### ตอนที่ 8 ###

แคร์เดินตามหาแทนเข้ามาในชั้นจอดรถไต้ดิน ที่แสนจะมืดและชื้นแฉะ น้ำจากฝนที่เคยตกทุกเย็นไหลเข้ามาขังเป็นแอ่งใหญ่ ๆ หลายจุด บางแห่งมีต้นไม้ใหญ่งอกกิ่งก้านสาขาแทรกผนังตึกเข้ามาประหนึ่งตึกร้างนี้ถูกทิ้งไว้เป็นสิบปี แสงจันทร์ส่องลอดช่องเล็ก ๆ สะท้อนผิวน้ำ พอจะมองเห็นได้บ้าง ไฟฉายอันเขื่อง(แบบสีเงิน ๆ อันใหญ่ ๆ )ถูกควักออกมาเพื่อฉายแสงหาตัวแทน
"แทน ๆ อยู่ไหนน่ะ"ทั้ง 3 ค่อย ๆ ย่องไม่ให้เกิดเสียงเผื่อว่ามันจะได้ยิน ตัวของซินสั่นไปหมดด้วยความกลัว สัญชาติญานของเธอเตือนตลอดเวลาว่าต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
"เออ เราว่ารีบออกไปกันดีกว่านะ ไปตามคนมาช่วยดีกว่า"
"เงียบไปเลยนังซิน ถ้าฉันตามหาน้องฉันไม่เจอไม่กลับแน่"แคร์ตวาด
"ฉัน ฉัน เออ"
"อะไรอีกนังซิน"แคร์ตวาดอีก
"ฉันไม่ไหวแล้ว"ซินล้มลงแล้วเป็นลมไปทำให้แววต้องเข้ามาประคอง
"สงสัยจะไม่ไหวจริง ๆ แล้วแคร์"แววบอกกับแคร์เชิงขอร้อง
"ก็ได้ เธอเอาซินไปพักข้างนอกก่อนเดี่ยวเขามาหากันใหม่"ทั้ง 2 พยุงซินเดินออกมา
"เอาไว้ตรงนี้ล่ะ" ทั้งคู่จัดเสื้อผ้าให้ซินแล้วก็เดินเข้าไปในชั้นจอดรถไต้ดินต่อ.....

ซินสลบสไหลไปนานเท่าไรไม่ทราบเธอเริ่มรู้สึกจั๊กกะจี้ที่หว่างขา
"อาาาาา"เธอครางออกมาทั้ง ๆ ที่ยังไม่ลืมตา
"อื้ออ"สิ่งนั้นเปียกชื้น ด้านที่สัมผัสมีลักษณะสาก ขาทั้ง2โดนบางสิ่งบางอย่างเบียดให้แยกออกจากกัน เข่าทั้งสองแยกออกจากกันอย่างง่ายดาย
ความสากนั้นสร้างความเสียวจนซินแทบจะไม่อยากลืมตา สิ่งนั้นตวัดไปมาแทรกไปถูไถกับติ่งสวาทแบบจงใจครั้งแล้วครั้งเล่าน้ำเมือกไหลออกมาชโลมเป้ากางเกงในจนชุ่มโชก ซินคิดว่าฝันนี้ช่างแสนหวานเหลือเกิน
ความฝันนั้นแสนสั้นนัก สิ่งนั้นค่อย ๆ แยงเข้ามาตามขอบกางเกงในที่ชุ่มโชก เลื่อนเข้าสู่ปากแคมที่ปิดสนิดอย่างรวดเร็ว ความเจ็บปวดเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกทันทีที่มันล่วงล้ำเข้าไป
"โอ๊ย"ซินอุทานออกมาหนังตาที่ปิดอยู่ค่อย ๆ เปิดออกมาสู่โลกแห่งความจริง
