นิยายเรื่องใหม่ ลองแต่งเล่นๆยังไม่มีชื่อเรื่อง แนวต่างโลก เอลฟ์ แวมไพร์ หูแมว

[ΜoNoTΩИ∑ ★★★]

สวัสดีครับ สวัสดี พักเรื่องของพี่อั้ม ที่จัดการรีดน้ำไอ้ริวและมาเรื่องนี้ก่อน



จริงๆเรื่องนี้ก็แต่งเล่นๆไว้ 2-3 ตอนแล้วนะ ยังไม่ได้ตั้งชื่อเรื่องเลย


ปล. เนื้อหาทั้งหมดนี้เป็นเพลง เดโม่ เท่านั้นครับ เนื้อเรื่องจึงไม่ปะติดปะต่อกันเท่าไร


ปล2. ตอนนี้ไม่ใช่ตอนแรกนะคร๊าบบ !!!


ปล3. ยังอยู่ในช่วงศึกษาข้อมูล สิ่งมีชีวิตในโลกนิยายแถบยุโรปอยู่
นักอ่านท่านใดเป็นสาย เอลฟ์ ดวาฟ เทพ ปีศาจ เราคือพวกกานนนนน


คีย์หลักก็คือ ต่างโลก แฟนตาซี เวทย์มนต์ และ ฮาเล็ม
พระเอกเป็นคนไทย และ ทำอาหารเก่ง เก่งมาก เก่งถึงขั้นร้องขอชีวิต



ยังไงก็อ่านเล่นๆกันก่อนนะครับ มีซ่อนข้อความนะบอกก่อน








กลิ่นหอมที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในชีวิต กำลังพวยพุ่งไปทั่ว ตอนนี้แม้แต่หัวหน้าเผ่าเอลฟ์ผู้หยิ่งยะโสก็ถึงกับน้ำลายไหล ปกติด้วยฐานะของเขานั้น ทำให้สามารถกินของดีๆของที่หายาก แต่ว่าเขาไม่เคยได้กลิ่นอาหารพวกนี้เลยจริงๆ ยิ่งพวกองครักษ์ไม่ต้องพูดถึงปกตินั้นพวกเขาก็จะได้กินแต่อาหารดาษๆทั่วไป พอได้มาสัมผัสกับกลิ่นแบบนี้ทำให้พวกเขาแทบจะเสียสติเลย


[ องครักษ์ ]  :  เอื้อก !!!  นี่มันกลิ่นอะไรกัน ทำไมข้าไม่เคยได้กลิ่นนี้มาก่อน

[ องครักษ์ 2 ]  :  เอื้อก !!!  ข้า ข้าทนไม่ไหวแล้ว

ทันใดนั้นองครักษ์เอลฟ์ทั้งสองที่ทำท่ากำลังจะเดินเข้าไปในห้องครัว ก็ถูกเพลิงที่อยู่ข้างในตะเพิดเสียงดังออกมา ก่อนที่เขาทั้งสองจะเข้าไปถึงห้องครัว

[ เพลิง ]  :  อย่าเข้ามา มันยังไม่เสร็จ อยากกินก็รอหน่อย

น้ำเสียงของเพลิงที่เปล่งออกมามันดูพลังเป็นอย่างมาก องครักษ์เอลฟ์ที่ผ่านสงครามมามากมาย ถึงกับสะดุ้งไม่กล้าพูดอะไร ตอนนี้หัวหน้าเผ่าเอลฟ์ก็พูดอะไรไม่ออกเช่นกัน ทำไมคนที่มีพลังอำนาจแบบนั้นถึงมาเข้าครัวทำอาหารแบบนี้ล่ะ


[ ทีฟา ]  :  ท่านพ่อ พวกท่านมาทำอะไรที่ห้องครัวแห่งนี้กัน


[ ซูลู ]  :  ทีฟาลูกพ่อ มานี่ก่อนสิ่ พ่อกำลังรอชม สิ่งที่เจ้ามนุษย์มันเรียกว่า " ผัดกระเพราไข่ดาว "






