รักยม ตอนที่ 46 - แผนร้ายของอาจารย์หื่น ตอนที่ 2 

หากมีข้อผิดพลาดประการใด ก็กราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

Assasin008
......................................................................................

ณ ชมรมเทควอนโด มหาวิทยาลัยชื่อดังย่านสยาม

ประตูห้องชมรมโดนกระชากเปิดเสียงดังตึง จนสมาชิกในชมรมที่กำลังซ้อมนวมกันอยู่ต่างพากันหันมามอง พวกเขาเห็นร่างของนักศึกษา สาวนางหนึ่งก้าวเดินฉับ ๆ เข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว สายตาขวาง ๆ เอาเรื่องของเธอกวาดมองซ้ายทีขวาที ก่อนที่จะไปหยุดอยู่กับกลุ่มคนที่กำลังนั่งล้อมวงสูบบุหรี่ที่มุมห้องด้านหนึ่ง โดยที่มีโต๊ะมาแอบบังไว้เพื่อไม่ให้อาจารย์มาเห็นได้โดยง่าย คนพวกนี้ไม่ใช่สมาชิกชมรมเทควอนโดแม้แต่คนเดียว ยกเว้นก็แต่ตัวกัปตันทีมเท่านั้น เธอกัดเม้มริมฝีปากเบา ๆ ด้วยความโกรธเมื่อเหลือบเห็นกระป๋องเบียร์ตั้งทิ้งระเกะระกะอยู่ในสถานฝึกซ้อมอันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ไหนจะเรื่องส่วนตัว แล้วยังมีเรื่องพฤติกรรมแย่ ๆ ของนายกัปตันคนนี้อีก เธอกำหมัดแน่นก่อนจะพุ่งตัวพรวดเดินเข้าไปหากลุ่มชายฉกรรจ์อย่างไม่เกรงหน้าอินท์หน้าพรหมใด ๆ ทั้งสิ้น

"พี่เลิศ มีเหตผลอะไร ทำไมอยู่ดี ๆ ก็ถอดชื่อฟ้าออกจากนักกีฬามหาวิทยาลัย แล้วก็เกรงใจสถานที่บ้างชมรมเทควอนโด ไม่ใช่ผับไว้เมาเหล้า"

     ฟ้าสาวหมวยในชุดนักศึกษาใบหน้าบึ้งตึงส่งเสียงดังต่อว่าชายร่างยักษ์เจ้าของตำแหน่งกัปตันทีมเทควันโดต่อหน้าสมาชิกชมรมนับสิบอย่างไม่หวั่นเกรง ท่าทางฮึดฮัดเอาเรื่องของเธอทำเอาคนในกลุ่มบางคนถึงกับทำหน้าผวา

"ใจเย็น ๆ นะฟ้า คุยกันดี ๆ ใจเย็น ๆ พี่เค้าอาจจะมีเหตผล ลองคุยกันดูก่อน" หญิงนักศึกษาสาวดาวเด่นมหาวิทยาลัยที่เพิ่งวิ่งตาม

มาทันรีบออกแรงฉุดจับแขนเสื้อของเพื่อนสาวที่กำลังอยู่ในอารมณ์ร้อนไว้ เธอหายใจหอบเหนื่อยจนทรวงอกอวบนั้นกระเพื่อมไหวเบา ๆ

"ใช่แล้ว ใจเย็น ๆ ทำตัวเป็นผู้หญิงกับเขาซะบ้าง น้องหญิงสุดสวยจ๋า วันนี้ไปไงมาไง ถึงได้มาที่นี่ได้ล่ะ มาหาพี่เลิศเหรอครับ"

เลิศชายร่างยักษ์ทำเสียงดุใส่ฟ้า แล้วมองข้ามหัวไปยังน้องหญิงที่ยืนอยู่เบื้องหลัง ใบหน้าของเขาแดงด้วยฤทธิ์แอลกอฮอร์ที่ดื่ม

เข้าไปไม่น้อย สายตากรุ้มกริ่มของเขาจับจ้องเรือนร่างของดาวมหาวิทยาลัยอย่างไม่คิดปกปิดความหื่นไว้แม้แต่น้อยนิด ความสวยหวานของหน้าตา และผิวพรรณขาวสะอาดสะอ้านเหมือนลูกผู้ดีไฮโซ กอปรกับความเซ็กส์ซี่ร้อนแรงของเรือนกายที่สม

ส่วนอวบอูมเหมือนนางแบบเบื้องหน้าทำเอาเขามองจนเบ้าตาถลน รู้สึกแทบอยากจะกระโจนลงไปฟอนเฟ้นเนื้อขาว ๆ นั้นแล้วซุกไซร้สองเต้าอวบที่มีเพียงยกทรงสีดำและเสื้อนักศึกษาบาง ๆ ขวางกั้นอยู่ให้หายอยาก สายตาแวววาวหื่นกระหายนั้นทำเอาคนถูกจ้องมองถึงกับขนลุกเกรียวต้องยกเอากระเป๋าถือมากอดอกไว้เพื่อปิดป้องบริเวณหน้าอกหน้าใจตัวเองทันที

"พี่เลิศอย่ามาทำสายตาเจ้าชู้ใส่เพื่อนฟ้า ฟ้าไม่ชอบ ... แล้วตกลงว่าทำไมฟ้าถึงไม่ได้ลงแข่ง" ฟ้าส่งเสียงฮึดฮัดอย่างไม่พอใจมากขึ้น

เธอรู้สึกหงุดหงิดที่เพื่อนสาวของเธอกำลังโดนแทะโลมด้วยสายตาลามกชั่วช้านั้น

"... ก็ ผู้เข้าแข่งขัน คือคนที่กัปตันทีมเลือกให้ลงแข่ง ... แล้ว ฟ้า ก็ไม่ได้เลือกให้ลงแข่ง แค่นั้น" ชายหนุ่มตอบกวน ๆ ใส่ฟ้า แต่ไม่ได้มองหน้าฟ้าแม้แต่นิด เขาพยายามจับจ้องไปที่ดาวมหาลัยที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังฟ้าด้วยสายตาไม่ประสงค์ดีนัก

"แล้วไปเลือก พี่เกต กับ พี่กาญ ไปแข่งแทนฟ้านี่นะ" ฟ้าขยับตัวมาบังสายตาที่รุ่นพี่หื่นจ้องมองเพื่อนสาว ก่อนกล่าวเสียงดังขึ้น

"ก็ใช่ซิ ลงแข่งได้ 2 คน แล้วเรามีสมาชิกหญิงอยู่ 3 คน น้องฟ้าเป็นรุ่นน้องเลยต้องรอไปก่อน หรือว่าอยากจะข้ามหัวรุุ่นพี่" ชาย

หนุ่มตอบเสียงดังขึ้นด้วยความหงุดหงิด ที่โดนรุ่นน้องขัดขวางความสำราญทางสายตา

"ให้พี่เกตลงแข่งน่ะไม่แปลกหรอก แต่พี่กาญเค้าแค่มาเล่นเพื่อสุขภาพ ไม่ได้อยากไปแข่ง ถ้าส่งพี่เค้าลงแข่งบาดเจ็บขึ้นมาจะเป็นยังไง"
        ฟ้าเน้นเสียงดังขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ เธอเองก็มีเหตผลของเธอ พี่กาญ นั้นมาเล่นเพียงเพื่อหากิจกรรมทำเล่น ๆ เท่านั้น และรูปร่างผอมแห้งที่มีแต่กระดูกแบบพี่กาญ ถ้าส่งไปลงแข่งล่ะก็ โดนเตะทีนึงก็คงจะกระดูกกระเดี้ยวหักได้ แถมถ้านับเรื่องฝีไม้ลายมือล่ะก็ อย่าว่าแต่ให้สองสาวรุ่นพี่รุมเธอพร้อมกันเลย ต่อให้เป็นรุ่นพี่ผู้ชายในชมรมก็เถอะ หากตัวต่อตัวกัน เธอไม่คิดว่าจะแพ้ใครทั้งนั้น ดังนั้นเรื่องฝีมือไม่ใช่ปัญหาแน่นอน ปัญหาอยู่ที่ตัวกัปตันชั่ว ๆ คนนี้เพียงคนเดียวนี่แหละ

"แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่า กาญเขาไม่อยากลงแข่งน่ะ หือ เขาออกจะดีใจ" กัปตันชมรมเอามือไปลูบหนวดเคราที่เป็นสีเขียวครึ้มเล่น ๆ ด้วยความรำคาญ

"ดีใจกับผีน่ะซิ พี่กาญโทรมาบอกฟ้าแล้ว เขาร้องไห้ใหญ่เลยบอกว่ากลัวไม่อยากลงแข่ง แต่โดนพี่เลิศคะยั้นคะยอให้ลงแข่งให้ได้" ฟ้าโวยวายเสียงเข้มรู้สึกอยากกระโจนเข้าไปต่อยใบหน้ากวนโอ๊ยของกัปตันหน้าปลาจวดที่ชอบโกหกพกลมคนนี้อย่างที่สุด

"อ๋อ เหรอ ... ไม่เห็นรู้เลย ... แล้วยังไงล่ะ สุดท้าย คนที่ลงแข่งก็ต้องเป็น เกต กับ กาญ อยู่ดี เพราะกัปตันเป็นคนเลือก ... เอ แต่ถ้าน้องหญิงจะช่วยขอร้องให้ล่ะก็ พี่เลิศคนนี้ก็ยินดีจะเปลี่ยนแปลงรายชื่อใหม่ได้นะครับ ขอแค่น้องหญิงให้เกียรติพี่เลิศไปกินข้าว

ด้วยกันสองต่อสองสักมื้อ" รุ่นพี่ปี 4 ทำเมินไม่มองหน้าคนถามด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่วายไปจีบใส่น้องหญิง ความจริงแล้วเหตผลของเขาก็คือ เขาไม่ชอบใจรุ่นน้องคนนี้หลายอย่าง เริ่มจากวันแรก ๆ ที่เข้าชมรม เขาเห็นว่าเธอสวยอึ๋มไม่เลวเลยพยายามแต๊ะอั๋งอย่าง

ที่ทำกับสมาชิกชมรมสาว ๆ คนอื่น แต่แค่แตะตัวเท่านั้นแหละหลังมือก็ซัดป้าบเข้าเต็มหน้าเขาทันที แถมไอ้เด็กรุ่นน้องคนนี้ก็ดันเก่งซะจนดูเด่นกว่าตัวเขาที่เป็นกัปตันทีม เขายอมรับในฝีมือของรุ่นน้องคนนี้ แต่ก็ยอมไม่ได้ที่จะให้มีใครมาเด่นกว่าเขาในอาณาจักรแห่งนี้

"หยุด !! อย่ามายุ่มย่ามกับเพื่อนฟ้า ไม่งั้นมีเรื่อง !!! พี่เลิศไม่มีเหตผลเลย บอกมาตรง ๆ ก็พอ ว่าไม่ให้ลงเพราะฟ้าไม่ยอมให้ลวนลาม แล้วก็กลัวรุ่นน้องจะเด่นเกินหน้าเกินตา" ฟ้าพูดเสียงดังอย่างรู้ทัน เท่าที่เธอได้พูดคุยกับสมาชิกหญิงอีกสองคน เธอก็รู้อยู่แล้ว ว่ากัปตันทีมนี้เป็นคนยังไง รูปร่างใหญ่โตปานยักษ์ปักหลั่นนั้น กลับมีหัวใจคับแคบเสียยิ่งกว่ามดตัวน้อย รังแกแต่ผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้

"อะไรของแกวะไอ้ฟ้า ใครจะไปลวนลามสาวทอมอย่างแกให้เปลืองมือ แล้วใครกลัวแก พูดให้ดีเดี๋ยวพ่อต่อยปากแตก" กัปตันทีมกำหมัดแน่นมองฟ้าอย่างโกรธเกรี้ยวเมื่อโดนจี้ใจดำ

"ลวนลามหรือไม่ลวนลาม กลัวหรือไม่กลัว พี่ก็รู้อยู่แก่ใจ อย่ามาทำพูดเสียงดังกลบเกลื่อนความจริง .. ถ้างั้นมาดวลกับฟ้า ตัวต่อตัว ชิงตำแหน่งกัปตันทีม เอามั้ย" ฟ้าจ้องหน้ากลับอย่างไม่ยอมแพ้ ส่วนสูง 172 ซม ของเธอที่ดูสูงกว่าหญิงสาวทั่วไปนั้น ดูเป็นเด็กน้อยไปเลย เมื่ออยู่ต่อหน้ากัปตันเลิศเจ้าของความสูงเกือบสองเมตร

