ตอนที่ 2 เกมส์เสียว คำสั่งสยิว

ใจก็ลอยคิดถึงภาพหวานเมื่อกี๊ รู้สึกวูบวาบขึ้นมาอีก ต้าร์คิดอะไรลอยๆไป...
"จ๊ะเอ๋!!!!!" เสียงหวานมาตะโกนข้างหู
"ว๊ายยยย!!!!" ต้าร์สะดุ้งสุดตัว "แกจะบ้าเหรอ....หัวใจจะวาย" ต้าร์ต่อว่าหวาน เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง คนยิ่งใจไม่ดีอยู่
ต้าร์มองดูหวานกึ่งทึ่งกึ่งกังวล เพื่อนต้าร์ทำไมกล้าลุยขนาดนี้ หวานที่ต้าร์รู้จักไม่เป็นแบบนี้
แต่หวานบอกว่า "หวานเป็นแบบนี้แหละ... แต่ไม่เคยบอกต้าร์"
หวานยอมเล่า ให้ฟัง....ว่า.... หวานจะชอบทำอะไรตื่นเต้นแบบนี้ตอนเครียด ๆ แต่ก็จะออกไปทำข้างนอก ไม่ได้ทำที่วิทยาลัย
จะทำเฉพาะเวลาไปเที่ยวไปปลดปล่อย แต่นี่กรณีพิเศษ อยากโชว์ให้ต้าร์ดู หวานบอกว่า "เห็นต้าร์แต่งโป๊แล้วได้อารมณ์...."
"คนเมื่อกี๊ ชื่อพี่หนุ่ม เป็นแฟนหวาน" หวานเฉลย ทำเอาต้าร์โล่งอกขึ้นมาหน่อย นึกว่าหวานจะลุยกับผู้ชายที่ไม่รู้จักซะอีก....
"เอ๋...??? ไม่เห็นเคยรู้ว่าหวานมีแฟน" ต้าร์สงสัย คบกันตั้งหลายปี ไม่เห็นเคยบอกว่ามีแฟน
".... หวานกับพี่หนุ่มเพิ่งคบกันได้ เดือนนึงเอง.... ยังไม่ได้บอกต้าร์ เพราะยังไม่มั่นใจว่า เป็นคนที่ใช่ แฟนหรือเปล่า?" หวานตอบข้อสงสัย
จากการคุยกับหวานระหว่างทางกลับบ้าน....สรุปได้ว่า....คู่นี้ชอบทำอะไร ตื่นเต้นกัน
.....หวานเล่าว่า พี่หนุ่มชอบให้หวานเปิดวับๆแวมๆให้ผู้ชายคนอื่นดู เห็นแล้วมันจะหึง อารมณ์จะแรง เมื่อกี๊เพื่อนๆของพี่หนุ่มจ้องหวานตาเป็นมัน
"คราวก่อน ที่หวานไปเที่ยวกับพี่หนุ่มเค้าก็เหมือนกัน หวานจะนั่งแยกโต๊ะดื่มคนเดียว นั่งๆไปก็จะมีผู้ชายมาลวนลาม จับโน่นจับนี่หวาน
พี่หนุ่มเค้าจะคอยดูจนกระสันอยากมากๆจนได้ที่แล้ว ก็จะมาพาหวานกลับไปมีอะไรกันในโรงแรม" หวานยักคิ้ว
แต่ต้าร์ได้ยินเข้าถึงกับกลัวในความใจกล้าบ้าบิ่นของเพื่อนขึ้นมา....
"แล้วหวานไม่กลัวเหรอ?" ต้าร์ได้ยินยังกลัวเลย
"แรกๆก็กลัวนะ แต่พอลองดูแล้ว มันตื่นเต้นมากเลย ไว้จะพาต้าร์ไปลองนะ" หวานพูดทีเล่นทีจริง
"ไม่เอาหรอก" ต้าร์บอกปัดไป แต่ใจเต้นตึกๆ อดคิดตามไม่ได้