[ ทีฟา ]  :  หะ หา !!!  ท่านพ่อ ท่านคิดอะไรอยู่ทำไมถึงให้มนุษย์ เหยียบเข้ามาในเผ่าของเรา เราเป็นเผ่าชั้นสูงนะท่านพ่อ  อื๊อออออ


ทีฟาเอลฟ์สาวคนงามที่กำลังพูดกับพ่อของนาง ก็ถึงกับชะงัก เพราะเธอเองก็เริ่มได้กลิ่นอะไรบางอย่างลอยออกมาแล้ว มันหอม หอมอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน เพลิงนั้นถือจานข้าวออกมาสามจานด้วยกัน เนื้อสัตว์สีเข้มๆสวยงามถูกโปะอยู่บนข้าวที่หุงสุกอย่างพิถีพอถัน

[ ทีฟา ]  :  ฮัด เช้ย !!!  ๆ ๆ ๆ ๆ 

แต่พอเพลิงเข้ามาใกล้ๆ ทีฟา กลับกลายเป็นว่าความฉุนของกระเพรานั้นกลับทำให้เธอจามเลยทีเดียว


[ ทีฟา ]  :  เวทย์มนต์ เวทย์มนต์ เจ้าร่ายมนต์ใส่ข้า


[ เพลิง ]  :  เวทย์มนต์บ้าบออะไรของเธอ หลบไปได้แล้วชั้นจะเสิร์ฟอาหาร


[ ทีฟา ]  :   เจ้า เจ้ากล้าพูดกับข้าด้วยถ้อยคำแบบนี้เชียวเหรอ รู้ไหมว่าข้าคือใคร


[ เพลิง ]  :  ไม่รู้อ่ะ แต่รีบๆถอยไปได้แล้ว สามคนนั้นหิวจะแย่อยู่แล้ว


เพลิงนั้นไม่ได้มีท่าทีที่สนใจในตัวทีฟาเลย ทั้งๆที่ชายหลายคนต่างก็อยากได้นางมาเป็นคู่ครอง แต่ว่าเพลิงนั้นกลับไม่สนใจ ฟุ่บ !!!  มีดสั้นจากฝักถูกชักออกมา และฟันเข้าใส่เพลิงทันทีแต่ว่า วื้ด !!!  เพลิงนั้นเอี้ยวตัวหลบ แค่ 1 เซนติเมตรเท่านั้น คราวนี้แหละทีฟาถึงกับเสียหลัก เพราะเธอนั้นฟันเต็มแรงกะว่าเพลิงคอขาดแน่ๆ แต่ว่ามันพากเป้าแรงเหวี่ยงทั้งหมดกลับทำให้เธอล้มลง ขลุก ขลุก ขลุก


[ องครักษ์ ]  :  องค์หญิงทีฟา

[ องครักษ์ 2 ]  :  องค์หญิง

องค์หญิงเอลฟ์ นามว่า ทีฟา ( ภาพในจินตนาการ )

องครักษ์ทั้งสองตกตะลึงในสิ่งที่เกิดขึ้นมา เพราะเป็นที่รู้กันว่าฝีมือการใช้มีดสั้นของทีฟาไม่เคยพลาด แต่ว่าชายนักทำอาหารผู้นี้กลับหลบมันได้อย่าง่ายดาย โดยที่ไม่มีอาการตื่นตกใจแต่อย่างใดเลย มิหนำซ้ำอาหารทั้ง 3 จานก็ไม่หกหรือได้รับผลกระทบไปด้วยเลย

[ เพลิง ]  :  เอ้า กินได้ละ

[ ซูลู ]  :  บังอาจ เจ้าทำอะไรลูกสาวข้าเจ้ามนุษย์ และเจ้าเอาอะไรมาให้ข้ากิน ทำไมมันดูดาดๆพื้นๆ อีกทั้งภาชนะก็เหมือนกับพวกองครักษ์ของข้า เจ้ารู้ไหมว่าข้าคือหัวหน้าเผ่าของที่นี่

