uBiB อุ๊บอิ๊บกระซิบรัก Chapter II: "ในฐานะลูก"
By DRACULolitA

วันศุกร์ หลังเลิกเรียนแล้ว อุ๊บไปรับน้องสาวที่เรียนอยู่คนละโรงเรียน กลับมาบ้านพร้อมกัน
หากไม่มีพ่อหรือแม่ไปรับ อุ๊บก็ต้องทำหน้าที่นี้ตลอด
พอมาถึงบ้านอุ๊บก็เริ่มทำงานบ้านทันที ปล่อยให้อิ๊บนั่งทำการบ้านอยู่คนเดียว
มันเป็นเรื่องที่ธรรมดาไปซะแล้ว สำหรับเด็กสาวม.4 ที่ต้องอยู่บ้านกับน้องเพียงลำพังเป็นประจำ

เก็บตะกร้าผ้าเตรียมจะเอาไปซัก อุ๊บก็เหลือบไปเห็นชุดนอนป่ะป๊าของเธอ ที่ถอดทิ้งไว้ก่อนไปทำงาน
เกือบทิ้งลงเครื่องซักผ้าอยู่แล้ว จู่ๆอุ๊บก็หยิบมันขึ้นมาพิจารณา
...อาาาา...กลิ่นของป่ะป๊า...
ก่อนหน้านี้ อุ๊บไม่เคยคิดจะทำอะไรแบบนี้มาก่อน
แต่หลังจากผ่านเหตุการณ์เมื่อคืนมาแล้ว ด้วยความคิดถึงผู้เป็นพ่อ ขอแค่ได้กลิ่นก็ยังดี
กลิ่นของพ่อที่สัมผัสได้ ระหว่างที่ร่วมรักกันอยู่...
ทว่าทำแบบนี้ไม่ได้ทำให้อุ๊บหายคิดถึงเพียงอย่างเดียว
มันยังกระตุ้นต่อมเสียวของเธอให้ทำงานอย่างช่วยไม่ได้

อยู่กับบ้านกันแค่ 2 คนพี่น้อง น้องสาวก็นั่งทำการบ้านอยู่หน้าบ้าน
อยู่หลังบ้านคนเดียวแบบนี้ ความคิดแผลงๆของอุ๊บก็สำแดงเดชขึ้นมาอีกจนได้
ช่วยไม่ได้... ป่ะป๊าอยากเข้ามาเอาหนูเองนะ...มารับผิดชอบซะดีๆ...อิอิ
มือซ้ายกำเสื้อนอนของป่ะป๊าสูดดมกลิ่นกายผู้เป็นพ่อ หลับตาลงจินตนาการว่าเขามายืนอยู่ต่อหน้าตน
มือขวาถลกกระโปรงขึ้น สอดมือเข้ากางเกงใน ถูไถร่องเสียวที่เริ่มแฉะของเธอเอง
"อาาาา...ป่ะป๊าาาา ป่ะป๊าขาาาาา"
อุ๊บครางออกมาเบาๆ ระบายความอัดอั้นในใจที่เมื่อคืนเธอไม่มีโอกาสได้ทำ
นิ้วมือแม่บ้านของเธอกรีดกรายไปตามร่องรัก สะกิดปุ่มเสียวเด็กสาวให้กระสันไปทั่วร่างกาย
สร้างสัมผัสแห่งความพึงพอใจให้แม่บ้านคนสวยได้ซาบซึ้ง

เด็กสาวหลับตานึกถึงค่ำคืนอันแสนสุข ที่เธอได้ร่วมรักกับป่ะป๊า จินตนาการว่ากำลังถูกป่ะป๊าของเธอลวมลามอีกครั้ง
"อาาาา...ป่ะป๊า ป่ะป๊ารู้มั๊ย?... เมื่อคืนที่ป่ะป๊าเอากับอุ๊บ อุ๊บมีความสุขที่สุดเลย...อาาา..."
ความในใจที่อยากจะพูดตั้งแต่เมื่อคืน แต่ติดที่ว่าเป็นสิ่งที่ไม่สมควร
อุ๊บระบายออกมาในวันนี้ วันที่ไม่มีใครอยู่รับฟัง...

