สำหรับเรื่องนี้จัดทำเป็นตอนยาวครับ แบบยังไม่มีแนวเรื่องคิดเผื่อไว้เลย ไม่ได้จำกัดตอนด้วย โจทย์ คือ ให้โหดร้ายกับนางเอก แต่สำหรับแนวโหดเหี้ยม ข่มขืน จนตาย ไรงี้ก็ทำมาหลายเรื่องแล้ว เลยจะขอเปลี่ยนแนวสักนิดให้เป็น Drama-Erotic ซึ่ง ยังไม่เคยลองแต่งแนวนี้มาก่อน ยังไงจะลองทำไปเรื่อยๆ ครับ

---

เสี่ยวิเชียร หนุ่มวัยร่วม 40 เจ้าของธุรกิจมืดที่ทรงอิทธิพลเป็นอย่างมาก เขาเป็นลูกค้าขาประจำของทางร้าน โดยที่สาวๆ หลายคนที่เป็น PR ก็รับงานพิเศษลับๆ ด้วย แต่ปุ้ย เธอยืนยันชัดเจนว่าเธอต้องการหารายได้จากงานเสริฟแต่เพียงอย่างเดียว ไม่รับงานนอกเด็ดขาด แต่ถึงยังไงความสวยของปุ้ยก็ดันไปเข้าตาของเสี่ยวิเชียรเข้าเต็มๆ ยิ่งเธอปฏิเสธเสียงแข็งว่าไม่รับงานเด็ดขาด ด้วยท่าทีแข็งของปุ้ย แทนที่เสี่ยจะไม่พอใจแล้วจากไป แต่กลับไปกระตุกต่อมอยากเอาชนะของเสี่ยวิเชียร์เข้าให้ แทนที่เขาจะจากไป กลายเป็นว่าเสี่ยวิเชียรจะมาหาปุ้ยแทบทุกครั้งที่มา แล้วก็เสนอเงื่อนไขต่างๆ นานา ด้วยความที่เสี่ยเป็นลูกค้ารายใหญ่ของทางร้าน ปุ้ยเลยไม่สามารถปฏิเสธเสี่ยแบบรุนแรงได้
"น้องปุ้ย ตัดสินใจได้หรือยังจ๊ะ" เสียงดังมาจากด้านหลัง ปุ้ยในชุดพนักงานร้านที่ดูวับแวม Sexy เป็นเกาะอกสีขาวกับกางเกงขายาวสีขาวเช่นเดียวกัน ถึงแม้จะเป็นกางเกงแต่ด้วยความที่มันรัดรูปเอามากๆ การที่ปกปิดบางอย่างก็ทำให้ดูเด่นชัดยิ่งกว่าเปิดเผยเต็มๆ เสียอีก ปุ้ย หันกลับไปหาเสี่ยวิเชียร์ ด้วยความรู้สึกภายในที่หงุดหงิดเอามากๆ แต่ก็ต้องส่งยิ้มตอบกลับ

"สวัสดีคะ เสี่ย" ปุ้ยส่งรอยยิ้มแบบเสแสร้งที่คนทั่วไปดูออก แต่เพราะเสี่ยกำลังอยู่ในช่วงหลงตัวเอง เห็นปุ้ยยิ้มมาให้แบบไหนก็รู้สึกดี
"ว้าว ยิ้มสวยมากเลย ขอบคุณนะน้องปุ้ย" เสี่ยวิเชียรตอบ
"อ่าาา" ปุ้ยตอบแบบไม่รู้จะพูดอะไรดี เพราะเธอแสดงออกชัดเจนว่าไม่ชอบใจมากแล้ว แต่เสี่ยดันดูไม่ออกเสียที จะให้ด่าไปเลยก็ทำไม่ได้เพราะเขายังเป็นลูกค้าคนสำคัญของร้าน
"น้องปุ้ย ข้อเสนอที่เฮียบอกไป ให้เวลาไปคิดแล้วตัดสินใจได้ยัง" เสี่ยวิเชียรถาม
"คือ หนูจะบอกเฮียว่า..." ปุ้ยพูดออกมาแต่ไม่ทันที่เธอจะพูดต่อไปอีก เสี่ยวิเชียรก็รีบชิงพูดดักหน้าไว้
"เฮียอยากฟังแต่ข่าวดีนะ คิดดีๆ นะ ข้อเสนอนี้ไม่มีใครเคยได้มาก่อนเลยนะ คอนโดฟรี รถฟรี เงินใช้สบายๆ" เสี่ยวิเชียรพูด
"ข้อเสนอเฮียดีมากๆ คะ แต่หนูยืนยัน หนูไม่ได้รับงานแบบนี้จริงๆ" ปุ้ยตอบกลับเสี่ยวิเชียรไป ตอนแรกเธอกลัวอยู่เหมือนกันว่าเสี่ยวิเชียรจะไม่พอใจที่เธอปฏิเสธและหักหน้าเสี่ย
"อ้อ คิดดีๆ นะ" เสี่ยวิเชียรตอบเบาๆ สีหน้าของเสี่ยยังดูยิ้มแต่แววตาดูจะเปลี่ยนไป ปุ้ยรู้สึกได้ถึงความกลัวที่ส่งมา เธอเสียวสันหลังวาบ แต่สักพักเสี่ยวิเชียรก็เดินจากไป

"เป็นไงบ้าง" ลูกพีชเดินเข้ามาถามปุ้ย ปุ้ยหันไปมองเพื่อนสาวของเธอ สาวน้อยตัวเล็กที่ให้ความรู้สึกราวกับเป็นน้องสาวของปุ้ย

"เบื่ออ่ะ บอกชัดแล้วนะ" ปุ้ยตอบกลับ ลูกพีชเลยเข้ามากอดให้กำลังใจ แต่เมื่อปุ้ยกำลังคลายการกอด เธอมองสายตาของลูกพีชแล้วเห็นเหมือนคราบน้ำตาที่คลอเบ้า ปุ้ยตอนแรกก็นึกสงสัยแต่คิดเอาเองว่าลูกพีชคงกลัวและสงสารเธอ

ทั้งสองคนต่างก็แยกย้ายกันไปทำงานของตน ถึงปุ้ยจะไม่ได้รับงานขายตัว แต่ในบทบาทของการเป็น PR ปุ้ยเลยต้องมีไปนั่งดื่มกับลูกค้า ในช่วงแรกเธอก็เดินบริการไปเรื่อย แต่สักพักมีลูกน้องของเสี่ยวิเชียรเดินเข้ามาเรียกให้ปุ้ยไปนั่งกับเสี่ย เธอไม่สามารถปฏิเสธได้เลยต้องเดินเข้าไปนั่งร่วมกับเสี่ยและลูกน้อง ในโต๊ะเสี่ยได้เรียก PR หลายคนมานั่งพร้อมกัน รวมถึงลูกพีชด้วยที่นั่งประกบข้างของลูกน้องคนหนึ่งอยู่

"อ้าว ปุ้ย มาๆ นั่งข้างเฮียเลย" เสี่ยวิเชียรเรียก ปุ้ยไม่มีทางเลือกอื่น เธอในชุดพนักงานแสน Sexy เลยต้องไปนั่งด้านข้างเสี่ย ก่อนที่สาวๆ จะยกแก้วดื่ม ด้วยบทขาทของการจ่ายหนัก ทำให้ร้สนต้องคิยเอาอกเอาใจเสี่ย เพราะรายได้ที่ร้านได้จากเสี่ยวันนึงร่วมแสน ปุ้ยยกแก้วเหล้าดื่ม และไม่สามารถลุกไปไหนได้ ในขณะที่สาวคนอื่นๆ ได้ลุกได้เปลี่ยนไปบ้างแล้ว จาก 1 แก้วก็เพิ่มเป็น 5 แก้ว ปุ้ยที่นั่งข้างเสี่ยคอยรินเหล้าให้เสี่ย จนเวลาผ่านไปร่วมชั่วโมง ตอนนี้เป็นเวลาเกือบตี 1 แล้ว ปุ้ยได้ขอตัวจากเสี่ย แต่เสี่ยได้สั่งเหล้ามาอีกแก้ว
"อีกแก้วนะๆ แก้วสุดท้ายๆ" เสี่ยวิเชียรบอก ปุ้ยเองก็ไม่อยากขัด ด้วยประสบการณ์ที่ปุ้ยทำงานมาหลายเดือน เหล้าปริมาณนี้อาจทำให้คนทั่วไปเมา แต่ปุ้ยเริ่มชินแล้วเลยไม่มีผล เธอยกแก้วกระดกเข้าไป
"เฮียค่ะ เดี๋ยวร้านจะปิดละ ปุ้ยขอตัวไปทำงานก่อนนะ" ปุ้ยพูดขึ้น เสี่ยไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ส่งรอยยิ้มออกมา รอยยิ้มที่แปลกออกไปจากทุกที รอยยิ้มที่ปุ้ยกลัวจากภายใน เธอพยายามจะลุกขึ้น แต่เมื่อยืนก็รู้สึกแปลก ทุกสิ่งรอบตัวหมุนราวกับเมาหนักมาก ปุ้ยพยายามตั้งสติ พยายามจะลุกออกไป แต่เหมือนขาหมดแรง ต้องทิ้งตัวลงมานั่งตักของเสี่ย ภาพที่เธอเห็นตรงหน้า คือ รอยยิ้มของเสี่ย รอยยิ้มอันแสนน่ากลัว



ปุ้ยรู้สึกหนักหัวเอามาก รู้สึกหนักตาสุดๆ แทบลืมตาไม่ขึ้นแถมยังรู้สึกเจ็บตัวชาอยู่หลายจุด โดยเฉพาะหว่างขา เธอคิดไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทุกสิ่งทุกอย่างมันเลือนลาง ปุ้ยจดจำได้เพียงเธอดื่มเหล้าแก้วสุดท้ายของเสี่ยก็เริ่มมึน

ปุ้ยพยายามลืมตาตื่นขึ้น เธอมองเห็นเพดานห้องที่ไม่คุ้นเคย เธอพยายามยันตัวขึ้น ก่อนจะพบว่าตอนนี้เธออยู่ในสภาพเปลือยกาย สิ่งที่คิดไว้ในใจเริ่มยืนยันแล้วว่าเธอคิดถูก น้ำตาแทบจะไหลออกมา เธอมองไปรอบๆ มันเป็นเหมือนห้องในโรงแรมม่านรูด มีเตียง เก้าอี้ม้านั่ง และกระจกบานใหญ่ ปุ้ยยันตัวขึ้นมา เธอมองดูร่างกายของเธอเอง มีรอยช้ำ รอยแดงอยู่หลายจุดเอามากๆ โดยเฉพาะตรงหว่างขาที่มีรอยแดง และคราบบางอย่างเกาะไว้อยู่ เธอได้เจอกับมือถือของเธอเองวางอยู่ตรงข้างเตียง ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 7 โมงแล้ว เธอกดมือถือดู ก็พบว่ามีข้อความบางอย่างพิมพ์ไว้

 

เสร็จเสี่ยจนได้ หลบมาได้ตั้งนาน

เสร็จเสี่ยเรียบร้อย

ไม่น่าเลยทำใจทำงานอย่างนี้

โดนซะแล้วปุ๋ย ต่อไปเอาไงดี

ปุ้ยโดนยาปลุกหรือยานอนหลับของเสี่ยวิเชียรเข้าแล้ว เสี่ยคงรู้ว่าตะล่อมปุ้ยไม่สำเร็จแน่แล้วก็เลยใช้วิธีนี้กับปุ้ย ที่จริงเสี่ยมีสาวๆที่เขาเต็มใจตั้งมากมาย ทำไมจะต้องไปบังคับคนที่ไม่ต้องการ

ขอบคุณผู้แต่งครับ เริ่มเรื่องก็ออกแนวโหดแล้ว

น่าติดตามครับ จะเกิดอะไรขึ้นกับสองสาว 

ถึงกับต้องวางยาเลยเหรอเสีย

นี่น่าจะแค่เริ่มต้น คงไม่พอแค่นี้แน่
ขอบคุณครับ

โดนเสี่ยเล่นซะแล้วปุ้ย

โดนกี่คนหละ

เสี่ยถ่ายรูปแบลคเมล์ไว้นึเปล่า

ตื่นมาแบบนี้อาจมีมากกว่า1 คนป่าวแบล็กเมไปเรื่อยๆ

ไอ้เสี่ยไม่แนจริงนี่หว่าต้องวางยา