เรื่องนี้นานมากแล้ว เป็นเรื่องที่ลงไว้สมัยnetwork54 ผมจำผู้ประพันธ์ไม่ได้ใครทราบรบกวนให้เครดิตได้เลยครับ


พรหมลิขิตขีดเขียน (เรื่องสั้นคั่นเวลา)
............เฮ้อ.....ผมละเชื่อเลยครับ..ก่อนจะเขียนเรื่องนี้ตัวผมเองก็ไม่เคยเชื่อเลยสักนิดว่าไอ้พวกที่เล่า ๆ มาว่าเห็นสาว ๆ โดนลวนลามบนรถเมล์อย่างงั้นอย่างงี้...ผู้หญิงมีอาการแบบนั้นแบบนี้ เวลาเธอโดนพวกโรคจิตลวนลามแต่ละครั้ง......แต่จากการท่องเวปไปนาน ๆ เห็นภาพแอบถ่ายต่าง ๆ แล้วก็อดพาลเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง.....หลัง ๆ ก็พลอยเชื่อว่าน่าจะมีจริง ๆ .....แต่ก็เพียงคิดว่าคงแบบแค่จับ ๆ ลูบ....และส่วนใหญ่คนทำก็นพวกโรคจิต...ไม่ใช่ผู้ชายปกติทั่วไป...แหม...ก็มันเสี่ยงนี่ครับ คุกเชียวนา.........ยิ่งถ้าทำงานแล้วด้วยอายไปทั้งบ้าน วงศ์ตระกูลป่นปี้ไปหมด........จนกระทั่ง....วันนึง.........
.............แอม......ใช่ครับ...แอม...มันเป็นชื่อเล่น ที่เพื่อนฝูงในที่ทำงานรวมทั้งตัวผมด้วยเรียกขานเธอ....แอมเป็นยังไงนะเหรอ.... เธอก็เป็นผู้หญิงสาวครับ...ยังไม่แต่งงาน.....อายุอานามเท่าที่ผมแอบสืบ ๆ มาก็ 26 ปี กว่า ๆ ......สังสัยละสิว่าทำไมต้องไปแอบสืบ...ก็....เธอสวยนี่ครับ...เรื่องแฟนไม่ต้องพูดถึง...มีแล้วแน่นอน.. แต่หน้าตาแฟนเธอเท่าที่ผมเห็นมาก็..โห่.....ผมว่าผมหล่อกว่าเยอะ......แฟนแอมมีดีอย่างเดียว ก็เรื่องรวยนั้นแหละ...รวยพอ ๆ กับแอมเลยมั้ง........เฮ้อ...เดี๋ยวนี้รวยกับรวยชอบคบกัน....รวยกะจนหาไม่ค่อยได้....... ก็อย่างว่าแหละครับ....เดี๋ยวนี้คนเราศักดิ์ศรีมันหมดไปแล้วไขว่ขว้ามันทุกอย่าง เพื่อวัตถุนิยมและชื่อเสียงฐานะในสังคม.......พวกที่เขาว่าจน ๆ ก็เลยจะหาแฟนรวย ๆ ..เหมือนในนิยายน้ำเน่าในโทรทัศน์เปี๊ยบเลย....แรก ๆ คงมีทำสำเร็จหลายลาย......แต่หลัง ๆ นี้พวกเศรษฐีเขารู้ทัน...ก็เลยไม่ค่อยจะมี แบบพวกบ้านทรายทองไม่ก็ปริศนาและ..........ยิ่งเดี๋ยวนี้วัยรุ่นมักนิยมงอมืองอเท้า....วัน ๆ เอาแต่อวดของใช้กัน...มันก็เลยติดนิสัยรักสบายกันอย่างกะโรคระบาด.................ว้า.... โม้ซะเพลินเลย..งุงิ......เข้าเรื่องดีกว่าเนอะ......