นิ้วของอุ๊บดูเหมือนจะให้ความรู้สึกไม่เหมือนท่อนเสียวของป่ะป๊าเมื่อคืน
อุ๊บมองหาอุปกรณ์ช่วย จนกระทั่งไปเห็นสายยางที่วางกองกับพื้นอยู่ใกล้ๆ
เอื้อมมือไปหยิบมา พิจารณาขนาดของมัน แม้จะเล็กกว่าของป่ะป๊าเล็กน้อย แต่น่าจะเข้าไปได้ลึกว่านิ้วของเธอแน่ๆ
อุ๊บล้างส่วนหัวของสายยางจนสะอาด จากนั้นก็นำมาถูร่องเสียวของเธออุ่นเครื่อง
...อูยยยย...ป่ะป๊า...

สูดหายในหนึ่งครั้ง ก่อนจะบรรจงดันสายยางตัวแทนผู้เป็นพ่อเข้าสู่ร่องเสียวของเธอ
"อาาา...ป่ะป๊า อุ๊บเสียว... เสียวใจจะขาดอยู่แล้ว อาาาา"
ร้องครางไปอย่างนั้น แต่มือก็ไม่หยุดสอดท่อเสียวนั้นเข้าโพรงสวาทของเธอซะที
มันมุดเข้าไปอย่างง่ายดายด้วยความลื่นของน้ำเสียว จนกระทั่งชนอะไรบางอย่างที่อยู่ด้านใน
"อูยยย...ป่ะป๊า คราวนี้ยาวจังเลย"
ได้นะยะที่สมใจอยากแล้ว อุ๊บก็เริ่มซอยสายยางชุ่มน้ำเสียวนั้นทำร้ายร่องสวาทของเธอเอง
"อาาา...อาาา...อาาา ป่ะป๊า แรงกว่านี้ก็ได้ค่ะ แรงกว่าเมื่อคืนอีกก็ด้ายยยย...อาาาา"

ประสบการณ์สุดประทับใจจากเมื่อคืน บวกกับจินตนาการอันแสนเพริศแพร้ว
กลิ่นไอของผู้เป็นพ่อ และท่อสายยางที่เสมือนตัวแทนของเขา
จะมีอะไรสุขยิ่งไปกว่านี้อีกล่ะ...อ่อ มีสิ มีอยู่อย่างนึง
"อาาาา...อยากเอากับป่ะป๊าอีกซักครั้งจังเลย..."
เด็กสาวเพ้อราวกับคนไร้สติ พร้อมไปกับรับความรู้สึกอันเสียวซ่านที่ร่องเสียวของเธอถูกสายยางกระทำชำเรา

"ป่ะป๊า...ป่ะป๊า...อุ๊บจะถึงแล้ว ...อุ๊บจะถึงแล้ววววว"
เสียงร้องแสนกระเส่าของอุ๊บ ตอบคำถามผู้เป็นพ่อที่ได้ถามไปเมื่อคืน เติมเต็มความสุขที่ขาดหายของเด็กสาวให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
ร่องเสียวขมิบแน่น มือที่กำสายยางนั้นก็รัวอัดเข้าใส่ร่องเสียวตนไม่กลัวหักกลัวพัง
สะโพกโยกรับกับจังหวะของมือ ใบหน้าซุกเสื้อผู้เป็นพ่อจูบเลียมันแทนตัวจริง
ยิ่งสวรรค์เข้ามาใกล้เท่าไหร่ จังหวะอันเร่าร้อนนั้นก็ยิ่งรุนแรงขึ้น
"อ๊าาาาา..." อุ๊บร้องเสียงดังแบบไม่เกรงใจน้องสาวที่นั่งทำการบ้านอยู่หน้าบ้าน
ที่สุดเธอก็ส่งตัวเองขึ้นสวรรค์ไปอย่างสุขสม

