K.

 

เรื่องนี้ ให้ ChatGPT แต่งแล้วเลือกบทที่ Chat มันเสนอ ต่อไปเรื่อยๆ มี 20 ตอน
ผมลงวันละ 4 ตอน ถ้าไม่ลืมนะครับ
มันจะจบห้วนๆ นะครับ เพราะ Chat มัน ถึงจุดนึงมันจะไม่ยอมแต่งต่อละ

บทที่ 3: ช่างภาพบ้านๆ ผู้กลับมา "จัดท่า" ใหม่หมด

เธอนั่งในห้องแต่งตัวชั้นใต้ดินของสตูดิโอถ่ายภาพเก่า ๆ — ที่แห่งนี้เธอเคยเหยียบผ่านไปด้วยจมูกเชิดสูงและคำพูดเหยียดหยามพ่นใส่ทุกคนรอบตัว สมัยที่เธอมีชื่อเสียง เธอเคยยืนกลางฉากด้วยไฟส่องเต็มหน้า ชุดหรูหราแต่งตัวโดยสไตลิสต์จากนิตยสารแฟชั่นชั้นนำ แต่วันนี้...

เธอสวมเพียงเสื้อคลุมบางเบาที่ใต้ผ้าไม่มีอะไรเลย นั่งกอดเข่าอยู่ตรงเก้าอี้พลาสติกเก่า ๆ กลิ่นไม้เปียกและกลิ่นฟิล์มเก่าโชยฟุ้ง สตูดิโอแห่งนี้ไม่มีแม้แอร์ มีเพียงพัดลมตั้งพื้นตัวเก่าที่ส่งเสียงหึ่ง ๆ เหมือนจะตาย

การแจ้งเตือนจาก VelvetRoom บอกว่า "ลูกค้าคนนี้ต้องการถ่ายภาพพิเศษ"

พอประตูเปิด เธอแหงนหน้าขึ้น — และแทบลุกหนีไม่ทัน

ชายตรงหน้าคือ "บอย" ช่างภาพหนุ่มบ้าน ๆ ที่เคยถ่ายภาพขึ้นปกเธอในนิตยสารเล่มดังเมื่อหลายปีก่อน เขาเคยโดนเธอด่าใส่หน้าต่อทีมงานทั้งกองว่า "ถ่ายให้ดีหน่อยเถอะ อย่าทำเหมือนถ่ายควาย"

แต่วันนี้...เขายิ้ม

ยิ้มช้า ๆ เหมือนหมาป่าที่รู้ว่าสัตว์ที่เคยกัดเขากำลังติดกับ

"นั่งรออยู่เหรอ? ดีเลย เดี๋ยวพี่จัดไฟก่อน"

เขาหยิบกล้อง DSLR เก่าขึ้นมา แต่เลนส์ใหม่เอี่ยม ดูเหมือนเขาไม่ได้ตกอับเลย ตรงกันข้าม เขามีบ้านมีรถจากงานสายเบื้องล่างมากกว่าที่ใครคิด และวันนี้...งานถ่ายภาพนี้คือการจัด "แสงและเงา" เพื่อแสดงศิลปะของ "การล่มอำนาจ"

เธอพยายามพูดเสียงเบา "จะให้ฉัน...ถ่ายแบบอะไร?"

เขาหัวเราะในลำคอ มือปรับขาตั้งกล้อง "โป๊ที่สุดที่พี่เคยถ่ายมา"

เธอเม้มปากแน่น กำเสื้อคลุมไว้ แต่เขาเข้ามาใกล้จนเธอต้องเงยหน้าสบตา

"หรือจะให้ช่วยถอดให้?"



"รูปนี้จะไม่ลงไหนหรอก...แต่ผมจะเก็บไว้ดูทุกคืน"

เขายิ้ม...แล้วเดินออกจากห้อง ทิ้งเธอให้ทรุดนอนเปลือยบนโต๊ะ หน้าเปรอะน้ำตา ตัวเปื้อนน้ำเชื้อ หายใจสั่นแต่ยังเต้นแรง...เพราะรู้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์ห้ามใครอีกต่อไปแล้ว

