ท้องฟ้ามืด ฝนตก
        บรรยากาศในรถก็มืดมน อึดอัด

        ผมได้แต่นั่งมองออกไปทางนอกกระจกรถ ไม่กล้าหันหน้าไปมองทางเจ้ ช่วงสอง-สามวันนี้คึกคักเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ เพราะเพิ่งได้เอากับหมวยได้หมวยเป็นแฟน แต่ตอนนี้เหมือนดิ่งลงนรกยังไงไม่รู้ ถ้าต้องออกจากงาน รายได้คงสะดุด ลำพังแค่ทำงานที่ร้านปิ้งย่างอย่างเดียวคงไม่พอใช้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเงินที่จะส่งกลับไปที่บ้าน

        หมวยส่งข้อความมาถามว่า ถึงไหนแล้ว ผมส่งกลับไปว่า รถติด เดี๋ยวคงกลับห้องเลย ไม่เข้าไปแล้ว ส่งกันไป-มาอีกสองสามข้อความได้  พอเงยหน้าขึ้นมาดูข้างทางก็รู้สึกแปลกๆ นี่มันเหมือนไม่ใช่ถนนหลัก หือ เจ้จะไปไหนหว่า...อ่อ คุ้นๆๆ นี่มันทางไปบ้านเจ้ หือ !!! ผมหันควับไปมองเจ้ทันที เห็นเจ้หน้าแดงๆ ไม่รู้กำลังโกรธหรือว่า...

        ใช่เหรอ...คราวนี้ คงใช่แล้วรึเปล่า  ถ้าเจ้จะกลับบ้านก็น่าจะปล่อยผมลงป้ายรถเมล์ตอนอยู่ถนนหลักแล้ว ทำไมถึงพาผมกลับมาด้วย มันก็ไม่น่าจะเป็นอย่างอื่น...นี่ ผมกำลังจะได้เอาสาวสวยอย่างเจ้เหรอ โอย...แค่คิดก็ใจสั่น มองขาขาวๆสวยๆของเจ้แล้วควยลุกขึ้นมาเบาๆ ความรู้สึกเต่งตึงนุ่มนิ่มเรียบลื่นตอนนวดๆยังติดมืออยู่เลย มองสูงขึ้นมาตรงนมตู้มๆนั่นอีก จะได้ดูดได้บีบนมสวยๆคู่นี้จริงหรือ

จริงๆในบรรดานมของสาวๆที่ผมเคยจับมานี่ จะว่าไปก็มีแค่ 4 คน พี่ภา,พี่แก้ว,เพื่อนที่ร้านปิ้งย่าง น้องหมวย ส่วนเจ้นี่ยังไม่เคยจับ แต่ด้วยการกะๆในระยะใกล้ๆนี่ ใหญ่กว่าคนอื่นแน่นอน ถ้าเรียงตามเล็กไปใหญ่ก็น่าจะเป็น หมวย เพื่อนที่ร้านปิ้งย่าง,พี่แก้ว,พี่ภา แล้วก็เจ้เง็ก นี่เรียงตามขนาดนะครับ แต่ก็ใช่ว่า ความสวยดูดีจะเรียงแบบนี้ เพราะถ้าดูจากความสวยงาม ความขาว  รูปทรง ของหมวยสวยกว่าของพี่ภา สวยกว่าของเพื่อนที่ร้านปิ้งย่างแน่นอน  

แต่ของเจ้ รับประกันความขาวอยู่แล้วว่าระดับเดียวกับหมวยน้อยแน่นอน แถมมีขนาดตู้มๆกว่ามาก โอยย...เหมือนมีมือของทูตสวรรค์ดึงผมกลับขึ้นมาจากขุมนรกไงงั้นทีเดียว ฟินไปไกลแล้ว
        
        รถเข้ามาในหมู่บ้านจัดสรรค์แห่งหนึ่ง ในหมู่บ้านมีร้านค้า ห้องแถว ในช่วงต้นๆ พอเข้ามาลึกๆด้านในก็เริ่มจะเป็นบริเวณของทาวเฮ้าส์ บ้านเดี่ยว ผมเคยมาอยู่สองสามครั้ง สุดท้ายรถเก๋งคันงามก็มาจอดในบ้านของเจ้
  
        เจ้จอดรถ แล้วเปิดประตูลงไป ไม่พูดไม่จาอะไรสักคำ ... ยังไงหว่า...หรือแวะมาเอาของ...หรือไอ้ที่ผมฝันๆฟินๆมานี่ มันเป็นผมมโนไปเอง - - ลงไปดีมั้ย หรือนั่งรออยู่นี่...สมองคิดวนไปวนมาอยู่แค่นี้

        ผมนั่งในรถอยู่พักหนึ่ง ไม่รู้เหมือนกันว่านานแค่ไหน แต่ตัดสินใจไม่ได้สักที เจ้ก็ไม่ส่งสัญญาณอะไรมาสักนิด ...
        สุดท้ายก็ลงจากรถมาจนได้ แต่ก็ยังไม่กล้าเข้าไปด้านในบ้าน เดินๆยืนมองต้นไม้ดอกไม้ประดับริมรั้วไปสะงั้น เฮ่อ... ยังไงก็แค่หนุ่มอายุ20สินะเรา