[ เพลิง ]  :  รู้ ก็ใส่มงกุฎอันเท่าบ้านแบบนั้น แต่ผมไม่สนหรอกนะ คุณจะเป็นหัวหน้าเผ่าหรืออะไร  เพราะตอนที่คนเราหิวมันก็หิวเหมือนกัน องครักษ์ของคุณก็หิว เมื่อหิวก็ต้องกิน แล้วเอาไงคุณราชา จะกินหรือเปล่า อาหารที่ผมทำ


เพลิงนั้นพูดโดยไม่มีท่าทีที่เกรงกลัวต่อซูลูเลย ซึ่งมันทำให้ซูลูรู้สึกเสียหน้ามากๆ แต่ว่าทุกอย่างก็ถูกสยบลงด้วยกลิ่นหอมๆของอาหารหน้าตาดาดๆ กลิ่นฉุนจากพืชหน้าตาแปลกๆส่งกลิ่นหอมจนท้องของเขาเริ่มร้อง


[ ซูลู ]  :  เฮ๊อะ อาหารอันตรายแบบนี้ ข้าไม่กล้าแตะต้องมันหรอก

[ เพลิง ]  :  ก็แล้วแต่

เพลิงทำหน้าเบื่อหน่ายกับราชาองค์นี้จริงๆ เขาวางจานอาหาร 1 ที่ไว้ตรงนั้น และหยิบ สองจานเดินมาหาองครักษ์ทันที

[ เพลิง ]  :  พวกนายน่ะกินซะ  ทำงานก็ต้องใช้แรง ถ้าไม่กินบ้างมันจะไม่มีแรง มันไม่มียาพิษหรอก

[ องครักษ์ ]  :  มันคืออะไร เจ้าพ่อครัว สิ่งนี้คืออะไร

[ เพลิง ]  :  ก็นั่นไง


เพลิงชี้ไปที่พงหญ้าใกล้ๆ ซึ่งมันคือดงกระเพรา และยิ่งพอได้เห็นแบบนั้นราชาซูลูก็แทบจะขว้างจานข้าวทิ้งเลย





[ ซูลู ]  : นี่เจ้ากล้าเอาของต่ำแบบนั้น มาทำอาหารให้ข้ากินงั้นเหรอ บังอาจมาก


[ เพลิง ]  :  ( พูดกับองครักษ์ )  ในที่ที่ชั้นจากมา พืชผักพวกนั้นเป็นสิ่งที่ล้ำค่ามาก พวกเราใช้มันทำอาหารเพิ่มรสชาติ เมื่อมันโดนความร้อนและโดนเครื่องปรุงบางอย่าง มันจะส่งกลิ่นฉุนที่รุนแรง แต่เรื่องรสชาติก็ถือว่าสุดยอดเช่นกัน ชั้นรู้ว่าพวกนายสองคนหิว กินซะเถอะ


องครักษ์ทั้งสองนั้นมองหน้ากันเลิ่กลั่ก จ๊อกกก !!!  เสียงท้องร้องดังขึ้นมาทันที เพราะตอนนี้มันก็เลยเวลาอาหารแล้ว ร่างกายของพวกเขาร้องเตือนว่าตอนนี้พวกเขาควรกินได้แล้ว องครักษ์ทั้งสองไม่มีทางเลือกจึงได้ยืนขึ้นและก้มหัวไปทางหัวหน้าเผ่าราวกับว่าทำการขออนุญาต และเริ่มกินทันที แค่คำแรกที่กระเพราเข้าปากเท่านั้น


[ องครักษ์ ]   :   อร่อย อร่อย อร่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


[ องครักษ์ ]  :  นี่มันคืออะไรกัน ข้าเกิดมา 300 กว่าปี ข้าไม่เคยกินอะไรแบบนี้เลย อร่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


