Before : หลังจากที่แคทได้ลากลับไปอยู่ที่รัสเซียกับแม่ผู้ให้กำเนิด ตามสัญญาการเลี้ยงดูบุตร สองพี่น้องรีนรินก็อยู่อาศัยที่บ้านของบอย 2 ปีเศษก็ย้ายกลับมาอยู่บ้านของพวกเธอ

โชคดีนะครับ😁 บอยได้ยิ้มอำลาทั้งสองอย่างสดชื่น

รินด้วยความที่เธอเป็นเด็กที่ค่อนข้างเซนซิทีฟด้านอารมณ์ เธอวิ่งเข้ากอดและร้องไห้ตามประสาเด็กน้อย

บอยด้วยความที่เป็นคนสุภาพอ่อนโยน เพราะแม่ของเขาสอนมาดีเยี่ยมได้ปลอบใจเพื่อนหญิงของเขา โดยการลูบหลังเบาๆช้าๆ อย่างสุภาพอ่อนโยน

จากนั้นรินก็เดินถอยออกมา รีนเดินเข้ามากล่าวลากับบอยและขอบคุณแม่ของบอยแทนน้องสาว

ขอบคุณนะคะที่ดแลหนูกับน้องเป็นอย่างดี พวกหนูจะไม่มีวันลืมเลยคะ เธอเดินเข้าไปกอดแม่ของบอยพร้อมริน

ก่อนที่จะหันมาสบตากับบอยที่ยืนยิ้มให้กำลังใจ และด้วยความที่เธอเขินจนหน้าเริ่มแดงรีนจึงหันควับ เบี่ยงหน้าหนีไม่สบตาบอย

เป็นอะไรของเขานะ? บอยแอบคิดในใจ

จากนั้นทุกคนในบ้านก็รวมกันส่งสองพี่น้องขึ้นขบวนรถ และขับออกจากบ้านไปอย่างปลอดภัย

[ เนื่องด้วยสมัยนั้นเป็นยุคที่ยังไม่มีโซเชียลเน็ตเวิร์ก จึงทำให้การสื่อสารติดต่อกันของเด็กทั้ง 4 เลื่อนหายไปตามกาลเวลา แต่จะยังคงอยู่ในความทรงจำตลอดไป... ]

พี่... ทันทีที่สองพี่น้องได้กลับมาถึงบ้าน ภาพแม่ที่กำลังทำกิจกรรมต่างๆกับพวกเธอ ก็แว๊บเข้าในหัวจนเห็นเป็นภาพเสมือนจริงตรงหน้าทั้งคู่

รินไม่อาจที่จะทนไหวจึงร้องไห้น้ำตาซึมคิดถึงแม่ที่จากไปแล้ว 4 ปีไม่ไหว

รีนกอดน้องอยู่เคียงข้างไม่ไปไหน ไม่พูดอะไรใดๆทั้งสิ้น และเข้าใจความรู้สึกของน้องดีกว่าใคร...เธอนึกถึงสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ หันไปมองน้องสาวที่กำลังเศร้าเสียใจ

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหลังจากนี้...หนูจะดูแลน้องให้ดีที่สุดคะแม่... รีนพูดในใจละลึกถึงแม่ผู้จากไป

--------------------------------------------------

Before : ณ เวลาปัจจุบันที่ทั้งคู่ตื่นกลางดึกมานั่งชมดาว

พี่จะเอายังไงกับเรื่องหมั้นหมายอะ? รินวัย 15 ปีได้เอ่ยถามถึงเรื่องสำคัญของพี่สาว

พี่ไม่รู้ รีนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจเบาๆตอบ

ตั้งแต่ที่แม่ตาย...พ่อก็ไม่ดูดำดูดีกับเราเลยแม้แต่น้อย...บังคับเราสารพัด ให้เป็นไปตามที่เขาต้องการ...หนูเริ่มไม่อยากจะอยู่ที่นี้แล้ว...หนูเบื่อ... รินได้พูดระบายความในใจกับพี่สาว รีนได้แต่รับฟังไม่พูดตอบโต้แต่อย่างใด

พี่ รินเดินเข้ามาจับมือรีนด้วยความเป็นห่วง เราหนีออกไปจากที่นี้กันเถอะ

ทันทีที่น้องสาวเธอพูดอะไรบ้าๆแบบนั้นออกมา จึงทำให้รีนหันไปต่อว่าทันที จะบ้าเหรอริน! เลิกคิดเดี๋ยวนี้เลยนะ..

