ดิฉันได้เข้ามาอ่านเรื่องเสียวๆของบรรดาหนุ่มๆที่ส่งเข้ามาเล่าประสบการณ์ ของตนเองให้พวกเราท่านๆได้อ่าน และดิฉันกับเพื่อนก็เข้ามาใช้บริการในเวปนี้มาได้ไม่นาน โดยครั้งแรกๆ เพื่อนที่ชื่อ อร เป็นคนแนะนำ ครั้งแรกก็ยังไม่กล้าดู ไม่กล้าอ่านเพราะกลัวพวกผู้ชายในบริษัทจะรู้แล้วเอาไปล้อ อรก็บอกว่าไม่มีใครรู้หลอกว่าเราใช้เครื่องคอมพิวเตอร์อยู่คนเดียวหลังจาก ได้อ่านประสบการณ์ของเพื่อนๆที่ส่งเข้ามาก็รู้สึกอยาก ไปตามจินตนาการของตนเอง ดิฉันก็มีประสบการณ์อย่างนั้นเหมือนกัน แต่เป็นประสบการณ์ที่ไม่ดีเอามากๆ ซึ่งเป็นเรื่องสมัยเข้าทำงานในบริษัทส่งออกนี้ใหม่ ในตำแหน่งพนักงานบัญชี ดิฉันชื่อว่าเหน่ง อายุ 33 ปี ผิวขาว รูปร่างท้วมๆ ไปทางอวบหน่อย จบปริญญาตรีจากมหาลัยเอกชนแถววิภาวดี-รังสิต หลังจากจบการศึกษาออกมาก็เข้าทำงานมาหลายบริษัท มีคนมาจีบก็มาก แต่เหน่งรู้ว่าพวกผู้ชายเหล่านี้หวังอะไรในตัวเหน่งแน่ถึงมาทำดี เหน่งก็ยังระมัดระวังตัวมาตลอด ไม่กล้าไปไหนมาไหนกับใครตามลำพัง สองต่อสอง ถ้าจะไปจะต้องมีเพื่อนไปเป็นกลุ่ม เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาเหน่งได้ย้ายที่ทำงานใหม่มาอยู่ที่ท่าเรือคลองเตย เหน่งกลับบ้านค่ำเกือบทุกวัน เพราะบ้านของดิฉันอยู่บางแค พอเลิกงานก็ต้องรีบขึ้นรถกลับบ้าน เดินทางอย่างนี้มาโดยตลอด และระวังตัวตลอดจะไม่กลับบ้านดึก ถ้ากลับดึกก็จะนั่งแท๊กซีเข้าบ้าน เส้นทางคลองเตยไปที่พัก เป็นถนนสายใหญ่ไม่มึด แต่ต้องต่อรถเมย์ถึง2 ต่อถึงจะถึงบ้านได้ และเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันที่จะทำให้ดิฉันต้องมีตาบาปจนถึงทุกวันนี้เพราะได้ เดรฉานจับกังที่ท่าเรือคลองเตย ที่พวกมันทำให้ฉันต้องมีมลทินในวันสิ้นเดือน เป็นวันเงินเดือนออกของบริษัทดิฉัน เพื่อนๆคนอื่นก็มีนัดหมายกับแฟนๆและครอบครัวส่วนที่ยังไม่มีครอบครัวก็จะไป หาร้านอาหารดื่มกินกันเป็นประจำ ส่วนตัวดิฉันนั้นต้องมานั่งทำงานปิดบัญชีสิ้นปีอยู่คนเดียวเพราะทำงานไม่ทัน เพื่อนที่ทำงานบัญชีอีกคนก็ลาคลอด งานทั้งหมดก็หนักอยู่ที่ดิฉันคนเดียว วันนั้นดิฉันเร่งทำงานในช่วงกลางวันอย่างเร่งรีบ โดยที่ไม่ไปพักทานข้าวกลางวันข้างนอก บอกเพื่อนว่าต้องรับปิดบัญชีให้หมดเพื่อจะได้ไม่กลับบ้านดึกดิฉันนั่งทำงาน จนลืมเวลาไปเลยว่ากี่โมงแล้ว