ขออภัย ไม่ทราบผู้ประพันธ์ ใครทราบรบกวนแจ้งด้วยนะครับ จะได้แก้ไข
เป็นซีรี่ย์เก่าเก็บที่ชอบมาก เลยอยากแบ่งปันครับ น่าจะมาจากสมัยเล่นบอร์ดพระเจ้าครับ
.. ผิดกฎประการณ์ใด รบกวนแจ้งด้วยนะครับ ..


ตอนที่ 3 - แผนการร้ายของเจ๊กขายหมู

ที่โรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นแห่งหนึ่งแถวราชดำริ
สุรัตนาวีกำลังนั่งกินชอกโกแลตอย่างเมามันตรงที่นั่งหน้าห้องเรียน หารู้ไม่ว่ากำลังถูกจ้องมองโดยสายตาหื่นกามคู่หนึ่ง

เจ้าของสายตาลามกคู่นั้น เป็นชายร่างเตี้ย หัวเถิก ผมหยิก ใส่แว่น
แต่มันกลับถือดีว่าสาวต้องหลงมัน เนื่องเพราะมันกอปรทั้งสติปัญญาความสามารถและฐานะ
อะไรทำให้มันสำคัญตัวเองผิดถึงเพียงนี้?

ทำไมมันจะไม่เก่ง ในเมื่อเรียนถึงปริญญาโท สรรพวิชาใดๆไม่ว่าบุ๋นหรือบู๊ มันสำเร็จได้ เพียงชั่ว 3 นาที (ดาวโหลด 3 นาที) เมื่อสำเร็จแล้วก็ตั้งตัวเป็นอาจารย์ เที่ยวสั่งสอนรุ่นน้องอ่อนหัดจนมีลูกศิษย์ลูกหาทั่วทุกมหาลัย

ทำไมมันจะไม่รวย ในเมื่อบ้านมันมีกิจการค้าเนื้อสัตว์ (ขายหมูที่ตลาด) เป็นล่ำเป็นสัน รวยจนซื้อซีรี่ส์ 3 มิตซู ให้ลูกขับไปเรียน

มันเรียกว่า "การ์ตูน แซ่ตั้ง" (ชื่อจีน ตั้งหลีหง)

มันเรียนห้องเดียวกับสุรัตนาวี!
...............................................

ในห้องเรียน อาจารย์บรรยาย
สุรัตนาวีฟังบ้างไม่ฟังบ้าง ยังไงเดี๋ยวพี่อาร์ตก็ติวให้
เธอนั่งอยู่แถวหน้าสุด
คุณชายหลีหงนั่งอยู่แถวหลังสุดกับลิ่วล้อทั้งสอง "อาร์ม โป๊ไม่อ่าน" กับ "ทอน เล็กดีรสโต"
"ขาว หมวย เด็ก ขาว หมวย เด็ก ขาว หมวย เด็ก" มันท่องซ้ำๆในใจ ตาก็จ้อง
มือมันรูดขึ้นๆลงๆ
"ขาว หมวย เด็ก ขาว หมวย เด็ก อูยส์..............ขาว........ หมวย........ เด็ก"
จวนออกแล้ว จวนออกแล้ว
"กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง"
สุรัตนาวีรีบเก็บหนังสือเรียน
................................................

สุรัตนาวีเดินออกจากห้องเรียน
ไอ้การ์ตูนเดินตามเธอไป ใจเต้นรัว หัวไม้ขีดตั้ง
ถึงหน้าประตูโรงเรียน มันปราดไปดักหน้าสุรัตนาวี
"น้องน่ารักจัง ให้พี่ไปส่งไม๊จ๊ะ"

เราหรือหน้าตาออกหล่อ บ้านรวย เรียนเก่งอย่างนี้ ผู้หญิงน่ะชมสักหน่อย เอาอกเอาใจอีกนิด เสร็จ เสร็จแน่ มันคิด คิดผิดมหันต์

"ไม่เป็นไรค่ะ พี่ชายมารับ อ๊ะ..........พี่อาร์ตมาแล้ว"
นี่น่ะหรือพี่ชายเธอ ท่าทางแม่งเด็กเรียนชิบหาย โธ่.........ไอ้ FDW หนอนหนังสือเอ๊ย.........

คุณชายหลีหงต้องถอยทั้งที่ความแค้นแน่นอก
............................................