"หือ ... ไอ้ฟ้า แกเก่งก็จริงนะสำหรับผู้หญิง แต่อย่ามาซ่ากับผู้ชายนะโว้ย เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน" ชายหนุ่มร่างยักษ์หัวเราะ หึ หึ ก่อนต่อยหมัดใส่ฝ่ามือตัวเองเสียงดัง ปั้ก ปั้ก เพื่อข่มขู่รุ่นน้องให้หงอ

"สรุปว่า พี่จะไม่แข่งเพราะกลัวแพ้ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ล่ะซิ ... ไอ้กัปตันบ้ากาม หน้าตัวเมีย" ฟ้าเชิดหน้าว่าใส่แบบไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น

"ไอ้ #$% ... ได้ ... เอาซิ อยากเจ็บนักก็ได้ มาเดิมพันด้วยตำแหน่งกัปตัน ... เอ๊ะ แล้วแกจะเอาอะไรมาเดิมพันล่ะ หรือจะจับเสือมือเปล่า" กัปตันทีมหัวเสียอยากเล่นงานรุ่นน้องปากกล้าอย่างที่สุด แต่ต้องพยายามวางฟอร์มไว้ก่อน

".... ถ้าฟ้าแพ้ อยากจะให้ฟ้าทำอะไรยังไงก็ได้ ฟ้าไม่ว่าเลยเอามั้ย ... แล้วถ้าพี่เลิศแพ้ พี่เลิศต้องหายหน้าไปจากชมรม และห้ามมายุ่งอีก" ฟ้าตอบไปด้วยอารมณ์โกรธเธอแทบไม่ได้คิดอะไรด้วยซ้ำอันเป็นนิสัยใจร้อนตามปกติของเธอ

"ฟ้า !!! ... จะบ้าเหรอ อย่านะ พอเถอะ" น้องหญิงเขย่าแขนเพื่อนรักพยายามห้ามปราม ขณะที่เพื่อนสมาชิกชมรมคนอื่นส่งเสียงฮือฮาอย่างตกใจ

"หือ ... สั่งให้ทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ ... อืมมม หึ หึ ก็น่าสนใจอยู่" กัปตันทีมตาลุกโพลงทันทีที่ได้ยิน ตอนแรกสุดเขาไม่คิดจะต่อยตีกับสาวทอมคนนี้อยู่แล้วเพราะต่อให้ชนะไปก็ไม่ได้อะไร ดีไม่ดีจะโดนหาว่ารังแกผู้หญิงอีก
... แต่เมื่อมีข้อเสนอแบบนี้มา มันก็น่าสนใจอยู่ เขาจ้องมองร่างสาวสวยปากดีเบื้องหน้า ความจริงแล้ว ฟ้าก็เป็นคนสวยคนหนึ่ง เพียงแต่นิสัยห่าม ๆ ของเธอมันบดบังความงามของเธอไปจนหมด ใบหน้าหมวย ๆ กับผิวขาว ๆ และหุ่นอวบ ๆ น่าฟัดของเธอก็ใช่ย่อย เขาเพิ่งสังเกตเห็นสองเต้าอวบกลมดึกที่ซุกตัวซ่อนอยู่เบื้องหลังเสื้อตัวเล็ก ๆ นั้นด้วยความรู้สึกแปลกใจไม่น้อย เพราะปกติแล้วเวลาอยู่ในชมรมเขาไม่เห็นว่ามันจะใหญ่เด่นแบบตอนนี้ แต่เขาไม่รู้เลยว่าปกติเวลาซ้อมนั้นฟ้าจะเอาผ้ามาพันรัดหน้าอกไว้ก่อน เพื่อไม่ให้เกะกะการซ้อม

"ได้เลย แต่เพิ่มอีกอย่างนึง ถ้าแกชนะชั้นจะลาออกแล้วแกเอาตำแหน่งกัปตันไป แต่ถ้าแกแพ้แกต้องทำทุกอย่างที่ชั้นบอก และน้องหญิงด้วย" ชายหนุ่มพูดเสียงหื่นกระหายมองไปทางน้องหญิงที่อยู่ด้านหลัง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า ที่ทำทุกอย่างน่ะหมายถึงให้ทำอะไรบ้าง

"เพื่อนชั้นไปเกี่ยวอะไรด้วย หาไอ้กัปตันลามก" ฟ้าพูดกลับเสียงดัง

"อืม ... นั่นซินะ คงมากไปหน่อย งั้นขอแค่น้องหญิงให้เกียรติไปเที่ยวผับกับพี่ซักคืน พี่จะได้ผับผับผับ ให้หายอยาก หึ หึ"

กัปตันทีมหัวเราะเสียงหื่นอย่างไร้ซึ่งมารยาทที่สุด

"ได้ อย่าลืมที่แกพูดล่ะกัน" ฟ้าตอบตกลงเสียงดัง

"ฟ้า !!! ... จะบ้าเหรอ !!!" น้องหญิงหน้าซีดดึงร่างเพื่อนมาพูดกระซิบห้ามต่อข้อตกลงแสนโง่เง่านี้

"ยายคุณหนู เชื่อใจชั้นเถอะ ชั้นจะเตะปากมอม ๆ ของไอ้หน้าปลาจวดนี่ให้แตกยับเยินเลย" ฟ้าไม่สนใจเสียงห้าม เธอปัดมือเพื่อนสาวแล้วเดินดิ่งไปทางห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ปล่อยให้เพื่อนสาวต้องยืนให้กัปตันหื่นจ้องมองอย่างประสงค์ร้ายเพียงลำพัง

..........................................................................

15 นาทีต่อมา

สมาชิกชมรมราว 10 กว่าคนรุมล้อมรอบสนามแข่งขันรูปทรงสี่เหลี่ยมอย่างสนอกสนใจ ทุกคนแม้จะไม่กล้าเชียร์อย่างออกหน้าออกตานัก แต่ก็รู้กันดีว่าอยากเห็นกัปตันร่างยักษ์คนนี้แพ้กันทั้งนั้น

"กติกาสู้เพื่อตำแหน่งกัปตันวันนี้ จะไม่ใส่เครื่องป้องกัน และแพ้ก็ต่อเมื่อสลบไปเท่านั้น ร้องยอมแพ้ไปก็เปล่าประโยชน์" กัปตันทีมประกาศเสียงดังส่อเจตนาชัดเจน ไม่ใส่เครื่องป้องกัน ก็หมายความว่าเขาสามารถจับเนื้อต้องตัวฟ้าได้แบบเน้น ๆ ส่วนที่ว่าร้องยอมแพ้ไปก็เปล่าประโยชน์นั้น เพราะเขามั่นใจว่าชนะแน่นอน และจะใช้เวลาบนสนามไปกับการละเล่นร่างกายของนักกีฬารุ่นน้องจนกว่าจะพอใจ

"ไม่ต้องพูดมาก เริ่มได้แล้ว นายกัปตันหื่น" ฟ้าในชุดเทควันโดยืนอยู่ที่ด้านตรงข้ามของสนามแข่ง จ้องมองคู่แข่งร่างยักษ์ด้วยความมั่นใจวันนี้เธอไม่ได้เตรียมตัวมาแข่งหรือซ้อม จึงไม่ได้นำผ้ารัดหน้าอกมาด้วย มีเพียงเสื้อซับสีขาวรองจากชุดเทควอนโดเท่านั้น ก้อนเนื้อกลมเด้งของเธอจึงล้ำเด่นออกมาท้าทายสายตาคู่แข่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ

"ฟ้า จะไหวเหรอเนี่ย อย่าบาดเจ็บนะ" หญิงกุมมือไว้เสมออกเหมือนจะสวดอ้อนวอน เธอพึมพำเบา ๆ ด้วยกังวล เธอไม่เห็นทางที่เพื่อนสาวจะชนะได้เลย ฟ้าเก่งก็จริง แต่เธอไม่มั่นใจนักหากมาแข่งกับผู้ชาย แค่รูปร่างสรีระก็คนละเรื่องแล้ว แถมกัปตันทีมนั้น ก็ไม่ใช่กระจอก ๆ เลย เท่าที่เธอรู้เขาชนะการแข่งขันกีฬาประเพณีมาทุกปี เธอรู้สึกหวาดหวั่นจนต้องบ่นพึมพำอธิษฐานขออย่าให้เพื่อนบาดเจ็บเลย

"เฮ้ย ไอ้ฟ้า ไม่เคยมีใครสอนแกหรือไง ว่าก่อนแข่งกัน ต้องคำนับกันและกันก่อน" กัปตันร่างยักษ์พูดท่าทางยียวนชวนตี

"ทำความเคารพ ... ก็ได้ แต่แค่ตามธรรมเนียมนะ ชั้นไม่เคยคิดเคารพแกมาก่อน ..... วะ ว้ายย" ฟ้าพูดพลางยืนตัวตรง แล้วโค้งคำนับให้กับกัปตัน แต่ความเผลอเรอเพียงนิดเดียวของเธอต่อหน้าคนถ่อยก็ทำพิษจนได้ ร่างบอบบางสะดุ้งเฮือก เพราะมือหยาบกระด้างทั้งสองข้างของเขาเอื้อมล้วงเข้าไปในสาบเสื้อมาบีบตะปบที่สองเต้าอวบของเธออย่างที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว ปลายนิ้วทั้งสิบของเขาขยับยุกยิกบดบี้เคล้าคลึงเต้านมขาวแน่นนั้นราวกับหนวดปลาหมึก แม้จะมีเสื้อซับในสีขาวขวางกั้นแต่สัมผัสเด้งดึ๋งเต่งตึงของเนื้อสาวที่กัปตันหื่นได้รับ ก็ทำเอาท่อนเอ็นที่ซุกตัวเงียบอยู่นั้นพองตัวดันเป้ากางเกงชี้โด่ออกมาแทบจะในทันที เป็นครั้งแรกที่เขาคนนี้เริ่มรู้สึกว่าสาวทอมคนนี้มีเสน่ห์ของเพศหญิงมากกว่าที่เขาเคยคิดไว้

"อะ อึ๊ย ... ไอ้ กัปตันบ้า ... ปล่อยนะ" กว่าจะรู้ว่าตัวเองเสียท่า ก็โดนเขาคนนั้นบีบขยำนมเล่นไปพักใหญ่แล้ว ฟ้ารู้สึกเจ็บแปลบด้วยแรงบีบนั้น แต่ก็ไม่วายรู้สึกสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเสียวแปล๊บจากทรวงอก มันเป็นความรู้สึกที่เธอโหยหา ในห้วงความคิดนั้นพลันแว้บนึกไปถึงตอนที่เธอมีอะไรกับชายหนุ่มปริศนาผู้ที่เธอเรียกเขาว่าเอก เธอทำอะไรไม่ถูกไปพักใหญ่ ก่อนที่จะรวบรวมสมาธิออกแรงถีบขายันออกไปตรง ๆ แต่ท่าเตะลวก ๆ แบบนี้มันไม่ได้ส่งผลอะไรให้กัปตันรู้สึกเจ็บเลย แต่ยังโชคดีนักที่แรงเตะนั้นดีดให้ตัวเธอหลุดออกมาจาก อุ้งมืออันแสนชั่วช้าลามกนั้นได้

"หึ หึ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่า ทอมอย่างแกก็มีดีเหมือนกัน นมใหญ่เต็มมือใช่เล่นนี่หว่า หอมซะด้วย อยากจับมาดูดซะแล้วซิ" กัปตันเลิศยิ้มกริ่มราวกับได้รับชัยชนะแล้ว เขาเอามือทั้งสองข้างมาดมเล่น แถมยังเลียมือตัวเองที่เพิ่งจะบีบขย้ำอกอวบมาเต็ม ๆ เสียด้วย ราวกับว่าอยากจะชิมรสหน้าอกสวยได้รูปนั้นตรง ๆ สักครั้ง กิริยาอาการชั่ว ๆ แบบนี้ ทำเอาสมาชิกชมรมคนอื่นโห่อย่างไม่พอใจออกมา แต่กัปตันยักไหล่เหมือนไม่สนใจ

"........." ฟ้ากระโดดถอยมาห่าง ๆ เพื่อตั้งสติอีกครั้ง เธอโกรธจนหน้าแดง ไม่นึกว่ากัปตันคนนี้จะใจกล้าหน้าด้านทำเรื่องแบบนี้ในที่สาธารณะชนแต่ก็ยังพยายามควบคุมตัวเองอยู่ เธอพลาดเองที่ไม่ได้ระวังตัว เธอหันไปยิ้มให้กับหญิงที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างเวที ก่อนที่จะท่องบอกตัวเองพึมพำเพื่อสงบใจ