ราชาซูลูได้เห็นภาพตรงหน้าก็ตกใจเป็นอย่างมาก องครักษ์คู่ใจที่ทั้งแข็งแกร่งและกล้าหาญ ตอนนี้กลับกลายเป็นว่ายอมสยบให้พ่อครัวคนนี้ง่ายๆเลย อีกทั้งท่าทีตอนกินข้าวทำไมดีมีความสุขแบบนั้นล่ะ ซูลูไม่รอช้ามองมาที่จานข้าวของตน ซึ่งมันก็ไม่ได้มีอะไรวิเศษวิโสมากนักมันเป็นแค่ข้าวที่ดาดๆทั่วไป แต่ทำไมมันกลับทำให้องครักษ์คู่ใจของเขาเป็นแบบนั้นไปได้


[ ทีฟา ]  :  ท่านพ่อ อย่านะ อย่าไปกิน มันต้องเป็นเวทย์มนต์แน่ๆ ไม่มีทางที่อาหารพื้นๆแบบนี้ จะทำให้ทั้งสององครักษ์เสียอาการแบบนั้น


[ องครักษ์ ]  :   ท่าน ท่านทำได้อย่างไร ท่านทำให้เนื้อหมี ไม่มีกลิ่นคาวได้อย่างไรท่านพ่อครัว ข้าไม่ได้รสคาวจากเนื้อหมีนี่เลย


[ เพลิง ]  :  มันก็ไม่ได้หายไปทั้งหมดหรอก ชั้นพึ่งมาดินแดนแห่งนี้ ยังไม่ชินกับพวกวัตถุดิบและเครื่องเทศเท่าไร โชคดีที่ที่นี่เหลือเกล็ด ชั้นเอามันมาใช้ล้างเนื้อหมีน่ะ แต่ถ้านายว่ามันอร่อย ชั้นก็ดีใจ



[ องครักษ์ 2 ]  :  ท่าน ท่านคือผู้วิเศษใช่หรือไม่ ข้าไม่เคยกินอะไรแล้วรู้สึกแบบนี้เลย



[ เพลิง ]  :  เปล่าหรอกชั้นไม่ใช่ผู้วิเศษ ในที่ที่ชั้นจากมาผู้คนเรียกชั้นว่า นักทำอาหารน่ะ


[ องครักษ์ ]  :  ท่านทำอย่างไรข้าวที่เปียกๆ ถึงสุกเป็นเมล็ดร่วนแบบนี้ ข้าชอบเคี้ยวข้าวแบบนี้เหลือเกิน ข้ารู้สึกว่าร่างกายของข้ากำลังซึมซับพลังจากข้าวจานนี้อย่างเต็มที่เลย


[ เพลิง ]  :  พวกนายกินเถอะ เดี๋ยมันจะเย็นเสียก่อน


[ องครักษ์ 2 ]  :  แล้วเจ้าสิ่งนี้ล่ะท่าน ทำไมมันไม่เหมือนกับที่พวกข้าเคยกินกัน





[ เพลิง ]  :  ไข่ดาวดิบน่ะ ลองเจาะมันดูสิ่ ไข่มันจะชโลมลงกับเม็ดข้าว แล้วพวกนายจะได้รสชาติที่ไม่เคยได้พบมาก่อน


[ องครักษ์ ทั้ง 2 ]  :  อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก อร่อย ทำไมมันอร่อยแบบนี้ !!!


จริงอยู่ว่าข้าวผัดกระเพราสำหรับโลกของเพลิงนั้นมันเป็นอาหารที่หาพบได้ทั่วไป แต่สำหรับราฟเนียร์แล้ว ที่นี่คงเป็นสิ่งที่ไม่เคยพบเจอแน่ๆ พวกเขาเหมือนชาวยุโรปยุคกลางที่ยังไม่รู้วิธีนำวัตถุดิบต่างๆมาผสมกันเพื่อให้เกิดรสชาติใหม่ๆ เพราะงั้นสิ่งที่พวกเขาทั้งสองได้กินในตอนนี้มันเหมือนกับอาหารที่มาจากสวรรค์จริงๆ