.แอม.....เฮ้อ....เอ่ยชื่อนี้ทีไรทำเอาผมละเมอเลยละครับ.....ก็เธอสวยเหลือเกินจริง ๆ นะ...หุ่นเพรียวไม่อ้วนไม่ผอม..ขาวสูงกำลังดีเลยละครับ..น่าจะสัก 167-170 มั้ง...พอ ๆ กับผมเลยครับเคยลองแอบยืนเทียบ ๆ กันก็เห็นหัวไหล่เธอต่ำกว่าผมนิดหน่อย...ผมอะ 170 เป๊ะ....เหล่ ๆ ดูเห็นส้นสูงเธอคงสักนิ้วนึงมั้ง........ต่อ ๆ ครับ.......แอมเป็นดาวมหาลัยเปล่าผมไม่รู้นะ...แต่ถ้าผมอยู่มหาลัยเดียวกับเธอละก็ ผมลงคะแนนให้เธอสักพันคะแนนแล้วกัน......ทรงหน้ารูปไข่เรียวโค้ง....ปากนิดแดงสด..อื้ยยยย.... ส่วนจมูกมีกกำลังงามแถมโด่งคมเป็นสันเลยครับ..คิ้วเข้มเรียวโค้งยังกะวาดเอาเลย ......ผิวขาวอย่างกะเอาแป้งมาปะ....มันขาวแบบเนียนละเมียดนะครับ..แบบว่าจีมผสมญี่ปุ่นนะ.... น่าจูบฉิบ....เลย...ครับผมงี้...เวลาอยู่ใกล้ ๆ เคยคิดอยากติดคุกหลายหนแล้ว.....
...........รูปร่างไม่ต้องพูดถึง....ไล่มาตั้งแต่ขาเลยครับ....ขนาดเธอไม่เคยใส่กระโปรงสั้นมาทำงานนะ.. อย่างมากก็แค่สูงกว่าหัวเข่าเธอนิดนึง...แต่คุณเชื่อไม้....ว่า...ไม้ตีสนุกยังไงก็อย่างงั้น...ไม่ใช่ผอม ๆ แห้ง ๆ แบบไม้มันนะ...แต่ผมหมายถึง...จากข้อเท้าขาว ๆ ของเธอไล่ไปตามปลีน่องเลยขึ้นไปถึงบั้นท้ายกลม ๆ ของเธอนะมันเรียวได้ขนาดจริง ๆ เลยครับกลมกลึงอย่างกะออกมาจากโรงกลึงเหล็ก.........ลูกใครน้อ....สุดยอดดดดดดดดดดดดดดด ... ให้ตายเถอะยิ่งเขียนเรื่องนี้ผมยิ่งงุ่นง่าน...ก็ภาพของแอมมันผุดขึ้นโช๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ มาเลยครับ.....สะโพกของแอมมันกลมกลึงชะมันดเอาง่าย ๆ เลยตูดเธอกลมยังกะลูกโบว์ลิ่งของผู้หญิงขนาดเลย 6 อะเคยไปโยนกันไม้ครับ..4 อะเล็กไป...6 นะกำลังอวบกลมเลยคุณ.........ไม่หย่อนไม่มีคล้อยตึงแน่นเปรี๊ยะเลยครับกลมดีจริง ๆ ส่วนเอวก็คอดแบบไม่ต้องรัดให้พุงปลิ้น.......ลืมไปเรื่องนมนะกำลังสวยผมเคยลองกะ ๆ ดูแม้มันจะไม่ใหญ่ไซต์บิ๊ก...แต่ผมว่ามันกำลังงามนะ...เกือบ ๆ เต็มอุ้งมือนั่นแหละ....ถ้าได้อมละก็....ยื้ยยยยย
..........ผมว่าหัวนมเธอคงแดงน่าดูเลยละครับ....ขนาดปากยังแดงขนาดนี้.......ว่ามะ..
ต่อ ๆ ครับ...ลืมบอกไป....ชื่อจริงแอมนะชื่ออะไรรู้ไม้ครับ......"ปลายข้าว"....ครับไม่ผิดหรอก...ปลายข้าวจริง ๆ ....ไฮโซไม้ละท่าน........ผมรู้ครั้งแรกถึงกับอึ้ง....พ่อแม่เธอช่างเข้าใจตั้ง ให้แตกต่างกับพวกคนธรรมดาแบบผมจริง ๆ เล้ย.....