'บนสนามนักสู้ผู้ที่คุมอารมณ์ไม่อยู่ก็คือผู้แพ้'

"แค่นั้นน่ะ ถือว่าทำทานให้หมามันก็ได้ ... แล้วเดี๋ยวเถอะ จะทำทานด้วยหมัด ด้วยเท้า ให้อิ่มแทน" ฟ้าที่เริ่มตั้งสติได้ กลับมาร้องท้าทายอีกครั้ง

"งั้นเริ่มเลย หึ หึ อยากปล้ำสาวทอมจะแย่อยู่แล้ว" กัปตันหน้าเปื้อนสิวแลบลิ้นเลียรอบปาก เป้ากางเกงของเขาตุงเด่ด้วยอารมณ์หื่น เขาเดินเอาร่างยักษ์นั้นเข้าหาร่างบางที่เต้นฟุตเวิร์กราวกับผีเสื้อจนเต้านมเด้งกระเพื่อมนั้นอย่างกระหายที่สุด ไม่มีการตั้งท่าใด ๆ

เพราะวันนี้เขาไม่สนใจจะเล่นเทควันโด เขาสนใจแต่มวยปล้ำเท่านั้น และต้องปล้ำให้หายอยากเสียด้วย มือหยาบใหญ่คว้าเล็งคว้าไปที่หน้าอกอวบ ๆ ของหญิงสาวอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

ครั้งนี้ไม่ง่ายนักเพราะฟ้าระวังตัวอยู่แล้ว เธอใช้มือเล็ก ๆ สะบัดปัดป่ายเปลี่ยนทางของมือใหญ่นั้นให้ไถลหลบไป ตามหลักการต่อสู้ที่ได้ร่ำเรียนมา พร้อมทั้งดีดตัวหลบไปด้านข้างอย่างคล่องแคล่ว ร่างบางทิ้งระยะห่างออกไปอีกเล็กน้อย ทำให้อุ้งมือใหญ่ปานหมีควายนั้นคว้าจับได้เพียงอากาศธาต

"ฮึ่ม ไวนักนะมึง อีกเดี๋ยวเถอะ กูจะจับกอด แล้วกระเด้าให้ระทวย หึ หึ " กัปตันทีมหัวเสียขยับตัวตาม พยายามไล่ต้อนสาวสวยให้ติดมุม อุ้งมือใหญ่ยักษ์นั้นคว้าวืดวาดจนคนดูรอบข้างครางอือด้วยความเสียวไส้แทนคู่แข่งที่เป็นผู้หญิงตัวเล็ก ๆ น้องหญิงที่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ จิกมือตัวเองแน่นรู้สึกใจหายวาบทุกครั้งที่มือนั้นพุ่งเข้าใส่เพื่อนของเธอ

กัปตันเร่งความเร็วตัวเองขึ้นเรื่อยพยายามคว้ามือเข้าใส่แต่ก็วืดตลอดในใจคิดแค่ว่าอีกนิดเดียวอีกนิดเดียว แต่เมื่อเวลาผ่านไปอุ้งมือหยาบใหญ่นั้นก็ได้เพียงแค่เฉียดเท่านั้น ฟ้าอาศัยความคล่องตัวดีดตัวเต้นหลบอุ้งมือใหญ่นั้นได้ตลอด สีหน้าของเธอไม่มีความหวาดกลัวเจือปนอยู่แม้แต่น้อยมีแต่เพียงความมั่นใจในฝีมือของตัวเอง กัปตันทีมที่ทำผิดพลาดครั้งแล้วครั้งเล่าถึงกับต้องร้องคำรามออกมาอย่างหัวเสีย

"แม่งเอ้ย ไวนักนะอีดอก" กัปตันร่างยักษ์เริ่มออกอาการหงุดหงิด เขาเตะกวาดใส่ร่างเล็ก ๆ ที่ดีดตัวไปมาด้วยอารมณ์โกรธ แข้งซ้ายและแข้งขวาต่างพุ่งกวาดระดมโจมตีใส่คู่ต่อสู้ร่างบางเบื้องหน้าอย่างไม่มีเก็บรั้งออม ตอนนี้เขาเอาจริงเต็มที่แล้ว หากแต่การจู่โจมทั้งหมดนั้นกลับทำได้เพียงแค่วืดใส่อากาศธาตเท่านั้น ร่างเล็ก ๆ กระโดดหลบไปซ้ายทีขวาทีอย่างคล่องแคล่วปราดเปรียวเหมือนผีเสื้อ และราวกับว่าเธอจะอ่านการโจมตีของยักษ์ใหญ่ใจทรามเบื้องได้ออกจนหมดสิ้นร่างสูงใหญ่นั้นยิ่งสู้ก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด เหงื่อกาฬเริ่มผุดออกมาตามตัวจนเปียกชุ่ม ด้วยการที่ฟ้าไม่ได้ตอบโต้กลับแม้แต่ครั้งเดียว ทำให้เขาพลั้งเผลอทุ่มโจมตีสุดตัวแบบไม่เหลือไว้ป้องกันตัวเอง เขาง้างหมัดออกกว้างสุดเหยียดแล้วซัดออกไปเต็มแรงหมายให้กระทบเข้ากับใบหน้าสวยของคู่แข่งสาวสวย แต่ก็เหมือนเดิมหมัดลุ่น ๆ นั้นวืดโดนเพียงอากาศอันว่างเปล่าอีกครั้ง ฟ้าที่รอโอกาสอยู่แล้วส่งสายตาแวววาว ก่อนที่ร่างเล็ก ๆ นั้นจะสะบัดมือปัดท่อนแขนให้เบี่ยงออกไปพลางเอี้ยวตัวหลบพร้อมกับสืบเท้าเข้าประชิดตัวอย่างรวดเร็ว หมัดเล็ก ๆ พุ่งสวนอัดปั้กเข้าไปเต็มจมูกบาน ๆ ของชายร่างใหญ่ แม้ว่าการโจมตีจะไม่รุนแรงนัก แต่มันก็โดนเข้ากับจุดอ่อนแอของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์เข้าไปเต็ม ๆ ร่างยักษ์ร้องโอ้ยก่อนที่จะเซผงะมึนงงไปตามแรงต่อย

"ย่าห์ ... " ฟ้าไม่รอช้าอาศัยจังหวะขณะที่คู่แข่งกำลังมึนงง ก็ง้างเท้าพร้อมกับตะโกนออกเสียงเต็มแรงแล้วหมุนตัวเตะส่งปลายเท้าเล็ก ๆ อัดเข้าไปที่ลิ้นปี่ของเขาด้วยความแม่นยำจนเสียงดังปึ้ก ความแรงของท่อนขาเล็ก ๆ นั้น ไม่มากนัก แต่เมื่อเข้าจุดสำคัญก็ส่งผลให้ผู้แข่งขันร่างใหญ่ถึงกับต้องร้องโอ้กงอตัวด้วยความจุกเสียดสองมือเลื่อนขยับลงมากุมท้องน้อยตัวเองด้วยความเจ็บ

"ย้าห์ ...." เสียงร้องเล็ก ๆ ดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อร่างเล็กบอบบางนั้น ถีบตัวถอยห่างออกมาจากคู่ต่อสู้ที่กำลังจุกครึ่งก้าว แล้วบิดตัวกระโดดหมุนวาดเท้าเป็นวงกลม ส้นเท้าเล็ก ๆ ถูกเหวี่ยงลอยวูบขึ้นไปในอากาศ ก่อนที่จะย้อนกลับลงมาซัดตูมเข้าไปที่บริเวณส่วนขมับของคู่แข่งร่างยักษ์อย่างแม่นยำ ร่างใหญ่ปานยักษ์ปักหลั่นนั้นสะดุ้งเฮือกราวโดนซัดด้วยลูกปืน เขายืนโซซัดโซเซ ดวงตากลิ้งกลอกไปมาชั่วครู่ ก่อนที่ทั้งร่างจะเซถลาและล้มตึงหมดสติลงไปกองกับพื้นอย่างไม่อาจทานทน ฟ้ายืนมองร่างยักษ์ที่นอนนิ่งกับพื้นอยู่ครู่หนึ่ง ก็กลับมายืนในท่าสบาย ๆ เธอยืนตัวตรงโค้งคำนับคู่แข่งหนึ่งครั้งตามมารยาท ผลการต่อสู้ปรากฎชัดแล้ว !!

"ยายฟ้าสุดยอดเลย เก่งมาก" ในความเงียบกริบด้วยความทึ่งของผู้ที่รายล้อมอยู่ น้องหญิงปรบมือชื่นชมเพื่อนสาวที่เดินออกมานอกสนาม แววตาสวยซึ้งของเธอแสดงความทึ่งออกมาอย่างเห็นได้ชัด และเมื่อทุกคนหายตื่นตะลึงก็พากันปรบมือโห่ร้องชอบใจ ต้อนรับกัปตันทีมคนใหม่

"ไม่หรอกน่า ยายคุณหนู ก็ไอ้หมอนั่นน่ะ ช้าจะตายไป เราก็เลยพอหลบได้น่ะซิ นี่ยังดีนะไม่มีเครื่องป้องกัน ถ้ามีล่ะก็เราตีมันไม่เข้าแน่" ผู้ชนะถอนลมหายใจหนักหน่วงเพื่อระบายความเหนื่อย พลางพูดถ่อมตัว

"เอาน่า อย่าถ่อมตัวเลยน่า ยายฟ้า วันนี้เธอเก่งมาก เก่งจริง ๆ เอาชนะผู้ชายตัวใหญ่กว่าได้สบายเลย ดูซิทุกคนยินดีกับเธอใหญ่เลย"

น้องหญิงพูดพลางอมยิ้มเธอชี้ให้เพื่อนรักมองดูสมาชิกชมรมคนอื่น ๆ ที่ปรบมือชื่นชม แม้เธอจะแอบโกรธอยู่บ้างเพื่อนรักไปพนันอะไรแปลก ๆ กับคนอื่น แต่เธอรู้ดีว่าแม้เพื่อนรักคนนี้จะมีนิสัยห่าม ๆ ซักหน่อย แต่เธอก็เป็นห่วงเพื่อนที่สุด หากไม่มั่นใจจริง ๆ ฟ้าคงไม่กล้าจะทำอะไรแบบนั้นแน่

"เอาล่ะ พวกนาย ตอนนี้ กัปตันเปลี่ยนคนแล้ว ต่อไปนี้พวกนายห้ามใช้โรงยิมเป็นแหล่งมั่วสุมกินเหล้าเมายาเด็ดขาด" ฟ้าพูดเสียงดังใส่กลุ่มผู้ชายที่นั่งแอบจิบเบียร์อยู่อีกฝั่ง คนเหล่านี้ไม่ได้เป็นสมาชิกชมรมทั้งสิ้น พวกมันเพียงแต่มาหาที่นั่งกินเบียร์และสรวลเสเฮฮาไปวัน ๆ นี่เป็นอีกอย่างที่เธอตั้งใจไว้ กัปตันทีมคนเก่า ชอบพาเพื่อน ๆ ที่ไม่ได้เกี่ยวกับชมรมมามั่วสุมกินเหล้าเมายา

ในโรงยิมบ่อยครั้งจนคนอื่นเอือมระอา แต่ก็ไม่มีใครกล้าว่าอะไร วันนี้เธอจะถือเป็นวันปฎิวัติชมรมไปในตัวเลยทีเดียว เธอยิ้มรับกับเสียงปรบมือชื่นชมของสมาชิกชมรมคนอื่น ๆ ที่พร้อมใจกันยกย่องการกระทำของเด็กรุ่นน้องอย่างเต็มใจ

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ที่ด้านหน้าของชมรมเทควอนโด น้องหญิงสาวสวยหน้าหวานเดินยิ้มระรื่นด้วยความดีใจที่เพื่อนของเธอปราบรุ่นพี่ป่าเถื่อนคนนั้นลงได้ ตอนนี้เธอแยกตัวออกมาปล่อยให้เพื่อนสาวกัปตันชมรมเทควอนโดคนใหม่จัดการเรื่องราวในชมรมให้เรียบร้อยเสียก่อน

ส่วนตัวเธอเองนั้นมีสิ่งที่เธออยากทำอยู่แล้ว เธอล้วงเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือถือสีชมพูจากกระเป๋าถือแบรนด์เนมราคาหลายหมื่นขึ้นมาเปิดเครื่องเพื่อโทรเรียกแฟนหนุ่มให้มารับที่มหาวิทยาลัย แต่แล้วเมื่อเปิดมือถือขึ้นก็มีเสียงดังขึ้นบ่งบอกว่าเธอได้รับข้อความ MMS เสียก่อน สาวสวยเปิดดูเพราะคิดว่าอาจจะเป็นข้อความของแฟนหนุ่ม แต่แล้วก็ต้องตะลึงกับสิ่งที่เห็นในนั้น เลือดทุกหยดในกายราวกับจะเย็นเยียบลงอย่างกระทันหัน เธอพยายามเพ่งมองอีกครั้งอย่างตั้งใจแม้ว่ารูปที่แสดงบนหน้าจอมือถือนั้นจะไม่ชัดเจนนัก แต่มันก็เพียงพอที่จะบอกได้ว่า มันเป็นฉากการร่วมรักของหญิงสาวและชายหนุ่ม และที่สำคัญที่สุดถึงจะมีแถบเซนเซอร์ปิดที่ตาของเขาและเธอ แต่มันก็ยังบ่งบอกได้ว่าใบหน้าของชายหนุ่มนั้นคือ อาจารย์พิชัย และ สาวสวยที่นอนเปลือยกาย
ให้บุรุษผู้นั้นอ้างับที่เต้านมนั้นคือใบหน้าของเธอนั่นเอง !!!!!!!