        เสียงฝีเท้าดังมาให้ได้ยิน ผมหันหน้ากลับไปมอง โอ้โห

        สวยมาก น่ารักสุดๆ
        นี่ใช่เจ้ของผมจริงรึเปล่าเนี่ย
        ปรกติผมก็รู้ก็เห็นอยู่แล้วว่าเจ้สวย แต่ตอนนี้มันมีอะไรแตกต่าง

        อาจเพราะเจ้ล้างเครื่องสำอางออก ทำให้ใบหน้าดูสะอาดใส อย่างกับเด็กสาวมหาลัยไม่มีผิด อาจเพราะเจ้รวบผมมัดเอาไว้ ทำให้เห็นช่วงคองามระหง ทำให้ดูเด็กลงไปอีก อาจเป็นเพราะเสื้อยืดตัวเล็กกับกางกางขาสั้น ที่ผมไม่เคยเห็นเจ้ใส่มาก่อน
        
แน่นอนว่า หน้าอกตู้มๆมันจะดูเด่นขนาดไหน ไหนจะสะโพกผายๆนั่น ขาที่ขาวจนไม่รู้จะขาวยังไงได้อีก โอยย ทำไมเจ้น่ารักขนาดนี้ ถ้าพาไปเดินด้วยกันในลุคนี้ ใครๆก็คงคิดว่าเป็นคู่รักมหาลัยวัยเท่าๆกันแน่นอน

        คำว่า มองตาค้าง คงเป็นสภาพของผมตอนนี้

        ขาขาวๆสวยๆนั่น ผมเคยบีบเคยนวดมาแล้วจริงๆหรือ ต้นแขนเรียวๆขาวๆนั่น ผมก็เคยบีบจับมาแล้วจริงหรือ
        ผม กับคนสวยน่ารักขนาดนี้นี่นะ
        ผมว่าพี่แก้วก็สวยแล้ว น้องหมวยก็น่ารักแล้ว
        แต่บอกได้ตอนนี้เลยว่า เจ้ตอนนี้ สวยกว่าน่ารักกว่าหลายขุม

        นี่คือเจ้ที่ผมทำงานด้วยทุกวันเจอกันทุกวันจริงหรือ ทำไมผมไม่เคยเห็นมุมนี้ของเจ้มาก่อน
        ที่จริงผมก็รูปร่างหน้าตาดี(มั้งนะ) หากเดินควงกับหมวย คนอื่นก็คงมองๆว่าก็ดูสมกันดี แน่นอนอาจมีอิจฉาผมบ้างเพราะหมวยน่ารักรูปร่างก็ดี แต่ถ้าเป็นผมกับเจ้(ลุคนี้) เดินด้วยกัน คงมีคนบ่นๆในใจกันบ้างละว่า ชาติที่แล้วผมสร้างวัด สร้างสะพานมารึเปล่า

        ยิ่งเทียบเรื่องที่เจ้ขับรถเก๋ง ผมขึ้นรถเมล์แล้ว ยิ่งไปกันใหญ่...

    " จะไม่เข้ามาเหรอ ? " เสียงของเจ้พูดขึ้น ก่อนจะพาร่างสวยเดินกลับเข้าบ้านไป ผมมองตามสะโพกสวยๆนั่น อดรู้สึกใจเต้นขึ้นมาไม่ได้

[post]
    ที่จริงตอนนี้ เป็นตอนที่กะว่าจะ กลับมาเขียนต่อ ของตอนที่แล้ว ที่ว่า ยังไม่จบนั่นละครับ พอมี ดันดราม่าเสียก่อน งุงิ ก็เลยระงับไป
    จริงๆก็อยากจะมาตอบ มาบอกหลายๆท่านที่เป็นห่วง ผมสบายดีครับ ไม่ได้เป็นอะไร พอมีอะไรมาขัดขามันก็สะดุดนิดๆ แต่ก็หันไปทำอย่างอื่นแทน เคยบอกๆแล้วว่าผมมีงานอดิเรกเยอะมาก - -

    หลายๆคนที่เรียกผม ยูจัง น่าจะพอคุ้นเคยกันมาบ้าง คงพอทราบว่าผมทำอะไรหลายอย่าง อาจเป็นเพื่อนๆน้องๆพี่ๆที่เคยเล่นเกมส์ออนไลน์ด้วยกัน หรือเป็นเพื่อนๆในแวดวงหุ้นมั้งนะ

หรือใครๆที่ชอบดูซีรี่ฝรั่ง ซีรี่เกาหลี ที่ซับมาจาก ไทยซับไตเติ้ล ก็อาจจะเคยดูเรื่องที่ผมแปลบ้าง (แต่คงไม่ทราบเพราะนามแฝงที่ใช้แปล)

    อีกอย่างคือ ช่วงหยุดพักร้อนของผมมันหมดไป ก็เลยหายๆไปนั่นละครับ คงต้องหาเวลาว่างๆ ถึงจะมาต่อได้ แต่ก็อยากจะให้มันจบก่อนงานแต่งของเจ้านุกับแฟน

