พูดคุยกันก่อนนะครับ
อย่าคาดหวัง กันเรื่องนี้นะครับ คือ ผมคงไม่ได้ลงติดต่อกันทุกวัน เหมือนที่ผ่านมา คือผมมีงา่นครับ
แต่ทันทีที่มีเวลา ผมจะรับผิดชอบต่องาน และความรู้สึกของท่านผู้อ่าน และ ลงงานทันทีครับ
แสดงลิ้งค์เฉพาะสมาชิกเท่านั้น
หญิงสาววัย 28 ...คุณเอม...
“แน่ใจนะ....ว่าทำงานนี้ได้......”
“ครับ......” ชายวัย 35 ที่มารับสัมภาษณ์ งานตอบ สั้น ๆ
“เห็นแก่ลูกพี่เก่าผมนะ ผมจะลองรับคุณเข้าทำงาน......แต่บอกไว้ก่อนนะ..... เป็นยามนะ มันไม่สบายนะโว้ย.....”
ชายวัย 50 ต้น ๆ กล่าว
..................................
จบตอนที่ 1 ครับ
..................................
……………………………..
ไอ้บ้านนอก ตอนที่ 2
มีคนจำนวนไม่น้อยที่หนีความสบาย ไปทำงานลำบาก เพียงเพื่อได้ทำในสิ่งที่ตนชอบ และมีคนไม่น้อยเช่นกันที่ยอมลำบากเพื่อหวังว่าวันหนึ่งข้างหน้า จะสบาย
11 ปีที่แล้ว คมกริช ได้ลาออกจากตำรวจ ยอมปลดดาวออกจากบ่า เพื่อเข้าทำงานในองค์กรลับ ...
ไม่เต็มใจ ก็ต้องเต็มใจ เมื่อ พลาดไปยิง วัยรุ่น ที่ขับกระบะแหกด่านตาย
เหตุผลที่ว่า มันพุ่งชนผม มันฟังไม่ขึ้น ถึงจะสู้คดี ยังไงก็โดน แน่ ๆ เมื่อมีข้อเสนอจากรุ่นพี่ที่สนิทกันมาก่อน สมัยเรียน คมกริช จึงรับงานทันที ชื่อนายคมกริช หายไปจากสารบบ ในสำเนาทะเบียนบ้าน มีประทับตราสีแดงว่า “ตาย”
งานในองค์กร ที่ไม่มีใครรู้ว่าใครคือนายใหญ่ คือ ตามหาหลักฐาน ผู้มีอิทธิพล ที่ ส่อแววเป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงของประเทศ เมื่อได้ข้อมูลชัดเจน ก็เก็บ...ไม่มีการจับ ไม่มีการส่งฟ้องศาล..... ทำงานชิ้นเดียว ก็รับเงิน แล้วหาย ไป สัก 2-3 ปี แล้วกลับมาอีกครั้ง พร้อมชื่อ นามสกุลใหม่ ประวัติชีวิตใหม่....... พร้อมกับเริ่มงานใหม่
ข้อดีขององค์กรคือ รายได้สูง ข้อเสีย คือ เข้าได้ แต่ ออกไม่ได้ และ ถึงเป็น องกรไม่ใหญ่ แต่ เครือข่าย ในองค์กรกลับซับซ้อนมากนัก เครือข่ายงาน มีทั้งใน และนอกประเทศ
งานชิ้นแรกของคมกริช คือเด็ดหัวเจ้าพ่อค้ายา ที่มาจากประเทศเพื่อนบ้าน งานชิ้นที่ 2 คือวางระเบิด ท้องรถ เจ้าพ่อ แห่งวงการพนันบอล แต่ พลาด พลาดที่ไปเจตนา ติดระเบิดได้ท้องรถวัยรุ่นหัวร้อน กริชถูกพักงาน เป็นเวลา 3 ปี โดยส่งให้ไปทำงาน เป็นสาย ที่ต่างประเทศ ก่อนจะกลับมา นั่งทำงาน ด้านสนับสนุนในองค์กร อีกเป็นเวลา 3 ปี 4 ปีที่ผ่านมา กริช มีผลงานที่ค่อนข้าง โดดเด่น โดยสามารถ ตามงาน และเด็ดหัว อาชญากร ได้ถึง 3 ราย..........
………………………….....
ความจริง กริช สามารถ พักงานได้ อีกหลายปี....... แต่ นายกริช ขอทำงานต่อ
...................................
...................................
บริษัท รปภ.
“เงินเดือน คิดจากการทำงานเป็นรายวัน วันละ 300 ก่อน ถ้าผลงานดี จะเพิ่มให้ แต่ต่องฝึกงานก่อน 5 วัน ถ้าผ่านค่อยเริ่มงานจริง ระหว่างที่ฝึกงาน จะไม่มีค่าตอบแทน เมื่อเริ่มงาน จะมีเครื่องแบบให้ใส่ ค่าเครื่องแบบจะหักจากเงินเดือน ถ้าตกลง พรุ่งนี้ก็เริ่มมาฝึกงานได้.....”
“ครับ.....”
“ครับนะ....จะทำหรือไม่ทำ...” ชายวัย 50 กล่าวน้ำเสียงค่อนข้างดุ
“ทำครับ....”
“เออ.... ไปได้แล้ว แล้วพรุ่งนี้ มา อย่าให้เกิน 8.00.....”
“ครับ.......” ชายวัย 35 ยกมือไห้ว แล้วค่อมตัว เดินออกไปอย่างนอบน้อม
...................................