น้องหญิงใบหน้าซีดเผือดแทบจะขว้างมือถือของตัวเองทิ้งไปในทันที เพราะทนไม่ได้กับสิ่งที่เห็น เธอคิดว่าเธอเคลียร์เรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแล้วแต่ภาพนี้ทำเอาเธอแทบรู้สึกมึนงงทำอะไรไม่ถูกไปเลยทีเดียว แม้นว่าตอนนั้นที่เธอพลาดท่าให้กับอาจารย์จนเกือบจะเสียตัวให้กับเขา ตอนนั้นเธอไม่ค่อยมีสตินักเพราะฤทธิ์ยาสวาท แต่เธอก็มั่นใจว่า เธอยังไม่ได้โดนถ่ายรูปไว้แน่ ๆ แต่ที่เธอเห็นนี่คืออะไรกัน เธอพยายามรวบรวมสติอย่างรวดเร็ว แล้วรีบพยุงตัวไปนั่งกับม้านั่งหินอ่อนที่อยู่ไม่ไกลนัก ก่อนที่จะหมดแรงและทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น เธอสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนที่จะหยิบเอารูปนั้นมาพิจารณาอีกครั้ง ใบหน้าของหญิงสาวนั้นเป็นตัวเธอแน่นอนอย่างไม่ผิดเพี้ยน และชายหนุ่มในรูปที่กำลังฟอนเฟ้นสองเต้านั้นอยู่ก็คืออาจารย์พิชัย เธอรู้สึกหวิว ๆ คล้ายจะเป็นลมอีกครั้ง แต่ก็กล้ำกลืนฝืนใจพิจารณารูปนี้อีกครั้ง เธอพยายามมองโต๊ะทำงานที่ดูจะเป็นโต๊ะทำงานของอาจารย์พิชัยแน่ ๆ เพราะว่าป้ายชื่อยังคงติดค้างอยู่ข้างโต๊ะ หากแต่เมื่อพิจารณาแล้วมันเป็นไปไม่ได้ที่อาจารย์พิชัยจะเป็นคนถ่ายเอง เพราะว่ารูปสองมือของเขายังคงบีบที่หน้าอกของหญิงสาวในรูป

"หรือว่า จะมีคนรู้เห็นคนอื่นอีก !! ... " น้องหญิงหน้านิ่วคิ้วขมวด ใบหน้าสวยนั้นขาวซีดแทบจะเป็นลม สมองของเด็กเรียนดีวิเคราะห์ครุ่นคิดแทบระเบิดก็ยังคิดไม่ตก และแล้วร่างบางก็สะดุ้งเฮือก เมื่อโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นอีกครั้ง เธอลองหยิบมาดูพบว่าเป็นเบอร์ที่เธอไม่รู้จัก เธอตัดสินใจไม่ถูกว่าควรจะรับหรือไม่รับกันแน่ และสุดท้ายเธอก็ทำใจยกโทรศัพท์ขึ้นมาและพูดตอบกลับไป

"สะ ... สวัสดีค่ะ ..." น้องหญิงพูดด้วยความประหม่า

"ได้รับรูปแล้วใช่มั้ยหา ?" เสียงห้าว ๆ ของผู้ชายจากปลายสายดังขึ้น แต่น้ำเสียงนั้นเธอรู้สึกเหมือนกับว่าเป็นน้ำเสียงของเพศที่สาม

"เอ่อ .... คือ ... " น้องหญิงกระอักกระอ่วนพูดตอบไม่ถูก

"กูถามว่าได้รับรูปที่มึงกับไอ้อาจารย์ชั่วนั่นกำลังเอากันอยู่แล้วใช่มั้ย อย่าทำสะดีดสะดิ้งนักนะอีชะนี ได้รับหรือไม่ได้รับ !!!"

ปลายสายพูดตะคอกเสียงดังใส่จนสาวสวยสะดุ้งตกใจกลัว

"ดะ ... ได้รับแล้ว แกต้องการอะไร" สาวสวยพยายามตั้งสติ และพยายามพูดกลับแสร้งว่าตัวเองยังคงควบคุมสติได้ เธอไม่อยากแสดงความอ่อนแอออกไปให้มันรู้

"เงิน ... เอามาให้กู 1 ล้าน แล้วจบกัน บ่ายนี้ให้ไปที่ใต้ต้นไม้ใหญ่วงแหวนรอบนอก กิโลเมตรที่ xx ถ้าไม่ทำตามจะปล่อยรูปบนเวปมหาลัย" ปลายสายพูดเสียงกระแทกแล้วกดหยุดสายทันที

"เดี๋ยวซิ ฮัลโหล ฮัลโหล ... " สาวสวยพูดได้เพียงเท่านั้นปลายสายก็หลุดไป ตอนนี้เธอรู้สึกว่างเปล่าทำอะไรไม่ถูกอย่างที่สุด เงินหนึ่งล้านสำหรับเธอแล้วมันไม่ได้มากอะไร แต่ใครจะรู้ว่าโจรขู่กรรโชกนี้ยังต้องการอะไรอีก มันอาจจะเรียกร้องเงินเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งก็ได้ หรือถ้าจะแย่กว่านั้นพวกมันอาจจะไม่ได้หวังเพียงแค่เงิน ตัวของเธอก็อาจจะไม่ปลอดภัยไปด้วย แต่หากเธอไม่ทำตาม แล้วรูปภาพพวกนี้โดนเผยแพร่ไปทางอินเทอร์เนตล่ะก็ เธอแทบไม่อยากจะคิด ชื่อเสียงของเธอคงจะย่อยยับป่นปี้ไม่มีชิ้นดี ข่าวนักศึกษาสาวไฮโซลูกเศรษฐีหมื่นล้านเล่นสวาทกับอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยชื่อดัง คงจะแพร่ไปทั่วประเทศอย่างรวดเร็วที่สุด ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นแล้วเธอจะมองหน้าใครติด

"ต้องติดต่อพี่เอกให้มาช่วยแล้ว ... แต่ ไม่ได้ซิ" หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ต้องการขอความช่วยเหลือจากแฟนหนุ่ม แต่อีกใจก็หวาดกลัว เธอหวาดกลัวว่าหากแฟนหนุ่มของเธอมาเห็นภาพนี้ แม้ว่าจะเป็นเพราะฤทธิ์ยาก็เถอะ แต่เขาอาจจะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงแรดร่านไม่เลือก และรังเกียจในความเสื่อมเสียของเธอ เธอจึงไม่กล้าโทรไป เธอกดเลือกเบอร์ใหม่เพื่อจะโทรไปหาพ่อของเธอ

แต่เมื่อโทรไปแล้วกลับไม่มีคนรับสาย ... เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า พ่อของเธอไปทำธุระที่ต่างประเทศ อีก 2-3 วัน กว่าจะกลับมาอีกครั้ง หญิงสาวใจหายวาบ แม้นว่าตอนนี้จะเป็นยามบ่ายที่มีแสงแดดเปรี้ยงจนสว่างโร่ แต่ว่ารอบตัวของเธอนั้นกลับดูเหมือนมืดมนไร้หนทางใด ๆ แม้แต่น้อย พลันความคิดแว้บนึงก็ปรากฎขึ้นมาในสมอง คนที่เธอต้องไปคุยด้วยโดยเร็วมีเพียงคนเดียวเท่านั้น

"อาจารย์พิชัย ....." น้องหญิงพูดชื่ออาจารย์ด้วยความโกรธอย่างที่สุด

.........................................................................................
ที่ห้องพักอาจารย์

"อาจารย์คะ นี่มันหมายความว่ายังไง" หญิงสาวเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับส่งเสียงแข็งกร้าวอย่างไม่พอใจ เมื่อเห็นอาจารย์พิชัยตัวต้นเหตุนั่งอยู่ในห้อง

"... คุณก็โดนเหมือนกันเหรอ ... โธ่แย่แล้ว ... ผมไม่น่าทำเลยจริง ๆ .... โธ่เว้ย พลอยมาทำให้คุณเสียชื่อไปด้วย" อาจารย์ทำหน้าเสียเขากุมหัวตัวเองท่าทางเคร่งเครียด เขายื่นเอาโทรศัพท์มือถือของเขาที่มีรูปเดียวกันไปให้กับน้องหญิงดู

"ผมขอโทษ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าใครมันมาแอบถ่ายได้ยังไง แต่ดูจากมุมแล้วอาจจะแอบถ่ายจากประตูห้อง เพราะวันนั้นผมไม่ได้ล๊อคประตูอาจจะเป็นนักศึกษาซักคนที่ผ่านมาเห็นเข้าพอดี" อาจารย์หนุ่มชี้นิ้วไปที่ประตูทางเข้าแสร้งทำหน้าเสีย แต่ความจริงแล้วเขารู้ดีว่า วันนั้นเขาล๊อคประตูหนาแน่นเรียบร้อยเพื่อเชือดสาวสวยคนนี้

"..." น้องหญิงทรุดตัวลงไปนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดเรี่ยวแรง ทีแรกเธอพยายามคิดว่านี่อาจจะเป็นภาพตัดต่อก็ได้ แต่เมื่ออาจารย์พูดแบบนี้ก็ทำให้เธอเริ่มเชื่อว่า มันต้องเป็นรูปเหตการณ์อัปยศของเธอแน่ ๆ น่าเสียดายที่หากเธอจะกล้าพิจารณารูปให้ละเอียดกว่านี้ล่ะก็ เธอจะพบว่าเจ้าของร่างเปลือยในรูปนั้นไม่ใช่ตัวเธอ สังเกตได้จากมีใฝเม็ดเล็ก ๆ ปรากฎอยู่ที่ใต้ราวนม

"ไอ้เจ้านั่น ฟังจากเสียงแล้วท่าทางเหมือนเป็นตุ๊ด มันเรียกเงินผม 1 ล้าน ให้เอาไปให้ที่ถนนวงแหวนรอบนอกแล้วบอกว่าเรื่องจะจบ" อาจารย์หนุ่มทำหน้าตาครุ่นคิดอย่างหนัก กิริยาอาการของอดีตสมาชิกชมรมการแสดงอย่างเขา ทั้งสีหน้าและแววตาช่างสมบทบาทอย่างที่สุด และมันก็ทำเอาคุณหนูผู้มองโลกในแง่ดีหลงเชื่อได้โดยง่ายที่สุด

"งั้นเราจะทำยังไงดีคะอาจารย์" น้องหญิงพูดเสียงอ่อนลง เธอเริ่มเชื่อในเหตผลของอาจารย์

"... ตอนนี้ตามน้ำมันไปก่อน เดี๋ยวผมจะยอมเอาเงินไปให้มัน พร้อมกับแอบใส่เครื่องติดตาม แล้วค่อยให้นักสืบตามจัดการมันทีหลัง" อาจารย์หนุ่มพูดอย่างมีความหวัง และนั่นก็ดูจะเป็นหนทางที่ดีที่สุดที่เธอสามารถคิดออกมาได้ด้วยเหมือนกัน แม้จะอยู่ในภาวะเลวร้าย อย่างน้อย ๆ เธอก็ยังรู้สึกดี ที่มีใครบางคนอยู่ในสถานการณ์แบบเดียวกันกับเธออยู่บ้าง