"เฮ้อ...ค่อยยังชั่วหน่อย อยากมารังแกหนูก่อนเองนะป่ะป๊า ฮิๆๆ" อุ๊บหัวเราะอย่างมีความสุขเมื่อได้ทำอะไรพิเรนทร์ๆได้ โดยไม่มีใครล่วงรู้
เก็บสายยางเข้าที่ ล้างน้ำเสียวออกจนหมดจด
เด็กสาวโยนเสิ้อนอนของป่ะป๊าลงไปในเครื่องซักผ้า ปิดฝาแล้วกดปุ่ม เท่านี้งานซักเสื้อผ้าของเธอก็เสร็จสิ้นแล้ว
ตระกร้าผ้าเปล่าๆต้องเอาไปวางไว้ที่เดิม อุ๊บหันหลังกลับ เตรียมจะเข้าไปในบ้าน
แต่แล้วเธอก็ต้องตกใจจนหน้าซีด...

"...ป่ะ...ป๊า!..."
เบื้องหน้าเด็กสาวจอมแก่น ป่ะป๊าที่เธอเฝ้าฝันถึงยืนขวางทางเข้าบ้านอยู่ สีหน้าของเขาบอกอาการงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
"ป่ะ...ป่ะ...ป่ะป๊า มา...ตะ...ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?" เด็กสาวตกใจจนพูดติดๆขัดๆ
ลำพังแค่ถูกเห็นว่าเล่นเสียวก็น่าอายจะแย่อยู่แล้ว แต่อุ๊บมีสิ่งที่กังวลมากกว่านั้น นั่นคือสิ่งที่เธอเผลอพูดออกมาระหว่างทำร้ายตัวเอง

ไร้เสียงตอบจากพ่อผู้แสนดีของเธอ อุ๊บเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นบิดารอคำตอบด้วยใจระทึก
แต่ก็เห็นเพียงใบหน้าที่แสดงอาการตกใจของเขาเท่านั้น
"อุ๊บ...พูดจริงเหรอลูก?"
...บอกป๊าสิว่ามันไม่จริง...ไม่จริงใช่มั๊ย?...

"จริงค่ะป๊า... เมื่อคืนหนูกะอิ๊บแอบเข้าไปเล่นในห้อง แล้วหนูก็เผลอหลับไป... หลังจากนั้น..."
พูดอธิบายไม่ทันจบ ผู้เป็นพ่อก็ทรุดตัวลงนั่งกับประตูหลังบ้านนั่น เอามือกุมหัวด้วยความเสียใจสุดซึ้ง
"ป่ะป๊า..."
เห็นผู้เป็นพ่อเสียใจแบบนี้ อุ๊บเองก็รู้สึกผิดเหมือนกัน เธอนั่งลงข้างๆพ่อด้วยน้ำตานองหน้า
"ป่ะป๊า...อุ๊บทำผิดต่อป๊า อุ๊บขอโทษ..."
"ไม่นะอุ๊บ...อุ๊บไม่ผิดหรอก ป๊าผิดเอง...ป๊าผิดเองที่ไม่ดูให้ดีก่อน..."
ต่างคนต่างแย่งกันรับผิดกับความพลั้งเผลอเมื่อคืน จากนั้นทั้งคู่ก็นิ่งเงียบกันไป

"ป๊า...เราจะบอกเรื่องนี้กับหม่าม้ามั๊ยคะ?" ที่สุดอุ๊บก็เปิดประเด็นน่าคิดขึ้นมาถามผู้เป็นพ่อ
ป่ะป๊าเงยหน้าขึ้นมองลูกสาว พอเห็นแววตาที่แสนเว้าวอนนั้น ก็เล่นเอาทำอะไรไม่ถูก
"อืม...ไม่รู้สิ อุ๊บคิดว่าไงล่ะ?"
คิดอยู่ครู่เดียว อุ๊บก็เอ่ยปากตอบ
"หนูไม่อยากให้หม่าม้ารู้ค่ะ...ถ้าหม่าม้ารู้เข้า ก็คงจะเสียใจ"
พ่อของอุ๊บได้ฟังเหตุผลลูกสาวก็ลูบหัวของเธออย่างอ่อนโยน
"ใช่แล้วอุ๊บ...หม่าม้าต้องเสียใจมากแน่ๆ"
สองพ่อลูกสัญญาต่อกันว่าเรื่องนี้จะไม่บอกใครเด็ดขาด...