    ชี้แจงนิดหนึ่ง เรื่อง ข้ามๆ..
    บางคนสงสัยเรื่องข้ามๆ ไม่ต่อเนื่อง ก็อยากจะบอกว่า เจตนาครับ
    ถ้าในเรื่องนี้ ผมก็ตั้งใจอยู่แล้ว ให้มันดู จริง มากกว่าเรื่องแต่ง ดังนั้นมันจะไม่ได้ต่อเนื่องแบบไร้ตะเข็บอะไรแบบนั้น เว้นที่ให้คนอ่านได้จินตนาการเองบ้าง

    ถ้าในเรื่อง เจาะเวลาหาฉิมพลี ก็เช่นกัน ถึงจะเป็นเรื่องแต่ง แต่ก็ตั้งใจเว้นช่วงเวลาที่หายไปเอาไว้
    ไม่ใช่เป็นผมที่คิดค้นการเขียนแบบนี้หรอกนะครับ ในนิยายหลายๆเรื่อง ในซีรี่ ในหนัง ก็มีแบบนี้อยู่แล้ว ผมก็แค่จำมาใช้
    อย่างเรื่อง เทพมารสะท้านภพ ของหวงอี้ ฉากล่างฟานหวินสู้กับปรามาจารย์ผังปาน สู้กันแป๊บๆก็ตัด โผล่มาอีกที ล่างฟานหวิน พายเรือกลับออกมาแล้ว

ใครแพ้-ใครชนะก็ให้คนอ่านคิดๆเอา แต่คนอ่านพอคิดๆได้ว่า ผังปานไม่ตาย แต่ทะลุมิติข้ามภพไป เสมอ ดีไม่ดีล่างฟานหวินจะแพ้ด้วย ไรงั้น นี่คือส่วนที่คนอ่านต้องคิดๆกันเอาเอง

    นิยายของท่านโก้วเล้ง ก็จบแบบไม่เฉลยประจำ ไม่รู้พระเอกตายเปล่า พระเอกจะเลือกสาวคนไหน คนอ่านก็ต้องเดาๆกันเอาเอง
    ซีรี่ เดอะวอกกิ้งเดด ที่ดังๆ ก็ใช้การข้าม ทิ้งท้ายประจำ ให้คนดูคิดเองบ้างไรบ้าง


    ผมคิดว่า เนื้อเรื่องมันไม่จำเป็นต้อง ต่อเนื่องแบบไม่ขาดตอนไงครับ มันต้องมีช่วงเวลาที่หายไปบ้าง ไม่กล่าวถึงบ้าง แน่นอนว่า บางคนอาจจะชอบหรืออาจจะไม่ชอบ มันก็ปรกติใช่มั้ยครับ

    พูดถึงเรื่อง  เจาะเวลาหาฉิมพลี สักนิด เห็นแฟนๆหลายคนถามถึง ถามว่า ทำไมข้าม - - ทำไม
    ทำไม จัดการกับคุณหนูสี่ เป็นคนที่หนึ่ง แล้วตัดมาอีกที คนที่สองเสร็จไปแล้ว ไหนละฉากบนเตียงของคนที่ 2 นี่มันข้ามชัดๆ ไม่ต่อเนื่อง ไม่เนียน - -
    คือ - - ใจคออยากให้มีบทบนเตียง 10 คน 10 ตอนว่างั้น - - ทำได้มั้ย ได้ครับ แต่ทำไมไม่ทำ ทำไมถึงข้าม ก็ไม่อยากจัด 10 ตอนรวดไงครับ คนไหนไม่สำคัญก็ข้ามๆไปบ้างไรบ้าง - - อยากให้มันเป็นอะไรที่ต่างออกไป บางคนยังจำจางซินถง คุณหนูเจ็ด หรือกระทั่ง เอ เก๋ ได้เลย นี่คือสิ่งที่ผมดีใจ ที่มีคนจำชื่อตัวละครที่ผมสร้างขึ้นมาได้ ไม่ใช่เจาะจงอ่านเฉพาะบทบนเตียง

    หลายๆคนก็คงผ่านๆตาแนวเขียนแบบนี้มาบ้างเลยเข้าใจ แต่บางคนก็คงไม่ชินว่างั้น ก็เลยถือโอกาสบอกว่า ผมชอบแนวนี้ -.-
    ไปดูหนังกับเพื่อนๆ กับแฟน บางเรื่อง ออกโรงมาเพื่อนยังถามว่า เออตกลงมันจบยังไง นี่ขนาดนั่งดูด้วยกันนะ เคยเป็นมั้ยครับ

    ปล.ขออภัยที่ใช้พื้นที่เยอะกว่าเนื้อเรื่อง-.-  ชดเชยด้วยตอน 17 ละกันครับ ปั่นให้อย่างไว อีกพักคงเสร็จ
    
[/post]

สวรรค์รออยู่แน่ๆ ไม่งั้นโดนด่ากระจุยไปแล้ว