"มันเรียกร้องอะไรจากคุณหรือเปล่า ?" อาจารย์ถามทำสีหน้าห่วงใย แต่ภายใต้หน้ากากใบนี้ เขากำลังซ่อนเร้นความรู้สึกแท้จริงไว้ภายในอย่างยากลำบากที่สุด ใบหน้าสวยหวานปานนางฟ้า ผิวพรรณอันอุดมสมบูรณ์สะพรั่งพราวไปทุกสัดส่วนของนักศึกษาแสนสวยรวยเสน่ห์ที่อยู่เบื้องหน้าทำเอาเขาต้องกลืนน้ำลายเอื้อกหลายต่อหลายครั้งเพื่อกล้ำกลืนอารมณ์ที่คุกรุ่นราวภูเขาไฟที่ใกล้ระเบิดของตนเอง

'เย็นไว้ เย็นไว้ อดทนอีกหน่อย ก็จะได้ขย้ำเนื้อขาว ๆ นี้แล้ว ...' อาจารย์หนุ่มพูดรำพึงในใจพลางลูบเบา ๆ ที่เป้ากางเกงอันตุงโด่นั้นโดยที่ฝ่ายตรงข้ามไม่มีทางสังเกตเห็นได้

"... เหมือนอาจารย์ค่ะ เงินสด 1 ล้าน ให้เอาไปให้ทันที" น้องหญิงพูดน้ำเสียงกังวลอย่างทึ่สุด

"ถ้างั้นผมเป็นต้นเหตของเรื่องทั้งหมด ผมขอรับผิดชอบโดยการออกเงินส่วนนี้เองครับเราควรจะรีบไปได้แล้ว" จิ้งจอกหนุ่มทำตัวใจกว้างราวกับแม่น้ำ การแสดงของเขาเรียกได้ว่า แทบจะสมบูรณ์แบบทุกอย่างแล้ว

"... ได้ค่ะ แต่เดี๋ยวหญิงขอเวลาเตรียมตัวนิดหน่อย ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ" น้องหญิงแม้จะเป็นคนมองโลกในแง่ดี แต่เธอก็ไม่ได้โง่นัก เธอเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับหยิบเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดหมายเลขโทรออก

"ฮัลโหล ... หญิงมีเรื่องด่วนให้ช่วย ช่วยหน่อยนะ เรื่องสำคัญมาก" เธอเดินถอยห่างออกมาจากห้องพักอาจารย์ แล้วส่งเสียงพูดเบาราวกระซิบกับโทรศัพท์ ถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องพูดความจริงออกไปให้ใครสักคนที่น่าจะช่วยเหลือเธอได้ และเพื่อนคนนี้ของเธอนี่แหละที่เหมาะที่สุดในเวลานี้

.......................................................................

ณ บริเวณถนนวงแหวนรอบนอก

ดวงอาทิตย์ยามบ่าย ส่องแสงแรงกล้าลงมาจนผิวดินร้อนระอุ พื้นถนนคอนกรีตที่โดนแผดเผาปรากฎไอร้อนคุกรุ่นราวกับตกอยู่ในขุมนรก สองหนุ่มสาวยืนหน้านิ่วหลบความร้อนอยู่ภายใต้ร่มเงาต้นไม้ใหญ่ โดยมีรถเบนซ์ยุโรปคันหรูของผู้เป็นอาจารย์จอดอยู่ข้าง ๆ

"ขอโทษนะครับ แอร์รถยนต์มันเสีย ยังไม่ได้ไปซ่อมเลย ต้องยืนทนร้อนหน่อย ... เอาน้ำหน่อยมั้ยครับ" อาจารย์พูดน้ำเสียงท่าทางสุภาพเขาส่งขวดน้ำเปล่าให้ลูกศิษย์ เขาตีสีหน้ากรุณาปราณีเพื่อปดปิดความคิดภายในได้อย่างมิดชิดที่สุด

"... ขอบคุณค่ะ แต่ไม่เป็นไร หญิงยังไม่หิวน้ำ" หญิงเอื้อมมือจะไปรับขวดน้ำ แต่ก็ชะงักและเปลี่ยนใจไปเสียก่อน เพราะเธอเคยโดนวางยาแบบนี้มาแล้วหนึ่งครั้ง และเธอจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก เธอตอบปฎิเสธทั้ง ๆ ที่กระหายน้ำใจจะขาด ผิวพรรณขาวผ่องปรากฎเม็ดเหงื่อเล็ก ๆ ผุดขึ้นมาทั่วเพื่อระบายความร้อนของไอแดดออกจากร่างกาย เสื้อผ้านักศึกษาเนื้อบางที่รัดรึงร่างกายอยู่เมื่อเปียกน้ำ ก็ยิ่งแนบชิดรัดรึงกับสัดส่วนโค้งเว้าจนแนบสนิทแลดูเย้ายวนใจ

"ครับ งั้นผมขอกินก่อนนะ ร้อนเหลือเกิน" อาจารย์หนุ่มชะงักมือที่ส่งขวดน้ำให้ พลางหัวเราะ หึ ๆ ในใจ เขาไม่โง่พอที่จะใช้แผนเดิมซ้ำสองหรอก ว่าแล้วก็ยกน้ำขึ้นมาดื่มกินแก้ร้อนเองราวกับจะประชดความสงสัยของลูกศิษย์สาวแสนสวย สำหรับเขาความร้อนภายนอกไม่เท่าไหร่หรอกแต่ไอ้ที่ร้อนน่ะคืออารมณ์ของเขาต่างหาก นางฟ้าแสนสวยเบื้องหน้าเหมือนจะฆ่าเขาให้ตายทั้ง ๆ ที่ไม่ต้องทำอะไรเลย เนื้อผ้าที่แนบสนิทด้วยความเปียกชื้นนั้นทำให้เขาเห็นรูปทรงของทรวงอกกลมสวยนั้นได้อย่างชัดเจน ก้อนเนื้อขาวสะอาดแสนนุ่มนิ่มและเต่งตึงนั้นอัดเบียดกันแน่นอยู่ภายใต้ยกทรงสีดำสนิทจนแน่นเปรี๊ยะ เขาแทบอยากจะวิ่งเข้าไปบีบขยำขยี้ซะเดี๋ยวนั้นเลยด้วยซ้ำ แต่ก็ยังอดทน 'รอ' สิ่งที่เขาได้วางแผนไว้

"ทำไมพวกมันถึงนัดเราในที่แบบนี้ล่ะคะอาจารย์" หญิงมองอาจารย์ที่กินน้ำอึก ๆ ด้วยอารมณ์อันบอกไม่ถูก เริ่มไม่แน่ใจตัวเองว่าเธอสงสัยอาจารย์มากเกินไปหรือเปล่า

"... ไม่รู้เหมือนกันนะ ... อาจจะเพราะว่ามันสังเกตเราได้ง่าย และก็หนีได้ง่ายมั้ง คนผ่านไปผ่านมายังไงก็ไม่รู้ว่าพวกมันหรือเปล่า"

อาจารย์พิชัยกลืนน้ำลงคออึก ๆ จนหมดขวด แล้วหันมาตอบคำถามพร้อมกับรอยยิ้มปลอบใจ

"แต่ก็ถือว่าดีสำหรับเรานะ ดีกว่านัดไปที่ลับตาคน ที่แบบนี้ ถ้ามีปัญหาเราเรียกร้องให้คนช่วยได้ เพราะรถผ่านไปผ่านมาตลอดเวลา หากมีอะไรคุณก็พยายามวิ่งขอให้คนช่วยเลยนะครับ ผมจะรับหน้าไว้เอง" อาจารย์พูดต่อเพื่อปลอบใจ แต่ในใจนั้นระริกระรี้อย่างที่สุด แผนการณ์ที่ตัวเองวางไว้มันใกล้จะเป็นจริงขึ้นมาทุกขณะแล้ว

"นั่นซิคะ ... คงจะไม่มีอะไรหรอกมั้ง" หญิงพูดปลอบใจตัวเอง เธอไม่ได้รู้สึกปลอดภัยเลยแม้แต่นิดเดียวเมื่ออยู่กับคนคนนี้ แม้จะพยายามบอกตัวเองให้เชื่อก็ตามที ยิ่งนานไป เธอยิ่งรู้สึกระแวงอย่างบอกไม่ถูก ทั้ง ๆ ที่นับโดยเหตผลแล้ว สิ่งที่อาจารย์พูดมันก็ถูกทุกอย่าง

เธอเหลือบมองไปด้านหลังไกล ๆ ด้วยความกระวนกระวาย และเมื่อสังเกตเห็นรถมอเตอร์ไซค์จอดนิ่งอยู่ใต้ต้นไม้ห่างไกลออกไปราว 400 เมตร ก็รู้สึกวางใจอยู่บ้าง ที่อย่างน้อยเธอก็ยังมีที่พึ่งอยู่ แต่กระนั้นเธอก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจเต็มร้อยอยู่ดี

เธอคิดว่าเธอควรจะบอกแฟนสุดรักของเธอมากกว่า แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่กล้าที่จะบอก ....

เวลาผ่านไปไม่นานนัก ก็มีรถตู้คันหนึ่งมาจอดด้านหลังรถที่พวกเขาจอดอยู่ ชายผิวคล้ำร่างเล็กเดินเร่งรีบตรงมาทางพวกเธอ

หญิงถอยห่างออกมาเล็กน้อยมองเหตการณ์ด้วยความตื่นเต้นระทึก ตั้งใจไว้ว่าหากมีอะไรเกิดขึ้น เธอก็พร้อมที่จะวิ่งตะโกนเรียกร้องหาความช่วยเหลือได้ทัน แอบดีใจที่อย่างน้อยอาจารย์ที่มาด้วยขยับตัวเดินเข้าไปหาชายคนนั้นแทนที่จะปล่อยให้เขาเดินตรงดิ่งมาที่เธอ

"ขอโทษนะครับ รู้หรือเปล่าครับว่าโรงพยาบาล xxxx ไปที่ไหน แฟนผมไปคลอดที่โรงพยาบาลนี้อยู่ แต่ผมหลงทาง" ชายร่างเล็กนั้นร้องขอพร้อมทั้งส่งสายตาวิงวอน

"อืม ... ผมรู้จักนะ แต่อธิบายไม่ถูกแฮะ ... คุณมีแผนที่หรือเปล่าล่ะ" อาจารย์พิชัยตอบ

"มี มีครับ ... อยู่ในรถนี่เอง เดี๋ยวผมไปหยิบให้" ชายร่างเล็กพูดพร้อมกับเดินกลับไปที่รถ หญิงแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นอาจารย์พิชัยเดินตามไปด้วยแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เธอเดินตามไปห่าง ๆ แล้วก็เห็นว่าชายร่างเล็กนั้นเปิดประตูรถตู้แล้วชะโงกตัวเข้าไปหยิบเอาแผนที่แผ่นกระดาษรูปร่างเหมือนแผนที่ขึ้นมาถามอาจารย์ที่ยืนอยู่ข้างรถตู้นั้น

"มีแบบนี้น่าจะง่ายหน่อย ... แต่เอ ผมก็เริ่มไม่ค่อยแน่ใจแล้ว ... ผมไม่ได้อยู่แถวนั้นด้วยซิ ... " อาจารย์พิชัยมองลงไปในแผนที่อย่างตั้งอกตั้งใจ แต่พยายามซ่อนความตื่นเต้นไว้อย่างเต็มที่ แผนการณ์ทุกอย่างเริ่มจะเดินทางมาถึงจุดสำคัญแล้ว

"ผมไม่รู้แฮะ เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน นี่แถวบ้านคุณนี่นา มาช่วยเค้าหน่อยซิ" อาจารย์กวักมือเรียกหญิงให้เข้าไปช่วยอีกคน

"แต่ ..." หญิงตอบน้ำเสียงลังเล เธอยังไม่วางใจอะไรเต็มที่นัก สายตายังคงพินิจพิจารณา ชายร่างเล็กนั้นครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อหยั่งหาความจริงและสุดท้ายแล้วก็ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีพิษภัยอะไร เธอคิดว่าเขาอาจจะแค่มาถามทางจริง ๆ ก็ได้ ซึ่งหากเธอจะสำเหนียกสักนิด เธอก็ควรที่จะต้องสงสัยว่า อาจารย์คนนี้ รู้ได้อย่างไร ว่าบ้านของเธออยู่ที่ไหน

"ได้โปรดเถอะครับ ช่วยผมหน่อย ผมเป็นห่วงแฟนผม ได้โปรด ..." ชายร่างเล็กหันมาส่งเสียงอ้อนวอนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้จนหญิงใจอ่อน ด้วยใจสงสารเธอลดระดับการป้องกันตัวเอง แล้วเดินเข้าไปหยิบเอาแผนที่มาดู