ที่ตึกแห่งหนึ่งตรงถนนอโศก
ในบันไดหนีไฟ ไอ้ FDW หนอนหนังสือที่ว่านั่น กำลังนั่งยองๆเลียช่องจีบย่นตรงปากประตูเมืองด้านหลังของสุรัตนาวีที่กำลังยืนโก้งโค้งอยู่อย่างเอร็ดอร่อย
รูตูดคุณหนูอายุ 14 นี่หอมจริงๆ พี่อาร์ตคิด
รูตูดที่ประเสริฐ ขาวสะอาด ไม่มีขนสักเส้น

พี่อาร์ตค่อยๆบ้วนน้ำลายใส่นิ้ว ป้ายไปยังรูตูดของสุรัตนาวีพอชุ่มแฉะ แล้วค่อยๆดันนิ้วเข้าไปในรูตูด
"โอ๊ยพี่อาร์ต พอเถอะค่ะ มันรู้สึกหน่วงๆไงไม่รู้ เหมือนปวดท้องขี้เลย"

เขาชักนิ้วออกมาดมก่อน ไม่มีกลิ่นเลย เยี่ยมจริงๆ ลองดูดนิ้วดู อร่อย เป็นรสชาติที่หาได้ยากจริงๆ
"พี่อาร์ตขา วีเมื่อยแล้วอ่ะ" เธอเลิกโก่งตูด

สุรัตนาวีเอานิ้วเขี่ยหัวเห็ดเล่น เอามือเคล้นพวงเล่น หัวเราะฮิฮะ ก่อนจะหยอกมันต่อด้วยลิ้นน้อยๆ
พี่อาร์ตถือโอกาสขยำหน้าอกเธอเล่น สุรัตนาวีเริ่มผงกหัวยึกยัก
วันนี้เธอมากับพี่อาร์ตได้ เพราะพี่อาร์ตบอกแม่เธอว่าจะพาเธอมาดูห้องสมุดที่นี่ มาดูหนังสือและวิดีโอเทปภาษาญี่ปุ่น
แน่นอน ไม่ได้บอกด้วยว่าจะมาเลียตูดกันในบันไดหนีไฟ

ก่อนกลับสุรัตนาวีกินน้ำเห็ดไปสองรอบ
...........................................

วันอังคาร ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ย่านท่าพระจันทร์
คุณชายหลีหงนั่งพร้อมลูกสมุนทั้งสอง
"เฮ้ย อีน้องขาวหมวยนั่นแม่งโคตรน่าเอาเลยว่ะ แม่งแบบอย่างเด็ก ซิงชัวร์ๆ"
ซิง?..........คิดเอาเองทั้งนั้น

"คืองี้ มันต้องวิธีท่าน" "ทอน เล็กดีรสโต" สอดขึ้น
"จะทำได้เร้อ" "อาร์ม โป๊ไม่อ่าน" ขัดคอ
"ทำไงวะไอ้ทอน" คุณชายหลีหงถาม
ไอ้ทอนกระซิบกระซาบ
"เจ๋ง เจ๋ง เจ๋งจริงว่ะๆ เจ้านี่ช่างฉลาดเหนือคนจริงๆ"
............................................

วันเดียวกัน สี่ทุ่มครึ่ง
ในห้องนอนของสุรัตนาวี เตียงนอนเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด พี่เอ๋กำลังกระดกหัวแครอทใส่
สุรัตนาวีเด้งสู้อย่างไม่คิดชีวิต

พี่เอ๋เริ่มเมื่อยเอว ขอพลิกตัวลงนอน ร่างของเธอพลิกหงายขึ้นบน
"คุณหนูครับ ลองขย่มตอดูสิครับ"
"หนูทำไม่เป็นอ่ะ ทำไง"
"ก็เด้งเอวขึ้นๆลงๆครับ ค่อยๆก่อนก็ได้นะครับคุณหนู เดี๋ยวผมช่วยจับเอวให้ จะให้มันเข้าลึกเข้าตื้นก็แล้วแต่คุณหนูเถอะครับ อูยส์"
สุรัตนาวีค่อยเรียนค่อยรู้ ทั้งบดทั้งกด ทั้งส่ายทั้งร่อน
"โอะ.........ๆๆๆๆ พอก่อนครับคุณหนู เดี๋ยวผมออกเร็ว"

เปลี่ยนท่าใหม่ คราวนี้เอวเธอพาดขอบเตียง ขาห้อยลงพื้น
พี่เอ๋กระดกเอว เร็ว เร็ว เร็ว เร็ว สองมือคลึงซาลาเปาลูกน้อยๆที่นอนหงายอยู่
สุรัตนาวีแหงนหน้า ร้องเสียงหลง
พี่เอ๋รีบชักแครอทหัวแดง รูดๆๆๆ
ฉีดๆๆ ฉีดน้ำแครอทรดหน้า
หน้าใสๆของสาววัย 14
ใบหน้าของสุรัตนาวี...............................
..........................................

แผนการของคุณชายขายหมูจะเป็นอย่างไร
จะเกิดอะไรขึ้นกับสาวน้อยสุรัตนาวี.............แล้วเธอจะทำอย่างไร
จะทำอย่างไรต่อไป?
............................