พอทำงานเสร็จรีบเก็บข้าวของและหันไปดูนาฬิกาเป็นเวลา 3 ทุ่ม ดิฉันกำลังจะเดินออกจากบริษัท ฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก ดิฉันก็มองหายามที่เฝ้าบริษัท แต่ก็ไม่เห็น ดิฉันคิดว่ายามคงจะไปกินเหล้ากับเพื่อนยามแถวโกดังท่าเรือแน่ ดิฉันยังพูดลอยๆไปอีกว่า ถ้าเกิดขโมยเข้ามาลักทรัพย์แล้วจะทำอย่างไร ยิ่งในบริษัทมีของมีค่าหลายอย่างทีทั้งคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ 3 เครื่อง ดิฉันก็นั่งรอให้ฝนหยุดตก ยิ่งนั่งรอนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ฝนก็ยังตกอยู่และยิ่งแรกขึ้น และอยู่ดีดิฉันก็ได้ยินเสียงฟ้าผ่าลงมาหลังตึกถัดไป จนทำให้ไฟฟ้าดับทั้งตึก ดิฉันคิดว่าเดี๋ยวก็ติด เพราะเคยเป็นอย่างนี้ประจำ แต่ครั้งนี้ไม่เป็นอย่างนั้น ดิฉันกลัวก็กลัว จะกลับบ้านก็กลับไม่ได้ฝนตก ดิฉันนั่งอยู่ในห้องแอร์ พอไฟดับอากาศในห้องก็อบอ้าว ร้อนหายใจไม่ออก ดิฉันจึงเดินไปเปิดหน้าต่างออก 1 บ้าน ทางด้านหลังบริษัท เป็นห้องที่ดิฉันทำงานอยู่ และฉันก็มองออกไปที่รั้ว เห็นเงาคนอยู่ที่รั่ว ดิฉันก็นึกว่ายามบริษัท จึงตะโกนถามว่านั้นยามใช่ไหม เสียงฝนก็ดัง ฉันได้ยินเสียงตอบกลับมาแววว่าใช่ แต่เสียงแปลกๆ ดิฉันคิดว่าคงกินเหล้ามากจนเสียงแหบ สักครู่คนที่ฉันคิดว่าเป็นยามก็เดินเข้ามาถึงตัวดิฉัน เมื่อฉันมองไปที่รูปร่าง หน้าตาที่ไม่คุ้นหน้า ดิฉันถึงกับตกใจแทบเป็นลม พวกมันก็คือจับกังที่ทำงานอยู่ที่ท่าเรือนี้เอง ซึ่งทุกครั้งที่ฉันเดินผ่านก็จะถูกพวกมันแซวอยู่เป็นประจำ และดิฉันก็ยังด่าพวกมันอีก มาในคืนนี้พวกมันทั้ง2คน ก็มากันครบ ฉันมิอาจเดาได้ว่าพวกมันจะเข้ามาทำอะไร แต่ที่แน่ๆ ถ้าคืนนี้ฉันหนีมันไม่พ้น ก็ต้องโดนมันรุมขืนใจฉันแน่ๆ พอไอ้คนที่ชื่อแดงมันกระชากเสื้อดิฉันจนล้มกลิ้งแล้ว มันก็ด่าว่าอีสัตว์มึงจะหนีกูไปไหนคืนนี้มึงต้องเป็นเมียกูเสียดีๆ มิอย่างนั้นตาย มันยิ่งพูดอย่างนี้ดิฉันยิ่งกลัวมากขึ้น ดิฉันร้องดังเท่าไหร่ก็ไม่มีใครได้ยินเสียงฉัน พวกมันลากตัวดิฉันเข้าไปในห้องทำงานของดิฉัน พวกมันช่วยกันกวาดกองเอกสารบนโต๊ะลงกับพื้น และอุ้มตัวดิฉัน แล้วไอ้แดงมันก็รูดซิบกระโปรงยาวสีดำของดิฉัน ออกและดึงลงมากับพื้นห้อง ดิฉันอายแสนอาย ยังดีที่ไฟฟ้าที่ห้องดับอยู่จึงไม่อายมากกว่านี้ แต่ดิฉันมองไม่เห็นเพื่อนมันอีกคนว่ากำลังทำอะไรอยู่ รู้แต่ว่าไอ้แดงมันกำลังขยำนมฉันอย่างแรงจนฉันร้องออกมาจนแทบไม่มีเสียงและ ร้องขอให้ปล่อยฉันไป ดิฉันก็พยายามดิ้นหนีมืออันสากดำของไอ้แดงให้พ้น และใช้ท้าวถีบมัน ได้แดงมันตะคอกฉันและตบเข้าที่หน้าจนเจ็บ แล้วมันก็กระชากยกทรงสีขาย ลายลูกไม้ที่ตอนนี้เปื้อนโคนจนมีสีดำ มันก็เอาขึ้นมาดมและยังกระซิบข้างหูฉันว่า ขนาดเปียกอย่างนี้นังหอมอยู่เลย แล้วนมกับหม้อของเธอจะหอมขนาดไหนจะน้องสาว ยังพูดไม่ทันขาดคำมันก็ดึงกางกางในตัวจิ๋วของฉันติดมือมันขึ้นมาดมและเอามา ยัดใสปากฉัน แต่ดิฉันก็คลายออกไปเพราะหายใจไม่ออก ดิฉันก็ยังร้องขอความช่วยเหลืออยู่ตลอดเวลา สักพักดิฉันไม่แน่ใจว่ามันคืออะไรที่อยู่ในปากฉัน มีกลิ่นเหม็นคาวมากและเค็ม ดิฉันดมแล้วแทบอ๊วก ไอ้แดงมันบอกว่าของมึงเองไม่ดม อย่างนั้นมึงอมของกูแล้วกัน แล้วอยู่ดีๆไฟฟ้าก็สว่างขึ้น จนทำให้ฉันตกใจยิ่งกว่าเดิม เมื่อสิ่งที่ฉันเห็นมันเป็นไอ้แดงยืนเปือยอยู่ที่ขอบโต๊ะ แต่ไม่เห็นเพื่อนมันอีกคน แล้วไอ้แดงมันก็เข้ามาเลียตัวดิฉัน จนฉันรู้สึกขยะแขยง ฉันก็พยายามดิ้นให้พ้นมันให้ได้แต่ก็ไม่สำเร็จ แถมมันยังโมโห และต่อยเข้าที่ท้องน้อยอย่างแรงจนฉันจุก หมดแรงต่อสู้ มันจึงจับขาฉันถ่างออก แล้วก็หัวเราะ แล้วพูดว่า มาเป็นเมียพีแดงเสียเถอะ แล้วมันก็ยัดท่อนเนื้อสีดำ ขนาดเท่ากับกระบอกไฟฉาย ดิฉันร้องบอกว่าเจ็บให้เอาออกและขวนหลังมันจนหนังติดเล็บ แต่มันก็ยังไม่หยุดสงสารฉัน มันยิ่งกระแทกอย่างไม่ปราณีเข้าไปอีก จนมิดเข้าไปชนถึงมดลูก เยื้อพรหมจารีย์ที่รักษามาเกือบ30 กว่าปีก็ต้องย่อยยับเพราะไอ้สัตว์ป่าแดงนี้เอง พอมันเริ่มชักเข้าชักชักออกจนน้ำของฉันมันแตกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ และมีเลือดไหลออกมากับน้ำอสุจิด้วย ยิ่งทำให้มันหึกเหิมใหญ่ว่าได้ฟันสาวแก่ที่ยังไม่เคยผ่านมือชาย แล้วมันก็พ่นน้ำรักใส่ชองคลอดฉันจนล้นออกมาเปื้อนโต๊ะทำงานของฉันเอง มันก็ชักท่อนเนื้ออกมาถูที่อกฉันจนแฉะไปหมด แล้วมันก็เรียกเพื่อนมันว่าหาเจอะหรือยัง เพื่อนมันก็เดินออกมาจากห้องผู้จัดการพร้อมกับขวดน้ำอดลมขวดเล็ก1ขวด และเดินแก้ผ้ามายังฉัน และฉันเหลือบไปมองท่อนเนื้อของมันที่มีสีดำมันเหมือนกับไอ้แดงแต่ใหญ่กว่า และรอบท่อนเนื่อยังเม็ดตุ่มๆขึ้นรอบท่อนเนื้อของมัน