อนเข้ามากอดไหล่เพื่อน "กูเข้าใจมึงนะ ติ๋ม ๆ เงียบ ๆ อย่างมึง แต่วันนึงมึงต้องหาใครได้สักคนนั่นแหละ"
   "แล้วมึง......เอ่อ......."
   "สี่คน" สุเมธตอบ "พี่คุ้กกี้ พี่เค้ก.....ที่คบกับไอ้ไก่แจ้ห้องเรา มึงจำได้ใช่ไหม..."
   "เออ กูจำได้ พี่เค้าชอบมาหาไอ้ไก่แจ้บ่อย ๆ"
   "เค้าติดควยไอ้ไก่แจ้อ่ะ" สุเมธบอก "วันนั้น หลังแข่ง ไอ้ไก่แจ้มันเป็นคนพากย์ เนอะ มันพาพี่เค้กมาฉลองกับทีมด้วย พอดื่มกันกรึ่ม ๆ มันก็พาพี่เค้กเข้าห้อง สักพักก็ออกมาชวนพวกกูไปแจมด้วย หึหึหึ เจ๋งสัส"
   "แล้ว....คนที่สามล่ะ...."
   "นี่กูมาให้มึงสอบสวนเหรอว๊ะ ไอ้โอ๊ค"
   "เอาน่า บอกกูหน่อย"
   "คนที่สาม อีมล ห้องหก มึงรู้จักใช่ไหม"
   โอ๊คส่ายหน้า
   "เออ ช่างเหอะ เอาเป็นว่าอีนี่มายั่วกูหลังแข่งจบนัดนึง กูก็จัดให้หน่อย แค่นั้น"
   "แล้ว......คนที่สี่ล่ะ"
   "กูไม่รู้ชื่อว่ะ ตอนนั้นที่ไปเก็บตัวที่ต่างจังหวัดเตรียมแข่ง ปีที่แล้ว ตอนพี่ชาคริตออกจากทีมไปแล้ว พี่อธินนท์บอกว่าบรรยากาศแม่งเครียดเกินไป เลยไปจ้างคุณโสมาให้"
   "โห"
   "ไม่ต้องกลัว กูใส่ถุงเว๊ย" สุเมธรีบบอก
   "แต่......มึงก็ไม่มีแฟนเหรอ"
   "หึ มีงเคยเห็นกูอี๋อ๋อกับผู้หญิงหรือไงว๊ะ"
   โอ๊คส่ายหน้า
   "แต่กูคิดนะเว๊ย กูอยากเจอรักจริงว่ะ ที่กูเป็นอยู่ทุกวันนี้ กูก็ฝึกฝีมือเฉย ๆ เว๊ยยยย พอกูมีแฟนดี ๆ กูก็จะได้มีทักษะไปทำให้แฟนกูมีความสุขได้ไงล่ะ หุหุหุ มึงก็น่าจะลองมั่งนะ"
   "เอ่อ.....กู.....รอมีแฟนทีเดียวเลยดีกว่า"
   "ไม่เอาน่า....." สุเมธกอดไหล่เพื่อน "ถึงตอนนั้น มึงล่มปากอ่าว แฟนทิ้งนะเว๊ยยยยย ผู้หญิงที่ไหนจะชอบผู้ชายไม่เอาไหน จริงมะ"
   "เอ่อ.....เอ่อ....."
   "มึงดูอย่างพี่ชาคริตเป็นตัวอย่างสิ....นักเปิดซิง สุดยอด มึงเห็นไหมล่ะ พอเค้าเลิกเจ้าชู้แล้วมาคบกับพี่ญา พี่ญาติดงอมแงมเลย มึงว่าถ้าพี่เค้าไม่ได้มีประสบการณ์มาขนาดนั้นจะทำให้สาวสวยอย่างพี่ญาติดควยได้เหรอ"
   "มะ....มึงว่าเรื่องจริงเหรอ.....ที่พี่ชาคริต....."
   "หึ จริงสิว๊ะ ใคร ๆ ก็รู้" สุเมธยืนยัน "สามคนที่กูเคยได้ที่โรงเรียน พี่คุ้กกี้ พี่เค้ก อีมล พี่ชาคริตเปิดไว้หมดแหละ โคตรโหด"
   "..........................................."
   "ทำไมทำหน้าอย่างงงั้นว๊ะ ไอ้โอ๊ค"   
   "กู....กูว่าพี่ชาคริตเค้าดูเป็นคนดีนะ พี่ชัยยังดูหื่นกว่าเลย"
   สุเมธยักไหล่ "เออ พี่เค้าดูดีจริงแหละ โคตรเท่ โคตรสุภาพบุรุษ สาวถึงติดไง มึงเห็นใครไม่ชอบพี่ชาคริตมั่งล่ะ กูล่ะอยากจะเท่ให้ได้ถึงครึ่งของพี่เค้า..."
   "กูว่ามึงก็มีดีในแบบของมึงนะเว๊ย" โอ๊คบอก
   "เออ กูรู้ แค่ดีในแบบของกูมันไม่ดีเท่าในแบบของพี่ชาคริตไง หรือมึงจะเถียง"
   "เออ ๆ กูไม่เถียงก็ได้"
   ทั้งสองเดินไปด้วยกันเงียบ ๆ พักหนึ่งจนถึงประตูโรงเรียน