"ก็เดี๋ยวพี่ตัดเข้ากรุงเทพทางด้านนี้นะคะ ตรงไป แล้วก็เลี้ยวที่ถนน .... " เธอเปลี่ยนความสนใจมามองบนแผนที่เล็ก ๆ นั้น พยายามลากนิ้วไปตามเส้นทางที่ควรจะไป จึงไม่ทันได้สังเกตว่าตอนนี้ชายร่างเล็กไม่ได้สนใจเส้นทางที่บอกแม้แต่น้อยนิด เขาหันไปมองทางอาจารย์หนุ่ม สายตาวาวของทั้งคู่สบตาอย่างรู้กัน อาจารย์หนุ่มมองซ้ายมองขวารอจังหวะที่ไม่มีรถผ่านไปมา แล้วพยักหน้าให้ทีหนึ่ง ชายร่างเล็กก็ล้วงมือลงไปที่กระเป๋าหลังแล้วหยิบเอาผ้าเช็ดหน้าออกมาอย่างรวดเร็วที่สุด

"... นี่ล่ะค่ะ ไปถึงแล้วก็เลี้ยวซ้าย ก็ถึงแล้ว ... อุ๊บบบ อื๊ออออออออ" หญิงพูดไม่ทันจบ ก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างมาปิดปากอย่างรวดเร็ว เธอพยายามจะออกแรงดิ้นแต่ท่อนแขนที่ล๊อคร่างของเธอไว้นั้นก็ไม่เปิดโอกาสให้เธอไปไหนได้ทั้งสิ้น กลิ่นของสารเคมีบางอย่างโชยวูบเข้าไปในนาสิกสัมผัสของเธออย่างรวดเร็ว ร่างกายนั้นอ่อนเปลี้ยวูบจนไมทันได้คิดอะไร เธอไม่สามารถที่จะขยับตัวได้อีกแม้แต่น้อยนิด และแล้วโสตประสาททุกอย่างก็ดับวูบหายไปในที่สุด เรือนร่างบอบบางนั้นเหมือนจะทรุดฮวบลงไปกับพื้นทันที หากไม่มีคนเบื้องหลังคอยฉุดรั้งเอาไว้

ชายร่างเล็กเมื่อเห็นว่าเหยื่อสาวหยุดนิ่งแล้ว ก็หันไปมองอาจารย์ที่ยิ้มร่าอยู่เบื้องหลัง
"ทำดีมาก ถ้างานนี้สำเร็จเรียบร้อย กูจะตบรางวัลมึงอย่างงาม รีบเอาขึ้นรถแล้วมึงไปขับรถกูแทนเร็ว ๆ หึ หึ " อาจารย์หนุ่มยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าหญิงหลับสนิทไปแล้ว ใบหน้าที่ปั้นให้เรียบสงบมานานตอนนี้ฉายแววความกระหายออกมาอย่างชัดเจนที่สุด

"ได้เลยครับนาย " ชายร่างเล็กพาร่างไร้สติของนักศึกษาสาวคนสวยขึ้นไปบนรถตู้ ก่อนที่จะวิ่งไปที่รถเบนซ์ ปล่อยให้เจ้านายตนเองก้าวเดินขึ้นไปบนรถตู้แล้วกระชากประตูรถปิดเสียงดังปัง รถตู้คันนั้นขยับออกวิ่งไปทันที โดยที่รถเบนซ์คันหรูยังคงจอดนิ่งอยู่ข้างทางเหมือนเดิมเพราะชายร่างเล็กกำลังเพลิดเพลินกับการอัดควันบุหรี่เข้าไปในปอด เจ้าของมอเตอร์ไซค์ที่จอดรออยู่ไกล ๆ นั้น ชะโงกหน้าพยายามหรี่ตามองความเป็นไปที่เกิดขึ้น แต่ด้วยระยะทางทำให้เห็นได้ไม่ชัดนัก เห็นเพียงว่ารถตู้วิ่งออกไป แต่รถเบนซ์ยังคงจอดอยู่ เจ้าของรถมอเตอร์ไซค์จึงตัดสินใจเฝ้ารอนิ่งเหมือนเดิม โดยไม่รู้ว่าผู้ที่กำลังเฝ้าดูแลอยู่นั้นบัดนี้นอนสงบนิ่งอยู่ในรถตู้ที่วิ่งแยกออกไปอีกทาง
.................................................................

รถตู้คันใหญ่วิ่งฝ่าไอแดดร้อนระอุตรงดิ่งไปยังสถานที่ที่อาจารย์พิชัยจะใช้เป็นสถานที่ 'เชือด' เหยื่อสาวในวันนี้

"นายครับ ทำไมต้องทำอะไรให้ยุ่งยาก นายก็ข่มขืน แล้วถ่ายแบล็คเมล์เหมือนคนอื่น ๆ ซะก็สิ้นเรื่อง" คนขับมองนายตนเองผ่านกระจกหลังแล้วถามด้วยความข้องใจ แม้ว่าเหยื่อสาวคราวนี้จะสวยน่ารักโดดเด่นกว่าเหยื่อคนก่อน ๆ แต่เขาก็ไม่เห็นว่าทำไมเจ้านายถึงได้วางแผนอะไรมากมายให้มันซับซ้อน

"ไอ้โง่ชดเอ้ย มึงไม่รู้เหรอว่านี่ลูกสาวใคร นี่น่ะลูกสาวคนเดียวบ้านชัยตระกูล เศรษฐีสิบอันดับแรกของเมืองไทย ถ้าเขาจะเอาเรื่องล่ะก็ไม่ใช่แค่กูหรอก แต่พวกมึงทุกคนที่เกี่ยวกับแผนการณ์ทำร้ายลูกสาวเค้านี่แหละ จะโดนจับไปเผานั่งยางกันหมด" อาจารย์พูดน้ำเสียงหวั่น ๆ

"... แต่ก็นั่นล่ะ ถ้ามองกลับกันแล้ว ใครก็ตามที่ได้อีคุณหนูคนนี้ทำเมียล่ะก็มึงเอ๊ย เหมือนได้ขึ้นสวรรค์ดี ๆ นี่เอง ทั้งสาวทั้งสวยทั้งเอ็กซ์แตกขนาดนี้ ที่บ้านก็โคตรร่ำรวย ใครได้เป็นผัวล่ะก็นั่งกินนอนกินสบายไปทั้งชาติ ... กูก็เลยต้องวางแผนหน่อยซิวะ ข่มขืนสะใจก็จริงแต่แค่ไม่นาน กูอยากทำให้มันหลงกูโดยสมยอมมากกว่า แล้วทีนี้ล่ะมึงเอ้ย กูจะทำให้แม่งติดใจจนถ่างขารอให้กูเอาทั้งวี่ทั้งวัน ไม่ต้องทำงานทำการกันแล้ว" อาจารย์หนุ่มดีกรีปริญญาเอกเมืองนอกเมืองนาพรรณาแผนร้ายของตนอย่างภูมิใจ

"อ๋อ ... นายก็เลยวางแผนไว้ ... แล้วยังไงต่อล่ะนาย เดี๋ยวนายก็ต้องปล้ำทำเมียอยู่ดี แล้วมันจะต่างกันตรงไหน" ไอ้ชดอึ้งไปชั่วขณะก่อนที่จะพูดออกมา มันรู้สึกสะกิดใจอะไรบางอย่างในแผนร้ายของนาย ไม่ต้องนับเรื่องอื่นใด แค่เสน่ห์ของคุณหนูนักศึกษาเหยื่อสวาทคนนี้ก็ทำเอาเขาอยากจะเอาเธอมาทำเมียจะแย่อยู่แล้ว นี่เมื่อนายพูดให้คิดเรื่องเงินทองก็ยิ่งรู้สึกอยากเข้าไปอีก เขาคิด
ในใจ แล้วทำไมเขาไม่จับอีผู้หญิงคนนี้มาทำเมียเสียเองไปเลยเล่า จะได้อยู่สุขสบายไปทั้งชาติ ไม่ต้องมาคอยแต่รับของเหลือเดนจากเจ้านายคนนี้

"ต่างกันนิดหน่อย เพราะวันนี้กูจะเป็นพระเอกไม่ใช่โจร กูจะทำทีเป็นพระเอกคอยช่วยเหลืออย่างเต็มที่ แต่ก็ช่วยไม่ไหว สุดท้ายก็โดนจับมาแล้วบังเอิญว่าโจรกลุ่มนี้มันเป็นโรคจิต ชอบดูคนอื่นเอากัน มันก็เลยบังคับให้พระเอกเอากับนางเอกพร้อมกับถ่ายหนังเก็บไว้ด้วย แล้วพอนางเอกโดนเอามาก ๆ ก็จะติดใจไปเอง อีพวกผู้หญิงมันทำหยิ่งไปงั้นแหละ พอโดนกระดอเสียบเสียหน่อย ขี้คร้านจะร่านถ่างขาให้กูเย็ดเหมือนอีพวกที่กูเอาทำเมียมาแล้ว" อาจารย์หนุ่มดีกรีปริญญาเอกพูดจาหื่นไม่ต่างกับกรรมกรไร้การศึกษาแม้แต่น้อย

"เอ่อ ... นายครับ ... แล้วคนนี้ ไอ้ชดจะขอซักทีได้มั้ยครับ เห็นแล้วเงี่ยนเหลือเกิน" ไอ้ชดคนขับรถกวาดตามองเรือนร่างสุดเซ็กส์ที่นอนนิ่งไม่ไหวติงด้วยแววตาหื่นกามที่สุด มันรู้คำตอบของเจ้านายอยู่แล้ว เพียงแต่อยากจะลองเชิงอะไรบางอย่างสักหน่อย

"ไม่ได้ คนนี้กูหวง มึงรู้หรือเปล่าว่าคนนี้น่ะเป็นดาวมหาวิทยาลัยที่กูสอนอยู่ด้วย ทั้งสวยทั้งเซ็กส์สะบัดแถมที่บ้านก็ร่ำรวยเป็นคุณหนูไฮโซไปถามทั้งมหาลัยได้เลยมีแต่คนที่อยากเอาอีนี่ทำเมียกันทั้งนั้นแหละ ยกเว้นก็แต่ตุ๊ดกับแต๋ว... ส่วนแบ่งของมึงเดี๋ยวกูค่อยโทรเรียกนักศึกษามาให้มึงเอาแทน ก็อีเจนที่ตัวเล็ก ๆ นมใหญ่ ๆ ที่กูพามาเอาคราวก่อนนั่นแหละ อีดอกพวกนั้นมึงจะเอายังไงก็กูไม่สน เบื่อแล้ว" อาจารย์ตอบ

"เป็นพระคุณอย่างสูงเลยครับนาย ไอ้ชดจะเอาให้น้องเจนของนายกลายเป็นหมาตัวเมียร่านส่ายตูดหาควยดิก ๆ เลยรับรอง ว่าแต่นายเถอะ อีดาวมหาลัยคนนี้ทั้งสวยทั้งเซ็กส์ซี่ขนาดนั้นนายจะอดใจไม่ปล้ำบนรถไหวเหรอนาย คนนี้สวยสุดเท่าที่ผมเห็นเลยนะ สวยกว่าอีพวกนางแบบที่นายเคยพาไปเอาอีก ถ้าเป็นผมนะไม่มีเหลือ จะเย็ดให้หอยบานเลย หึ หึ " คนขับรถลอบมองเรือนร่างงามนั้นผ่านกระจกด้วยสายตาหื่น ๆ ใช่แล้ว เหยื่อสวาทของนายในวันนี้สวยจริง ๆ สวยจนเขารู้สึกอิจฉานายเหลือเกินที่จะได้เชยชมร่างงามนี้

"เออ นั่นซินะ ทำอะไรมากก็ไม่ได้ เดี๋ยวตื่นมาก็สงสัยอีก แล้วจะเสียแผนหมด ... แต่ไอ้ครั้นจะปล่อยไปเฉย ๆ ก็ไม่ดี ... ขออุ่นเครื่องหน่อยล่ะกันนะ น้องหญิงจ๋า" อาจารย์หื่นประคองร่างงามที่ไม่ได้สตินั้นมานั่งบนตักของเขา แม้จะหลับไหลอยู่ แต่แค่ความนุ่มนิ่มหอมกรุ่นของกลิ่นตัวเธอก็ทำเอาท่อนเนื้อที่เบียดกับก้นของเธอแทบจะแตกระเบิดออกอยู่แล้ว เรือนร่างงามสมส่วนแสนยั่วเย้าที่เอาแต่สร้างความทรมาณให้กับเขา เรือนร่างงามที่เขาหลงไหลในรสสวาทจนหัวปักหัวปำ บัดนี้กลับมาอยู่ในอุ้งมือเขาอีกครั้งแล้ว