ฉันคิดว่ามันเป็นโรคแน่ๆ ฉันจึงบอกให้มันใส่ถุงยางเถอะเดียวฉันติดโรค โดนพวกมันข่มขืนแล้วยังมาติดโลกอีกก็ตายเสียดีกว่า ฉันบอกพวกมันอย่างนั้น มันก็บอกว่ากูไม่ได้เป็นโรคหลอก มันคือมุก กูอุสาห์ฝั่งไว้ตั้งนานแล้วยังไม่เคยใช้กับใครเลย มึงเป็นคนแรกที่ลิ้มลองของกู ไอ้แดงมันก็บอกกับเพื่อนมันว่า มันจะรับไหวหรือขนาดมึงไปเที่ยวกระหรี่ ขนาดกระหรีโคกใหญ่ๆ/ มันยังร้องลั่นห้องเลย แล้วอีนี้มันยังใหม่ พึงโดนกูไปที่เดี๋ยวเดี๋ยวหอยมันก็พังหมดหลอก เพื่อนของไอ้แดงมันไม่สนใจอะไร มันก็เอาขวดน้ำอัดลมใบนั้นดันเข้ามาในรู้ของดิฉัน แต่มันก็เข้าง่ายเพราะเมื่อกี้โดนของไอ้แดงน่ำร่องแล้วยังไม่หุบเลย แล้วมันก็ชักเข้าชักออกอย่างเร็วจนฉันเสียวไปหมดแล้ว จึงร้องบอกมันว่าอย่าแกล้งฉันเลยปล่อยฉันไปเถอะ มันก็บอกว่าเดี๋ยวกูปล่อยแน่ขอพวกกูสนุกกันอีกคนละ2รอบ ฉันถึงกับตกใจ นี้ขนาดของมันยังไม่เข้าเลยมันจะเอาอีกหลายรอบ แล้วมันก็ดึงขวดน้ำอัดลมออกและฉีกขาฉันออกจนกว้างไม่เหลืออะไรอีกเลยที่เคย สงวนมาโดยตลอดระวังตัวมาตลอด เพื่อนไอ้แดงมันก็จับท่อนเนื้อของมันดันเข้าหอยฉันค่อยจนฉันไม่รู้สึกอะไร เพราะมันยังไม่เข้าไปข้างใน แค่จ่อไว้ที่ปากถ่ำ ฉันก็กลัวจนตัวเกร็งจนไม่อยากจะคิดอะไร แล้วมันก็ดันท่อนเนื้อที่ฝังมุกไม่รู้กี่เม็ดเข้ารู้ดิฉันที่เดียวมิดด้ามจน สุดแบบไม่ปราณี ดิฉันถึงกับตะโกนร้องล่น ว่าแหกแล้วหีฉัน เอาออกๆๆๆๆๆๆๆ มันก็ได้ใจชักเข้าชักออกอย่างเมามัน เม็ดมุกที่มันฝังไว้มันครูดรูฉันอย่างแสบๆคันจนฉันทนไม่ไหวขมิบหอยโดยไม่รู้ ตัวว่ากำลังมีอารมณ์กับมันไปด้วย มันเอาฉันอย่างนี้จนน้ำฉันแตกแล้วแตกอีกแต่ของมันยังไม่ออก หอยฉันก็ทั้งร้อนทั้งเจ็บ เกือบ10 นาทีมันก็ชักท่อนเนื้อของมันออกมาที่หน้าฉันและพ่นพิษใส่หน้าฉันมากมาย หลังจากนั้นฉันก็ไม่มีแรงที่จะสู้มัน พวกมันก็ผลัดกับหมุนเวียนอยู่กับหอยฉันอยู่เกือบเช้าและมันจึงปล่อยฉัน มันขู่ฉันว่าอย่าเอาเรื่องนี้ไปแจ้งตำรวจหรือใครๆรู้ ถ้าแจ้งมันจะกลับมาฆ่าฉัน หลังจากวันนั้นมาฉันก็ไม่กล้าไปทำงานที่นั้นอีกและขอลาออกไปอยู่ต่างจังหวัด ตอนนี้ดิฉันก็กลายเป็นสาวสมัยใหม่กล้าเที่ยวขึ้นมาก และมีสามีเป็นผู้จัดการบริษัทที่ฉันทำงานอยู่ และถ้ามีโอกาสจะส่งเรื่องเล่าชีวิตของฉันที่แสนอัปยศมาเล่าให้ฟัง

