ตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ เป็นเรื่องสมมติที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้นคุยกันก่อนอ่านมีรีดเดอร์สงสัยว่า พลังจากเทพคชสารต้องมอบให้กับผู้ที่คู่ควรเท่านั้น นิลพางค์ไม่น่าจะได้รับ....ในประเด็นนี้ เทพคชสารจะทดสอบบุคคลที่คู่ควรก่อนครับ แล้วเมื่อเจอจึงจะพามายังถ้ำ แล้วร่วมรักเพื่อมอบพลังให้ ถ้าเป็นคนเลวก็จะไม่ถูกพามา แต่ถ้าได้ร่วมรักกับเทพคชสารก็ยังจะได้รับพลังเหมือนกันครับ
อีกประเด็นหนึ่งคือ บางท่านคิดว่าเทพคชสารได้มอบพลังให้ก้องจนหมดแล้ว แต่อยากจะบอกว่ายังไม่หมดนะครับ ตัวของเทพคชสารเองคือก้อนพลังงานโบราณที่มีรูปลักษณ์นั่นเองครับ
รีพลายกันงามๆนะครับ เสร็จแล้วกลับมาอ่านตั้งแต่ต้นใหม่นะ เพราะซ่อนไว้หลายจุดจะได้ไม่งงนะจ๊ะ
ความเดิมตอนที่แล้วก้องและผองเพื่อนบุกเข้าไปในถ้ำคชสาร เพื่อหยุดนิลพางค์และดำ ไกรทองจัดการกับราดาลงได้ ในขณะที่นิลพางค์กำลังดูดพลังวิเศษจากเทพคชสาร และนายดำกำลังเสพสุขกับวรรณ...
.......................................................
 
โครมมมมมมมมมมมมมมประตูถ้ำถูกพังเป็นเสี่ยงๆ ก้องยืนจังก้าแววตาอาฆาตมาดร้าย ก่อนที่จะพุ่งกระโจนใส่ดำอดีตหัวหน้าของตนอย่างไม่รีรอ
ดำเองก็ตกใจสุดขีดเช่นกัน แต่เค้าก็ยังมีสติพอ เค้าผลักร่างของวรรณเข้าหาก้อง ในขณะที่ตัวเองรีบวิ่งออกไปทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว
ก้อง : คุณไม่เป็นไรนะ
วรรณ : มะ ไม่เป็นไรค่ะ
วรรณตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน เธออยู่ในสภาพเปลือยล่อนจ้อน เหงื่อโทรมกาย มีรอยจ้ำแดงเต็มตัว ที่ร่องรักมีของเหลวข้นหนืดสีขาวกำลังไหลออกมา
ก้อง : ผมจะตามไปฆ่ามัน วรรณรออยู่ที่นี่ก่อนนะ
ก้องที่กำลังเดือดแค้นถึงขีดสุดหมายมั่นว่าจะฆ่าดำให้ได้ เตรียมตัวออกตามล่าดำ แต่ทว่ามีมือข้างหนึ่งฉุดแขนเค้าไว้
เป็นอาทมาต!!!
อาทมาต : ชั้นเข้าใจ ความโกรธของนาย แต่อย่าลืมภารกิจของเรา....เราต้องหยุดนิลพางค์ และคนที่จะหยุดมันได้ ไม่ใช่ชั้น ไม่ใช่ Shooter แต่เป็นนาย....
ก้อง ; ตะ...แต่
อาทมาต : นายดำนั่นต้องถูกหยุด ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชั้นกับ Shooter ส่วนนายไปจัดการกับไอ้นกดำนั่นซะ
ก้อง : ถ้าอย่างนั้น....ฝากด้วยนะ
อาทมาต : อืม
อาทมาตตอบรับ พร้อมกับรีบออกไล่ล่านายดำไปพร้อมกับ Shooter ทิ้งก้องไว้กับวรรณเพียงลำพังสองคน
นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ที่เค้าฟื้นคืนชีพกลับมา และได้อยู่กับวรรณเพียงสองคน หญิงสาวที่เค้าเคยหมายปอง ตอนนี้ยืนเปลือยกายอยู่ตรงหน้าเค้า เธอยังงดงามดังเดิม ทรวงอกที่เต่งตึงตั้ง เอวคอดกิ่ว ช่วงเรียวขาที่ได้รูป สะโพกผาย ขนหมอยที่ขึ้นดกครึ้มราวป่าดงดิบรอคนมาสำรวจ มีของเหลวบางอย่างค่อยๆไหลมาตามง่ามขาของเธอ
และโดยไม่ทันได้ตั้งตัว วรรณโผเข้ากอดก้อง!!!