....แอมเป็นคนยังไงนะเหรอก็สนุกสนานร่าเริงครับ...แต่ไว้ตัวนิด ๆ ....แบบพองาม..เธอเป็นเฉพาะกับผู้ชายนะครับ..ส่วนผู้หญิงด้วยกันเธอจะเต็มที่เลย..... ทำเอาพวกที่ทำงานผมได้แต่นั้งน้ำลายไหลรวมทั้งผมด้วยละ..อิอิ......แรก ๆ ที่รู้จักผมก็เกร็ง ๆ ....แต่หลัง ๆ พอสนิทกันผมก็พอวางตัวถูก..แค่ได้ใกล้ชิดก็ทำเอาเคลิ้มแล้วครับ.....มีวันนึง..ผมไปเดินเตร็ดเตร่แถวเซ็นทรัล... ไปเจอเธอกับไอ้บ้าหน้าโง่ (ปล.ก็แฟนเธอนั่นแหละ)....เล่นเอาควยผมแข็งปั๊กเลย...ก็ภาพแอมที่ผมเห็นในที่ทำงานกับที่เห็นในห้างตอนนั้นนะแบบว่า ...ยังไงดีละ.. แบบหน้ามือกับหลังตีนเลยแล้วกันครับ.....ไม่ใชเฮแต่งตัวหลุดโลกนะครับ...แต่..แบบ..เสื้อแบบเสื้อกล้ามขาว ๆ ..มันบางจนเห็นยกทรงเธอเลยนะ..แม้มันจะขาวเหมือนกัน แต่ไอ้ลายลูกไม้สีชมพูนะมันเด่นชัดเลยครับ....ยิ่งทำให้เนินนมเต้านมของเธอมันลอยเด่นกลมกลึง จนอยากจะขยำขยี้ดูดอมมันให้หนำปาก....ส่วนข้างล่างละโอ้ยยยย..คุณเอ้ย....กระโปรงผ้าสีน้ำเงินเข้ม ๆ มันวาววับพริ้วไปมายามเธอเดินส่ายเอวอาด ๆ ....ยิ่งทำให้ผมแทบอยากจะปี้เดี๋ยวนั้นเลยครับ...ก็มันสั้นเลยก้นเธอมาคืบเดียวเองครับ...ขาสวยของเธอ ทั้งเรียวทั้งขาวมันก็โพล่โชว์ให้อร้าอร่ามงุ่นง่านไปทั่วตัวผมเลยทีนี้.......อย่าว่าแต่ผมเลยครับไอ้หนุ่มแถว ๆ นั้นผมว่าควยลุกตั้งโด่ทุกคนนั่นแหละครับ....แหมถ้าผมเป็นแฟนเธอนะ ถ้าไม่ล้วงมั่งผมว่าไอ้บ้านั้นคงกินหญ้าแน่นอน.........
.....เฮ้อ...อย่างงี้ก็คงโดนแล้วละมั้ง....เป็นผมคงไม่เหลือไว้ทำพันธุ์หรอกว้า..................
......... "นี่น้องแอมเมื่อไหร่จะแต่งงานค้า"
"อีกนานค่ะพี่....ดูๆกันไปก่อนค่ะ"
"อุ้ย..จะดูหรือจะรอเลือกค่ะน้องจ้า"
"โถ่พี่ก้อยค่ะ.....บางทีมันก็ไม่ใช่น่ะค่ะ....อยู่ ๆ ไปมันอาจจะเข้ากันไม่ได้ก็ได้น่ะค่ะ.."
โห...ฮ่า ๆ ๆ ...ผมละเชื่อเลย...วันก่อนเห็นจูงมือกันกระหนุ่งกระหนิงซบกันไปมาซะผู้ชายในห้างน้ำแทบแตกท่วมห้างเล้ย.... คอนลุ้นว่าแฟนเธอจะล้วงกันเมื่อไหร่....ม่ายก็บางคนคงจินตนาการเตลิดไปถึงแตกปรี๊ดๆๆไปแล้ว.....
ไอ้คำว่าเข้ากันไม่ได้นะส่วนใหญ่ผู้ชายมันจะเริ่มพูดทั้งนั้นแหละครับ....แรก ๆ ก็เข้ากันได้อย่างดีจะใหญ่จะเล็กแมร่งเอาเข้าได้หมด.......พอเริ่มเบื่อ ๆ ..มันก็จะบอก... 'เราคงเข้ากันไม่ได้' ผมเห็นแบบนี้ทุกทีแหละครับ....เข้าไปจนมิดควยแล้ว...ล่อกันจนหีบานขนาดนั้น อยู่ ๆ บอก..คงเข้ากันไม่ได้..เฮ้อ...นี้เจ้าหล่อนพูดเองนะ....นี่
หลัง ๆ ผมถึงรู้ครับ...ว่าสมัยเรียนปริญญาตรีแอมเคยมีแฟนมาแล้ว....อยู่ ๆ ก็เลิกกัน...ผมไม่รู้เพราะอะไรก็เธอไม่ได้เล่าให้เพื่อนที่ทำงานฟัง....ส่วนแฟนคนปัจจุบัน เธอมาเจอตอนเรียนปริญญาโทครับ............แรก ๆ ผมก็คิดไม่ค่อยดีกับเธอเรื่องนี้ยิ่งไปเห็นที่ห้างวันนั้นด้วยแล้วก็ยิ่งไปกันใหญ่....แต่หลัง ๆ ...ผมก็เห็นเธอเพียงแค่จับมือกันกับไอ้บ้าเท่านั้นเอง..ส่วนลูกติดพันหรือเลยเถิดแบบอื่นไม่เคยเห็นเลยครับ.. เลยเริ่มเปลี่ยนใจ...มาครั้งสุดท้ายเห็นที่ห้างเดิมนั้นแหละ...คราวนี้ผมเห็นพอแค่แฟนเธอโอบเอวเท่านั้นแหละ.. แอมหยุดเดินเลยครับ....ผมเห็นเธอหันไปมองหน้าแฟนเธอ เอามือแกะมือแฟนออกจากเอวแล้วพูดอะไรก็มะรู้....เห็นไอ้บ้านั้นทำหน้าเหย ๆ แล้วก็เห็นจูงมือกันไปต่อ....เอ่อลืมไปวันนนั้นแอมใส่กางเกงขาสั้น...ปลายขาบาน ๆ ....บานแบบว่าผมเอามือล้วงไปได้ทั้งมือนั้นแหละครับ..แถมมันยังสั้นแค่ครึงขาอ่อนเธอเอง... เฮ้อ..อยากล้วงจังโว้ย..............
. บอกตรง ๆ ผมเก็บภาพน้องแอมของผมไปชักว่าวจนห้องแทบท่วม สม่ำเสมอบ่อยครั้งจนกระทั่งวันนึง..วันที่แอมไม่ได้เอารถมาเอง...และกำลังรอให้แฟนเธอมารับที่หน้าตึก.....
...."ยังไม่กลับเหรอน้องแอม"
"ยังค่ะพี่ศักดิ์....รอพี่ต้อมอยู่ค่ะ..วันนี้ขี้เกียจเอารถมา"
"ฮ่า ๆ ๆ ..เดี๋ยวให้ราชรถมาเกยละซิ....งั้นพี่..." ผมค้างคำพูดไว้แบบนั้น...เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือของเธอดังระงมอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย.... เพื่อให้เธอรับสายมันได้สะดวก.
"อืม..ค่ะ ๆ ..ไม่เป็นไรค่ะพี่ต้อม....แค่นี้เองเดี๋ยวแอมไปเองก็ได้.....พี่ต้อมไปรับแอมที่ฟิตเนสด้วยแล้วกันค่ะ..ค่ะ ๆ ...อย่าคิดมากซิ...ค้า...ค่ะ ๆ ๆ.."
........ผมเลิกคิ้วทำท่าทางสงสัยเมื่อเห็นคนสวยวางสายพร้อมกันหันมามองหน้าผม....