ดิฉันได้เข้ามาอ่านเรื่องเสียวๆของบรรดาหนุ่มๆที่ส่งเข้ามาเล่าประสบการณ์ ของตนเองให้พวกเราท่านๆได้อ่าน และดิฉันกับเพื่อนก็เข้ามาใช้บริการในเวปนี้มาได้ไม่นาน โดยครั้งแรกๆ เพื่อนที่ชื่อ อร เป็นคนแนะนำ ครั้งแรกก็ยังไม่กล้าดู ไม่กล้าอ่านเพราะกลัวพวกผู้ชายในบริษัทจะรู้แล้วเอาไปล้อ อรก็บอกว่าไม่มีใครรู้หลอกว่าเราใช้เครื่องคอมพิวเตอร์อยู่คนเดียวหลังจาก ได้อ่านประสบการณ์ของเพื่อนๆที่ส่งเข้ามาก็รู้สึกอยาก ไปตามจินตนาการของตนเอง ดิฉันก็มีประสบการณ์อย่างนั้นเหมือนกัน แต่เป็นประสบการณ์ที่ไม่ดีเอามากๆ ซึ่งเป็นเรื่องสมัยเข้าทำงานในบริษัทส่งออกนี้ใหม่ ในตำแหน่งพนักงานบัญชี ดิฉันชื่อว่าเหน่ง อายุ 33 ปี ผิวขาว รูปร่างท้วมๆ ไปทางอวบหน่อย จบปริญญาตรีจากมหาลัยเอกชนแถววิภาวดี-รังสิต หลังจากจบการศึกษาออกมาก็เข้าทำงานมาหลายบริษัท มีคนมาจีบก็มาก แต่เหน่งรู้ว่าพวกผู้ชายเหล่านี้หวังอะไรในตัวเหน่งแน่ถึงมาทำดี เหน่งก็ยังระมัดระวังตัวมาตลอด ไม่กล้าไปไหนมาไหนกับใครตามลำพัง สองต่อสอง ถ้าจะไปจะต้องมีเพื่อนไปเป็นกลุ่ม เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาเหน่งได้ย้ายที่ทำงานใหม่มาอยู่ที่ท่าเรือคลองเตย เหน่งกลับบ้านค่ำเกือบทุกวัน เพราะบ้านของดิฉันอยู่บางแค พอเลิกงานก็ต้องรีบขึ้นรถกลับบ้าน เดินทางอย่างนี้มาโดยตลอด และระวังตัวตลอดจะไม่กลับบ้านดึก ถ้ากลับดึกก็จะนั่งแท๊กซีเข้าบ้าน เส้นทางคลองเตยไปที่พัก เป็นถนนสายใหญ่ไม่มึด แต่ต้องต่อรถเมย์ถึง2 ต่อถึงจะถึงบ้านได้ และเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันที่จะทำให้ดิฉันต้องมีตาบาปจนถึงทุกวันนี้เพราะได้ เดรฉานจับกังที่ท่าเรือคลองเตย ที่พวกมันทำให้ฉันต้องมีมลทินในวันสิ้นเดือน เป็นวันเงินเดือนออกของบริษัทดิฉัน เพื่อนๆคนอื่นก็มีนัดหมายกับแฟนๆและครอบครัวส่วนที่ยังไม่มีครอบครัวก็จะไป หาร้านอาหารดื่มกินกันเป็นประจำ ส่วนตัวดิฉันนั้นต้องมานั่งทำงานปิดบัญชีสิ้นปีอยู่คนเดียวเพราะทำงานไม่ทัน เพื่อนที่ทำงานบัญชีอีกคนก็ลาคลอด งานทั้งหมดก็หนักอยู่ที่ดิฉันคนเดียว วันนั้นดิฉันเร่งทำงานในช่วงกลางวันอย่างเร่งรีบ โดยที่ไม่ไปพักทานข้าวกลางวันข้างนอก บอกเพื่อนว่าต้องรับปิดบัญชีให้หมดเพื่อจะได้ไม่กลับบ้านดึกดิฉันนั่งทำงาน จนลืมเวลาไปเลยว่ากี่โมงแล้ว