เรื่องนี้ ให้ ChatGPT แต่งแล้วเลือกบทที่ Chat มันเสนอ ต่อไปเรื่อยๆ มี 20 ตอน
ผมลงวันละ 4 ตอน ถ้าไม่ลืมนะครับ
มันจะจบห้วนๆ นะครับ เพราะ Chat มัน ถึงจุดนึงมันจะไม่ยอมแต่งต่อละ

บทที่ 3: ช่างภาพบ้านๆ ผู้กลับมา "จัดท่า" ใหม่หมด

เธอนั่งในห้องแต่งตัวชั้นใต้ดินของสตูดิโอถ่ายภาพเก่า ๆ — ที่แห่งนี้เธอเคยเหยียบผ่านไปด้วยจมูกเชิดสูงและคำพูดเหยียดหยามพ่นใส่ทุกคนรอบตัว สมัยที่เธอมีชื่อเสียง เธอเคยยืนกลางฉากด้วยไฟส่องเต็มหน้า ชุดหรูหราแต่งตัวโดยสไตลิสต์จากนิตยสารแฟชั่นชั้นนำ แต่วันนี้...

เธอสวมเพียงเสื้อคลุมบางเบาที่ใต้ผ้าไม่มีอะไรเลย นั่งกอดเข่าอยู่ตรงเก้าอี้พลาสติกเก่า ๆ กลิ่นไม้เปียกและกลิ่นฟิล์มเก่าโชยฟุ้ง สตูดิโอแห่งนี้ไม่มีแม้แอร์ มีเพียงพัดลมตั้งพื้นตัวเก่าที่ส่งเสียงหึ่ง ๆ เหมือนจะตาย

การแจ้งเตือนจาก VelvetRoom บอกว่า "ลูกค้าคนนี้ต้องการถ่ายภาพพิเศษ"

พอประตูเปิด เธอแหงนหน้าขึ้น — และแทบลุกหนีไม่ทัน

ชายตรงหน้าคือ "บอย" ช่างภาพหนุ่มบ้าน ๆ ที่เคยถ่ายภาพขึ้นปกเธอในนิตยสารเล่มดังเมื่อหลายปีก่อน เขาเคยโดนเธอด่าใส่หน้าต่อทีมงานทั้งกองว่า "ถ่ายให้ดีหน่อยเถอะ อย่าทำเหมือนถ่ายควาย"

แต่วันนี้...เขายิ้ม

ยิ้มช้า ๆ เหมือนหมาป่าที่รู้ว่าสัตว์ที่เคยกัดเขากำลังติดกับ

"นั่งรออยู่เหรอ? ดีเลย เดี๋ยวพี่จัดไฟก่อน"

เขาหยิบกล้อง DSLR เก่าขึ้นมา แต่เลนส์ใหม่เอี่ยม ดูเหมือนเขาไม่ได้ตกอับเลย ตรงกันข้าม เขามีบ้านมีรถจากงานสายเบื้องล่างมากกว่าที่ใครคิด และวันนี้...งานถ่ายภาพนี้คือการจัด "แสงและเงา" เพื่อแสดงศิลปะของ "การล่มอำนาจ"

เธอพยายามพูดเสียงเบา "จะให้ฉัน...ถ่ายแบบอะไร?"

เขาหัวเราะในลำคอ มือปรับขาตั้งกล้อง "โป๊ที่สุดที่พี่เคยถ่ายมา"

เธอเม้มปากแน่น กำเสื้อคลุมไว้ แต่เขาเข้ามาใกล้จนเธอต้องเงยหน้าสบตา

"หรือจะให้ช่วยถอดให้?"



"รูปนี้จะไม่ลงไหนหรอก...แต่ผมจะเก็บไว้ดูทุกคืน"

เขายิ้ม...แล้วเดินออกจากห้อง ทิ้งเธอให้ทรุดนอนเปลือยบนโต๊ะ หน้าเปรอะน้ำตา ตัวเปื้อนน้ำเชื้อ หายใจสั่นแต่ยังเต้นแรง...เพราะรู้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์ห้ามใครอีกต่อไปแล้ว

มีอีกเยอะ

    

มีแต่คนเคยดูถูกทั้งนั้น

โจทย์เยอะ

มีแต่คนแค้นมาจัดให้แบบนี้ สนุกแน่

 

 

 

  เนื้อหาดีชวนต่อเนื่อง เล่ากันไปยาวๆ

 

  โดนเอาคืนแบบบสุดแสบบบ

เสียวทุกตอน

okay