"อูยยย นายเอาเข้าแล้ว ซี้ดด แล้วแบบนี้ไอ้ชดจะมีกะใจขับรถเหรอเนี่ย ไอ้ชดก็เงี่ยนเป็นเหมือนกันนะนาย" ไอ้ชดขับรถไปพลางก็เบิกตาโพลงมองผ่านกระจกหลังไปพลาง เรือนร่างขาวผ่องที่อ่อนระทดระทวยไร้สติอยู่นั้น โดนนายของเขากอดรัดแนบแน่นจากด้านหลัง

"ไอ้ชดเอ้ย รู้มั้ย ตั้งแต่เกิดมากูยังไม่เคยเจอใครสวยจนกูต้องเพ้อขนาดนี้เลย ... น้องหญิงสวยเหลือเกิน สวยเหมือนนางฟ้านางสวรรค์ " อาจารย์พิชัยเพ้อจ้องมองดวงหน้าสวยหวานที่หลับพริ้มไม่ได้สติในอ้อมกอดของตนอย่างหลงไหล เรือนร่างเต่งตึงภายใต้ชุดนักศึกษาสะอาดสะอ้านและดูเรียบร้อยนี้ช่างมีเสน่ห์เร้าใจเขาอย่างล้นเหลือ ใบหน้าจิ้มลิ้มสวยหวานนั้นยังคงหลับสงบนิ่งอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวว่ากำลังจะโดนทำอะไร เขาใช้ปลายนิ้วคลึงสัมผัสกับความแข็งเย็นเยียบของเข็มตรามหาวิทยาลัยที่กลัดติดอยู่กับเสื้อนักศึกษาเบา ๆ ด้วยอารมณ์เป็นสุข สัมผัสเนื้อสาวแสนนุ่มนิ่มอวบอัดเต่งตึงในอ้อมกอดทำเอาเขาถึงกับสั่นระริก ความกระสันปราถนาที่เก็บกดไว้มานานหลายวันพุ่งทะยานพรวด ๆ อย่างรวดเร็ว เขาซุกหน้าลงไปจูบซุกไซร้ที่ซอกคอขาวผ่องละเอียดละออนั้นอย่างกระหาย สัมผัสความเนียนลื่นนุ่มนิ่มของผิวพรรณและความหอมหวานของน้องหญิงเหยื่อสวาทโดนเขาสูดหอมดอมดมเข้าไปเต็มปอด เนื้อขาว ๆ บนใบหน้าและซอกคอ ไม่มีส่วนใดเลยที่จะรอดพ้นริมฝีปากที่ระดมจูบไม่หยุดไปได้ ลิ้นสวาทลากไล้วนไปทั่วผิวขาว ๆ นั้นแทบจะทุกตารางนิ้ว

รสชาติเนื้อสาวระดับดาวเด่นมหาวิทยาลัยชื่อดังเมื่อยิ่งได้เสพก็ยิ่งติดใจ จากที่ตั้งใจไว้มั่นว่าจะแค่กอดจูบธรรมดา กลับกลายเป็นว่าความตั้งใจนั้น โดนเพลิงไฟแห่งโลกีย์เผาผลาญทำลายไปจนหมดสิ้น อุ้งมือใหญ่เลื่อนขึ้นไปเกาะกุมทรวงอกกลมกลึงที่เบียดดันเสื้อนักศึกษาออกมาเป็นก้อนกลมลักษณะเหมือนลูกโป่งที่พองตัวจนใกล้จะระเบิดอยู่รอมร่อ สัมผัสนุ่มนิ่มหยุ่นมือของทรวงอกอวบอิ่มขนาดเต็มไม้เต็มมือแผ่ซ่านไปทั่วตัวจนเขาขนลุก เนื้อผ้านักศึกษาบางเบาที่รัดรึงปกปิดอยู่นั้นไม่อาจซุกซ่อนรสสัมผัสสะท้านอารมณ์ไว้ได้แม้แต่น้อยนิด

"อืม นุ่มจริง ๆ น้องหญิงคนสวย นมใหญ่ เต่งตึง เด้งยังกับยัดสปริงเข้าไปแน่ะ" อาจารย์หื่นครางอือด้วยความกระสัน ปลายนิ้วทั้งสิบขยับยุกยิกบีบขยำทรวงอกเร้าเสน่ห์นั้นไม่หยุดเหมือนจะทดสอบความตึงแน่นของเนินเนื้อ ลูบไล้แผ่วเบาบ้าง บีบขย้ำแรง ๆ ด้วยความมันส์เขี้ยวบ้างสลับไปสลับมา

"อืออออ ...." น้องหญิงครางอือเบา ๆ ในลำคอ แม้นจะยังหลับไหลไร้สติ แต่ความเสียวแปลบปลาบของเนื้อหนังมังสาวัยกำดัดก็ใช่จะหยุดทำงานไปด้วย ร่างบอบบางนั้นกระตุกเบา ๆ ทุกครั้งที่อุ้งมือหยาบใหญ่นั้นบีบเคล้นเนื้อเต่งแรง ๆ แบบไม่ปราณีปราศัย

"โอยย นาย ระวังนมแตก บีบเบา ๆ ซี้ดดสสส โอยยย ทำไมเด็กนายทั้งสวยทั้งเซ็กส์ขนาดนี้ ซี้ดดสสสส ขอไอ้ชดชักว่าวหน่อยเหอะวะ" ไอ้ชดคนขับรถเห็นกิริยาอาการเสพกามของผู้เป็นนายผ่านกระจกมองหลังแล้วถึงกับแปล๊บเข้าไปในหัวสมอง ภาพนางฟ้าสวยใสแลดูขาวบริสุทธ์ กำลังโดนมือและปากเข้ม ๆ ของผู้เป็นนายล้วงขย้ำไม่หยุด ราวกับนางฟ้ากำลังโดนปีศาจบ้ากามข่มขืนอยู่ก็มิปาน สองเต้าอวบใหญ่ล้นมือนั้นโดนบีบเคล้นขยำขยี้อย่างมันมือโดยที่เจ้าของร่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวแม้แต่น้อย แต่ก็ไม่วายมีอาการตอบรับด้วยเสียงครางอือ และ การสั่นกระตุกเบา ๆ ของร่างกาย ทั้งความสวยสดของหน้าตาผิวพรรณขาวสะอาด เรือนร่างสุดเซ็กส์ และปฎิกิริยาตอบรับต่อสัมผัสรักของเธอคนนี้ช่างตราตรึงใจเขาอย่างที่สุด ชนิดที่อยากจะยิงเจ้านายทิ้ง แล้วเข้าไปเสพสมเรือนกายนั้นแทนให้สมอยาก

"นาย ทำไมมันขาวแบบนี้ ใส่ยกทรงสีดำด้วยแม่งโคตรเซ็กส์ซี่เลย ทั้งขาว ทั้งนมตู้มน่าฟัด นมคุณหนูไฮโซนี่มันสวยจริง ๆ " ไอ้ชดตอนนี้แทบจะไม่มีกระจิตกระใจขับรถแม้แต่น้อย สองตาจ้องมองกระจกมองหลังจนแทบหลุดออกมาจากเบ้าตา เมื่อเสื้อนักศึกษาสีขาวบริสุทธิ์โดนผู้เป็นนายแกะปลดกระดุมออกทีละเม็ด ทีละเม็ดอย่างช้า ๆ และเมื่อสาบเสื้อแยกออกจากกัน มันถึงกับต้องแลบลิ้นเลียรอบปากตัวเองเพื่อระบายความหื่นออกมาบ้าง หน้าอกอวบอูมที่ซุกซ่อนอยู่ภายในเด้งทะลักออกมาโชว์ตัวอย่างรวดเร็ว มันช่างขาวผ่องสะอาดสะอ้านอย่างที่สุด ก้อนเนื้อมหึมาสองก้อนนั้นเบียดกันแน่นภายใต้ยกทรงสีดำสวยจนเห็นเป็นร่อง

อาจารย์พิชัยมองสองเต้าที่โดนโอบอุ้มด้วยยกทรงราคาแพงพลางกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอ มือของเขาสั่นเทาน้อย ๆ ก่อนที่จะขยับไปปลดตะขอยกทรงนั้นออกสองหนุ่มนายและบ่าวจอมหื่นตาลุกวาวทันทีเมื่อได้เห็นสองเต้าแบบเต็ม ๆ ตา มันเป็นความขาวเนียนอย่างไร้ที่ติที่สุด ผิวขาวเป็นประกายแต่ไม่ซีดด้วยอมสีชมพูระเรื่อ เต้านมอวบใหญ่นั้นเด้งชูชันท้าทายความหื่นของพวกเขาอย่างที่สุด อาจารย์พิชัยเหลือบมองไปทางลูกน้องที่มองจรดจ้องเหยื่อสวาทของเขาอย่างไม่วางตา สายตาแดงก่ำนั้นช่างเต็มไปด้วยความหื่นกระหายอย่างที่สุด เขาแสยะยิ้มออกมาอย่างพอใจ ก่อนที่จะหันกลับมาสนใจร่างงามในอ้อมกอดนั้นอีกครั้ง

"อืมมมมม อือออออออ....." น้องหญิงครางอือตัวสั่นระริกอีกครั้ง แม้จะยังสลบอยู่ แต่เรือนกายสวยสดนั้นก็แสดงปฎิกิริยาตอบสนองต่อรสเสียวอย่างน่าดูชมที่สุด ทรวงอกอวบเปลือยเปล่าที่เด้งสะท้อนขึ้นลงโดนมือหยาบเข้ามาบีบเคล้นขยำพร้อมกับบี้หัวนมสีชมพูสวยถี่ ๆ ด้วยมือที่ชำนาญในเกมกาม บางจังหวะเขาก็ใช้สองมือรวบสองเต้าให้เบียดเข้าหากันจนเห็นเป็นร่องสวรรค์เขาตั้งใจไว้แล้วว่าอีกไม่นานหรอกเขาจะกระเด้าควยใส่ร่องนมแน่น ๆ นี้ให้ได้ ริมฝีปากบางสวยนั้นเผยอส่งเสียงร้องครางออกมาไม่หยุดเหมือนจะพออกพอใจไปกับรสเสียวที่กำลังโดนปรนเปรอให้ อาจารย์หนุุ่มตระหนักได้ในทันที ว่าสิ่งที่ทำให้เขาลุ่มหลงในผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่แค่ความสาว ความสวยสด และฐานะทางสังคม สิ่งที่ติดตาตรึงใจจนเขาถึงกับกินไม่ได้นอนไม่หลับนั้นคือ การตอบสนองต่อรสรักของเด็กสาวคนนี้ต่างหาก ไม่ว่าจะยามหลับหรือตื่น ผู้หญิงคนนี้ก็ยังคงเป็นสุดยอดของวัตถุแห่ง
ความใคร่ที่เขาใฝ่หาอยู่ดี

"อาาาาา อือออออ ซี้ดดสสสส ... " น้องหญิงสาวสวยดาวมหาวิทยาลัยร้องครางอืออีกครั้ง เมื่อสองมือหยาบกรานนั้นลูบไล้สัมผัสกับเนื้อสาวของเธอเต็มที่อย่างไร้สิ่งใดปิดกั้น สองมือนั้นขยำเคล้นสองเต้าด้วยความกระสัน ไม่มีการยั้งออมทะนุถนอมแม้แต่น้อย แต่ร่างน้อย ๆ ที่ไร้สตินั้นก็แอ่นอกเด้งตัวรับสัมผัสเสียวอย่างไม่รู้สึกเจ็บปวด ความหื่นกระหายที่ระบายใส่เรือนร่างนั้นทำให้ผิวพรรณขาวผ่องปรากฎเป็นรอยแดงจ้ำ ๆ จนถ้วนทั่ว จงอยหัวนมสีชมพูอ่อนที่เต่งจนแข็งเป็นเม็ดนั้นโดนปลายนิ้วบดบี้ถูไถอย่างเมามันส์ที่สุด สองเต้านมขาวผ่องเด้งสะท้านไปมาตามแรงกดบีบเคล้นของมือหยาบใหญ่ สัมผัสซาบซ่านของความเต่งตึงนั้นทำเอาเขาถึงกับประสาทมึนชาไม่รับรู้สิ่งรอบข้างใด ๆ อีกต่อไป ในสมองมีแต่เพียงเขาและเธอ เขาขยับตัวเล็กน้อยให้ท่อนเอ็นที่พองตัวเบื้องล่างนั้นนาบไปกับร่องก้นของเหยื่อสวาท ก่อนที่จะขยับบั้นเอวซอยท่อนเอ็นใส่เนื้อสะโพกเต่งตูมเบื้องล่างยิก ๆ เหมือนหมาติดสัด ความร้อนเร่าของเกมรัก ทำเอาเขาหายใจหอบถี่ เม็ดเหงื่อผุดออกมาเต็มตัวแม้อยู่ในอากาศเย็นเยียบ ดวงตาของเขาที่แดงก่ำด้วยความหื่นนั้นพร่ามัว กล้ามเนื้อทั่วร่างเริ่มบิดเกร็งด้วยความเสียวที่ได้รับ ท่อนเอ็นที่อัดเบียดเสียดกับตูดกลม ๆ นั้นเริ่มกระตุกหงึก ๆ รุนแรงราวกับจะขาดใจ