   "....เออ ไอ้โอ๊ค...."
   "อะไรเหรอ"
   "พี่ชัย.....มีงได้ข่าวเค้าบ้างไหม"
   "ไม่เลยว่ะ กูทักไปในเฟสก็ไม่ตอบ พี่เค้าเรียนไม่จบใช่ไหม"
   "เออ.....กูได้ยินมาว่าเค้าจะข่มขืนพี่ญาว่ะ ก็เลยติดคุก"
   โอ๊คตาโต
   "จริงเหรอว๊ะ กูไม่รู้เรื่องเลย"
   "เออ กูก็ไม่รู้หรอก เค้าเล่าต่อ ๆ กันมา พวกอาจารย์พยายามปิดข่าวมากเลย กูลองถามดู เผื่อมึงรู้ เห็นมึงสนิทกับเค้านี่"
   "ก็....นอกจากทำงานถ่ายรูปด้วยกัน กูก็ไม่ค่อยสนิทกับเค้าหรอก"
   "แต่ถ้าจะข่มขืนพี่ญาจริงก็นับว่าเหี้ยมากนะ กูอยากรู้ แต่กูคงไม่กล้าไปถามพี่ญาหรอก"
   "คือมึงจะให้กูไปถาม?"
   "เปล่า ๆ ไปถามได้ไง เรื่องแบบนี้"   
   เด็กหนุ่มทั้งสองหันหลังกลับไปมองสนามโรงเรียนเป็นรอบสุดท้ายก่อนจะออก วงโยธวาทิตของโรงเรียนยังซ้อมกันอยู่ในสนาม เตรียมแสดงในการแข่งขันในวันรุ่งขึ้น ส่วนทีมนั้นตกลงกันแล้วว่าซ้อมมาพอแล้ว และจะดีกว่าถ้าจะพักเอาแรงกันวันนี้
   "กูได้ยินมาว่า วงโยเสร็จพี่ชาคริตครึ่งวงอ่ะ" สุเมธพูดเบา ๆ
   โอ๊คทำเสียงฮึ่มในลำคอ
   "เห้อ......ถ้ากูเป็นได้เหมือนพี่เค้านะ......................."
   "ทำไม....มีใครในวงโยที่มึงหมายตาไว้รึไง"
   สุเมธหน้าแดง หลบตาเพื่อนนิดหนึ่ง ก่อนจะตอบ "หมวยหลิน"
   โอ๊คแข็งทื่อ ตัวเริ่มสั่น แต่สุเมธที่มัวแต่มองสาวร่างเพรียวที่เป่าฟลุ๊ตไม่ทันสังเกตอาการเพื่อน
   "หมวยหลินก็ชอบพี่ชาคริต" โอ๊คแค่นเสียง "กูได้ยินมาอย่างนั้นนะ"
   "เหรอ" สุเมธหันมา ก่อนจะยักไหล่อีกครั้ง "แต่กูไม่เคยได้ยินว่ามันเป็นเด็กในสต็อคพี่ชาคริตนะ อาจแค่ชอบเฉย ๆ ก็ได้ เมื่อปีที่แล้วเหมือนพี่เค้าเปลี่ยนคู่น้อยลงนะ ยิ่งหลังคบกับพี่ญากูก็ไม่เห็นยุ่งกับใครคนอื่นแล้ว"
   มึงปลอบใจตัวเองใช่ไหม ไอ้เมธ มึงแอบหวังว่าหมวยหลินจะยังเหลือความซิงมาให้มึงได้มีโอกาสบ้างสินะ
   กูก็หวังเหมือนกัน
   "หมวยหลินชอบพี่คริต เพราะพี่คริตเป็นนักบอล......มึงว่ามันจะมีโอกาสมาชอบกูบ้างไหมว๊ะ พอพี่คริตไปแล้ว"
   เสียงของสุเมธเต็มเปี่ยมด้วยความโหยหา
   ไม่ หมวยหลินไม่ชอบคนอย่างมึงหรอก
   "กะ....ก็ไม่แน่นะ.......มึงเคยลองคุยดูหรือยัง......"
   "หมวยหลินไม่ค่อยยอมคุยกับเด็กหลังห้องอย่างกูว่ะ.....เออ.....พอมาพูดแบบนี้ กูว่ามันชอบความเป็นเด็กเรียนของพี่ชาคริตมากกว่า....."
   "กู...กูว่ามึงก็เอาตัวไปอยู่หน้าห้องบ้างสักครั้งสองครั้งก็ดีนะ"
   "ไปเพื่อ? เดี๋ยวอาจารย์แม่งถามกู"
   "เผื่อมึงจะฉลาดขึ้นบ้างไง"
   "มึงว่ากูโง่เหรอ" สุเมธจ้องหน้าโอ๊คขเม็ง ก่อนจะหัวเราะ "เออ คงจริงแหละ เกรดกูเกือบต่ำสุดในห้องแระ"
   "หมะ.....มึง......มึงก็ลองไปขอให้หมวยหลินสอน...."
   "เออ....เห้ย....ความคิดมึงก็เข้าท่านี่"  