"พี่ต้อมติดธุระที่บริษัท.....งั้นเดี๋ยวแอมกลับเลยแล้วกัน"
"อ้าวไหนเห็นเมื่อกี้บอกไปฟิตเนสไง..."
"อ๋อค่ะพี่ศักดิ์...ก็จะไปนี่แหละค่ะ...เดี๋ยวพี่ต้อมจะไปรับตอนกลับ......."
"ไปที่ไหนละแอม...."
"แถมเซ็นทรัลค่ะพี่ศักดิ์...พี่ศักดิ์จะกลับหรือยัง.."
"งั้นไปด้วยกันไม้ละ..พี่ไปทางนั้นพอดี.....นั่งรถเมล์ไปแค่นี้เอง" ผมถึงกับเซงตัวเองเมื่อพูดจบ.... เมื่อเห็นน้องแอมคงผมทำหน้างุนงน....ก็จะอะไรละครับ.....รถเมล์นะเธอรู้จักหรือเปล่าก็ไม่รู้นะซิครับ..... ไอ้ตอนชวนก็กะว่าอยากไปด้วยหาเรื่องชวนทั้ง ๆ ที่ผมไม่เคยคิดจะไปเล้ย......แต่ด้วยความเคยชินนั้งแต่รถเมลล์ผมเลยหลุดปากออกไป
... "ไม่นั่งแท๊กซี่ไปเหรอ....."
"โอ้ย...แค่นี่เองแอม....7-8 ป้ายก็ถึงแล้ว...เคยนั่งเหรอเปล่าหรือว่ามีแต่คนมารับมาส่ง" ..นั่น....ผมมั่วเอาให้เลยครับ....ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วจะยอมให้อาการจนมาขวางกั้นได้ไง..อิอิ..ทั้ง ๆ ที่จริงก็ค่าแท๊กซี่มันแพงนะครับ ขืนไปกับเธอสองคม ผมก็ต้องออกละซิเนอะ
......"เคยซิค้า...แหม....ไปค่ะพี่"
........ผมยิ้มกริ่มขณะเดินควงน้องแอมคนสวยลงมาจากลิฟท์....สายตาผมเหล่ ๆ ..ชุดที่แอมใส่วันนี้ก็นึกในใจเอาว่ามันช่างแตกต่างกับชุดที่เธอใส่ในวันหยุดทำงานที่ผมเห็นจริง ๆ เล้ยพับผ่าซิ.....แต่มันก็ดูน่ารักสมวัยและความสวยของเธอไปอีกแบบ....ชุดเสื้อกระโปรงสีขาวตัวเดียว..... ผูกกั้นระหว่างหน้าอกคู่งามกลมกลึงของเธอกับบั้นท้ายผายโค้งมนสวยไว้ด้วยเชือกแดง ๆ เส้นเล็ก ๆ .......ปลายกระโปรงพริ้วไหวด้วยเนื้อผ้าชั้นดี แม้ชุดนั้นทั้งชุดจะดูบางก็ตาม..แต่มันก็ถูกปิดทับเนื้อในของผู้สวมไว้ด้วยซับในทั้งด้านบนและด้านล่างไว้อย่างดี .....เฮ้อ....ผมเลยเงี่ยนไปอีกแบบเลย..เอ้าาาาาา
........ผมมัวแต่เหล ่ๆ น้องแอมแถมยังทำตัวยืดขณะเดินควงเธอมาที่ป้ายรถเมล์ เพราะมีแต่คนเหลียวมาดูผม...บางคนที่มีที่ทำงานในตึกเดียวกันก็ดูออก และจำได้ว่าผมไม่ใช่แฟนเธอ...แต่บางคนไม่เคยรู้ก็มองผมแบบอิจฉาตาร้อนผ่าวเลยครับ..อิอิ (ปล.ผมแอบเหล่ ๆ ผู้ชายรอบข้างด้วยละ) ...ผมมัวแต่คิดเรื่องแบบนี้จนลืมดูรถเมล์ที่มาถึง....เห็นแว๊ป ๆ ว่าใช่สายที่ต้องการก็รีบบอกแอมให้ขึ้นไป....