วรรณ : ก้อง....ก้อง เธอยังไม่ตาย วรรณคิดถึงก้องมาตลอดนะ
เรือนร่างอันอวบอัดนุ่มนิ่มเบียดเสียดร่างที่แข็งแรงกำยำของชายหนุ่ม ก้องได้แต่อดทนอดกลั้น ภารกิจของเค้ายังไม่เสร็จสิ้น เค้าจะมามัวเสียเวลาตรงนี้ไม่ได้
ก้อง : เรื่องมันยาวน่ะ ตอนนี้ก้องต้องไปหยุดไอ้นิลพางค์ วรรณนหาเสื้อผ้าใส่ แล้วรอก้องอยู่ที่นี่นะ
วรรณ : อืม ก้องต้องกลับมานะ วรรณจะรอ
ก้อง : อืม
ก้องกลับออกมาจากห้องของวรรณ เค้าเดินมาตามทางเดิมจนถึงทางแยก เค้ารีบมุ่งหน้าไปอีกทางหนึ่ง จนกระทั่งเค้าก็พบ ประตูบานใหญ่มีลวดลายสลักรูปงาช้าง เค้าจำได้ดีว่านี่คือประตูห้องของเทพคชสาร ก้องค่อยๆออกแรงพังประตูนั้น...
.........................................................
อาทมาต และ Shooter รีบวิ่งไล่ล่าดำที่กำลังหลบหนีอยู่ในถ้ำเขาวงกต และด้วยความสามารถของทั้งสอง จึงไล่กวดจนทันดำได้อยางไม่ยากเย็น
ดำซึ่งเลี้ยวมาเจอเข้ากับทางตัน ค่อยๆเดินถอยหลังห่างจากผู้ไล่ตามทั้งสอง Shooter ยกปืนพกสั้นในมือขึ้น เล็งที่กลางหน้าผากของดำหมายจะปลิดชีพทันที แต่อาทมาตจับมือของ Shooter ไว้เป็นเชิงห้ามปราม
อาทมาต : ยอมมอบตัวเถอะนายดำ พวกนายแพ้แล้ว
ดำ : เหยื่อ....ยังคงไม่รู้ตัวสินะ
อาทมาต : เหยื่อ?
ดำ : ข้าไม่ได้ใช้ชื่อนายดำแล้ว...
สวบบบบบบบบบบบบบวัตถุบางอย่างยาวๆลื่นๆขนาดใหญ่ประมาณท่อนแขนมนุษย์สีคล้ำพุ่งเข้ามารัดที่แขนและขาของอาทมาต และ Shooter อย่างรวดเร็ว ก่อนที่มันจะดึงร่างของทั้งสองไปแนบชิดกับกำแพง
อาทมาตเพิ่งสังเกตเห็นวัตถุที่ดึงร่างพวกเค้า กลับเป็นงู!!! ไม่ใช่แค่ตัวเดียวตอนนี้มีไม่ต่ำกว่าสามสิบตัวกำลังค่อยๆพันรอบร่างของเค้า และ Shooter จนแทบกระดิกนิ้วไม่ได้
ดำค่อยๆเดินมาดูพวกอาทมาต ทั้งสองเพิ่งสังเกตเห็นตามเนื้อตามตัวของดำก็เต็มด้วยงูอสรพิษมากมาย
ดำ : แกคิดว่า แค่พวกแกสองคนจะทำอะไรข้าได้งั้นหรือ ขนาดองค์หญิงนาคยังต้องยอมสยบให้กับข้า
อาทมาต : แกทำอะไรกับราดา!!!!