ทั้งเนื้อหมีที่ย่างที่ผัดมาอย่างดี ถูกเคลือบได้เครื่องปรุงที่พวกเขารู้จัก ทั้งเมล็ดข้าวที่มันร่วนทุกเม็ด ทำให้ยามเคี้ยวนั้นก็รู้สึกได้ถึงข้าวทุกเมล็ดอีกทั้งรสฉุนจากใบกระเพรา มันทำให้ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหายไปหมด อีกทั้งไข่ดาวที่ถูกเจาะและชโลมบนเม็ดข้าว มันก็ทำให้ข้าวที่อร่อยอยู่แล้ว หวานและอร่อยมากกว่าเดิมเสียอีก

องครักษ์ทั้งสองเคี้ยมันอย่างเอร็ดอร่อย พวกเขามีความสุข มีความสุขจริงๆ รสชาติต่างๆกำลังเต้นระบำอยู่ในปากของเขา เผ็ด คาว หวาน ฉุน เค็ม ทุกอย่างผสมกันได้อย่างลงตัว ความเหนื่อยล้า ความง่วง จากการทำงานทั้งหมดหายไปแล้ว มันถูกเติมเต็มด้วยอาหารดาดๆเพียงจานเดียวจริงๆ


[ องครักษ์ ]  :  ท่านหัวหน้าเผ่า ท่านลองกินเถอะ มันอร่อยมากจริง

หรึ่งในองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์หันไปพูดกับราชาเอลฟ์เจ้านายของตน ในเมื่อพวกเขาได้กินของที่มันวิเศษแบบนี้ เขาก็อยากให้นายเหนือหัวที่เปรียบดังพระเจ้าได้กินเช่นกัน ราชาซูลูนั้นได้แต่ยืนกลืนน้ำลายเอื้อก ๆ ๆ ๆ ใจจริงเขาน่ะอยากกินนานแล้วล่ะ แต่ตอนนี้เก๊กอยู่ แต่พอองครักษ์เอ่ยปากมาแบบนี้เขาก็มีข้ออ้างที่จะกินมันแล้ว


[ ทีฟา ]  :  ท่านพ่อ อย่านะท่านพ่อออ


[ ซูลู ]  :  เอาเถอะในเมื่อเจ้าที่เป็นองครักษ์พูดถึงขนาดนี้ ข้าจะลองเชื่อเจ้าดู    อึ้ก !!! อ๊ากก !!!


[ ทีฟา ]  :   ท่านพ่อ !!!  เจ้า เจ้าเอาอะไรให้ท่านพ่อของข้ากิน


[ ซูลู ]  :   อะ อะ อะ อร่อยยย






เพียงคำแรกที่ราชาเอลฟ์ได้กินเท่านั้น เขาก็ได้พบกับว่าสรวงสวรรค์ เขาได้เคยกินอาหารชั้นเลิศมามายมาย แต่ตอนนี้เขากลับพบว่า อาหารตรงหน้ามันอยู่เหนือทุกสิ่งจริงๆ เนื้อหมีที่ทั้งคาวและแข็ง กลับนุ่มและหวานละมุนลิ้น ไม่มีกลิ่นคาวเลย กลิ่นเครื่องเทศและผักพื้นๆที่ทำให้เขาต้องยอมจำนนกับรสชาติที่เลิศเลอ ไม่เคยคิดเลยว่าของต่ำแบบนั้นจะมีรสชาติที่โอชะแบบนี้ อีกทั้งสิ่งที่เรียกว่าไข่ดาว เมื่อได้เจาะไข่แดงและให้มันชโลมบนข้าวตามที่บอก มันกลับเพิ่มรสชาติให้ข้าวสวยนั้นอร่อยขึ้นไปอีกขั้น


พละกำลัง เรี่ยวแรง ที่เหนื่อยล้าจากการที่ต้องทำงานบริหารเผ่าเอลฟ์ ตอนนี้มันกำลังกลับมาอย่างไม่น่าเชื่อ อัศจรรย์ยิ่งนัก ทีฟาได้เห็นสีหน้าของท่านพ่อของตัวเอง ก็ถึงกับพูดอะไรไม่ออก พ่อที่ต้องทำงานบริหารเผ่า พ่อที่ต้องทำทุกอย่างให้เผานั้นไม่ถูกดูแคลนจากเผ่าพันธุ์อื่น ตลอดเวลาเธอเห็นพ่อของตัวเองเครียดมาก ไม่เคยเห็นท่านยิ้มเลย