ต้าร์กลับไปเปลี่ยนชุดบ้านหวานแล้วต้าร์ก็กลับบ้านตัวเอง ตอนกลางคืนถึงกับนอนฝัน เรื่องของหวานเลย ภาพมันติดตายังไงไม่รู้สิ.....
วัน เวลากลับเป็นปกติอีกครั้ง ต้าร์ได้ใส่เสื้อผ้าของต้าร์เอง แต่ใจมันก็นึกถึงตอนที่ใส่กระโปรงตัวจิ๋วๆของหวานยังไงไม่รู้
จะว่าไปแล้วใส่สั้นๆก็สวยดีเหมือนกัน แต่ก็น่าอายแหละ เวลามีคนมอง ตั้งแต่นั้นต้าร์ก็เหล่กระโปรงเพื่อนๆด้วยกัน
"เค้าก็ใส่สั้นกันทั้งนั้น ไม่เห็นเป็นไรเลย...." ต้าร์พึมพำขณะที่มองดูเรียวขาขาวๆของ พี่เอ๋ ดาวคณะปี 3 เดินผ่านไป ด้วยกระโปรงไม่ถึง 2 คืบ ดูเซ็กซี่มากๆ.......
"นี่ยายเฉิ่ม... วันนี้กินอะไรกัน?" เสียงหวานถามเรื่องข้าวกลางวัน ซึ่งทุกวันนี้เธอเรียกต้าร์ว่า "ยายเฉิ่ม" ไปแล้ว
"เมื่อไหร่หวานจะ เลิกเรียกต้าร์แบบนั้นซะที" ความระอา ปนกับรำคาญ อย่างบอกไม่ถูก
"ก็ เมื่อไหร่ที่แกจะเลิกแต่งตัวเชยๆซะที....ก็ตอนนั้น...นั่นแหละ" จริงของหวานค่ะ เดี๋ยวนี้ไม่มีผู้หญิงรูปร่างแบบต้าร์ใส่เสื้อไซด์M กันแล้ว......
"เอาล่ะๆ ก็ได้ๆ ต้าร์จะไปเลือกซื้อชุดใหม่ละกัน" ต้าร์ตอบรับไป คิดซะว่าเปลี่ยนแปลงตัวเองละกัน

เย็น วันอาทิตย์ต้าร์กับหวานไปหาซื้อชุดใหม่กัน ไม่รู้ใครกันแน่ที่เป็นคนซื้อ ต้าร์ยังไม่ทันได้ซักตัวนึง แต่หวานซัดไปแล้ว 3ตัว กระโปรง2 เสื้อ1
"นี่ๆ.... ไหนว่าจะพามาดู เสื้อกับกระโปรง ให้ต้าร์ใส่เรียนไง" ต้าร์เบรคหวานไว้บ้าง เดี๋ยวได้หอบกลับเป็นโหล
หวานหัวเราะแห้งๆแล้วก็ไปเลือกดูเสื้อขาวใส่เรียนตัวจิ๋วตามกระแสนิยม
ต้าร์ลองใส่ดูแล้ว ตรงหน้าออกคับติ้วจนซอกกระดุมปริออกมา มองลอดเข้าไปได้เลย
แต่หวานบอกว่าสวย แล้วในที่สุด....ต้าร์ก็ได้เสื้อไว้ใส่เรียนมา 4 ตัว
จากนั้นหวานก็พาไป ร้านที่หวานมาซื้อบ่อยๆ มีกระโปรงสีเดียวกับที่วิทยาลัยใช้หลายแบบ
หวานพยายามเลือกตัวที่ ไม่สามารถใส่ไปไหนได้เลยมาให้ ถ้าจะใส่แบบนั้นสู้ไม่ใส่ก็ได้
สุดท้ายก็ได้กระโปรงตัวจิ๋วมาอีก 4 ตัว ยาวกว่าตอนที่ใส่ของหวานนิด แต่ก็สั้นมากอยู่ดี.....
"น่า.... เชื่อหวานสิ....หนุ่มๆจะได้เหล่บ้าง" หวานคะยั้นคะยอ
"....หนุ่มๆเหล่เหรอ" นึกแล้วตื่นเต้นแปลกๆ ต้าร์เองเห็นสายตาที่ลุกวาวเวลาผู้ชายมองลอดเสื้อลอดกระโปรงผู้หญิง ก็ใจสั่นเหมือนกัน

... วันแรกที่เอาชุดใหม่มาใส่ เขินๆยังไงไม่รู้ ส่องกระจกดูรู้สึกว่าเวลาใส่จริง มันสั้นกว่าตอนลองซะอีก
แต่ให้ความรู้สึกดีเหมือนกัน เพื่อนๆทักหลายคนว่าเปลี่ยนลุคแล้วสวยขึ้น
พอใส่ซักพักก็ชิน เดี๋ยวนี้เวลานั่งอ่านหนังสือหรือกินข้าว ก็จะเหลือบไปมอง ก็จะเจอสายตาผู้ชายมองขา มองหน้าอกต้าร์ ตื่นเต้นดีค่ะ