พอทำงานเสร็จรีบเก็บข้าวของและหันไปดูนาฬิกาเป็นเวลา 3 ทุ่ม ดิฉันกำลังจะเดินออกจากบริษัท ฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก ดิฉันก็มองหายามที่เฝ้าบริษัท แต่ก็ไม่เห็น ดิฉันคิดว่ายามคงจะไปกินเหล้ากับเพื่อนยามแถวโกดังท่าเรือแน่ ดิฉันยังพูดลอยๆไปอีกว่า ถ้าเกิดขโมยเข้ามาลักทรัพย์แล้วจะทำอย่างไร ยิ่งในบริษัทมีของมีค่าหลายอย่างทีทั้งคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ 3 เครื่อง ดิฉันก็นั่งรอให้ฝนหยุดตก ยิ่งนั่งรอนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ฝนก็ยังตกอยู่และยิ่งแรกขึ้น และอยู่ดีดิฉันก็ได้ยินเสียงฟ้าผ่าลงมาหลังตึกถัดไป จนทำให้ไฟฟ้าดับทั้งตึก ดิฉันคิดว่าเดี๋ยวก็ติด เพราะเคยเป็นอย่างนี้ประจำ แต่ครั้งนี้ไม่เป็นอย่างนั้น ดิฉันกลัวก็กลัว จะกลับบ้านก็กลับไม่ได้ฝนตก ดิฉันนั่งอยู่ในห้องแอร์ พอไฟดับอากาศในห้องก็อบอ้าว ร้อนหายใจไม่ออก ดิฉันจึงเดินไปเปิดหน้าต่างออก 1 บ้าน ทางด้านหลังบริษัท เป็นห้องที่ดิฉันทำงานอยู่ และฉันก็มองออกไปที่รั้ว เห็นเงาคนอยู่ที่รั่ว ดิฉันก็นึกว่ายามบริษัท จึงตะโกนถามว่านั้นยามใช่ไหม เสียงฝนก็ดัง ฉันได้ยินเสียงตอบกลับมาแววว่าใช่ แต่เสียงแปลกๆ ดิฉันคิดว่าคงกินเหล้ามากจนเสียงแหบ สักครู่คนที่ฉันคิดว่าเป็นยามก็เดินเข้ามาถึงตัวดิฉัน เมื่อฉันมองไปที่รูปร่าง หน้าตาที่ไม่คุ้นหน้า ดิฉันถึงกับตกใจแทบเป็นลม พวกมันก็คือจับกังที่ทำงานอยู่ที่ท่าเรือนี้เอง ซึ่งทุกครั้งที่ฉันเดินผ่านก็จะถูกพวกมันแซวอยู่เป็นประจำ และดิฉันก็ยังด่าพวกมันอีก มาในคืนนี้พวกมันทั้ง2คน ก็มากันครบ ฉันมิอาจเดาได้ว่าพวกมันจะเข้ามาทำอะไร แต่ที่แน่ๆ ถ้าคืนนี้ฉันหนีมันไม่พ้น ก็ต้องโดนมันรุมขืนใจฉันแน่ๆ พอไอ้คนที่ชื่อแดงมันกระชากเสื้อดิฉันจนล้มกลิ้งแล้ว มันก็ด่าว่าอีสัตว์มึงจะหนีกูไปไหนคืนนี้มึงต้องเป็นเมียกูเสียดีๆ มิอย่างนั้นตาย มันยิ่งพูดอย่างนี้ดิฉันยิ่งกลัวมากขึ้น ดิฉันร้องดังเท่าไหร่ก็ไม่มีใครได้ยินเสียงฉัน พวกมันลากตัวดิฉันเข้าไปในห้องทำงานของดิฉัน พวกมันช่วยกันกวาดกองเอกสารบนโต๊ะลงกับพื้น และอุ้มตัวดิฉัน แล้วไอ้แดงมันก็รูดซิบกระโปรงยาวสีดำของดิฉัน ออกและดึงลงมากับพื้นห้อง ดิฉันอายแสนอาย ยังดีที่ไฟฟ้าที่ห้องดับอยู่จึงไม่อายมากกว่านี้ แต่ดิฉันมองไม่เห็นเพื่อนมันอีกคนว่ากำลังทำอะไรอยู่ รู้แต่ว่าไอ้แดงมันกำลังขยำนมฉันอย่างแรงจนฉันร้องออกมาจนแทบไม่มีเสียงและ ร้องขอให้ปล่อยฉันไป ดิฉันก็พยายามดิ้นหนีมืออันสากดำของไอ้แดงให้พ้น และใช้ท้าวถีบมัน ได้แดงมันตะคอกฉันและตบเข้าที่หน้าจนเจ็บ แล้วมันก็กระชากยกทรงสีขาย ลายลูกไม้ที่ตอนนี้เปื้อนโคนจนมีสีดำ มันก็เอาขึ้นมาดมและยังกระซิบข้างหูฉันว่า ขนาดเปียกอย่างนี้นังหอมอยู่เลย แล้วนมกับหม้อของเธอจะหอมขนาดไหนจะน้องสาว ยังพูดไม่ทันขาดคำมันก็ดึงกางกางในตัวจิ๋วของฉันติดมือมันขึ้นมาดมและเอามา ยัดใสปากฉัน แต่ดิฉันก็คลายออกไปเพราะหายใจไม่ออก ดิฉันก็ยังร้องขอความช่วยเหลืออยู่ตลอดเวลา สักพักดิฉันไม่แน่ใจว่ามันคืออะไรที่อยู่ในปากฉัน มีกลิ่นเหม็นคาวมากและเค็ม ดิฉันดมแล้วแทบอ๊วก ไอ้แดงมันบอกว่าของมึงเองไม่ดม อย่างนั้นมึงอมของกูแล้วกัน แล้วอยู่ดีๆไฟฟ้าก็สว่างขึ้น จนทำให้ฉันตกใจยิ่งกว่าเดิม เมื่อสิ่งที่ฉันเห็นมันเป็นไอ้แดงยืนเปือยอยู่ที่ขอบโต๊ะ แต่ไม่เห็นเพื่อนมันอีกคน แล้วไอ้แดงมันก็เข้ามาเลียตัวดิฉัน จนฉันรู้สึกขยะแขยง ฉันก็พยายามดิ้นให้พ้นมันให้ได้แต่ก็ไม่สำเร็จ แถมมันยังโมโห และต่อยเข้าที่ท้องน้อยอย่างแรงจนฉันจุก หมดแรงต่อสู้ มันจึงจับขาฉันถ่างออก แล้วก็หัวเราะ แล้วพูดว่า มาเป็นเมียพีแดงเสียเถอะ แล้วมันก็ยัดท่อนเนื้อสีดำ ขนาดเท่ากับกระบอกไฟฉาย ดิฉันร้องบอกว่าเจ็บให้เอาออกและขวนหลังมันจนหนังติดเล็บ แต่มันก็ยังไม่หยุดสงสารฉัน มันยิ่งกระแทกอย่างไม่ปราณีเข้าไปอีก จนมิดเข้าไปชนถึงมดลูก เยื้อพรหมจารีย์ที่รักษามาเกือบ30 กว่าปีก็ต้องย่อยยับเพราะไอ้สัตว์ป่าแดงนี้เอง พอมันเริ่มชักเข้าชักชักออกจนน้ำของฉันมันแตกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ และมีเลือดไหลออกมากับน้ำอสุจิด้วย ยิ่งทำให้มันหึกเหิมใหญ่ว่าได้ฟันสาวแก่ที่ยังไม่เคยผ่านมือชาย แล้วมันก็พ่นน้ำรักใส่ชองคลอดฉันจนล้นออกมาเปื้อนโต๊ะทำงานของฉันเอง มันก็ชักท่อนเนื้ออกมาถูที่อกฉันจนแฉะไปหมด แล้วมันก็เรียกเพื่อนมันว่าหาเจอะหรือยัง เพื่อนมันก็เดินออกมาจากห้องผู้จัดการพร้อมกับขวดน้ำอดลมขวดเล็ก1ขวด และเดินแก้ผ้ามายังฉัน และฉันเหลือบไปมองท่อนเนื้อของมันที่มีสีดำมันเหมือนกับไอ้แดงแต่ใหญ่กว่า และรอบท่อนเนื่อยังเม็ดตุ่มๆขึ้นรอบท่อนเนื้อของมัน