พูดคุยกับผู้เขียน

กลับมาพบกันอีกแล้วนะครับ กับเรื่องใหม่ เงารัก นักเปิดซิง ซึ่งเป็นภาคแยกของวุ่นรักนักเปิดซิง กับ มั่วรัก นักเปิดซิง นะครับ เนื้อเรื่องจะดำเนินไปพร้อม ๆ กับภาคที่สองของเรื่องหลังนะครับ ใครที่ยังไม่เคยอ่านเรื่องหลัก หรืออยากจะทวนความจำ สามารถเข้าไปอ่านได้ในห้องสมุดเลยนะครับ



แต่สำหรับท่านที่ไม่เคยและไม่อยากจะกลับไปอ่านภาคหลัก ผมก็พยายามที่จะทำให้ภาคนี้อ่านด้วยตัวเองได้ในระดับหนึ่งแล้วนะครับ แต่การรู่้เรื่องในภาคหลักจะทำให้ได้อรรถรสขึ้นแน่นอนครับ
สำหรับท่านที่เป็นแฟนคลับกันมาก่อน พอจะจำตัวละครเอกสองหนุ่มในภาคนี้ได้ไหมครับ ทั้งคู่เคยปรากฎตัวมาแล้วในภาคหลักครับ (ออกในวุ่นรักมากกว่า) เรื่องรักของสองคนนี้จะเป็นอย่างไร เงาของชาคริตที่ทอดทิ้งไว้ที่โรงเรียนเดิมจะส่งผลต่อรุ่นน้องมากน้อยแค่ไหน โปรดติดตามต่อใน เงารัก นักเปิดซิงนะครับ
สุดท้ายนี้ ก็ขอให้ผู้อ่านทุกท่านได้มีความสุข กับวันและเวลาดี ๆ และเรื่องราวที่ผมรังสรรค์มาให้นะครับ

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

พี่คลิตยังคงมีอิทธิพลต่อน้องๆอยู่เสมอ โห ล่อวงโยซะครึ่งวง พี่แม่งไม่แบ่งใครเลย

สวัดดีปีใหม่ครับ

ได้อ่านตอนใหม่ ในเทศกาลสำคัญต่างๆของปี ทำให้จดจำเรื่องนี้ได้เป็นพิเศษ

ชาคริตถือได้ว่าเป็นตำนานของโรงเรียนไปแล้ว  โอ๊คผู้มาทีหลังจะสร้างตำนานอะไรได้เท่าชาคริตบ้างหนอ

ชาคริต  จะมีทายาทรุ่นต่อไปแล้ว

เป็นกำลังใจให้ครับ อย่าออกทะเลแบบตอนที่แล้วก็พอ

กำลังเสียดายว่าจะจบแล้วจบเลย ดีใจที่มีภาคต่อครับ

ดีใจไม่ทิ้งซีรีย์นี้ไป

ขอบคุณที่ยังมีต่อครับ ถึงจะเป็น spinoff

ติดตามกันต่อไป

ใครจะมาเป็นทายาทต่อจากพี่คริต เริ่มจาก หล่อ เป็นนักฟุตบอล
เรียนเก่ง คารมดี

ติดตามตั้งแต่วุ่นรักแล้วครับดีใจที่เขียนต่อ

กลับมาแล้ว ชาคริตนี่หนุ่มในฝันเลยนะเนี่ย ปล.สวัสดีปีใหม่ครับ

รอดหมดอีกหรือเปล่า เรื่องนี้

ปีใหม่ มาเรื่องใหม่ 👍👍

เดินตามรอยผู้ใหญ่ ระวังน้า