ตั้งแต่ นั้นมาก็มีหนุ่มๆเข้ามาทักบ้างเป็นพักๆ บ้างก็เข้ามาทำจีบเล่นๆ แต่ต้าร์มักจะรวมกลุ่มเพื่อนสนิท 7 คน
มีทั้งผู้หญิงผู้ชายปนกัน แฟนต้าร์ก็อยู่ในกลุ่มด้วย ไปไหนมาไหนส่วนใหญ่ก็ไปด้วยกัน ทำให้ผู้ชายคนอื่นๆไม่ค่อยเข้ามาทัก เอาแต่เหล่อย่างเดียว
พักๆนึงหลัง จากเลิกเรียนแล้ว ต้าร์กับเพื่อนๆในกลุ่มที่สนิทๆกันก็ชวนกันไปสังสรรค์กัน เราไปคาราโอเกะกัน
เพื่อนๆของต้าร์ในกลุ่มมี ผู้ชาย 4คน ชื่อบอม ชาย หนึ่ง แล้วก็โจ้ แฟนของต้าร์เอง ส่วนผู้หญิงก็มี ต้าร์ แอม แล้วก็หวาน
ส่วนมิวไม่มาด้วยตามเคย เห็นว่าแม่ไม่ให้ออกไปเที่ยวดึกๆ
วันนี้หวานจับ ต้าร์แต่งตัวซะเปรี้ยวเลย แต่งหน้าให้ด้วย หวานแต่งหน้าเก่งมาก แต่งออกมาต้าร์ดูเป็นสาวญี่ปุ่นไปเลย
ใส่กางเกงขาสั้น เสื้อสายเดี่ยว เปิดซีทรูตรงแผ่นหลัง เห็นสายยกทรง แต่พอไปเห็นหวานนี่สิ วันนี้เหมือนวันปลดปล่อยที่หวานบอก
กระโปรงตัวจิ๋วสั้นแนบเนื้อ สั้นกว่าตอนไปเรียนอีก เสื้อกล้ามคอลึกเห็นเนินอกอิ่มล้นออกมา คาดเข็มขัดเส้นใหญ่ไว้ที่เอว ดูเซ็กซี่มาก เห็นแล้วก็อยากใส่แบบนั้นเหมือนกัน.....

ต้าร์กับหวานเดินออกมาจากอพาต เม้นต์ ผ่านหนุ่มๆทั้งหลายจ้องตาเป็นมัน โดยเฉพาะเต้ย ซึ่งเป็นลูกชายเจ้าของอพาตเม้นต์
ได้ข่าวว่าเกเรมาก หนังสือก็ไม่ค่อยยอมเรียน แถมยังไปรวมกลุ่มกับพวกซิ่งรถอีกต่างหาก ส่วนตัวเจ้าของอพาตเม้นต์เองก็ไม่ยอมห้ามปรามลูก....
พ่อของเต้ยเป็นพ่อม่าย เมียทิ้ง อายุราวๆ 45 ได้ เป็นคุณลุงใจดี เสียอย่างเดียวไม่ค่อยยอมสั่งสอนลูกเท่าไหร่.... ชื่อลุงสุ

"แหม....หนูต้าร์ แต่งซะสวยเชียว....ไปเที่ยวไหนล่ะลูก" ลุงสุ ทักยิ้มแย้ม ขณะที่ต้าร์กับหวานวิ่งไปขึ้นรถเพื่อนที่มาจอดรอรับ....
"กินข้าวแถวนี้เองค่า..." ต้าร์หันไปตอบก่อนมุดขึ้นรถไป ชำเลืองเห็นเต้ยมองตาค้าง ไม่รู้มองหวานหรือมองต้าร์

เรา นั่งกินกันไปได้จนถึง 5ทุ่มหน่อยๆ แต่ละคนก็เริ่มออกอาการ เมาบ้างนิดหน่อยแต่ไม่กินกันเยอะพรุ่งนี้มีเรียน เน้นว่าออกมาร้องเพลงมากกว่า

"มาเล่นเกมกันหน่อยมั้ย??" อยู่ๆ หนึ่ง ก็โพล่งออกมา ขณะที่บอมกับหวานกำลังเลือกเพลงกันอยู่

หวานมองหน้าหนึ่งแป๊บนึงก่อนจะพูดขึ้นมา "อ๋อ....เกมส์ นั้น ใช่มั้ย?"
ต้าร์มองไปทางหวาน ก่อนจะมองไปทางหนึ่ง ซึ่งพยักหน้าเล็กๆ
"เอาสิๆ..." หวานลุกออกมาแสดงท่าทางอยากเล่น