ภาพที่เห็นก็คือสนุขตัวใหญ่ เรียกว่าใหญ่มากจะดีกว่าเพราะตัวมันเกือบเท่าคนเลยที่เดียว ที่ใกล้ ๆ บ้านของซินนั้นมีคนเลื้ยงสนัขเซนท์เบอร์นาทแต่ตัวมันก็ไม่ใหญ่เท่านี้ สายตาของมันมีสีขาวใสขนดำสนิท หูตั้งชันราวกับปีศาจ ซินจ้องดูหน้ามันก่อนที่จะสังเกตลิ้นสีม่วงยาวเฟื้อย ที่เชื่อมต่อกับช่วงล่างของเธอประหนึ่งตัวทากยักษ์ ร่างกายของเธอชา กบเมื่อเห็นงูคงมีความรู้สึกเช่นนี้ ชั่วขณะที่ค้างนั้นเธอรู้สึกว่ามีอะไรซักอย่างไหลเข้าสู่ภายในของเธอ
"กรี๊ด ๆ ๆ "เธอรีบดึงเอาลิ้นนั้นออกน้ำเมือกไหลยืดติดลิ้นออกมาเป็นสายสะท้อนแสงจันทร์
ซินยันตัวขึ้นและรีบวิ่งสวนสุนัขตัวนั้นออกไป น้ำเมือกไหลมาเหนอะหนะที่ต้นขา เสียดสีกันเสียงดัง เมือกนี้ทำให้เธอช้าลงแค่เสี้ยววินาที
สัญชาตญานของเธอเตือนว่า มันไม่ได้มีแค่ตัวเดียว ขาบาง ๆ ทั้งสอง เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว แต่หน้าอกขนาดมหึมาเจ้ากรรมกลับดึงเธอให้เสียศูนย์ ล้มคะมำลงพื้นหญ้า กระดุมจากเสื้อที่เป็นแบบเสื้อเชิทกระเด็นเนื้อจากความอันแน่นของหน้าอกเธอ เผยให้เห็นเนินอกมหึมาปลิ้นออกมา เธอรีบยันตัวขึ้นวิ่งไปที่มอเตอร์ไซด์โชคดีที่เธอไม่ใช่คนสมัยนิยมกระโปรงของเธอจึงเป็นแบบยาวคร่อมเข่าทำให้เธอวิ่งง่ายยิ่งขึ้น วินาทีนี้เธอคิดว่าโชคดีเสียจริง ๆ
เกือบ10 นาทีที่เธอวิ่งมาที่หน้าตึก มอเตอร์ไซด์ที่ขัยมาอยู่ข้างหน้าเธอรีบควักกุญแจที่แคร์ฝากไว้(แคร์ฝากใว้หลังเข้าตึก)ในกระเป๋าเสื้อออกมา เสียบที่รถแล้วสตารด์ทันที พริบตานั้นโลกก็หมุนคว้างร่างของเธอลอยละลิ่วออกมาจากมอเตอร์ไซด์ หน้าเธอกระแทกกับพื้นทรายราวกับโลกทั้งโลกเงียบไปครู่หนึ่ง เธอมองเห็นมอเตอร์ไซด์ค่อย ๆ ล้มลง สัญชาติญานบอกว่ามันอยู่ด้านหลังเธอเธอรีบยันตัวขึ้นทั้ง ๆ ยังมึนอยู่ หางตาของเหลือบเห็นสุนัขตัวนั้นอยู่ด้านขวาของเธอ ที่ปากของมันกำลังคาบบางสิ่งอยู่ เธอเพ่งมองผ่านความมืด สิ่งนั้นเธอคุ้นเคยมากนั่นก็คือกระโปรงของเธอนั้นเองรวมไปถึงบางส่วนของกางเกงในด้วย เธอรีบก้มมองดูด้านล่างกระโปรงของเธอโดนถลกไปทั้งแถบกางเกงในก็โดนกระชากจนยางยืดขาดทำท่าจะหลุดแหล่มิหลุดแหล่ มันฉวยโอกาสที่เธอกำลังสตารด์รถงับกระโปรงของเธอจากด้านหลังแล้วกระชากอย่างแรงนั่นเอง เธอรีบคว้ากางเกงในที่กำลังจะหลุดไว้ก่อนจะออกวิ่งอีกครั้ง คราวนี้เธอรีบวิ่งเข้าป่าเพื่อหาที่หลบซ่อนตัว เธอวิ่งผ่านกิ่งไม้ในป่าอย่างรวดเร็วจนกิ่งไม้ดีดใส่ผิวขาว ๆ จนเป็นสีแดงเหมือนโดนแส้ฟาด ในที่สุดกล้ามเนื้อก็เริ่มอ่อนล้าทั้งความหนาวในยามค่ำคืนก็เล่นงาน เธอหาโคนต้นไม้ใหญ่เพื่อนั่งพัก ต้นไม้นี้ใหญ่พอที่จะหลบแถบยังมีเงาที่ปิดตัวเธอได้อีก เธอถอดเสื้อมาลองก้นเพื่อที่จะนั่งลงบนพื้นชื้น ๆ การนั่งกอดเข่าเป็นอย่างเดียวที่จะกันความหนาวได้
"พ่อ แม่ ใครก็ได้ช่วยด้วย"เธอรำพึงรำพันออกมาเมื่อสบายใจแล้ว กว่า 10 นาทีที่เธอนั่งอยู่
"อืออ เธอเริ่มคล้อยหลับ ก่อนที่จะได้กลิ่นแปลก ๆ
"กลิ่นอะไรน่ะ"เธอหันไปมาหาที่มาของกลิ่น แต่กลิ่นนั้นอยู่ใกล้เกินกว่าที่จะมาจากที่อื่นเธอดมฟุตฟิตเหมือนสุนัข ไล่ไปตามตัวและก็ต่ำลงไปเธอก็เห็นที่มา ตรงเป้ากางเกงในของเธอชุ่มไปด้วยน้ำเหนียว ๆ แถมยังมากจนไหลไปบนพื้นหญ้าข้างหน้าอีกด้วย เธอรู้สึกจั๊กจี้เล็กน้อย
ภาพจากสารคดีใน tv แล่นเข้ามาในสมองซินชั่วพริบตา สัตว์บางประเภทมันจะทำร้ายเหยื่อให้บาดเจ็บเล็กน้อยแล้วมันค่อย ๆ ติดตามสัตว์ที่บาดเจ็บ เมื่ออ่อนแรงมันจึงโจมตี เธอรับรู้ทันที่ว่าตอนนี้เธออยู่ในสถานการณ์นั้น เธอต้องรีบเอาตัวรอดทันที
ขาเรียวงามถ่างออกจากกัน เธอใช้มือซ้ายถ่างปากแคมทั้ง 2 ออกจากกันเห็นติ่งเล็ก ๆ ยื่นออกมา นิ้วชี้ขวารับหน้าที่ควานหาสิ่งแปลกปลอมด้านใน ในตอนแรก ซินเจ็บมากเพราะ แค่นิ้วเดียวก็ตึงเกินไปสำหรับคนที่ยังไม่เคยต้องมือชายใดอย่างเธอ แต่ก็ต้องทนนิ้วสัมผัสผนังช่องคลอดที่มีลักษณะขรุขระ เธอค่อย ๆ ควานไปมาจากปากถ้ำแล้วลึกเข้าไปเรื่อย ๆ เธอต้องรีบเร่งยิ่งแทงเข้าไปลึก ปากถ้ำที่เคยปิดค่อย ๆ ถ่างออก น้ำที่เอ่อล้นอยู่ภายในไหลทะลักออกมาเหมือนเขื่อนแตก ดวงตาน้อย ๆ หลับตาปี๋จินตนาการถึงภายใน ว่านิ้วเธอสัมผัสอะไรบ้าง อะไรกันแน่ที่เป็นต้นกำเนินของน้ำพวกนี้ เธอหลับตาอยู่นาน เสียงรอบข้างเงียบสงัด ทุกอย่างคล้ายกับหยุดเวลาลงไป
"แซ่ก แซกกกก"เสียงบางสิ่งตัดผ่าพุ่มไม้หนา ๆ มา ซินตกใจรีบลุกขึ้นและกำลังจะออกวิ่ง
"ว้าย"เธอรู้สึกเสียววาบขึ้นมาทั่วท้องน้อย เธอก้มมองดูด้านล่างของเธอไม่สิ่งผิดปกติใด ๆ ยังคงมี เมือกลื่น ๆ ไหลออกมาอาบน่อง
เธอก้าวอีกครั้ง ขณะที่จะวางขาลงนั่นเอง ความเสียวก็มาเยือนอีกครั้ง ครั้งนี้เธอถึงกับทรุดตัวลง มันรู้สึกเหมือนติ่งเนื้อโดนสัมพัสลูบคลำตลอดเวลา ความเสียวทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ ขาซินนั้นสิ้นเรี่ยวแรง จะยืนก็ยังไม่ได้ เธอเลยค่อย ๆ เอาศอกพลักตัวเองไปข้างหน้าช้า ๆ
"อ้าาาา"ใบหญ้าเล็ก ๆ ครูดไปกับติ่งที่ยื่นออกมา อิ่งเธอคลานมันยิ่งครูดไปเรื่อย ๆ ประกายจากเมือกติดไปบนยอดใบหญ้าเป็นทาง
"อ่ะ อาาาา อ้าาาาาาา"ร่างกายของเธอบิดตัวกะทันหัน ขาเหยือดตรง น้ำเมือกไหลออกจากปากถ้ำพุ่งเหมือนน้ำพุหัวใจเต้นระรัว ลมหายใจถี่ยิบ ก่อนทุกอย่างจะสงบลง ร่ายกายอ่อนเปลี้ยเหมือนลุกโป่งใส่น้ำไม่มีแรงจะขยับตัว ตาของเธอยังเหลือบมองไปบนพื้น ขาสุนัขขนาดใหญ่สีดำก็ย่ำลงมาตรงหน้าเธอ ดินที่อ่อนยวบถูกกดตามน้ำหนักตัวของมัน

มันจ้องมองเหยื่ออย่างสบายใจ ขณะนี้เหยื่อที่มันตามล่าหมดแรง ลิ้นยาว ๆ ของมันแลบออกมา ไต่ไปตามตัว ผิวขาว ๆ เปื้อนน้ำลายที่มีกลิ่นคล้ายคาวปลา ปลายลิ้นเลื่อนต่ำไปเรื่อย ๆ จงถึงง่ามก้นปลายลิ้นของมันแยกออกทำให้หนวดนับสิบเหมือนดอกไม้ทะเลภายในลิ้นของมันทะลักออกมา หวดเล็ก ๆ นั้นควานหารูที่อยู่บนตัว อันหนึ่งพยายามสอดเข้าไปในทวารของเธอ ด้วยแรงอันน้อยนิด ซินพยายามขยิบไว้
"อื้ออ ย่ะ อย่--า อย่าา"เธอเกร็งกล้ามเนื้อก้น
"อ้าาา"ก้นนิ่ม ๆ ไม่อาจต้านทานแรงได้ หนวดนั้นหลุดเข้าไปในก้น มันสัมผัสไปทั่ว ทั้งล้วงทั้งคว้านเหมือนกับหาอะไรอยู่
"อย่า มัน มัน เสียว"ยิ่งสอดใส่เข้าไปลึกมันก็สร้างความเสียวแก่ซินยิ่งขึ้น ขาค่อย ๆ ถ่างออกทีละน้อย ๆ โดยไม่รู้ตัว ทำให่หนวดที่เหลือสำรวจอีกรูได้ทันที
"อย่า อ้าา ตรงนั้นน อย่า"หนวดเล็ก ๆ 4-5อันเข้าไปเลื้อยในช่องคลอดของเธอ แม้ว่ามันจะเล็กแต่รวมกันมาก ๆ ก็มีขนาดใหญ่เกือบเท่า
กำปั้นของเด็ก ก้อนหนวดนั้นถูไถไปมาตามร่องต่าง ๆ ภายในช่องคลอด ซินรู้สึกเหมือนกับมีคนเอาขนไก่นับ 10 ถูไปมาอยู่ภายใน น้ำเมือกจากความเสียว ไหลทะลักออกมาตามช่องรอบ ๆ
"อ๊าคคค อย่าา มันน อะ อ้า"น้ำเมือกพุ่งทะลักออกมาเป็นสายเธอถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง แต่หนวดนั้นยังไม่สิ้นสุดหน้าที่ของมัน มันยังคงชอนไชต่อไปเหมือนไส้เดือนที่ชอนไชเข้าไปในดิน พริบตาเดียวเธอก็ถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง ครั้งแล้วครั้งเล่าที่อารมณ์ถุกทำให้ถึงจุดสุดยอดในที่สุดหนวดก็พบสิ่งที่มันค้นหา
"พรีดดด"หนวดเล็ก ๆ เหล่านั้นไหลออกมา เผยเห็นช่องคลอดที่ถูกถ่างให้กว้าง เท่ามือเด็ก ซินนั้นหน้าแดงตัวแดงด้วยความเสียว การถึงจุดสุดยอดเป็นสิบครั้ง อรีนารีนฉีดพล่านจนแทบจะฉีกสมองของเธอออกมาได้ ในหัวของเธอเบรอไปหมดไม่สามารถสั่งการอะไรได้ ความหวังในใจลึก ๆ นั้นไม่อยากให้เวลานี้สิ้นสุดเลย แน่นอนมันไม่ทำให้ซินผิดหวัง
"อ๊อก อื้ออออ"ซินรู้สึกแน่นท้องเหมือนกินข้าวมาอิ่ม ๆ เพียงแต่มันต่างที่ความแน่นนี้มันเคลื่อนที่ได้ หน้าท้องของเธอนูนขึ้น และก็ยุบลงเหมือนกับน้ำที่กำลังเดือด มือทั้ง 2 ข้างของเธอพยายามกดส่วนที่ยุบลงไปแต่เมือกดอีกด้านหนึ่งก็พองออก หลายครั้งที่มันกระแทกกระบังลมจนซินแทบอ้วก ความแน่นนั้นเลื่อนต่ำไปจนถึงปากถ้ำ ซินมองลงไปตามความรู้สึกแน่นนั้น
"พรืดด"หนวดสีดำคล้ายปลาหมึกพุ่งออกมาจากช่องคลอดของเธอ น้ำเมือกไหลทะลักออกมาตามหนวดจนหนวดนั้นเป็นมันเลื่อมไปหมด บางสิ่งบางอย่างกำลังจะออกมา ความกลัวเข้าครอบงำจิตใจอย่างสมบูรณ์ ร่ายกายเย็นเฉียบ แต่สายตายังคงจ้องมอง
"ปึดด"เงาดำนั้นค่อย ๆ โพล่ออกมาจากหว่างขาของเธอ วัตถุสีดำนั้นค่อย ๆ หันบางส่วนที่เหมือนหัวมา ตาสีเหลืองขนาดใหญ่จ้องมองเธอ ทั้งคู่หยุดค้างซัก 5 วินาที ก่อนที่ทุกสิ่งจะเคลื่อนไหวอีกครั้ง
"พรืดดดดดดดดดดดด"
"อ๊าคคคคคคคคคค"มันดึงหนวดทั้งหมดออกมาในครั้งเดียว โดยไม่สนใจว่าซินจะเจ็บปวดแค่ไหน เกือบ 5 นาที กว่าที่มันจะดึงหนวดเส้นเบ้ง ๆ ออกมา เมื่อดึงออกมาหมด ปากช่องคลอดของซินถ่างกว้าง มองเห็นปากมดลูกสีแดงแจ๋ สิ่งนั้นคลานเข้าไปในปากของสุนัขตัวหนึ่ง สติของซินค่อย ๆ ดับลง ภาพสุดท้านคือปากขนาดใหญ่ของสุนัขที่อ้าออก.....

จบ แล้ว จิง หรือ งง แฮะ แต่คนที่ผม ก็อปมาบอกจบนะ กะ คงจบละมั้ง ไปหายาทานละบายครับ[s:174]