"แน่นจังพี่ศักดิ์..."
"เย็น ๆ ก็งี้แหละแอม...เข้าไปใน ๆ หน่อยแล้วกันอีก 7-8 ป้ายเอง ไป" แอมทำหน้าเหรอหรา..เมื่อผมบอกอย่างั้น..อิอิ 7-8 ป้ายนะมันไม่ใช่ใกล้ ๆ นา..ก็แหม ผมอยากคลุกวงในนาน ๆ หน่อยนี่ครับ
ผมถือวิสาสะแต่พองามเอามือดันหลังน้องแอมให้เดินเข้าไปจากจุดที่ยืน เพราะมันหมิ่นเหม่ตรงขอบประตูหลัง....สายตาผมชำเรืองแว๊ป ๆ เห็นด้านในตรงแถมที่นั่งหลังสุดมีที่ว่างพอแถมอยู่ใกล้หน้าต่างก็เลยบุ้ยใบ้ให้แอมไปทางนั้น.........
........พวกคุณคงเคยขึ้นรถเมล์นะ..ลองนึกดู...ถ้าเราหันหน้าไปทางหัวรถ... ด้านขวามือส่วนใหญ่จะมีที่นั่งแบบนั่งคนเดียวใช่ไม้ครับ....และหลังสุดจะเป็นม้านั่งยาว......... บางคันก่อนจะถึงที่นั่งหลังสุดด้านขวามือจะเป็นที่ว่างเอาไว้แทนจะเป็นเก้าอี้...และคันนี้ก็เช่นกัน.......... ผมเลือกตรงนี้เพราะลงง่ายใกล้ประตูหลังแถมมีที่ว่างพอดียืนสองคน...รวมถึงมีกระจกตรงนี้พอดีลมพอพัดเข้ามาได้ ไม่อึดอัดด้วย ..ผมให้แอมมายืนด้านใน..ส่วนตัวเองบังแอมจากการแออัดของผู้คนไว้ด้านนอก.... แอมเองก็คงเป็นงาน..ผมเห็นเธอหันหน้าไปทางหัวรถสองมือจับยึดพนักพิงของเก้าอี้นั่งด้านหน้าไว้แน่น ยึดตัวไม่ให้เอนไปมาเมื่อรถออกตัว...ดีนะที่กระเป๋าสะพายเธอมันใบกระจิ๋วเดียว สายคล้องมันสั้นน่าดูเธอเลยหนีบไว้อย่างง่าย ๆ ข้างซอกแขน....ทำให้เธอมีมือยึดพยุงตัวเอาไว้.....และก็โชคดีอีกอย่างที่เป็นตอนเย็นแถมรถติด..... ไม่งั้นมีหวัง....อิอิ...เพราะอะไรนะเหรอครับ..ก็ไอ้กระจกที่เปิดไว้นะซีครับมันพอดีกับช่วงสะโพกของแอมพอดี.. พอรถวิ่งเอื่อย ๆ ..มันก็ทำเอากระโปรงของเธอปลิวเผยอ ๆ ไหว ๆ เป็นช่วง ๆ ....แม้จะไม่รุนแรงขนาดเปิดพงาบ ๆ แต่มันก็ร่ำไร ๆ ให้เห็นปลีน่องขาว ๆ กลมเกลี้ยงของเธอแบบวับ ๆ แวม ๆ ไปมา.....บวกกับความสวยความงามของรูปร่างแอมด้วยแล้ว เพียงแค่นี้ไอ้เจ้าเด็กมัธยมหัวเกรียนที่นั่งกันเป็นกลุ่มด้านหลังตรงเก้าอี้นั่งท้ายสุดถึงกับจ้องตาไม่กระพริบเลย
"น้อง...5 บาท นี่นั่งมอร์ไซค์ยังไม่ได้เลย" ผมสะดุ้งว๊าปเมื่อได้ยินเสียงดังลั่นหันเหจากสายตาที่กำลังเล็งไอ้พวกเด็กเปรตทันที แล้วก็อดขำไม่ได้เมื่อเห็นหน้าน้องแอมทำหน้าเหย ๆ ...ผมเลยรีบควักแบ็งค์ยี่สิบให้กระปี๋รถเมล์ทันที
" 2 คน ครับ"
"ไหนบอกเคยขึ้นไง"
"แอ้..ก็เคยไงค่ะ...โน่นแนะตอนอายุ 17 .อิอิ ๆ ๆ"
ผมละเชื่อเล้ย....สมัยนี้ทำไมผู้หญิงสวย ๆ มันถึงรวยนักว่ะ....นี่แม่คุณคงไม่ได้ขึ้นรถเมล์มาเกือบ 10 ปี แล้วละซิ.....แต่ความคิดผมก็ต้องหยุดแค่นั้นเมื่อได้ยินเสียงแซวมาจากด้านหลัง...
