คุณหนูมินต์


หนูจูน


หนูน้องภา


น้องทิพ


เทอมสองม.5 ปี 2550 ย้อนไป 16 ปีที่แล้ว ยุคที่โซเชียลยังไม่แรงเท่าอย่างทุกวันนี้

ณ.รร.คอนแวนต์ชื่อดังอันดับ 1 กลางกรุง ในรุ่งเช้า กลุ่มนักเรียนมี.ปลายที่ดูโดดเด่นจับกลุ่มคุยกัน ท้ายในห้องเรียนตามประสาวันเปิดเทอมปลายวันแรก   

"ใครมากับครูแก้ววะ มินต์"
"ไม่รู้สิจูน ภา กูว่าสวยวะ เอาแก๊งค์นางฟ้าเราไหมมึง"
"นั้นสิภาก็กว่า สวยนมใหญ่จังพวกเรานิไข่ดาวเลย"
"น้อยไหนอีแว่นอีภา เดียวลองถามครูแก้วดู"
"มึงไปสิ อีภาชอบมันนัก"
ภาสาวแว่นที่ก็สวยเอาเรื่อง เดินออกไปจากกลุ่ม เพื่อนสาวลูกคนรวยด้วยกันพบครูแก้วคุยกัน แล้วยิ้มให้เพื่อนใหม่ก่อนเดินกลับมาคุยกับเพื่อน
"เขาชื่อ ทิพ เป็นเด็กมาจากต่างจังหวัดจ้า ใยมินต์ ใยจูน จ้า"
"โหมึง คงลูกเศรษฐีภูธร แหะเรียนรร.เรา รับมาได้กระจอกแบบนี้"
"เปล่าๆ เลยจูน ลูกคนขายลูกชิ้นหน้า รร.เรา"
"งั้นกูไม่นับเพื่อนแม่งหลอกลูกคนจน แบบนี้ ขยะแขยงวะ"
"ไรวะ ลูกอีแม่ค้าดันสวยขนาดนี้เลยกูงง"
"นั้นสิใยจูนใยมินต์ เราว่าดูๆไปก่อนเถอะ อย่าไปเหยีดเขาสิ"

ครูแก้วคนสวย ให้นักเรียนนั่งลงก่อนพูดโฮมรูม และแนะนำเพื่อนใหม่หน้าชั้น
"สวัสดีดีคะ คุณครู/ good morning teather"
"เอาทุกคน นี้ ทิพาวดี หรือทิพ เพื่อนใหม่ฯ เรามาจากต่างจังหวัด เอ้าทิพนะนำตัว"
"สวัสดีคะเพื่อนๆ ฉันทิพาวดีคะ เชื่อเล่นเชื่อทิพ แปลว่าเคล็ดลับคะ มาจากจังหวัดอุบลราชธานีคะ"
"เอ้านิเพื่อนใหม่พวกเธอ พอดีพ่อเขาที่เป็นอัยการเลยนะแต่เสีย เลยต้องย้ายมาเรียน รร.เรา ทิพเขาเรียนเก่งมาก ชนะระดับภาคเลยนะ และรำไทยสวยนะทุกคน"
ครูสาวโชว์คะแนนโอเน็ตอีกสองคะแนนเต็ม จนสองสาวดาวเด่นรร.อย่างจูน มินต์ ทำหน้าบูด ขณะน้องภาที่เป็นลูกไล่ สังเกตอาการแล้วตามน้ำพูดเบาๆ
"ว่าแล้วสิพอมีตังค์นะเนี่ย จูนมินต์"
"เชอะใยภามึงๆๆ คบก็ออกจากกลุ่มกูสิ"
เสียงมินต์ดังขึ้น จนครูแก้วสังเกตอาการพูดดุ
"เบาๆหน่อย พวกเธอ คุยจัง"
สามสาวนั่งหน้าซีดไม่กล้ากระดี้กระด้าอายเพื่อนสาวอีก 30 กว่าคน ก็นิห้อง A ม.5 โรงเรียนดีระดับประเทศ ทุกคนก็เรียนเก่งหมด แต่ก็เป็นห้องที่มีสามดาวรร.อยู่
มินต์ เรียน 3.9 แถมเป็นดรัมเมเยอร์ไม้ 1 ลูกสาวนักธุรกิจ
จูน สาวเปรี้ยวแต่โคตรเก่งชีวะเพราะพ่อแม่เป็นหมอ
ส่วน ภาสาวแว่นคือที่สุดของคณิตศาสตร์ของไทย ลูกวิศวะกร
ทุกคนทั้งเรียนเด่นกิจกรรมดี แต่ดันมีสาวทิพ ตจว. คนสวยลูกแม่ค้าขายลูกชิ้นหน้ารร.มาทาบรัศมีเฉย
  ทุกคนต่างเรียนด้วยความตั้งใจ จนพักเที่ยง
"เธอมินต์จูน ชวนไม่ชวนเขาละ"
"น้อยๆหน่อยอีภา ถ้ามันรวยแม่มันจะเป็นแม่ค้าหน้ารร.ทำไมหะ"
"นั่นสิแก มินต์ให้อีภาไปถามสิ นั่นไอ้เพื่อนห้องเราไปล้อมเลยสนิทกันไวกันจังนิวะ"
สองสาวดาวเด่นกัดฟันทำหน้าไม่สบอารมณ์ เมื่อเพื่อนคนอื่นเขาไปตีสนิททิพ ส่วนน้องภาเรียบร้อยกว่าเพื่อนก็ยังงงกับอาการ