ต้าร์ ถามหวานว่า "เป็นเกมส์อะไร?" หวานก็อธิบายให้เพื่อนๆในกลุ่มที่ยังไม่รู้ฟังด้วย
ว่ามันเป็นเกมไพ่แบบนึง แต่จุดสำคัญคือ มีการท้าพนันด้วย ใครแพ้จะต้องทำตามคำสั่งคนชนะหนึ่งวันเต็มๆ ไม่มีข้อแม้

จะไม่มีการบอกว่า "คนชนะเป็นใคร?" เพื่อจะได้ไม่มาโกรธกันทีหลังถ้าแกล้งกันแรงไป
คนแพ้ต้องเขียนพาสเวิร์ดใส่กระดาษม้วนให้แน่นแล้วส่งไปให้กรรมการ
กรรมการก็จะส่งต่อให้คนชนะ.....
คนชนะจะต้องพิมพ์พาสเวิร์ดก่อน แล้วตามหลังด้วยคำสั่งที่จะให้คนแพ้ทำตาม ส่งมาให้ทางSMS เพื่อป้องกันคนอื่นที่ไม่ชนะแกล้งคนแพ้ได้

"เกมนี้ต้องมีคนเป็นกรรมการหนึ่งคน...เพราะฉนั้น เราเป็นกรรมการเอง" หนึ่งบอกและสรุปต่อท้ายว่า "คนชนะเท่านั้นที่จะสั่งคนแพ้ได้"

ต้าร์ก็ใจเต้นตึกๆ "เอาวะ!!....เป็นไงเป็นกัน ไม่รู้ด้วยแล้ว เล่นก็เล่น"

เรา ก็เล่นกัน ต่างคนต่างไม่มีใครคิดว่าจะแพ้ ต้าร์เองก็ไม่คิดว่าจะแพ้...
เราเล่นกันไปด้วยความสนุกสนาน หัวเราะกันใหญ่ จนถึงตอนนับคะแนน ต้าร์สนุกจนลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่ามีพนันด้วย

"ฮ่าๆ...ได้ตัวคนแพ้ แล้ว..... คนที่ได้คะแนนน้อยสุดได้แก่....." หนึ่งหยุดพูด ทำเอาอึดอัดกันทั้งคณะ...
ก่อนจะพูดชัดๆดังๆว่า " ได้แก่....ต้าร์......!!!!" ทำเอาต้าร์สดุ้งโหยง... แต่หวานกลับหัวเราะชอบใจ....
"ได้ไงอะ...โกงป่าวนี่" ต้าร์เริ่มโยเย จะไม่รับก็ไม่ได้เพื่อนๆจ้องกันเขม็ง
"เฮ้ย!! ได้ไงวะ ไม่เอาๆ ยกเลิก" แฟนของต้าร์โวยขึ้นมา
วันนี้ต้าร์หงุดหงิดกับโจ้ แฟนของต้าร์มากๆ โจ้ทำสายตาเจ้าชู้กับหวานตลอด ตาก็มองนม มองขาหวานไม่เกรงใจต้าร์ ทีงี๊มาทำเป็นหวง.....

"แพ้เป็นแพ้ ต้าร์จะทำตามกติกา" เสียงเชียร์เป่าปากจากเพื่อนๆดังลั่น โจ้ทำหน้าจ๋อย ทำไงได้บอกไปแล้วด้วย
"โอเค...งั้นต้าร์เขียนพาสเวิร์ดมา เป็นตัวเลข 4 ตัว ใส่กระดาษแล้วพับมา เราจะเอาให้คนชนะ" หนึ่งบอก
"แล้วใครอะ?...ที่เป็นคนชนะ" ต้าร์ถาม แต่หนึ่งไม่ยอมบอก.....
แถม ยังประกาศกับเพื่อนๆทุกคนอีกว่า "ทุกคนๆ...ฟังนะ...ถ้ามีใครมาถามว่า นาย หรือเธอ เป็นคนชนะหรือเปล่า? ทุกคนต้องตอบว่า –เปล่า- .... เข้าใจนะ"
สรุปแล้วหมดสิทธิ์จะรู้เลยว่า "ใคร?" เป็นคนที่ชนะ มีแต่หนึ่งที่เป็นกรรมการ ซึ่งแน่นอนว่า ไม่ยอมบอกต้าร์แหงๆ.........

ระหว่างกลับบ้านคุยกับหวานว่าเป็นหวานหรือเปล่าที่ชนะ หวานบอก "เปล่า" ตามที่หนึ่งสั่งไว้เป๊ะเลย....