ผู้เป็นพ่อกำลังจะลุกเดินจากไป ความรู้สึกว่ากำลังสูญเสียบางสิ่งบางอย่างผุดขึ้นมาในหัวของอุ๊บ
บางอย่างที่ไม่ควรจะเป็นของเธอ แต่ก็ไม่อยากจะคืนเจ้าของ
ไม่ได้ตั้งใจจะแย่งพ่อไปจากแม่ ไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยนตัวเองไปเป็นแม่เลี้ยงของอิ๊บ
แต่ความรู้สึกเสียวซ่านสุดพรรณนาในค่ำคืนนั้น มันยากนักจะยั้งใจไหว
"เดี๋ยวค่ะ...ป่ะป๊า" อุ๊บเอื้อมมือจับชายเสื้อผู้เป็นพ่อ รั้งเขาไว้ไม่ให้ตีจากไปเฉยๆแบบนี้

"หนู...มีเรื่องจะขออีกเรื่องนึงค่ะ" เด็กสาวก้มหน้าเอ่ยปากไม่กล้าสบตาพ่อ
หัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิด รู้ตัวว่าสิ่งที่กำลังจะขอเป็นเรื่องที่ผิดศีลธรรม
แต่หากไม่ลองขอดูตอนนี้ ต่อไปคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
"เอ่อ...หนู...อยากจะ"
อ้ำๆอึ้งๆ ฟังไม่รู้เรื่องซักที ยิ่งเห็นท่าทีของลูกสาวแบบนั้น ผู้เป็นพ่อก็ยิ่งหวั่นใจ
"อยากจะทำอะไรล่ะลูก?"

รวบรวมความกล้าครั้งสุดท้าย อุ๊บเผยใบหน้าที่แดงซ่านเพราะความอายขึ้นมามองผู้เป็นบิดา
เด็กสาวกัดริมฝีปากเบาๆ บังคับให้มันกล้าเอื้อนเอ่ยความต้องการของเธอ
"หนูอยากให้ป๊าทำแบบเมื่อคืนกับหนูอีกครั้ง... ขอแค่อีกครั้งเดียวเท่านั้น..นะคะ
คราวนี้... กับหนู... ไม่ใช่กับหม่าม้า... นะคะ... นะคะ..."
ความหลังอันแสนอ่อนโยนที่พ่อของอุ๊บทำกับเธอในฐานะหม่าม้า มันก็เสียวซ่านน่าประทับใจอยู่
แต่เธอไม่ใช่หม่าม้า และไม่ต้องการเป็นตัวแทนของใคร
เด็กสาวอยากจะรู้ว่าป่ะป๊าจะอ่อนโยนกับเธอแค่ไหน เมื่อได้รู้ว่าร่วมรักกับลูกสาวของตน

บอกความปรารถนาในใจไปจนหมดเปลือก
อุ๊บยืนรอฟังคำตอบจากป่ะป๊าของเธอ แต่กลับไม่มีเสียงใดๆเอ่ยออกมาจากปากเขา
...ไม่น่าเลยเรา พูดอะไรออกไปอย่างนั้นนะ ขอให้ป่ะป๊าเอากับเราอีกครั้งเหรอ? เรานี่มันบ้าจริงๆเลย ฮือๆๆ...
คิดในใจว่าพ่อของเธอไม่เล่นด้วย น้ำตาแห่งความเสียใจก็ไหลรินออกมา
อยากจะย้อนเวลากลับไป ก่อนที่จะพูดประโยคนี้ออกมา ...ไม่สิ! ย้อนไปถึงก่อนเหตุการณ์เมื่อคืนได้ยิ่งดี
เธอจะได้ไม่ต้องอึดอัดใจอย่างที่กำลังรู้สึกอยู่ขณะนี้

"พี่อุ๊บ...อ้าว! ป่ะป๊า ทำไมพี่อุ๊บร้องไห้ล่ะคะ?" อิ๊บผู้เป็นน้องสาวโผล่เข้ามาขัดจังหวะสองพ่อลูก
"เอ่อ...มะ...ไม่มีอะไรหรอกอิ๊บ ถามหาพี่ทำไมเหรอ?" อุ๊บปาดน้ำตาที่ค้างอยู่ออกไป ก่อนจะทำตัวให้เป็นปกติ ไถ่ถามน้องสาว
"หนูทำการบ้านข้อนี้ไม่ได้อ่ะ... พี่อุ๊บดูให้ทีสิ"
น้องสาวผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ยื่นสมุดการบ้านให้พี่สาวดู แต่กลับถูกป่ะป๊าของพวกเธอแย่งเอาไป
"มานี่อิ๊บ เดี๋ยวป๊าดูให้เอง..." พ่อของสองเด็กสาวรับเอาสมุดการบ้านไปพิจารณา
"เย้! ขอบคุณค่ะ..ป่ะป๊า" นานๆทีป่ะป๊าของเธอจะอยู่ช่วย อิ๊บจึงตอบขอบคุณด้วยความดีใจ
ตรงกันข้ามกับอุ๊บที่ยืนหน้าง้ำงออยู่ตรงนั้น
ได้เห็นภาพป่ะป๊าของเธอไม่ไยดีเช่นนี้ หยดน้ำตาที่กลั้นเอาไว้ก็ทำท่าจะพรั่งพรูออกมาอีกครั้ง

ทว่า...
"เอ่อ...อุ๊บ..." เสียงป่ะป๊าเรียกความสนใจอุ๊บให้เงยหน้าขึ้นมอง
เขาเอานิ้วเกาต้นคอ แบบเดียวกับเวลาต้องการพูดอะไรที่น่าอายๆออกมา
"ป๊าว่า...ห้องป๊าวันนี้มันรกๆชอบกล..."
อุ๊บได้ฟังทีแรกก็งง เพราะเพิ่งจะทำความสะอาดห้องของเขาเสร็จไปเอง
"อุ๊บช่วยขึ้นไปดูทีสิ... เดี๋ยวป๊าสอนการบ้านน้องเสร็จแล้วจะตามไป..."

< เอ๋? >
แม้ไม่ใช่การรับปากตรงๆ แต่จู่ๆจะให้ขึ้นไปรอที่ห้อง จะเป็นอะไรได้ล่ะ...ถ้าไม่ใช่เรื่องนั้น
น้ำตาที่กำลังจะล้นออกมาแทบจะระเหยไปได้ในทันที คำขอของเด็กสาวได้รับการตอบสนองแล้ว
"ค่ะ...ป่ะป๊า" อุ๊บดีใจจนแทบจะคุมอาการไม่อยู่ เก็บรอยยิ้มเอาไว้ไม่ให้น้องสาวสงสัย
กอดตระกร้าผ้าเอาไว้แน่น วิ่งขึ้นชั้นสองของบ้าน คิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้...

The End of Part 2


ถ้าชอบก็ให้คะแนนกันด้วยนะครับ วันหลังจะหามาให้อีก
ปล.เพื่อนๆคนไหนมี    รักยม โดย Assasin008 จอมแพทย์นิรนามภาค 2 โดย กระปี่หัก นักศึกษาฝึกงานถ่ายภาพ โดย ลองแต่งสักนิด  ดงสลัม
ตอนใหม่ๆช่วยลงให้หน่อยนะครับ ขอบคุณล่วงหน้า

สาวน้อยอุ๊บอิ๊บนี่ติดใจรสชาติเซ็กส์แล้ว

โอ้ย ตายแล้วมีลูกแบบนี้ก็แจ่มแมวเลย

ขอบคุณมากๆนะคร้าบบบบบ

ลูกสาวแบบนี้แจ่มเลย