แต่ตอนนี้เวลานี้พ่อของเธอกลับกำลังยิ้มมีความสุข เพราะข้าวแค่จานเดียว มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หรือว่า อาหารจานนี้จะมีเวทย์มนต์จริงๆ เพลิงนั้นยิ้มเลยล่ะ อะไรจะมีความสุขเท่ากับการที่คนที่ได้ทานอาหารที่เราทำ ยิ้มมีความสุขแบบนั้นล่ะ ซึ่งทันทีที่ทุกอย่างบรรลุเป้าหมาย เพลิงก็ได้เดินออกไปทันที โดยที่ไม่บอกกล่าว แต่นั่นก็ไม่อาจละสายตาจากทีฟาไปได้


แต่รีบวิ่งมาหาเขาทันที เพื่อหมายจะเค้นความจริงจากปากของเขา แต่วิ่งที่เธอต้องพบนั้นก็คือ เขาได้ยืนอยู่ที่โล่งตัวคนเดียว และทันใดนั้นก็มีมังกรตัวใหญ่บินลงมาอย่างรวดเร็ว ทีฟานั้นถึงกับเข่าทรุดเลยทีเดียว เกิดมาเธอไม่เคยเจอมังกรตัวเป็นๆสักครั้ง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าตัวเองนั่น เหมือนกับมดตัวจ้อยร่อยเท่านั้นจริงๆ


แซ่ก แซ่ก แซ่ก แซ่ก ทันใดนั้นองครักษ์ทั้ง 2 และซูลูก็รีบตามมาทันที พวกเขาเองก็ตกตะลึงเช่นกัน ที่ได้เห็นภาพตรงหน้า มังกรตัวสูงหลายเมตกำลังยืนตระหง่านอยู่ โดยที่มีเพลิงอยู่ข้างๆ

[ เพลิง ]  :  ราชาซูลู ผมสัมผัสได้ว่าท่านไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ที่ทำไปทั้งหมด ก็เพื่อเผ่าเอลฟ์ทั้งนั้น อาหารจานเมื่อกี้ ผมขอยืนยันว่าไม่ใช่เวทย์มนต์อะไร หวังว่าท่านจะถูกใจมันนะ


[ ราชาซูลู ]  :  มันวิเศษมาก มันวิเศษที่สุด ข้าไม่เคยลิ้มรสอาหารที่ เลิศเลอแบบนั้นเลย

[ เพลิง ]  :  งั้นเหรอ ก็ดี ผมดีใจที่คุณชอบ   ไปเถอะ ดราโก้


[ ราชาซูลู ]  :   เดี๋ยวก่อน ท่านผู้พิชิตมังกร ข้ามีเรื่องอยากจะขอร้องท่าน


[ เพลิง ]  :  หะ หา !!! 


[ ราชาซูลู ]  :   ข้าอยากจะขอให้ท่าน โปรดเมตตาชี้นำพวกข้าเหล่าเอลฟ์ด้วยเถิด ข้าและเผ่าเอลฟ์จะขอสวามิภักษ์ต่อท่าน


[ เพลิง ]  :  เอ่ออ ไม่ดีกว่า ผมขอรับไว้เพียงน้ำใจก็พอ ผมเป็นราชาไม่ได้หรอกนะ เพราะที่ที่ผมจากมา ผมเป็นแค่ไอ้คนขี้แพ้ที่ไร้ข้าเท่านั้น คงจะปกครองใครไม่ได้


[ ราชาซูลู ]  :   สิ่งที่เผ่าของข้าขาดไปไม่ใช่ระบบการบริหาร แต่เป็นการที่จะทำให้พวกชนชั้นสูงมองลงมายังชนชั้นล่างบ้าง สิ่งที่ท่านทำลงไปเมื่อกี้มันทำให้ข้ารู้ ว่าถึงแม้จะเป็นเพียงบริวารหรือข้ารับใช้ ท่านก็ปฏิบัติกับเขาอย่างเท่าเทียมกับราชาอย่างข้า


[ เพลิง ]  :   เอ่อ


[ ราชาซูลู ]  :  ถ้าท่านเมตตายอมช่วยเหลือเผ่าเอลฟ์ของข้า ข้าจะยกทีฟา ลูกสาวของข้าให้เป็นคู่ครองของท่าน


[ เพลิง + ทีฟา ]  :  หา !!!