ดำ : อีองค์หญิงนั่นก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของข้าน่ะสิ
Shooter : แกชุบชีวิตราดาขึ้นมาได้ยังไง?
ดำ : ชุบชีวิต? ใคร? นังนั่นโดนมนต์ของข้าสั่งให้จำศีล เพื่อให้พวกนาคเข้าใจผิดคิดว่ามันตาย แล้วหลังจากนั้น ข้าค่อยคลายมนต์ให้มันฟื้นกลับมาหาข้า พวกนาคหน้าโง่ก็พากันโทษพวกครุฑ สุดท้ายก็เกิดสงครามตามที่ท่านนิลพางค์วางแผนไว้
อาทมาต : แก....ทำอย่างนี้ไปเพื่ออะไร
ดำ : หากท่านนิลพางค์ชนะสงครามครั้งนี้ ท่านก็จะเป็นผู้ปกครองท้องนภา โลกมนุษย์ก็ตกเป็นของรมต.ช้าง......แต่ตอนนี้มันไม่อยู่แล้ว โลกมนุษย์ก็จะตกเป็นของข้า รวมทั้งพิภพบาดาลด้วย เหล่างูและนาคจะต้องมาเป็นทาสรับใช้ของข้า จำใส่กบาลเอาไว้นะ....... ข้าคือ......Serpent Master!!!
ดำพูดช้าเน้นๆใส่หน้าอาทมาต และ Shooter ทีละคำ
ดำ : ลูกๆของข้ากำลังหิวเลย...... ขอให้อร่อยนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ดำหัวเราะลั่น ก่อนที่จะค่อยๆเดินจากไป ทิ้งสองหนุ่มเอาไว้กับงูอสรพิษมากมายหลายชนิด แต่ทั้งสองก็ต้องตกใจสุดขีด เมื่องูอนาคอนด้ายักษ์ลำตัวยาวไม่ต่ำกว่าแปดเมตร กำลังลากเลื้อยเข้ามาหาพวกเค้า
อาทมาตพยายามฝืนขัดขืนพวกงู เพื่อเอื้อมไปหยิบดาบที่สะพายอยู่ด้านหลัง แต่ก็ไม่สามารถกระทำสำเร็จ
ปัง ปัง ปัง ปัง ปังปืนที่ข้อมือของ Shooter ลั่นขึ้นระรัว กระสุนระเบิดหัวเหล่าอสรพิษที่พัวพันร่างเค้า จนเค้าสามารถหลุดออกมาจากพันธนาการ
ปัง ปัง ปัง ปัง ปังShooter รัวกระสุนใส่เหล่าอสรพิษที่พัวพันอาทมาต จนอาทมาตก็สามารถหนีออกมาได้เช่นกัน
 
Shooter กับอาทมาตหันหลังชนกัน ต่างฝ่ายต่างเตรียมอาวุธของตนเตรียมประจัญบานสู้ตาย
Shooter : นี่มัน......ทำให้ชั้นคิดถึงวันแรกที่เจอกับนายเลยให้ตายสิ
(เหตุการณ์ที่ทั้งคู่พบกันใน Shooter : The Origin : )
อาทมาต : เหมือนกันเลยคู่หู
สิ้นคำอาทมาตก็กวัดแกว่งดาบคู่ในมือพุ่งเข้าฟาดฟันเหล่าอสรพิษ ในขณะที่ Shooter ก็รัวปืนในมือเข้าใส่พวกงูร้ายไม่ยั้งเช่นกัน
เหล่างูล้มตายเป็นจำนวนมาก แต่ก็ยังมีมาเพิ่มราวกับไม่มีวันสิ้นสุด ประกายเงาดาบ และเสียงรัวกระสุนยังดังกึกก้องจากใต้ดินชั้นลึกที่สุดของถ้ำแห่งนี้....
......................................................
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน