“เสาร์อาทิตย์นี้พี่เอกว่างมั้ยคะ?”
เอกต้องแอบเก็บความตื่นเต้นไว้ ตอบเธอนิ่งๆ
“อ้อ ว่างครับ พี่เคลียร์งานลูกค้าเสร็จแล้วเมื่อเช้า ถึงมาเข้างานทีหลังไงครับ ฟ้ามีอะไรให้พี่ช่วยหรอ?”
“คือ... ฟ้าจองที่พักที่เขาใหญ่ไว้ จองล่วงหน้าเป็นเดือน กะว่าจะไปเที่ยวกับบอย เงินค่าที่พักก็จ่ายไปแล้ว แต่ดูจากสภาพบอยเมื่อกี้
คงไม่ได้ไป ฟ้าเสียดายเงิน จะให้ไปคนเดียวก็คงเบื่อเหงาแย่... พี่เอก..ไปกับฟ้าได้มั้ยคะ?”
‘เสร็จโจรสิแบบนี้’
เอกกลั้นยิ้มอย่างยากเย็น
“ถ้าฟ้าไม่รังเกียจคนแปลกหน้าอย่างพี่ พี่ก็ยินดีไปเที่ยวเป็นเพื่อนน้องฟ้าครับ
อีกอย่างพี่ก็ไม่ได้ไปเขาใหญ่มานานแล้ว ได้ข่าวว่ารีสอร์ทนี้จองยากที่สุดในแถวนั้นเลยนี่นา”
ฟ้าตาเป็นประกายเมื่อเขาตอบตกลง
“ขอบคุณนะคะที่ไม่ทอดทิ้งฟ้า”
เอกได้ทีจึงรีบเติมเชื้อไฟเข้าไป พูดเน้นๆแต่ละคำ
“แหม พี่จะทิ้งขว้างลงได้ยังไง น้องฟ้างามขนาดนี้ คืนนี้ฟ้าแต่งตัวสวยมากเลยนะครับ พี่เห็นครั้งแรกแทบลืมหายใจ
พี่แอบเสียใจเล็กๆนะ เห็นฟ้ายืนคนเดียว ไม่รู้ว่าฟ้ามีเจ้าของแล้ว แถมเป็นลูกน้องในแผนกพี่เองด้วย ไม่งั้นพี่คงไม่กล้าเข้าไปคุยจน..”
ฟ้ารีบตัดบท “อย่าพูดถึงเค้าเลยค่ะ คิดถึงแล้วฟ้าปวดหัว ส่วนเรื่องของเรา..พี่เอกไม่ต้องคิดมากนะคะ ฟ้าไม่ให้พี่เอกรับผิดชอบหรอกค่ะ
ฟ้าไม่เคยดื่มไวน์อาจจะเมาง่ายไปหน่อยเลยลืมตัวจน...เลยเถิดไปหน่อย”
‘ไม่หน่อยมั้งแม่คุณ ตั้งชั่วโมงนึง’
ถึงจะเห็นบรรยากาศเป็นใจซะขนาดนี้ เอกก็ยังต้องฝืนใจพูดว่า
“อย่างนั้น พรุ่งนี้เช้าพี่มารับนะคะ แล้วเราไปเที่ยวกันนะ กี่โมงดีคะ?”
ฟ้าเหมือนไม่กล้าสบตาเอก หันไปมองล็อบบี้คอนโดที่ตอนนี้ปลอดคนเพราะเป็นเวลาห้าทุ่มแล้ว
“....พี่เอก...รีบกลับรึเปล่าคะ ฟ้ายังไม่ค่อยง่วง ว่าจะดูหนังซักเรื่องสองเรื่องแล้วค่อยนอน..”
‘ดูหนัง? โถ คนดี หนังสดสิไม่ว่า ฮ่าๆ’
ถึงจะคิดอย่างนั้นปากก็ตอบไป “อ้อ พี่ไม่รีบครับ อยู่เป็นเพื่อนฟ้าก่อนก็ได้”
“งั้นพี่เอกเอารถขึ้นไปจอดข้างบนเลยค่ะ จะได้ขึ้นไปพร้อมกัน”
‘เรียบร้อยโรงเรียนเอก อย่าคิดว่ามึงจะได้แฟนคืนเลยว่ะบอย เด็ดขนาดนี้ กูไม่ปล่อยไปให้โง่หรอก’
----------------------------------------------------------------------------------------------------
บอยสะดุ้งตื่นขึ้นมา พบว่าอยู่บนเตียงของตัวเอง แต่จำไม่ได้ว่าว่าขึ้นมาได้ยังไง
หันไปมองดูนาฬิกาข้างหัวเตียง เห็นเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าๆ ถึงยังมึนหัวจนโลกหมุน
แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าฟ้าแยกกลับแท็กซี่ไปแล้วยังไม่โทรมาเหมือนทุกครั้ง ด้วยความเป็นห่วงเลยหยิบโทรศัพท์กดหาแฟนสาวของตน
ตืด...ตืด...ตืด...