"มิน่า..พี่คนสวยถึงตัวขาวยังกะไข่ต้ม"...ผมหันหน้ากลับไปทางไอ้เจ้าของเสียง.. ก็เห็นไอ้พวกขาสั้นหัวเกรียนฮากันตรึม...
แรก ๆ ผมก็หมั่นไส้มัน..ว่าแมร่มไอ้เหี้ยพวกนี้น่าตบกบาลล้างเกรียนเรียงตัว..แต่คำแซวที่มันถูกใจนี่ซิ ก็ทำเอาผมถึงกับอดยิ้มไม่ได้เหมือนกัน...........ผมยิ้มกับความคิดได้แป๊ปเดียว.. ก็เห็นไอ้ตัวที่นั้งตรงข้างหลังแอมพอดีกำลังมองความขาวจากลำขาเรียวสวยของแอม ที่โพล่แพลมไปมากับการสะบัดไหวของกระโปรงขาว ๆ บาน ๆ ของเธอทำเอาถึงกับอารมย์เริ่มเดือด...แต่ในใจก็คิดว่าช่างแมร่งเถอะ...เด็กสมัยนี้แมร่งพัฒนาเร็ว จนเกินวัยแถมกวนตีนไม่มีวันหยุดซะด้วย....
การมองแบบแสดงท่าทางของไอ้เด็กเปรตนั่นทำให้ผมค่อย ๆ มองไปรอบ ๆ ตัวถึงได้รู้ว่าในบริเวณนั้นเต็มไปด้วยเด็กโรงเรียนนี้ทั้งหมด...ทั้งม้านั่งยาวและที่นั่งด้านหน้าของผมกับแอม.. รวมถึงทั้งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วย............
'เฮ้อ...สงสัยโรงเรียนแมร่งเพิ่งเลิก....ถึงเสือกขึ้นมาเต็มรถแบบนี้ซวยจริงกู' ผมคิดในใจได้แป๊ปเดียวน้องแอมก็เอ่ยอย่างหงุดหงิดน้อย ๆ
"รถติดจังเลย...พี่ศักดิ์"
"อืม...เดี๋ยวก็ถึง....ถ้าไปแท๊กซี่ละก็ค่าแท๊กซี่บานแน่...เอ้ย."
"โทษลุง..พอดีจะรีบลง"
ผมหันไปมองอย่างอยากจะเต๊ะไอ้คนขอโทษเมื่อกี้ที่อยู่ ๆ ผมก็เซขึ้นมาเฉย ๆ ด้วยแรงกระแทกของมันแถมเสียวจี๊ด ๆ นิด ๆ ตรงก้นของผม....แต่แล้วผมก็เออออกับคำขอโทษมันโดยไม่ได้นึกอะไร เพราะเห็นท่าทางมันรีบร้อนลุกขึ้นทำท่าจะรีบเผ่นไปที่ประตูหลัง.....