ตัดมาที่วันเข้า หอ


[ เพลิง ]  :  เอ่อ เธอไม่ต้องฝืนหรอกนะ ทีฟา จริงอยู่ว่าเธอต้องแต่งงานกับชั้น แต่มันก็แค่ในนามเท่านั้นแหละ


[ ทีฟา ]  :  ที่เจ้าพูดนั้นหมายความว่าไง


[ เพลิง ]  :  ก็แค่ในนามไง เอ่อว่าไงดีกว่า  ก็คงประมานว่า แต่งกันแค่ในนาม แต่งกันให้คนอื่นเข้าใจว่าเราเป็นผัวเมียกัน แต่พวกเราก็ไม่ได้เป็นผัวเมียกันจริงๆ ไม่ได้ทำอะไรแบบที่ผัวเมียเขาทำกัน แบบนั้นเธอน่าจะสบายใจกว่า


[ ทีฟา ]  :  ที่เจ้า เจ้ากำลังดูถูกข้าอยู่อย่างนั้นเหรอ


[ เพลิง ]  :  เหวอ ยัยเอลฟ์นี่ทำอะไรเนี่ย

ฟุ่บ !!!  ทีฟานั้นปรี๊ดแตก คว้ามีดพุ่งเข้าฟันเพลิงทันที แต่เขาก็หลบได้อย่างรวดเร็ว วุบ วุบ มั่บ !!! เพลิงนั้นก้าวหลบ 3 ก้าวเท่านั้นและคว้ามั่บเข้าที่ข้อมือของยัยเอลฟ์นมโตทันที พรึ่บ !!! เขาเหวี่ยงยัยเอลฟ์นั้นขึ้นไปบนเตียงและขึ้นไปล็อคแขนไว้ทันที

[ ทีฟา ]  :  เจ้าดูถูกข้า เจ้าดูถูกข้า


[ เพลิง ]  :  เฮ้ย ๆ !!! เป็นอะไรเนี่ยยัยเอลฟ์บ้า ชั้นดูถูกอะไรเธอ ฟังชั้นให้ดี ชั้นไม่รู้หรอกนะว่าที่เธอยอมมาแต่งงานกับชั้น ทั้งๆที่เราไม่ได้รักกัน ทั้งๆที่เธอเกลียดขี้หน้าชั้น มันเพราะอะไร แต่ถ้ามันเป็นสิ่งที่เธอไม่ชอบหรือไม่ต้องการ เธอก็หัดปฏิเสธบ้างสิ่ ผู้หญิงกับผู้ชายก็มีสิทธิ์เท่ากันนะ


ทีฟาได้ยินเพลิงพูดแบบนั้นก็ถึงกับร้องไห้เลย ใช่มันเป็นอย่างที่เขาพูด เธอไม่อยากแต่งงาน เธอยังไม่อยากมีคู่ครอง เพราะถ้าเธอแต่งงานออกไป ใครจะดูแลท่านพ่อของเธอ แต่เมื่อมันเป็นคำขอร้องของผู้เป็นพ่อ เธอก็ไม่อยากไม่สามารถนิ่งเฉยได้ ที่เธอโกรธเพลิง เพราะว่าที่เขาสื่อสารออกมาในตอนแรก เธอเข้าใจว่าเขาไม่ต้องการเธอ เขาอยากให้เธอทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั้นมันหมายถึงว่าเขาได้ดูถูกการตัดสินใจของเธอ มันเลยทำให้ทีฟาโกรธมากๆนั่นเอง


[ ทีฟา ]  :  จะ เจ้าพูดจริงใช่มั้ย ข้าไม่ต้องแต่งงานจริงๆใช่มั้ย ข้าจะได้ดูแลท่านพ่อต่อไปใช่มั้ย