ขออภัย ไม่ทราบผู้ประพันธ์ ใครทราบรบกวนแจ้งด้วยนะครับ จะได้แก้ไข
เป็นซีรี่ย์เก่าเก็บที่ชอบมาก เลยอยากแบ่งปันครับ น่าจะมาจากสมัยเล่นบอร์ดพระเจ้าครับ
.. ผิดกฎประการณ์ใด รบกวนแจ้งด้วยนะครับ ..


ตอนที่ 3 - แผนการร้ายของเจ๊กขายหมู

ที่โรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นแห่งหนึ่งแถวราชดำริ
สุรัตนาวีกำลังนั่งกินชอกโกแลตอย่างเมามันตรงที่นั่งหน้าห้องเรียน หารู้ไม่ว่ากำลังถูกจ้องมองโดยสายตาหื่นกามคู่หนึ่ง

เจ้าของสายตาลามกคู่นั้น เป็นชายร่างเตี้ย หัวเถิก ผมหยิก ใส่แว่น
แต่มันกลับถือดีว่าสาวต้องหลงมัน เนื่องเพราะมันกอปรทั้งสติปัญญาความสามารถและฐานะ
อะไรทำให้มันสำคัญตัวเองผิดถึงเพียงนี้?

ทำไมมันจะไม่เก่ง ในเมื่อเรียนถึงปริญญาโท สรรพวิชาใดๆไม่ว่าบุ๋นหรือบู๊ มันสำเร็จได้ เพียงชั่ว 3 นาที (ดาวโหลด 3 นาที) เมื่อสำเร็จแล้วก็ตั้งตัวเป็นอาจารย์ เที่ยวสั่งสอนรุ่นน้องอ่อนหัดจนมีลูกศิษย์ลูกหาทั่วทุกมหาลัย

ทำไมมันจะไม่รวย ในเมื่อบ้านมันมีกิจการค้าเนื้อสัตว์ (ขายหมูที่ตลาด) เป็นล่ำเป็นสัน รวยจนซื้อซีรี่ส์ 3 มิตซู ให้ลูกขับไปเรียน

มันเรียกว่า "การ์ตูน แซ่ตั้ง" (ชื่อจีน ตั้งหลีหง)

มันเรียนห้องเดียวกับสุรัตนาวี!
...............................................

ในห้องเรียน อาจารย์บรรยาย
สุรัตนาวีฟังบ้างไม่ฟังบ้าง ยังไงเดี๋ยวพี่อาร์ตก็ติวให้
เธอนั่งอยู่แถวหน้าสุด
คุณชายหลีหงนั่งอยู่แถวหลังสุดกับลิ่วล้อทั้งสอง "อาร์ม โป๊ไม่อ่าน" กับ "ทอน เล็กดีรสโต"
"ขาว หมวย เด็ก ขาว หมวย เด็ก ขาว หมวย เด็ก" มันท่องซ้ำๆในใจ ตาก็จ้อง
มือมันรูดขึ้นๆลงๆ
"ขาว หมวย เด็ก ขาว หมวย เด็ก อูยส์..............ขาว........ หมวย........ เด็ก"
จวนออกแล้ว จวนออกแล้ว
"กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง"
สุรัตนาวีรีบเก็บหนังสือเรียน
................................................

สุรัตนาวีเดินออกจากห้องเรียน
ไอ้การ์ตูนเดินตามเธอไป ใจเต้นรัว หัวไม้ขีดตั้ง
ถึงหน้าประตูโรงเรียน มันปราดไปดักหน้าสุรัตนาวี
"น้องน่ารักจัง ให้พี่ไปส่งไม๊จ๊ะ"

เราหรือหน้าตาออกหล่อ บ้านรวย เรียนเก่งอย่างนี้ ผู้หญิงน่ะชมสักหน่อย เอาอกเอาใจอีกนิด เสร็จ เสร็จแน่ มันคิด คิดผิดมหันต์

"ไม่เป็นไรค่ะ พี่ชายมารับ อ๊ะ..........พี่อาร์ตมาแล้ว"
นี่น่ะหรือพี่ชายเธอ ท่าทางแม่งเด็กเรียนชิบหาย โธ่.........ไอ้ FDW หนอนหนังสือเอ๊ย.........

คุณชายหลีหงต้องถอยทั้งที่ความแค้นแน่นอก
............................................