เขารอจนสายตัดเธอก็ยังไม่รับ
‘หรือว่าจะหลับไปแล้ว’ บอยนึกในใจ
“ลองโทรไปอีกซักทีละกัน”
ตืด...ตืด...ตืด...
เสียงในหูดังอยู่นานแต่ฟ้าก็ยังไม่รับเหมือนเดิม
แต่ขณะที่บอยกำลังจะวางสายก็ ฟ้าก็รับโทรพอดี
“ฮะ ฮัลโหล.. อื้อออ บะ..บอย ว่าไงคะ..?”
เสียงฟ้าสั่นๆ พูดติดขัดเหมือนเหนื่อยๆ
“ฟ้า ถึงคอนนนโดยังอ่าคับบบบ บอยยห่วงงงน้า” พูดถึงตอนนี้บอยก็รู้สึกปวดหัวมาก
‘ไม่น่ากินเหล้าเยอะเลยกู’
“ถึง..ซักพัก ละ..แล้วค่ะบอย ซี๊ดดด.. ไม่ต้องเป็นห่ว..... ไม่ต้องเป็.... อื้ออออ”
เสียงฟ้าขาดๆหายๆ
“ฟ้าค้าบบ ฮาโหลลล??”
“อื้ออ ซี๊ด... ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะบอย.. อึ๊... ฟ้าอยู่บนห้องแล้วค่ะ ยะ..อย่า...ไม่ได้นะคะ”
ประโยคท้ายๆเหมือนฟ้าพูดนอกสาย ไม่ได้พูดกับเขา
“ฮัลโหล อย่าอะไรค้าบ ฟ้าไม่ซาบายยยหรอค้าบบ พูดม่ายยยค่อยชัดเลยยยย”
“อะ..อื้อออ ฟ้าบอกจะ...จะบอกบอยว่าอย่าคิดมาก.. ฟะ ซี๊ดดด ฟ้ามีน้ำมูกนิดหน่อ...ค่ะบอย ซี๊ด...
กะ...กินยาแล้ว อื้ออ.. พะ..พรุ่งนี้ อื้อๆๆ ซี๊ดดด.. ไม่ไหวแล้ววว...อื้อออ”
คำสุดท้ายฟ้าส่งเสียงดังกว่าปกติก่อนจะเงียบเสียงไป
“ฟ้า? พรู่งนี้ทามมายครับ?”
“....”
มีแค่เสียงหอบหายใจถี่ๆในสาย
“ฮาโหล..ฟ้าเป็นอารัยป้ะคับ ฮัลโหลล?”
บอยได้ยินแต่เสียงฟ้าหายใจเข้าออกแรงๆถี่ๆอีกหลายสิบครั้งก่อนเธอจะตอบกลับมา
“มะ..ไม่เป็นอ่ะไรค่ะบอย พอดีวันนี้ฟ้าก็ดื่มมากไปนิดนึง มึนหัวนิดหน่อย พรุ่งนี้ตื่นไม่ไหวไม่เป็นไรนะคะบอย
ฟ้าก็ไม่ค่อยสบาย เลื่อนทริปพรุ่งนี้ไปก่อนนะคะ ซี๊ดดด เดี๋ยวค่อยไปเที่ยวกันเนอะ ฟ้าขอไปนอนก่อนนะคะ เหนื่อย”
“โอออเคค้าบบฟ้า บอยร้ากกกกฟ้าน้าค้าบบบบ”
“...ฟ้าก็รักบอยค่ะ”
ฟ้าตอบเบาๆก่อนจะวางสายไป
‘ฟ้าป่วยก็ไม่ได้ดูแลเลยวันนี้ พรุ่งนี้ก็ไม่ได้ไปเที่ยว เดี๋ยวชดเชยให้ฟ้าทีหลังละกัน’
คิดได้แค่นี้บอยก็ทนอาการเมาไม่ไหวผล็อยหลับไปอีกครั้ง
----------------------------------------------------------------------------------------