การเดินทางกลับบ้านของไก่เป็นไปอย่างราบรื่น แสงแดดยามบ่ายส่องกระทบใบหน้าเขาเมื่อรถยนต์แล่นเข้าสู่เขตบ้านที่คุ้นเคย ความรู้สึกเหนื่อยล้าจากการเดินทางและความสนุกสนานในค่ำคืนที่ผ่านมาเริ่มจางหายไป เหลือไว้เพียงความคิดถึงครอบครัว
เมื่อรถจอดสนิทหน้าบ้านสองชั้นสีขาวสะอาด นวล ภรรยาแสนรักของไก่ ก็รีบเปิดประตูออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มสดใส
"กลับมาแล้วเหรอคะพี่ไก่ เป็นยังไงบ้างคะ ประชุมสัมมนาเหนื่อยไหม?" นวลเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
ไก่ยิ้มให้เธอ "ไม่เหนื่อยเท่าไหร่ครับ คิดถึงพวกเรามากกว่า" เขาโอบกอดนวลอย่างอบอุ่น
เมื่อเดินเข้าไปในบ้าน กลิ่นหอมของอาหารก็ลอยมาแตะจมูก นวลพาไก่ไปยังห้องอาหารที่โต๊ะถูกจัดเตรียมไว้อย่างสวยงาม อาหารหลากหลายวางเรียงรายอยู่ โดยเฉพาะเมนูโปรดของทุกคนในบ้านอย่างเนื้อย่างเนย ซอสเทอริยากิ และซอสแจ่ว ถ้วยใหญ่ถูกวางไว้ตรงกลางโต๊ะ
นัท หลานชายวัย 17 ปี ที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะแล้ว เมื่อเห็นไก่เดินเข้ามา ก็ทักทายด้วยความเคารพ
"สวัสดีครับลุงไก่"
มายด์ ลูกสาวคนโตวัย 21 ปี ในชุดเสื้อสายเดี่ยวกับกางเกงขาสั้น ก็ยิ้มทักทายอย่างสดใส "พ่อมาแล้ว!"
ส่วนรินดา ลูกสาวคนเล็กวัย 18 ปี ที่ปกติจะเก็บตัวอยู่ในห้อง วันนี้ก็ลงมาทานอาหารด้วย เธอพยักหน้าให้ไก่เล็กน้อยเป็นการทักทาย
ไก่ยิ้มกว้างให้กับทุกคน "สวัสดีครับทุกคน วันนี้มีอะไรอร่อยๆ กินกันนะ"
ทุกคนเริ่มทานอาหารกันอย่างมีความสุข พูดคุยถึงเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตประจำวัน นวลคอยดูแลเอาใจใส่สามีสุดที่รักเป็นพิเศษ เติมเนื้อย่างในจานให้เขาไม่ขาด
ตลอดมื้ออาหาร ไก่พยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด เหมือนกับทุกครั้งที่กลับมาจากทำงานหรือการเดินทาง เขายิ้ม หัวเราะ และพูดคุยกับทุกคนอย่างสนุกสนาน ไม่มีใครสังเกตเห็นถึงความแตกต่างใดๆ ในตัวเขา
หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ ทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน นัทช่วยป้านวลล้างจาน มายด์ไปออกไปเที่ยวกับเพื่อน ส่วนรินดาก็ขอตัวกลับเข้าไปในห้องเงียบๆ นวลเก็บล้างจานในครัว
ไก่เดินเข้าห้องนอน อาบน้ำชำระร่างกายจนสะอาด เขาทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเลื่อนดูหน้าจออย่างไม่มีจุดหมาย ความทรงจำเกี่ยวกับกิจกรรมเมื่อคืนแวบเข้ามาในความคิดแวบหนึ่งเมื่อคืนโคตรมันโคตรเมาเลย สัมผัสเร่าร้อนของสาวๆ ยังคงติดตรึงอยู่ในความรู้สึก
ไก่ถอนหายใจเบาๆ เก็บโทรศัพท์วางไว้ข้างเตียง แล้วเอนหลังพิงหมอน มองไปยังเพดานห้องที่คุ้นเคย แสงไฟนวลจากโคมไฟข้างเตียงส่องสว่างอย่างอบอุ่น ความรู้สึกหลากหลายปะปนอยู่ในใจ ทั้งความสุขที่ได้กลับมาอยู่กับครอบครัว และความทรงจำที่ยังคงสดใหม่จากค่ำคืนที่ผ่านมา