ฉันคิดว่ามันเป็นโรคแน่ๆ ฉันจึงบอกให้มันใส่ถุงยางเถอะเดียวฉันติดโรค โดนพวกมันข่มขืนแล้วยังมาติดโลกอีกก็ตายเสียดีกว่า ฉันบอกพวกมันอย่างนั้น มันก็บอกว่ากูไม่ได้เป็นโรคหลอก มันคือมุก กูอุสาห์ฝั่งไว้ตั้งนานแล้วยังไม่เคยใช้กับใครเลย มึงเป็นคนแรกที่ลิ้มลองของกู ไอ้แดงมันก็บอกกับเพื่อนมันว่า มันจะรับไหวหรือขนาดมึงไปเที่ยวกระหรี่ ขนาดกระหรีโคกใหญ่ๆ/ มันยังร้องลั่นห้องเลย แล้วอีนี้มันยังใหม่ พึงโดนกูไปที่เดี๋ยวเดี๋ยวหอยมันก็พังหมดหลอก เพื่อนของไอ้แดงมันไม่สนใจอะไร มันก็เอาขวดน้ำอัดลมใบนั้นดันเข้ามาในรู้ของดิฉัน แต่มันก็เข้าง่ายเพราะเมื่อกี้โดนของไอ้แดงน่ำร่องแล้วยังไม่หุบเลย แล้วมันก็ชักเข้าชักออกอย่างเร็วจนฉันเสียวไปหมดแล้ว จึงร้องบอกมันว่าอย่าแกล้งฉันเลยปล่อยฉันไปเถอะ มันก็บอกว่าเดี๋ยวกูปล่อยแน่ขอพวกกูสนุกกันอีกคนละ2รอบ ฉันถึงกับตกใจ นี้ขนาดของมันยังไม่เข้าเลยมันจะเอาอีกหลายรอบ แล้วมันก็ดึงขวดน้ำอัดลมออกและฉีกขาฉันออกจนกว้างไม่เหลืออะไรอีกเลยที่เคย สงวนมาโดยตลอดระวังตัวมาตลอด เพื่อนไอ้แดงมันก็จับท่อนเนื้อของมันดันเข้าหอยฉันค่อยจนฉันไม่รู้สึกอะไร เพราะมันยังไม่เข้าไปข้างใน แค่จ่อไว้ที่ปากถ่ำ ฉันก็กลัวจนตัวเกร็งจนไม่อยากจะคิดอะไร แล้วมันก็ดันท่อนเนื้อที่ฝังมุกไม่รู้กี่เม็ดเข้ารู้ดิฉันที่เดียวมิดด้ามจน สุดแบบไม่ปราณี ดิฉันถึงกับตะโกนร้องล่น ว่าแหกแล้วหีฉัน เอาออกๆๆๆๆๆๆๆ มันก็ได้ใจชักเข้าชักออกอย่างเมามัน เม็ดมุกที่มันฝังไว้มันครูดรูฉันอย่างแสบๆคันจนฉันทนไม่ไหวขมิบหอยโดยไม่รู้ ตัวว่ากำลังมีอารมณ์กับมันไปด้วย มันเอาฉันอย่างนี้จนน้ำฉันแตกแล้วแตกอีกแต่ของมันยังไม่ออก หอยฉันก็ทั้งร้อนทั้งเจ็บ เกือบ10 นาทีมันก็ชักท่อนเนื้อของมันออกมาที่หน้าฉันและพ่นพิษใส่หน้าฉันมากมาย หลังจากนั้นฉันก็ไม่มีแรงที่จะสู้มัน พวกมันก็ผลัดกับหมุนเวียนอยู่กับหอยฉันอยู่เกือบเช้าและมันจึงปล่อยฉัน มันขู่ฉันว่าอย่าเอาเรื่องนี้ไปแจ้งตำรวจหรือใครๆรู้ ถ้าแจ้งมันจะกลับมาฆ่าฉัน หลังจากวันนั้นมาฉันก็ไม่กล้าไปทำงานที่นั้นอีกและขอลาออกไปอยู่ต่างจังหวัด ตอนนี้ดิฉันก็กลายเป็นสาวสมัยใหม่กล้าเที่ยวขึ้นมาก และมีสามีเป็นผู้จัดการบริษัทที่ฉันทำงานอยู่ และถ้ามีโอกาสจะส่งเรื่องเล่าชีวิตของฉันที่แสนอัปยศมาเล่าให้ฟัง