พี่จะมัวมาทนให้พ่อมาบีบบังคับทำไม...หนูไม่อยากอยู่ที่นี้ ที่นี้มันเคยเป็นบ้านของเรา...แต่พี่ดูซิ...ตั้งแต่แม่ตาย พ่อก็พาผู้หญิงคนใหม่เข้ามาในบ้านเลย!! พ่อไม่เคยรักแม่เราเลยพี่😭😭 รินพูดไปพร้อมกับน้ำคลอ เข้าสบที่อกของพี่สาวอย่างอดกลั้นไม่ได้

รีนก็ได้แต่นิ่งรองรับอารมณ์ของน้องทั้งดีและไม่ดี จนน้องสาวเริ่มดีขึ้นจึงหันกลับมานั่งดูดาวกันต่อสักพัก

พี่รีน

หื๊ม?

สองสาวได้กลับเข้ามาในบ้าน ก่อนจะแยกกันกลับเข้าห้องนอนของตัวเอง รินก็ได้ทักท้วงพี่สาวแสนสวยของเธอ

Happy Birthday Sister รินพูดสำเนียงอังกฤษแท้ ก่อนจะยืนของขวัญชิ้นเล็กๆให้กับพี่สาวของเธอ

ริน!! รีนรู้สึกเซอร์ไพร์น้องสาวมากๆ ไม่คิดว่าน้องสาวเธอจะมาให้ของขวัญตอนนี้

หนูเก็บเงินสั่งทำของขวัญให้พี่เลยนะ...และนี้การ์ดอวยพร หนูรู้ว่าพี่ไม่ชอบให้อวยพรต่อหน้า เพราะกลัวคนอื่นเห็นเวลาเขิน รินแกล้งหยอกพี่สาว รีนก็ทำตามองค้อนแกล้งหยิกแขนเบาๆ ประมาณหมั่นไส้น้องสาวที่รู้ดี

เจ็บพี่รีน!!

นี่หยิกเบาแล้วนะ?

โห่! พี่ก็รู้หนูบอบบางจะตาย ไม่ได้แกร่งแบบพี่ซะหน่อยนิ!

รีนเลิกคิ้วข้างไม่พูดอะไร ได้แต่ขอบคุณน้ำใจของน้องสาว ขอบใจมากนะ

ฝันดีคะ...อ่านแล้วอย่าน้ำตาซึมนะ รินเดินเข้ามากระซิบข้างหูพี่สาว ก่อนจะเดินขึ้นชั้นสองเปิดประตูเข้าห้องตัวเองไป

รีบเข้ากลับมาในห้องนอนของเธอ เปิดการ์ดอวยพรที่เขียนด้วยลายมือของรินเป็นภาษาอังกฤษ You're everything to me. God bless you forever.

พี่คือทุกสิ่งสำหรับหนู ขอให้พระเจ้าคุ้มครองพี่หนูตลอดไป

รีนน้ำตาแทบตกทันทีที่เห็นของขวัญที่น้องสาวสุดที่รักสั่งทำให้...มันคือจี้ตลับฝั่งเพชรมูลค่า 10 ล้าน โดยตลับเปิดปิดได้สกีนรูปครอบครัวอยู่กันครบ 4 คนข้างใน สลักขอบอักษรอังกฤษ God bless you เป็นภาษาเขียนแปลว่า "ขอพระเจ้าอวยพรคุณ"

จริงตามที่น้องสาวคาดไว้ รีนนั่งร้องไห้ซึ้งในความรักที่น้องสาวมีให้กับเธอ เธอที่ต้องเข้มแข็งอยู่ตลอดเวลาเพราะภาระหน้าที่ๆต้องทำแทนแม่ แรงกดดันทุกอย่างที่เธอต้องแบกรับแทน มันทำให้ชีวิตวัยรุ่น 17 ปีของเธอต่างจากคนอื่นๆโดยสิ้นเชิง

เช้าวันต่อมา...รีนต้องมานั่งแสดงตัวต่อครอบครัวฝั่งคู่หมั้นตามคำสั่งของพ่อ

Wow~Your daughter is very beautiful...Mr.Mark ครอบครัวชาวอเมริกันได้เอ่ยชมรีน

Thanks you Mr.Jonh...I always hope that our business will go well.

พ่อของรีนได้กล่าวทำเอาจอร์นผู้เป็นว่าที่คู่หมั้น ต่างชอบใจจนจับมือและกอดคอพ่อของเธออย่างสนิทสนม

ดูเหมือนฝั่งนั้นจะถูกชะตากับรีนมากๆ  ต่างจากรีนที่นั่งนิ่งไม่โต้ตอบใดๆทั้งสิ้น จนจอร์นเป็นฝ่ายเข้ามาชวนคุย

Hello , My name John

I'm Reen

Nice to meet you Mr.s.Reen , I hope we can get along well.

จอร์นพูดจบประโยคก่อนฉวยโอกาสจับมือของรีนโดยไม่ได้รับอนุญาต รีนเธอจึงรีบปัดมือออกพร้อมปฏิเสธแบบผู้ดี

Nice to meet you too , I'm so sorry...I'm not ready   

จอร์นรู้สึกเสียหน้าเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่พูดอะไรมากได้แต่ยิ้มกลบเกลื่อนไป ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปคุยธุรกิจกับพ่อของรีนต่อ

ครอบครัวนายจอร์นอยู่กินข้าวเย็นที่บ้านของเธอ เขาต่างเอาอกเอาใจรีนสารพัดเท่าที่จะทำได้ จนตัวรีนเริ่มรู้สึกอึดอัดในการกระทำเช่นนี้ของจอร์น ที่ไม่เว้นระยะให้เธอได้มีมุมส่วนตัวแม้แต่วินาทีเดียว

จนในที่สุดครอบครัวจอร์นก็ได้ลากลับบ้าน เป็นช่วงเวลาที่รีนรู้สึกดีใจแบบสุดๆ วิ่งขึ้นไปเปลี่ยนชุดจากชุดกระโปรงคุณหนู เปลี่ยนเป็นเสื้อยืดกางเกงขาสั้นทันที

เฮ้อ...ไปได้ซะที อึดอัดจะแย่อยู่ละ รีนบ่นพึมพำพร้อมกับถอดเปลี่ยนชุดจนเสร็จ รวบผมรัดเกล้าเปิดใบหู ล้างเครื่องสำอางออกจนหน้าใสธรรมชาติ ฟู่ว~นี่แหละตัวฉัน

พูดเสร็จเธอก็ปิดประตูกระจก และเดินลงมาชั้นล่างเพื่อมาจะไปเล่นดนตรีกับเพื่อนๆ ตามที่นัดกันไว้

แกจะไปไหน? เสียงพ่อที่นั่งอยู่ตรงโถงนั่งเล่นได้ทักถาม เธอที่กำลังสะพายกีต้าร์ออกจากบ้าน

ไปซ้อมดนตรีกับเพื่อนคะ รีนได้หยุดหันมาตอบพ่อ แต่ดูเหมือนพ่อจะไม่ชอบใจเป็นอย่างมากถึงกับวางแก้วแรง จนทุกคนรวมทั้งรินสะดุ้งไปตามกัน

พ่อลุกขึ้นเดินตรงเข้ามาต่อว่ารีนชุดใหญ่ ฉันบอกแกแล้วใช่มั้ย เอาเวลาพวกนี้ไปอ่านหนังสือซะ เพราะแกต้องสอบเข้ามหาลัยxxx เพื่อที่จะมารับช่วงต่อจากฉัน แทนฉัน!!

พ่อย้ำคำสุดท้ายใส่อารมณ์แบบสุดๆ เพราะเขาเหลืออดกับการกระทำที่ดื้อรั้นของลูกคนโตเต็มทน

รีนนิ่งข่มอารมณ์ตัวเองไม่ให้ร้อนตามพ่อ แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะจบลงในวินาทีที่พ่อดึงกระเป๋ากีตาร์ออกมา พาดเข้ากับเสาบ้านจนหักต่อหน้าต่อหน้ารีน

เพียงเสี้ยววินาทีนั้นรีนแทบจะใจสลายหายไปในพริบตา เธอกรีดร้องออกมาดังพร้อมกับตัดพ้อพ่อของเธอที่ทำเกินกว่าเหตุ และ ล้ำเส้นชีวิตของเธอเกินไปแล้ว

พ่อจะเอาอะไรกับหนูนักหนา!! เคยถามหนูซักครั้งไหมว่าหนูอยากเป็นแบบที่พ่อเป็นรึเปล่า! ใอ่สิ่งบ้าๆนี้ที่ทำให้แม่ตาย!

รีนใส่อารมณ์เต็มที่จนพ่อถึงกับพลั้งมือตบหน้าเธอแรงจนหน้าหัน

แกหุบปากเดี๋ยวนะรีน! พ่อชี้หน้าน้ำตาคลอเบาๆ

รีนจับมือจับหน้าที่พ่อตบเธอน้ำตาไหล ผู้หญิงคนเดียวยังปกป้องไว้ไม่ได้ ยังมีหน้าเอาผู้หญิงคนใหม่เข้ามาอีก...

เธอพูดแทงใจดำพ่อ ก่อนที่พ่อจะง้างมือเตรียมตบหน้าสั่งสอนอีกครั้ง

อย่าคะพ่อ! รินเข้ามาปกป้องพี่สาวของเธอสุดชีวิต

แต่ไม่ทันกามือของพ่อได้ลงมาหวังสั่งสอนลูกทั้งสองที่อวดดีต่อเขา  

รีนต้องโดนอะไร แน่ ๆ

รีนพูดได้โดนใจสุดๆ

น่าสงสารรีนจัง โดนทำร้ายจิตใจอย่างสาหัส

มาเฟียสไตลลลลลล ปูเรื่องสนุกมากๆเลยครับ

โหดร้ายมากสำหรับเด็กๆ

 ปูเรื่องสนุกมากๆเลยครับ

โอย.. ทำไมพ่อรีนอารมณ์ร้ายจัง  ลูกสาวคงประสาทกิน กดดันแย่เลย  หวังว่าสองสาวคงจะประคองตัวให้เป็นเด็กดีต่อไปได้

 เรื่องราวปูพื้นฐานของ รีีน และ ริน อาจจะทำให้ เข้าใจอารมณ์รุนแรงที่ทำกับบอยได้ แต่ การกระทำของรีีน ทำร้ายบอยทางอ้อม มาก  เพราะ ไหนๆบอยก็รับเรื่องของฟ้า คิดว่าบอยคงยอมรับลูกของฟ้า และไอ่เอก นายแหละ บอยเป็นคนจิตใจดีเกินไป  แต่ตัวละคร ริน นี่ ยังมีมุมให้ ค้นหาอีกเยอะว่าจะไปทางไหน ถ้า ท่านGAมีเวลาไม่รีบตััดจบ เหมือน บอยฟ้า รีีน เอก เอิญ มินต์

ประสบการณ์ชีวิตสร้างรีนให้เป็นแบบนี้

รีนติดความโหดของพ่อมาปะเนี้ย

คุณพ่อดุจังเลย
ดูไม่ค่อยเป็นคนอบอุ่น

ชีวิตคนจริงๆ ก็มีเยอะแบบนี้ เพียงแต่ไม่รวยเท่านี้

เจอพ่อกะจอกๆแบบนี้น่าเบื่อ

น่าสงสารรินและรีน เสียแม่ไป แล้วพ่อยังมาบังคับอีก