"แมร่งรถติดฉิบหายกูไม่ลงและ...ไปกับพวกมึงดีกว่า" ...ไอ้บ้านั่นพูดไปก็รีบแหวกพวกมันกลับมานั่งที่ของมันตามเดิม ส่วนผมเองก็ไม่คิดจะไปนั่งแทนทีมันเลยสักนิดยืนใกล้ ๆ แอมดีกว่าอย่างน้อยก็ได้กลิ่นหอม ๆ จากตัวเธอให้เก็บเอาไปรวมชักว่าวได้อีกรอบ
"เฮ้ย..มึงเอาจริง ๆ เหรอว่ะ"
"เอ่อ..ไม่เอาก็โง่ตายห่า"
"ไอ้เหี้ย...ขอกูได้ไม้ว่ะ..ก็ให้มึงเลยพันนึง"
"ไม่...ตามคิวโว้ย.....มึงให้กูหมื่นนึงกูก็ไม่เอา...แมร่ง..เอ้ย......ชักจะทนไม่ไหวแล้ว"
ผมเห็นไอ้พวกเด็กเวณนี้มันคุยแบบโค๊ดลับไม่ลับกันสามคน โดยพวกมันที่เหลือได้แต่ส่งสายตามองกันเองไปแบบรอรับฟังแผนการอยู่.....ทีแรกก็งง ๆ กับเรื่องที่มันพูดว่ามันจะเอาอะไรกัน..พอตอนหลังเห็นให้เงินกันแบบพันนึงหมื่นนึง ก็นึกในใจว่าไอ้พวกนี้แมร่งใช้เงินกันแบบไม่คิดถึงพ่อแม่มันเลยเด็กเปรตพวกนี้
เพียงแป๊ปเดียวอยู่ผมก็รู้สึกมึน ๆ ขึ้นมา..หัวสมองผมงุนงนเหมือนจะขยับเขยื้อนตัวไม่ได้ใจมมันสั่น ๆ ยังไงพิกล..พยายามหันไปมองน้องแอมก็เห็นเธอเริ่มมีเหงื่อขึ้นตามใบหน้าสวย ๆ ของเธอปากเธอเผยออ้าน้อย ๆ ลมหายใจที่พ่นออกมาจากริมฝีปากเรียวสวยของเธอเริ่มมีเสียงดังขึ้น... ขณะที่ตัวผมยังงุนงงกับอาการตัวเองผมก็เห็นไอ้ตัวที่เพิ่งแสดงท่าทีจะลงรถเมื่อกี้ลุกขึ้นใหม่อีกรอบ...... แต่คราวนี้มันขยับตัวไปยืนอยู่ด้านหลังของน้องแอมแบบชนิดที่แทบจะติดกับแผ่นหลังเธอเลย... ครั้งนี้ผมเห็รูปร่างมันชัดเจน ตัวมันก็สูงพอ ๆ กับผมรูปร่างไม่ใหญ่โต...แต่ก็ไม่ผอม....เสื้อผ้านักเรียนของมันออกมาอยู่นอกกางเกงแบบเด็กมัธยมทั่วไป... กางเกงขาสั้นสีดำของมันยาวเลยกว่าหัวเข่าลงไปอีกตาหาก
ตอนนั้นผมพยายามจะเอื้อมมือขยับไปยันร่างมันให้ถอยจากน้องแอม แต่มันก็ทำไม่ได้แถมตัวเองก็ยังโงนเงนเหมือนจะยืนทรงตัวไว้ไม่อยู่อีกต่างหาก
"ลุง ๆ ....เดี๋ยวให้เพื่อนผมมันเป็นผัวแฟนลุงแป๊ปนะ" เสียงที่ดังแว่วเข้ามาในหูผมตอนนั้นเล่นเอาปราสาทสมองผมถึงกับชาวูป.....ด้วยคาดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องระยำแบบนี้ .....แบบที่เคยแต่ได้ยินมาเรื่องยาที่ทำให้เหยื่อควบคุมตัวเองไม่ได้......แต่ขณะที่ผมกำลังตะลึงงัน สายตาที่ยังบังคับทิศทางได้ของผมก็มองแวบไปยังร่างของน้องแอมอย่างรวดเร็ว
"ซี๊ดดด..อูยย..พี่สาว...ผิวเนียนจริง ๆ เลย"

สงสารน้องแอมจังดันมาเจอไอ้เด็กเหี้ยพวกนี้ด้ายยย

ขอบคุณครับ