วันรุ่งขึ้น สาวแว่นมาส่งข่าวเพื่อนๆ
"เธอจูนมินต์ พอเขาเสียได้ประกันมา แม่ที่เลิกกับพ่อเลยเก็บไว้ส่ง ทิพเขาเรียนนะ"
"นิอีแว่น มึงสนิทอะไรมันถึงขนาดนี้วะ"
"ก็จูนมินต์ให้เราไปสืบนิ พ่อเรามารับช้าก็ไปซื้อลูกชิ้นร้านเขาเลยคุยกัน"
"อีภาอีแว่น มึงสนิทมันไวเกิน เป็นเพื่อนมันสิ"
"ก็เขาเพื่อนห้องเรานิ มินต์ จูน สงสารเขาเถอะนะ"
"เอ้อ ดูๆไปก่อนอีมินต์ อย่าพึ่งไปตั้งป้อม"
"ตามใจพวกมึง แต่กูไม่ถูกชะตาอีนิวะ เกลียดขี้หน้า"
สามสาวคุยกันตอนเช้าก่อนเข้าห้อง ที่ครูแก้วครูประจำชั้นรับผิดชอบโฮมรูม
ตกเย็นสามสาวมาซุ่มดู ทิพยังไม่เปลี่ยนชุดนักเรียนมาช่วยแม่ขายของหน้าโรงเรียน
"ไม่ต้องช่วยแม่กลับไปหอก่อนเถอะลูกได้อ่านหนังสือ"
"ให้ทิพช่วยแม่นะคะ ทิพอยู่บ้านโน้นกลับบ้านก็ซักผ้า ทำกับข้าวให้พ่อและแม่ใหม่คะ"
"ไม่โกธร แม่นะที่ทิ้งทิพนะ"
"พูดอะไรอย่างนั้นแม่อุ้ยขา ทิพรู้แม่ลำบากเลี้ยงยายส่งเงินรักษาตายายคะ อยู่กับพ่อมีมากกว่าพ่อได้ไม่ลำบากนิคะ"
"นั้นสิพ่อไม่น่าเสียเลยนะทิพเลยลำบาก นะลูก"
"ไม่เอานะแม่ขาอย่าคิดมาก ทอดเสร็จแล้วใส่ถุงลูกค้ารอคะ"
สองสาวมินต์จูนดูเหยียดๆคนจน สาวสวยหน้ากระทะทอดลูกชิ้นทั้งที่ทิพ เธอไม่ได้ทำอะไรผิดสักนิด ทำเอาสาวแว่นก็ดูจะงงกับสองเพื่อนสนิทที่คบมาแต่เรียนอนุบาล ว่าทำไมมองคนพึ่งรู้จักด้วยสายตาจะกินเลือดกินเนื้อขนาดนั้น แต่เพราะภาคบสองคนนี้ตั้งแต่เด็กก็คงจะพอเข้าใจ ว่าเพื่อนสาวสองคนมีนิสัยเหยียดคนอยู่ไม่น้อย

จนรถตู้บริษัทของพ่อมินต์ มารับสามสาวไปกินอาหารญี่ปุ่นแถวสุขุมวิทสังสรรค์ตามประสาลูกๆคนรวย


ครูแก้ว อ.ที่ปรึกษา

คุณคิดว่าใครจะโดนเย้ก่อน ต้อนรับเทศกาลวาเลนไทน์ครับ

ครูแก้วโดนก่อนเลย 55

ใครจะเป็นคนแรกละเนั่ย

คนแรกไม่แน่ใจ แต่คนสุดท้ายน่าจะทิพ

คนแรกครูเลยล่ะกัน

คนแรกเอาคนปากดีก่อนดัดนิสัย

ครูแก้วก่อนเลยแล้วหลงสวาทเอาลูกศิษย์ไปให้ผัวเอาอีก

ขอครูก่อนเลยครับ แล้วก็พวกหยิ่งๆ ตามมา

 จบท้าย ด้วย ครูแก้ว แบบนี้ ก็ต้องยันมินต์จอมเยียดก่อนเลย ครูแก้ว ไว้เป็นลาสมิสชั่น

ให้ตัวอิจฉาโดนก่อนเลยครับ

จากรูป ครูแก้วอย่างแจ่ม

ชอบ