"น้องหญิงของอาจารย์ โอย น้องหญิง น้องหญิง น่ารักน่าเย็ดอะไรขนาดนี้ โอวววว ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว .... โอวววววว"

อาจารย์พิชัยส่งเสียงร้องดังลั่นในห้วงแห่งความสุขสม เขาส่ายเอวยิก ๆ อย่างเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ ส่งท่อนเอ็นที่อยู่ภายใต้กางเกงให้เบียดเสียดกับเนื้อสาวที่มีกระโปรงนักศึกษาบาง ๆ กั้นอย่างกระสัน สองมือเกร็งแน่นบีบขยำสองเต้าอวบนั้นอย่างแรงที่สุดโดยไม่กลัวว่ามันจะแหลกเหลวแม้แต่น้อย แม้จะยังไม่ได้สอดใส่แต่แค่สัมผัสสยิวจากภายนอกนี้ก็ทำเอาเขาแทบคลั่งอยู่แล้ว บนเบาะที่นั่งในรถตู้แคบ ๆ นี้ เขาเกร็งตัวฝืนส่งเอวกระดกหงึก ๆ ใส่เนื้อสะโพกหนั่นแน่นนั้นอย่างแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนร่างงามขาวผ่องนั้นเด้งขึ้นเด้งลงเหมือนตุ๊กตาตัวน้อยไร้น้ำหนัก ท่อนควยที่บวมเป่งอยู่ในเป้ากางเกงบดเบียดกับเนื้อสาวครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนที่ร่างกายของเขาจะกระตุกเกร็งสั่นระริก น้ำแห่งความใคร่พลันระเบิดหลั่งไหลทะลักออกมาจากปลายท่อนเอ็นที่ซุกตัวอยู่ในเป้ากางเกงจนกางเกงในนั้นเปียกชุ่มโชก เขาเกร็งกระดกเอวหงึก ๆ อีกสองสามครั้ง และแล้วร่างของเขาก็สงบนิ่งลง เขากอดร่างบอบบางเร้าเสน่ห์นั้นไว้ในอ้อมกอดอย่างแน่นหนา พลางซุกหน้าลงไปที่ต้นคอขาวผ่องแล้วพักหายใจหอบเหนื่อยรุนแรงเหมือนจะหายใจหายคอไม่ทัน

"นายอย่าเพิ่งหยุดซินายไอ้ชดยังไม่เสร็จเลยนาย ซี้ดดสสส โอยยย พอนายเสร็จแล้ว ให้ไอ้ชดได้เย็ดอีนี่ซักทีเถอะนะนาย ไอ้ชดไม่ไหวแล้ว" ไอ้ชดที่ตอนนี้จอดรถนิ่งไว้ข้างทางแล้ว หันมามองน้องหญิงแบบเต็มตา มือของมันรูดถอกท่อนเอ็นดำเมื่อมอย่างร้อนรนด้วยความทรมาณ ปลอยหัวถอกดุ้นใหญ๋ไม่แพ้ผู้เป็นนายรูดขึ้นรูดลงคัดหลั่งเอาน้ำเงี่ยนซึมออกมาเต็มปลายหัวบานสีแดงโร่นั้น ดวงตาของมันเหลือกลานจ้องมองเหยื่อสวาทของเจ้านายราวกับจะกลืนกิน อารมณ์กระสันดิบเถื่อนโหมกระหน่ำจนมันไม่สามารถเก็บกักอารมณ์ความอยากได้อีกต่อไปแม้แต่วินาทีเดียว

"เฮ้ย กูบอกแล้วไง ว่าคนนี้กูยังไม่ให้ เอาไว้เสร็จงาน มึงจะพาผู้หญิงคนอื่นของกูไปรุมโทรมหรือเย็ดให้หีแหกอะไรก็ได้ตามใจมึง แต่คนนี้ไม่ได้ กูให้ดูได้อย่างเดียว"

     อาจารย์พิชัยผู้เป็นนายกล่าวเสียงดังด้วยความไม่พอใจ บังเกิดอารมณ์หึงหวงแบบที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน ผู้หญิงคนแล้วคนเล่าที่ผ่านควยเขา เขาแบ่งปันให้กับบรรดาลูกน้องพวกนี้ได้ทุกคน แต่สำหรับเธอคนนี้ เขากลับรู้สึกว่า อยากจะครอบครองเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น และด้วยความหวง เขาขยับมือไปจัดยกทรงสีดำสนิทนั้นให้กลับไปโอบอุ้มปิดบังทรวงอกกลมกลึงอวบใหญ่อย่างแผ่วเบา แล้วกลัดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอกลับพยายามให้อยู่ในสภาพเดิม โดยไม่สนใจไอ้ชดคนขับรถที่มองมาด้วยอารมณ์ค้างเติ่ง

"เอาควยดำ ๆ ของมึงเก็บ แล้วกลับไปขับรถได้แล้ว ไอ้เหี้ยชด" อาจารย์พิชัยสั่งด้วยน้ำเสียงตะคอกด้วยความโกรธ เขาคิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกมา ไอ้คนขับรถต่ำต้อยไม่เจียมตัวบังอาจคิดจะมาแย่งเชยชมนางฟ้าแสนสวยที่เขาใฝ่ฝันหามาตลอดเวลางั้นหรือ ไม่มีทางเด็ดขาด น้ำหน้าอย่างมันเขายอมให้ได้แค่มองเท่านั้น เขารำพึงในใจนางฟ้าแสนสวยคนนี้จะต้องเป็นของเขาเพียงคนเดียว

... และเป็นของเขาตลอดไป

"ได้ครับนาย ...." ไอ้ชดไม่ต่อล้อต่อเถียงอะไรให้มากความ มันหันตัวกลับไปนั่งที่เดิมเก็บยัดเอาท่อนควยที่พองตัวเต็มที่ใส่กลับเข้าไปในกางเกงด้วยอารมณ์หงุดหงิดงุ่นง่าน มันแอบชำเลืองมองร่าง ๆ ขาวในอ้อมกอดเจ้านายอีกชั่วครู่ ก็ยิ้มกริ่มด้วยสายตาแวววาว พลางครุ่นคิดในใจ เมื่อเจ้านายของเขามีแผนได้ แล้วทำไมตัวเขาเองจะมีแผนไม่ได้เล่า ขอแค่ให้ได้ 'เอา' สาวสวยคนนี้เป็นเมีย อยากจะหาเงินเท่าไหร่ก็หาได้ และไม่จำเป็นจะต้องง้อนายเก่าคนนี้ของมันอีกแล้ว ไอ้ชดแอบหัวเราะหึ ๆ ในใจ ก่อนที่จะเข้าเกียร์รถและเหยียบคันเร่งบึ่งไปตามเส้นทางสู่เรือนหอที่ผู้เป็นนายจัดเตรียมไว้ เขานึกแผนการชั่วช้า ที่จะคอยซ้อนแผนชั่วของผู้เป็นนายได้แล้ว

'อีกเดี๋ยวเหอะมึง กูจะแย่งมาจับเย็ดให้ติดเป้งเลย อีคุณหนูคนสวย' ไอ้ชดร้องเสียงดังในใจ พร้อมกับสอดส่องสายตาหื่นกระหายมองดูร่างไร้สติที่หลับไหลอยู่ในอ้อมกอดผู้เป็นนายราวกับหมาป่าโหย

หนึ่งนายหนึ่งบ่าวต่างพากันจับจ้องร่างน้องหญิงด้วยสายตาของผู้ล่าเหยื่อราวกับเธอผู้นี้เป็นเนื้อกวางละอ่อนสุดโอชา ผู้เป็นนายเปี่ยมไปด้วยแผนการณ์ร้ายที่จะครองทั้งใจและร่างกายของเหยื่อสวาท โดยไม่รู้เลยว่าผู้เป็นบ่าวที่ตีหน้าซื่อนั้นกำลังคิดจะซ้อนแผนของตนด้วยความคลั่งไคล้ในรูปกายของหญิงสาว เขาพร้อมแล้วที่จะทรยศและหักหลังผู้เป็นนายของตนเองเพื่อให้ได้ครอบครองหญิงสาวคนนี้

น้องหญิงผู้เป็นเหยื่อสวาทนั้นเล่าตอนนี้ยังคงนอนหลับไหลไม่รู้เรื่องรู้ราวใด ๆ ดวงตาของเธอหลับพริ้มปากบางยิ้มระรื่นอย่างเป็นสุข ในห้วงแห่งความฝันแสนหวานนั้นเธอกำลังอยู่ภายใต้อ้อมกอดแสนอบอุ่นของชายคนรัก หากแต่ถ้าเธอตื่นขึ้นมาในตอนนี้แล้วล่ะก็ เธอคงจะต้องกรีดร้องเสียงหลงทีเดียว เพราะอ้อมกอดนี้ไม่ใช่อ้อมกอดของคนที่เธอรัก หากแต่เป็นของอาจารย์หื่น ที่กำลังล้วงมือไม้ไปบีบขยำแตะต้องเนื้อตัวของเธอไม่หยุดต่างหาก ร่างอวบอั๋นที่ไร้สตินั้นโดนทั้งล้วงทั้งควักตลอดเวลา รถตู้คันใหญ่วิ่งใกล้เข้าไปยังสถานที่ 'เชือด' เรื่อย ๆ โดยไม่มีวี่แววเลยว่าน้องหญิงนักศึกษาสาวดาวมหาลัยสุดสวยผู้เคยรอดพ้นการ

โดนข่มขืนกระทำชำเรามาแล้วหลายต่อหลายครั้งรอดจากวิกฤตกามในครั้งนี้ไปได้หรือไม่ ในเมื่อแฟนหนุ่มผู้ครอบครองรักยมที่คอยช่วยเหลือเธออยู่ตลอดเวลานั้น บัดนี้ไม่ได้สำเหนียกถึงเคราะห์ร้ายของเธอเลยแม้แต่น้อยนิด

เอกแฟนหนุ่มของหญิงขณะนี้ยืนเคียงข้างอยู่กับเด็กน้อยรักยมทั้งสองที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในซอยเปลี่ยว สีหน้าของเขาดูเหมือนเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความหวาดหวั่นน้อย ๆ เขาเหลือบมองอ่านข้อความบนป้ายไม้ผุ ๆ ที่หล่นกองอยู่บนพื้นใต้ต้นไม้ใหญ่ มันเขียนไว้ว่า 'เจ้าแม่ตะเคียน' เขากลืนน้ำลายดังเอื้อก ก่อนที่จะหันกลับไปประสานสายตากับดวงตาสีเขียววาววับที่เต็มเปี่ยมด้วยพลังบนต้นไม้ใหญ่นั้น



... เอกกลับเยือนเจ้าแม่ตะเคียนอีกครั้งด้วยความต้องการสิ่งใด ? ...
... น้องหญิงจะเอาตัวรอดจากแผนการณ์ของอาจารย์หื่นหรือไม่ หรือจะเสียท่าให้กับแผนซ้อนของนายชดคนขับรถ ? ...
... ผู้ช่วยปริศนาของน้องหญิงคือใคร และเขาจะมาช่วยเหลือได้ทันหรือไม่ ? .....


...................................................... 

 ::Punch::ตื่นเต้น น้องหญิงจะโดนอะไรบ้างนะ

รีบช่วยด่วนๆๆๆ

ในบรรดาเมียๆของนายเอกก็มีน้องหญิงนี่แหละที่มีประสปการณ์เสียวกับชายอื่นที่โชคโชนที่สุดเลย..เท่าที่อ่านมาถึงตอนนี่   

 

อุ้ยอุ้ยตื่นเต้นตื่นเต้นจะช่วยน้องหญิงได้ไหมหนอ