ที่ตึกแห่งหนึ่งตรงถนนอโศก
ในบันไดหนีไฟ ไอ้ FDW หนอนหนังสือที่ว่านั่น กำลังนั่งยองๆเลียช่องจีบย่นตรงปากประตูเมืองด้านหลังของสุรัตนาวีที่กำลังยืนโก้งโค้งอยู่อย่างเอร็ดอร่อย
รูตูดคุณหนูอายุ 14 นี่หอมจริงๆ พี่อาร์ตคิด
รูตูดที่ประเสริฐ ขาวสะอาด ไม่มีขนสักเส้น

พี่อาร์ตค่อยๆบ้วนน้ำลายใส่นิ้ว ป้ายไปยังรูตูดของสุรัตนาวีพอชุ่มแฉะ แล้วค่อยๆดันนิ้วเข้าไปในรูตูด
"โอ๊ยพี่อาร์ต พอเถอะค่ะ มันรู้สึกหน่วงๆไงไม่รู้ เหมือนปวดท้องขี้เลย"

เขาชักนิ้วออกมาดมก่อน ไม่มีกลิ่นเลย เยี่ยมจริงๆ ลองดูดนิ้วดู อร่อย เป็นรสชาติที่หาได้ยากจริงๆ
"พี่อาร์ตขา วีเมื่อยแล้วอ่ะ" เธอเลิกโก่งตูด

สุรัตนาวีเอานิ้วเขี่ยหัวเห็ดเล่น เอามือเคล้นพวงเล่น หัวเราะฮิฮะ ก่อนจะหยอกมันต่อด้วยลิ้นน้อยๆ
พี่อาร์ตถือโอกาสขยำหน้าอกเธอเล่น สุรัตนาวีเริ่มผงกหัวยึกยัก
วันนี้เธอมากับพี่อาร์ตได้ เพราะพี่อาร์ตบอกแม่เธอว่าจะพาเธอมาดูห้องสมุดที่นี่ มาดูหนังสือและวิดีโอเทปภาษาญี่ปุ่น
แน่นอน ไม่ได้บอกด้วยว่าจะมาเลียตูดกันในบันไดหนีไฟ

ก่อนกลับสุรัตนาวีกินน้ำเห็ดไปสองรอบ
...........................................

วันอังคาร ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ย่านท่าพระจันทร์
คุณชายหลีหงนั่งพร้อมลูกสมุนทั้งสอง
"เฮ้ย อีน้องขาวหมวยนั่นแม่งโคตรน่าเอาเลยว่ะ แม่งแบบอย่างเด็ก ซิงชัวร์ๆ"
ซิง?..........คิดเอาเองทั้งนั้น

"คืองี้ มันต้องวิธีท่าน" "ทอน เล็กดีรสโต" สอดขึ้น
"จะทำได้เร้อ" "อาร์ม โป๊ไม่อ่าน" ขัดคอ
"ทำไงวะไอ้ทอน" คุณชายหลีหงถาม
ไอ้ทอนกระซิบกระซาบ
"เจ๋ง เจ๋ง เจ๋งจริงว่ะๆ เจ้านี่ช่างฉลาดเหนือคนจริงๆ"
............................................

วันเดียวกัน สี่ทุ่มครึ่ง
ในห้องนอนของสุรัตนาวี เตียงนอนเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด พี่เอ๋กำลังกระดกหัวแครอทใส่
สุรัตนาวีเด้งสู้อย่างไม่คิดชีวิต

พี่เอ๋เริ่มเมื่อยเอว ขอพลิกตัวลงนอน ร่างของเธอพลิกหงายขึ้นบน
"คุณหนูครับ ลองขย่มตอดูสิครับ"
"หนูทำไม่เป็นอ่ะ ทำไง"
"ก็เด้งเอวขึ้นๆลงๆครับ ค่อยๆก่อนก็ได้นะครับคุณหนู เดี๋ยวผมช่วยจับเอวให้ จะให้มันเข้าลึกเข้าตื้นก็แล้วแต่คุณหนูเถอะครับ อูยส์"
สุรัตนาวีค่อยเรียนค่อยรู้ ทั้งบดทั้งกด ทั้งส่ายทั้งร่อน
"โอะ.........ๆๆๆๆ พอก่อนครับคุณหนู เดี๋ยวผมออกเร็ว"

เปลี่ยนท่าใหม่ คราวนี้เอวเธอพาดขอบเตียง ขาห้อยลงพื้น
พี่เอ๋กระดกเอว เร็ว เร็ว เร็ว เร็ว สองมือคลึงซาลาเปาลูกน้อยๆที่นอนหงายอยู่
สุรัตนาวีแหงนหน้า ร้องเสียงหลง
พี่เอ๋รีบชักแครอทหัวแดง รูดๆๆๆ
ฉีดๆๆ ฉีดน้ำแครอทรดหน้า
หน้าใสๆของสาววัย 14
ใบหน้าของสุรัตนาวี...............................
..........................................

แผนการของคุณชายขายหมูจะเป็นอย่างไร
จะเกิดอะไรขึ้นกับสาวน้อยสุรัตนาวี.............แล้วเธอจะทำอย่างไร
จะทำอย่างไรต่อไป?
............................