ร่างงามเดินนำ ร่างแกร่งเดินตาม แววตาที่เรืองแสงนั้น มองไปก็คล้ายว่า
พวกเขาคือพระอาทิตย์ และเหล่าดวงดาว สาวงามหันมาจ้องตา
ก่อนจะเอ่ยกับชายหนุ่ม
"รู้เอาใว้ซะนะ ชั้นนี่แหละ คือกุหลาบแดง"
"จะเล่านิยายก็เล่ามา งานนี้ไม่รู้ว่าจะมีเวลาอีกนานแค่ใหน"
สาวงามหัวเราะคิก ก่อนลำคอตระหง่านงามระหงส์ จะเชิดขึ้น
อย่างรวดเร็ว ดวงตาสวยนั้นจ้องมองเข้าไปในดวงตา
ของเด็กหนุ่ม พร้อมกับที่สาวผมแดงหัวเราะ หัวเราะอย่างสดใส ไม่ว่ายังใง
เขาก็ไม่สามารถหยุดรักเธอ นั่นคือสิ่งที่ชายหนุ่มเอ่ยในใจ ก่อนจะดึงตัวหญิงสาว
งาม ที่สูงกว่าตัวเขาเอง เข้ามากอดแนบชิด ความงามอันไม่มีวันเสื่อมสลายนั้น
ทำให้ชายหนุ่มประทับใจ ทุกครั้งที่จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ
มันเป็นความรู้สึกที่มีความสุขที่สุด กุหลาบแดงมีแววตางาม
แต่กลับผลักร่างของชายหนุ่ม ออกไปจากร่างงามของตน
"คุณมีแฟนแล้ว เพลาๆ บ้างก็น่าจะดีกว่า"
"คุณชอบผม ผมก็ชอบคุณ มีปัญหาอะไรละ"
"คุณมีแฟนแล้ว นั่นเป็นสิ่งที่เป็นปัญหา ในกรณีนี้"
"ผมชอบคุณจริงๆ นะ เวย์ลิน ไม่ว่ายังใง คุณก็งดงาม สำหรับผมเสมอ"
"วินด์ อันที่จริง ชั้นก็ชอบนายนะ ชอบมากด้วย"
ทำไมพวกเรา ไม่เจอกันเร็วกว่านี้ หญิงสาวถามหัวใจตัวเอง
ก่อนจะใช้มือลูบไปตามร่างของเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
วินด์ยิ้ม เขาดีใจที่เวย์ลินตอบรับเขา
มังกรดำที่ทรงพลังในอดีต ใครๆต่างก็คิดว่ามันตายไปแล้ว แต่แท้ที่จริง
เจ้าสัตว์ร้ายตัวนั้นไม่เคยตาย มันรอเวลา ที่จะกลับมาจากห้วงอเวจีอันลึกที่สุด
แววตาแกร่งนั้นดูคลับคล้ายว่าเขาไม่มีทาง ที่จะจากไปได้ ร่างของชายผมดำสูงกว่าสองเมตร กระโดดลงมา
ขวางหน้าของผู้กล้าสาว เวย์ลินดีดตัว พุ่งทะยาน เข้าไปหาคนตรงหน้า
ก่อนจะฟาดพลองเหล็กใส่แต่ ชายคนนั้นกลับกระทำในสิ่งที่เธอไม่ได้คาดคิต เขาไม่ต้องหลบเลี่ยง
แต่ใช้แขนบล็อคการโจมตีนั้นได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะ
จางหายไป ราวกับว่าเป็นภาพลวงตา ร่าง
ของชายคนนั้น ปรากฏตัวด้านหลังร่างของเจ้าหญิงกุหลาบแดง
ก่อนที่มือทืี่คล้ายกรงเล็บจะตะปบลงมาที่หลังคอ ทำให้เธอหมดสภาพในการจู่โจมเพียงคราเดียว
ชายหนุ่มนามวินด์ ระเบิดฝีเท้าพุ่งเข้าไปหาทูตแห่งความตายเบึ้องหน้า ก่อนจะเตะเข้าใช้อีกฝ่ายที่เอามือจับขาของเขา แล้วเหวี่ยงร่าง
นั้นไปด้วยพละกำลัง ระดับทำลายกำแพงได้ง่ายๆ แต่เด็กหนุ่มก็ยังคงลุกขึ้นมานั่งแล้วดีดตัวเข้าใส่อีกฝ่าย
ก่อนจะรู้สึกถึงคลื่นพลังรุนแรงซัดออกมา เป่าร่างของเขากระเด็นไปหลายเมตร
เมื่อเด็กหนุ่มลืมตาขึ้นมา ก็เจอร่างของชายเกราะดำ ยืนจ้องมองพวกเขาอยู่ ร่างของ
ชายคนนั้นยิ้ม มันเป็นรอยยิ้ม
ที่เหี้ยมโหดที่สุด รอยยิ้มหนึ่ง เท่าทีเคยมีมา
"นายต้องการอะไร"
"ต้องการให้พวกนายยอมรับฟังชั้นซะบ้าง ว่าความมืดนะพูดไม่ได้"
"ตกลงนายคือมังกรดำจริงๆ นะเหรอ"
"ชั้นยังไม่ได้เอาจริง และตอนนี้ก็ยังไม่อยากลงมือ แต่พวกนายสองคนควรจะช่วงถ่วงเวลาไปก่อนละนะ