หลังจากไก่เอนหลังพักผ่อนบนเตียงได้ไม่นาน นวลก็เดินเข้ามาในห้องนอน เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จ สวมชุดนอนผ้าซาตินสีชมพูอ่อนที่ขับผิวให้ดูผุดผ่อง นวลทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ไก่ วางศีรษะบนบ่าของเขาอย่างออดอ้อน
"ที่รัก...ไปประชุมเป็นยังไงบ้างคะ?" นวลถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
ไก่โอบกอดเธอเบาๆ "ก็ปกติดี... ที่สำคัญคือตอนนี้รายได้บริษัทเราเพิ่มขึ้นเยอะ บอสดีใจมากกับยอดขายที่พุ่งสูงขึ้น"
นวลคลี่ยิ้ม "ดีแล้วค่ะ...เดี๋ยววันนี้ให้ฉันนวดผ่อนคลายให้นะคะ"
ไก่พยักหน้าด้วยความยินดี "ขอบคุณมากนะ"
นวลลุกขึ้นนั่ง ปรับแสงไฟข้างเตียงให้อ่อนลงจนทั่วทั้งห้องอบอวลไปด้วยบรรยากาศที่ชวนผ่อนคลาย เธอเริ่มนวดคลึงที่ต้นขาของไก่เบาๆ มือเรียวค่อยๆ ไต่ระดับสูงขึ้นอย่างช้าๆ จนกระทั่งสัมผัสบริเวณหว่างขาของเขา นวลนวดวนเบาๆ กระตุ้นควยของไก่อย่างชำนาญ
ไก่รู้สึกถึงสัมผัสที่คุ้นเคย ร่างกายเริ่มตอบสนองอย่างช้าๆ ควยของเขาค่อยๆ พองตัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัดภายใต้เนื้อผ้ากางเกงนอน   
"อ๊า...พี่ไก่...แรงอีกค่ะ...ตรงนั้น...ซี๊ด..." นวลร้องครางออกมา มือเรียวของเธอก็คว้าจับสะโพกของไก่ไว้แน่น กดให้เขาซอยลึกและแรงขึ้น
แต่ในห้วงความคิดของไก่นั้น กลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับภรรยาตรงหน้า ภาพใบหน้าสวยหวาน ดวงตากลมโต และเรือนร่างเย้ายวนของน้องมินิและสาวๆ คนอื่นๆ ในห้องวีไอพีเมื่อคืนผุดขึ้นมาในหัว เขาคิดถึงสัมผัสเร่าร้อน รอยยิ้มยั่วยวน และเสียงครางหวานๆ ที่กระซิบข้างหู
'รอบหน้าถ้าได้ไปอีก...กูจะจับเย็ดให้หมดทุกคนเลย' ไก่คิดในใจอย่างมุ่งมั่น พร้อมกับออกแรงซอยเอวหนักขึ้น
ในขณะที่ความคิดเหล่านั้นวนเวียนอยู่ในหัว ไก่ก็ยังคงซอยเอวอย่างต่อเนื่อง แรงกระแทกกระทั้นไม่กี่ครั้ง ความรู้สึกอัดแน่นก็เริ่มก่อตัวขึ้นจนถึงขีดสุด น้ำกามสีขาวขุ่นก็พุ่งออกมาจากปลายควยของเขา ฉีดเข้าไปในร่องสวาทของนวลจนหมดสิ้น
ไก่ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ นวล หายใจหอบเล็กน้อย ความรู้สึกว่างเปล่าบางอย่างก่อตัวขึ้นในใจ แม้จะเพิ่งเสร็จกิจกับภรรยาตรงหน้า แต่ภาพของสาวๆ กลุ่มนั้นก็ยังคงแจ่มชัดอยู่ในความคิดของเขา

นวลลุกจากเตียง คว้าทิชชู่เปียกข้างหัวเตียงมาเช็ดคราบน้ำกามที่เปรอะเปื้อนหน้าท้องและโคนควยของไก่อย่างเบามือ สัมผัสอุ่นชื้นทำให้เธอรู้สึกถึงความสุขสมที่เพิ่งผ่านพ้นไป ควยที่เคยแข็งขันบัดนี้กลับอ่อนยวบ ไร้เรี่ยวแรง นวลทิ้งทิชชู่ลงถังขยะข้างเตียง แล้วลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะหยิบชุดนอนมาสวมใส่ เตรียมตัวเข้านอน
ขณะที่เดินผ่านปลายเตียง สายตาของนวลพลันสังเกตเห็นประตูห้องนอนที่แง้มอยู่เล็กน้อย เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย 'แปลกจัง...จำได้ว่าปิดสนิทแล้วนี่นา' นวลคิดในใจ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก บางทีเธออาจจะจำผิด หรือลมอาจจะพัด นวลเดินไปที่ประตูแล้วดึงให้มันปิดสนิทอีกครั้ง
เมื่อกลับมาถึงเตียง นวลทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ไก่ที่หลับไปแล้ว เธอหันข้างเข้าหาเขา สอดแขนเข้าไปกอดร่างอบอุ่นของสามี สูดดมกลิ่นกายที่คุ้นเคย ความเหนื่อยล้าและไออุ่นจากร่างของไก่ทำให้เปลือกตาของเธอค่อยๆ หนักอึ้ง 'วันนี้พี่ไก่ดูเหนื่อยๆ นะ...สงสัยประชุมสัมมนาคงจะหนัก' นวลคิดพลางลูบแผ่นหลังของไก่เบาๆ ความรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยที่ได้อยู่เคียงข้างคนที่เธอรักทำให้เธอค่อยๆ เคลิ้มหลับไปในที่สุด
เช้าวันใหม่มาเยือน แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องผ่านผ้าม่านบางๆ นวลค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองใบหน้าของไก่ที่ยังคงหลับสนิทอยู่ข้างๆ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าของเธอ 'พี่ไก่นี่...ถึงจะดูเข้มแข็ง แต่เวลาหลับก็เหมือนเด็กๆ เหมือนกัน' นวลคิดอย่างเอ็นดู เธอค่อยๆ ขยับตัวลุกจากเตียงอย่างเงียบเชียบ เพื่อไปเริ่มต้นวันใหม่และเตรียมอาหารเช้าให้กับทุกคนในบ้าน

goodness

จัดหนักไปเลย

หลานคนไหนแอบดูนะ

ไก่กลับบ้านมาเอานวล แล้วเอาใครอีก

น่าห่วงว่า จะมีปัญหาในครอบครัวนายไก่ตามมาแน่ๆ ถ้านายไก่ได้หลงเด็ก Karaoke แบบนี้

ใครแอบดู

กลับมาบ้านจัดหนักใหเมียไปอีก

จะรอน้องกลับมาไหมนะ

เริ่มบทพระยาเทครัวแล้ว

ขอบคุณที่แบ่งปัน

จัดหนักไปเลย

ปัญหาในบ้านมาแน่ๆ

ต่อเนื่องเลยนะ พี่ไก่

ขอบคุณคับ