คืน นั้นนอนแทบไม่หลับ เพราะคำพูดของหวานที่บอกตอนก่อนแยกย้ายกลับบ้านว่า "หวานเคยแพ้ทีนึง ตอนเล่นกับกลุ่มเพื่อนเก่า โดนคนชนะเอาจนเพลียไปหมด"
"เอาเหรอ?....เอา...ยังไง?" ต้าร์ถามเพื่อความแน่ใจว่า ไม่ได้ฟังผิด...
"เอา น่ะ..." หวานตอบแบบรำคาญ "หมายความว่า...โดนจับแก้ผ้า...แล้วอึ๊บ...เข้าใจมั้ยจ๊ะ?" ทำเอาต้าร์อึ้งไปชั่วขณะ... และหวังว่าหวานจะแค่ขู่เล่นๆ
"สาธุขอให้แอมเป็นคนชนะแล้วกัน...."

เช้า วันต่อมา เป็นเช้าที่ตาโหลสุดๆ เพราะมาหลับเอาตอนเช้านิดเดียวเอง
วันนี้เป็นวันที่ต้าร์จะต้องทำตาม "คำสั่ง" ของคนชนะเกมเมื่อคืนนี้หนึ่งวันเต็ม ตั้งแต่ 6โมงเช้า จนถึง6โมงเย็น....
"เอา ไงล่ะนี่" ต้าร์ไม่รู้ว่าเพื่อนๆจะเล่นตลกอะไรกับต้าร์ " ถ้าได้รับคำสั่งแล้วไม่ทำล่ะ... แต่เราก็ทำเป็นปากเก่งไปแล้ว"
ในใจต้าร์ก็ไว้ใจเพื่อน "คงไม่เล่นพิเรนเกินเหตุ เอาน่า ตอนนี้ยังเช้าอยู่ นั่งกินกาแฟก่อน" ต้าร์นั่งดื่มกาแฟตอนเช้า ร้านประจำหน้าวิทยาลัย

----ตี๊ด...ตี๊ด---- เสียงข้อความ SMS เข้า ดังจากมือถือ ต้าร์สดุ้งโหยง
"หา... เอาเลยเหรอ" ต้าร์เปิดข้อความออกดู มีข้อความว่า "2406-- ย้ายไปนั่งริมกระจก"
ต้าร์หันดูหาคนส่ง แต่ไม่เห็นใครเลยค่ะ แต่ที่แน่ๆต้องอยู่แถวๆนี้แหละ.....
เบอร์ก็ไม่คุ้น ไม่ได้ใช้โทรศัพท์ของตัวเองแน่เลย แต่พาสเวิร์ดถูกต้อง
ต้าร์เกิด 24 เดือน6 ก็เลยตั้งเป็น "2406"

ต้าร์ก็ลุกขึ้นย้ายที่ไปนั่งริมกระจก เป็นกระจกบานใสบานใหญ่ อยู่ติดทางเดิน
----ตี๊ด...ตี๊ด---- "2406—เลิกกระโปรงขึ้นมาอีก".... ข้อความสั่ง
"หา!!!! ....จะบ้าเหรอ นี่ก็สั้นมากแล้วนะ" ต้าร์มองหาคนสั่ง แต่ไม่เห็นใครเลย.... ต้าร์ลังเล ไม่กล้าขยับตัว จนมีข้อความมาเตือนอีกครั้ง
----ตี๊ด...ตี๊ด---- "2406—คิดจะผิดคำพูดเหรอ?...ไม่กล้าทีหลังก็อย่ามาเล่นสิ".... ทำเอาลมออกจมูกเลยล่ะ
ต้าร์ มองซ้ายมองขวา เห็นว่าไม่มีคนมองมา.....ก็ต่อยๆ ดึงกระโปรงขึ้นมาอีกเกือบจะเห็นกางเกงในอยู่แล้ว ......
คนข้างนอกเดินผ่านไปมาก็เห็นกันหมด พวกผู้ชายแทบจะหยุดยืนดูหน้าร้าน ต้าร์ก็ทำเป็นไม่รู้ตัวค่ะ ใจเต้นรัว
นั่งกินกาแฟต่อ เขินสายตาคนอื่น บอกไม่ถูก คิดในใจ "ฝีมือหวานหรือเปล่านี่??"