“นายทองก้อน...........เป็นชาวจังหวัด........วุฒิการศึกษา ม.3 อาชีพหลักรับจ้างทั่วไป เคยทำนา ทำงานก่อสร้าง เคยมีประกันสังคม ..... ไม่เคยมีประวัติด้านยาเสพติด ไม่เคยต้องคดี เคยแต่งงานแล้ว แต่เมียเสียชีวิต ไม่มีลูก
ไม่มีประวัติการรักษาพยาบาล..........” เลขา หญิง วัย 40 ต้น ๆ รายงานประหวัติ ผู้ที่มาสมัครงาน ให้ผู้จัดการ วัย 50 ต้น ๆ ฟัง
“อืมมมม.....ขอบใจ......”
“จะรอดไหมละคะ ดูท่าทาง ซื่อ ๆ บื้อ ๆ แบบนั้น...”
“นั่นนะสิ.......ลองดูแล้วกัน....” ผู้จัดการวัย 50 กล่าว
......................................
......................................
“ความจริง ฉันจะให้แกไปประจำ ทางเข้าหมู่บ้านนะ แต่บังเอิญ ไอ้อ่าง มันถูกรถชน ฉันเลยเปลี่ยนให้แกไปแทน..ไม่ต้องห่วง ที่นั่น มีพวกเราทำอยู่แล้วคนหนึ่ง..” ..........
“ครับ........ “ ทองก้อน รับปากสั้น ๆ
........................................
มันเป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้าง ขนาดใหญ่ มี รปภ.ประจำ ช่วงกลางวัน และกลางคืน กะละ 2 คน นายทองก้อน ไม่แปลกใจสักนิด ที่ต้องมาอยู่ที่นี่ เหมือนรู้ล่วงหน้ามาแล้ว ว่า คนก่อนจะประสบอุบัติเหตุ ...และตนต้องมาแทน
1. ฟอกเงิน 2. ค้ามนุษย์ 3.นำเข้ายาเสพติด โดยมีธุรกิจรับเหมาก่อสร้างบังหน้า นั่นคือข้อสงสัย ที่ได้รับแจ้งมา.... หน่วยงานปกติ ทำอะไรไม่ได้ เสียที....และ นั่นคือภาระ หน้าที่ ที่ ทองก้อนต้องมาหาความกระจ่าง จากบริษัท นี้ ถามว่าทำไม ทองก้อน ต้องมาที่ บริษัทนี้ นั่นกลับเป็นเจตนาของทองก้อน ที่ขอมาลุยเก็บงานชิ้นนี้เอง
.........................................
ทุกคนที่เดินเข้าออก ทองก้อนรู้จักดี แต่ทำเป็นไม่รู้จัก..... แน่นอน นายทองก้อนทำการบ้านมาดีแล้ว......
“ไอ้เซ่อ....... นั่นลูกชายท่านประธาน......” รปภ. รุ่นพี่ เขกหัวทองก้อนเสียที่ หนึ่ง เมื่อ ทองก้อน ขยับจะขวางทาง ชาย ท่าทางไม่สมประกอบ วัย 30 ต้น ๆ ที่กำลังเดินเข้ามา
รปภ. รุ่นพี่ เปิดประตูให้ ชายคนนั้น พร้อมโค้งคำนับ
“ขอโทษครับ คุณใหญ่.....นี่ รปภ.ใหม่ครับ ยังไม่รู้ความ “ รปภ. รุ่นพี่กล่าว ขณะที่ทองก้อน รีบยกมือไหว้ขอโทษ
คุณใหญ่ เดินผ่านไม่สนใจ
.........” คุณใหญ่ เป็นลูกชาย ท่านประธาน แกพิการ ทั้งขาและแขนด้านขวา ที่เห็นนะเป็นของเทียม ....”/ รปภ.รุ่นพี่กระซิบบอก .../ ที่สำคัญมึง แสดงกับแก เหมือนแกเป็นคนปกตินะ.... ถ้ามึงออกอาการให้แกรู้ ว่าแกมองท่านเป็นคนพิการละก็ มึงได้หางานใหม่ทำแน่....../ ยามรุ่นพี่กล่าว
“ครับพี่......” ทองก้อน กล่าวเบา ๆ
เวลา เกือบ 08.00 น. ผู้คนที่เดินผ่านเข้าประตูด้านหน้าเริ่มซาลง กระทั่ง มี เก๋ง สีดำ ค่ายยุโรป ตราดาว 3 แฉก ...มาจอด
หญิงสาว ผมยาว แต่งตัวดี ก้าวลงมาจากรถ........
ทองก้อนเปิดประตูทางเข้า พร้อมโค้งคำนับ
“สวัสดีครับ....คุณเอม....” ทองก้อน โค้งตัว พร้อมกล่าวคำทักทาย
หญิงสาวชะงัก..... เธอรู้ วันนี้ จะมี รปภ. คนใหม่มา และนี่คงเป็น รปภ. คนใหม่ คำทักทายนี้ คือคำปกติ ที่เธอได้ยินทุกวัน...... แต่ ที่ไม่ปกติ คือ... รปภ.ใหม่ ทำไมรู้จักชื่อ เธอ.... หญิงสาวขมวดคิ้ว
“มาทำงานใหม่หรือค่ะ......” หญิงสาวถาม
“ครับ......วันนี้ เป็นวันแรก...” ทองก้อนกล่าว
“อืมมม....แล้วรู้จักฉันได้ไง....” หญิงสาวถาม
ทองก้อนไม่ตอบ.... แต่ชี้มือไปที่ ผัง บอร์ดผู้บริหาร ที่ติดอยู่ข้างใน หญิงสาวยิ้ม พยักหน้า
“อืมม....ฉลาดนิเรา........”
....................................
........../ “ตายห่า...เกือบพลาดแล้วกู....เสือกเผลอ ไปทักชื่อ....” />..................................................
ไอ้บ้านนอก ตอนที่ 3