ต้าร์ดูนาฬิกา ได้เวลาเข้าเรียนแล้ว ต้าร์เลยเข้าวิทยาลัย รีบตรงไปที่ห้องเรียน
ต้าร์เหล่ดูทั้ง หนึ่ง, ชาย บอม แล้วก็แอม ดูไม่ออกเลยว่าใครเป็นคนแกล้งต้าร์ ถามไปก็ตอบกลับมาว่า "เปล่า...ไม่ใช่เรา"

"เป็นไง...โดนแกล้งยัง?..." หวานถามหน้าทะเล้น
"โดนแล้ว... ให้ชั้นนั่งโชว์ขาอ่อน ตรงร้านกาแฟหน้าวิทยาลัย" ต้าร์บอกค้อนๆ
"เหรอๆ....แล้วไง?" หวานถามต่อ
"ก็ไม่แล้วไง..." ต้าร์มองหน้าหวาน "ตกลง..เป็นแกใช่มั้ย?" ต้าร์ถาม
"อะไร?..ไม่รู้เรื่องด้วยนะ" หวานพูด แล้วรีบกลับไปนั่งที่โต๊ะ ท่าทางมีพิรุจ

----ตี๊ด...ตี้ด ----- ข้อความมาอีกแล้ว "2406—ถอดกางเกงในออกซะ"
..... "จะบ้าเหรอ!!! นี่มันในห้องเรียนนะ" ต้าร์มองไปทางหวาน ที่หันมายิ้มเจ้าเล่ห์
"หนอยแน่...อยากแกล้งกันนักใช่มั้ย?....ยัยหวาน" ต้าร์มั่นใจเกือบร้อยเปอเซ็นต์ "ยัยเพื่อนทรยศ"
เมื่อ ดูแล้วว่าไม่มีใครมองมา ต้าร์ก็ค่อยๆถอดกางเกงในออก ยัดเก็บใส่ไว้ในกระเป๋า ....อาย...อายที่สุด ไม่เคยอายขนาดนี้มาก่อนในชีวิต....

แล้วคำสั่งก็มา หนักข้อขึ้นเรื่อยๆ มีแต่คำสั่งลามกทั้งนั้น
พอชั่วโมงถัดไปก็มีคำสั่งให้ถอดเสื้อในออกอีก ต้าร์ต้องไปถอดในห้องน้ำแล้วค่อยออกมา....
เวลาเดินไปไหนก็เอาหนังสือมากอดไว้ ไม้งั้น "จุก" โผล่ออกมาพอดี ขนาดว่ามีเสื้อนอกอีกตัว ยังไม่มั่นใจเลย....
พอถึงพักกลางวัน กินข้าวไม่ลงเลยค่ะ "กระโปรงก็สั้นกางเกงในไม่ได้ใส่ โนบราอีกต่างหาก หวานนะ....หวาน....เดี๋ยวหมดวันก่อน...น่าดูล่ะ"

ตอนบ่าย2โมง อาจารย์สั่งให้ไปหาข้อมูลทำรายงานส่งกันในห้องสมุด ปกติห้องสมุดวิทยาลัยไม่ค่อยมีใครใช้กันหรอก โดยเฉพาะมาหาหนังสืออ่าน.....
ส่วนมากก็มานั่งยืมCD ไปดูหนังฟังเพลงมากกว่า......

----ตี๊ด....ตี๊ด----- "มาอีกแล้ว เมื่อไหร่จะหมดวันซะที..." ต้าร์หยิบมือถือมาเปิดดู
"2406—ไปหยิบหนังสือ รหัส ฒ.ส.4474 ฉ.2 ออกมาจากชั้นหนังสือ" ....
"เฮ้อ..." โล่งอก นึกว่าจะให้ถอดกระโปรงตรงนี้ซะอีก............
"เอ.... ชั้นไหนน๊า...ฒ.ส... นี่ไง...เลขที่.44...7."

ระหว่างที่กำลังไล่หาหนังสือตามชั้นอยู่
----ตี๊ด...ตี๊ด----- ข้อความต่อมาก็เข้ามาอีก...
"ยังหาไม่เจอเลย เดี๋ยวสิ" ต้าร์บ่นกับตัวเอง พลางหยิบโทรศัพท์มาเปิดอ่านข้อความ
"2406—ห้ามหันหน้ามา อย่าส่งเสียง ผมจะจัดการเธอตรงนี้"
ทัน ใดนั้น.....ก็มีมือมาจับไหล่ทั้ง2ข้างของต้าร์ ต้าร์ยืนตัวแข็ง รู้สึกถึงลมหายใจแรงๆตรงท้ายทอยด้านหลัง
คนชนะเกมส์เมื่อคืนนี้อยู่ข้างหลังต้าร์ เค้าเอาตัวชิดติดหลังต้าร์ มือค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาลูบตรงหน้าออก ที่ตอนนี้ไม่มียกทรง.....

"อย่า... อย่านะ....หวาน...ไม่เล่นนะ..." เสียงต้าร์กระซิบเบาๆ กลัวคนอื่นๆได้ยิน
มือนั้นค่อยๆขยำนวดคลึงหน้าอก ผ่านเสื้อนศ. ให้ความรู้สึกตื่นเต้นแบบบอกไม่ถูก
"หวาน...พอแล้ว...... อย่าแกล้งแบบนี้สิ" ซอกคอต้าร์โดนไซร้จากข้างหลัง จนต้าร์ขนลุกซู่ไปหมด
"ซซซซซ....อาว์..." ต้าร์ทั้งตื่นเต้น ทั้งกลัว คิดว่าเดี๋ยวคงเลิกแกล้ง คิดว่าคงไม่เล่นกันแรงแบบนี้
"อุ๊ย!! " ต้าร์สะดุ้งนิดๆ เมื่อรู้สึกถึงมือ ที่ล้วงไปในกระโปรงลูบก้นต้าร์ กกน.ต้าร์ก็ไม่ได้ใส่ด้วย แล้วมือก็ปล่อยจากหน้าอก ต้าร์พอได้หายใจ
......... แว๊ปนึงคิดว่าจะเลิกแกล้งแล้ว แต่อีกทีก็เห็นกระดุมเสื้อถูกปลดออก
เมื่อไม่ได้ใส่ยกทรงอยู่ ทันทีที่เสื้อตัวจิ๋วถูกปลดกระดุมออก นมก็เด้งออกมานอกเสื้อ แล้วมือก็กลับมานวดคลึงนมต้าร์ แนบเนื้อโดยตรง นิ้วมือเขี่ยหัวนมไปมา....
"อาว์..วววว...ซี๊ดดสสส โอววว" ต้าร์บิดไปมาด้วยความสยิว แฟนของต้าร์ไม่เคยทำให้ต้าร์รู้สึกแบบนี้เลย
โจ้เค้าไม่ค่อยเร้าโลมต้าร์เวลามีอะไรกัน แต่นี่... "โอววว....อาว์" ต้าร์เสียวนมเหลือเกิน

"อ๊า... อุ๊ยวว" ต้าร์สะดุ้งอีกที เมื่อนิ้วมือลูบตรงเนินสามเหลี่ยม แล้วค่อยๆแหวกลงไปตรงร่อง
"อู ยยยย...ซี๊ดดด" ต้าร์เริ่มบิดไปมาแรงขึ้น ความเสียวกระสันก็มากขึ้นทุกที
ต้าร์ยอมรับตรงนั้นเลยว่า เป็นความแปลกใหม่ที่ต้าร์ไม่เคยเจอ แล้วต้าร์ก็อยากให้ทำต่อไปเรื่อยๆ "อ๊า...อา...อาว์"

นิ้วมือที่บี้ คลึงเม็ดเสียวที่ตอนนี้มีน้ำฉ่ำเต็มร่อง กับอีกมือที่บีบคลึงหน้าอก เขี่ยหัวนม ทำให้ต้าร์แทบไม่มีแรงยืน
เค้าค่อยๆคลายมือออก ถลกกระโปรงต้าร์ขึ้น รั้งสะโพกต้าร์แอ่นไปข้างหลัง
"อา...หวาน...จะทำ...อะ..ไร...อุ๊ย!!..." ต้าร์แทบไม่มีเสียงห้ามแล้ว
ต้าร์รู้สึกถึง อะไรอุ่นๆ จ่อกดลงมาที่สะโพก....สิ่งนั้นถูไปมาตรงก้น กดต่ำลงจนถึงเนินสามเหลี่ยม ค่อยๆดันมุดเข้ามา....
"อะ... ซี๊ดดดด....มะ...ไม่ใช่หวานนี่.!!!!!.อูยยย...อย่านะ...ซี๊ดดดด"
ต้าร์บิดตัวร้อง ขณะที่ท่อนเนื้อผู้ชายกดเข้าไปที่ร่องเสียว ค่อยๆแหวกเข้าไป.....

ต้าร์พยายามจะหันไปดูว่าเป็น "ใคร?" ก็ถูกจับคอไว้ ไม่ให้หันกลับไป
"อ๊ะ... โอ๊ววว...ซี๊ด...คับ...คับแน่น...จัง...โอ๊ววว"
ต้าร์โถมตัวไปข้างหน้าตามแรงดัน เมื่อท่อนเนื้อค่อยๆรุกคืบ แทรกเข้ามาในตัวของต้าร์ แท่งนั้นขนาดใหญ่กว่าของโจ้อย่างเห็นได้ชัด....
"บะ... บอมเหรอ?...
ซี๊ดดด....หรือว่า...หนึ่ง...อูยยย..หนึ่งใช่มั้ย...??...
ชะ... ชายเหรอ?...ใครน่ะ?...
เล่นแรงเกินไป...ละ..แล้ว..นะ...อะ...อะ...อย่า...โอย ยยย"

"ชู่.." เค้าส่งสัญญาณ เป่าปากบอกให้ต้าร์เบาเสียง จากนั้นก็ค่อยๆขยับตัว สาวท่อนเนื้อออก แล้วดันเข้ามาใหม่......
"อ๊าววว ..ซี๊ดดด" ต้าร์ครางเบาๆด้วยความสยิว ทุกครั้งที่เค้าดึงออก แล้วดันเข้ามา จากช้า เปลี่ยนเป็นเร็ว...และเร็วขึ้นเรื่อยๆ..
ไม่นานเค้าก็กระทุ้งซอยถี่ๆ หน้าต้าร์แนบกับชั้นหนังสือ ให้เค้ากระทุ้ง ความเสียวปนตื่นเต้น ต้าร์คอยมองรอบๆกลัวใครเข้ามาเจอเข้า
ไม่เคยคิดเลยว่าต้าร์จะมาโดนเอาในห้องสมุด โดยเฉพาะจากใครก็ไม่รู้....

"อูยววว...อาวววว..." ต้าร์ยืนแอ่นให้เค้ากระแทก ในขณะที่นมถูกเขี่ยคลึงไปมา มือต้าร์เกาะชั้นหนังสือไว้ เนื่องจากขาเริ่มอ่อนแรง
ความตื่นเต้นที่ไม่เคยเจอ ทำให้ต้าร์ถึงจุดสุดยอด ในเวลาไม่นาน
"อ๊า...ถึง...ถึงแล้วววว....โอววว...ซซซ"เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ต้าร์ถึงจุดสุดยอด ถ้าไม่นับตอนที่ช่วยตัวเอง...
"อ๊า... ฮ๊า...ซี๊ด..ดด...ซซซ.." ต้าร์ขมิบตรงนั้นถี่ๆด้วยความเสียวซ่าน
โจ้ไม่เคยทำให้ต้าร์เสร็จได้เลย แต่นี่ต้าร์เสร็จเพราะใครก็ไม่รู้ มันเป็นเกมส์ ต้าร์แพ้
เค้าสั่งไม่หันหน้าไปดูด้วย ต้าร์อยากรู้จัง ว่า "ใครเป็นคนทำ??"

"อ๊าย...ยย พอ...พอแล้ววว...อูยยย" เค้ายังซอยสั้นๆถี่ๆต่อไม่หยุด จนต้าร์จะลงไปกองกับพื้นอยู่แล้ว แต่เค้าก็รั้งบั้นท้ายต้าร์ไว้ เอาต่อไม่หยุด
"อ๊า....อ๊า...ต้าร์ ทน ไม่ไหววว...แล้วว.." ต้าร์กระซิบบอกเสียงเครือ แล้วก็รู้สึกได้ว่า เค้าฉีดของเหลวอุ่นๆ แรงมากเข้าในตัวต้าร์"
"อุ๊ยย!!! อ๊า..." ต้าร์หอบหมดแรงเลยค่ะ คุกเข่าไปกองที่พื้น....

ต้าร์ฝืนหันไปมอง เห็นแค่เท้าก้าวเลี้ยวออกจากชั้นหนังสือแถวนั้นไป ไม่ทันได้เห็นว่าใครเลย....

ต้าร์ ยังไม่หันหยุดหอบก็ต้องยันตัวขึ้น ขายังสั่นอยู่เลยค่ะ ติดกระดุมจัดเสื้อให้เรียบร้อย ใจก็กลัวคนมาเห็นเข้า....
ต้าร์มองรอบๆ ค่อนข้างแน่ใจว่าไม่มีใครเห็น ชั้นหนังสือหมวดนี้ อยู่ลึกสุด ไม่ค่อยมีใครเข้ามา.....

ต้าร์เดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำล้างทำความสะอาด ก่อนเดินกลับไปที่โต๊ะ หวานเห็นก็ทัก "หายไปไหนมาน่ะ?"

"เอ่อ... ไปห้องน้ำน่ะ พอดีต้าร์ท้องเสีย" ต้าร์มองหน้า บอม, ชาย, หนึ่ง ไม่มีใครมีพิรุธเลย
ส่วนโจ้ไม่ใช่แล้วแน่นอน โจ้ไม่ใหญ่ขนาดนี้แน่ ...

อ่านแล้วตื่นเต้นมาก

เสียวมากครับสุดยอดเลยเกมส์แบบนี้น่าเอาไปเล่นมั่งจัง

เกมส์โครตสนุก

อยากเล่นเกมส์ด้วยอีกคน

โดนเยดแต่ไม่รู้ควยใครเหอะๆๆๆ