[ เพลิง ]  :  ใช่ เพราะงั้นเธอกับชั้น ก็แกล้งๆทำเป็นคนรักกันไปซักพักเถอะนะ ตอนนี้อาจจะต้องกระโจมเดียวกัน แต่ว่าชั้นจะนอนอีกฟากละกัน เหวอ !!! เธอทำอะไรเนี่ย

อยู่ดีๆทีฟาก็กระโดดขึ้นมาคร่อมตัวของเพลิงซะงั้น ทำให้นมตู้มๆ ของเธอนั้นเบียดเสียดเข้ากับหน้าของเขาเต็มๆ


[ ทีฟา ]  :  เงียบก่อน ตอนนี้แม่หมอประจำเผ่ากำลังเดินมา ถ้านางเห็นว่าเจ้ากับข้าไม่ได้ ร่วมรักกัน มันจะแย่


[ เพลิง ]  :  ยัยบ้า บอกกันดีๆก็ได้ มาคร่อมแบบนี้ถ้าชั้นมีอารมณ์ขึ้นมาจะทำไง


[ ทีฟา ]  :  ( หน้าแดง ) จะ จะ เจ้ามันพวกบ้าราคะยิ่งนัก พูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง


[ เพลิง ]  :  โอ้ย ยัยบ้าเอ้ยรู้ตัวบ้างรึเปล่าว่าตัวเองน่ารักขนาดไหน แถมหน้าอกก็ใหญ่ขนาดนี้ ใครเห็นแล้สไม่รู้สึกก็บ้าแล้ว ลุกไปเลย


ทีฟานั้นหน้าแดงอย่างฉับพลันเลยทีเดียว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกชมแบบนี้ นั้นเพราะว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอต้องทำตัวให้กล้าหาญและแข็งแกร่งเพื่อให้สมกับเป็นลูกสาวของราชาเอลฟ์ เธอต้องฝึกการยิงธนู ต่อสู้ เพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่ง ในสายตาของคนทั่วไปจึงมองว่าเธอนั้นองอาจ กล้าแกร่ง แต่ว่าไม่เคยมีใครมองว่าเธอนั้นบอบบางและมีมุมที่อ่อนแอบ้างเลย

นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้ชายมาชมเธอแบบนี้ อื๊อออ ในขณะที่ทีฟากำลังจะลุกขึ้นจากการคร่อมนั้น ก็ได้มีบางอย่างแข็งๆทิ่มเข้าที่ร่องเสียวของเธอ ดูเหมือนว่าการที่โดน หนองโพอัดหน้าจะทำให้เพลิงนั้นแข็งเลยทีเดียว

[ ทีฟา ]  :   เจ้า เจ้า เจ้าล่วงเกินข้า เจ้าทำให้ข้าต้องแปดเปื้อน


[ เพลิง ]  :  เดี๋ยวสิ่ยัยเอลฟ์บ้า เธอมาคร่อมชั้นเองนะ


[ ทีฟา ]  :  ข้าแค่ขึ้นคร่อมแต่เจ้า เจ้า เจ้าสัมผัสโดนของสงวนของข้า เจ้ารู้ความหมายของมันหรือเปล่า มันหมายความว่าข้าตกเป็นของเจ้าไปแล้ว


[ เพลิง ]  :  ฮ๊า !!!



แบบนี้ก็ได้เหรอวะ เพลิงถึงกับงงเลย แต่จะว่าไปแล้วที่นี่มันคือราฟเนียร์ไม่ใช่ประเทศไทย ที่คือคือเผ่าเอลฟ์ ขนบธรรมเรียนประเพณีของที่นี่คงจะเคร่งครัดเอาซะมากๆ ซึ่งตัวเขาเองก็คงต้องเข้าใจในส่วนของนี่ด้วย ตอนนี้ทีฟานั่งนำตานองเลยทีเดียว พอรู้ว่าตัวเองกลายเป็นผู้หญิงที่ไม่บริสุทธ์เสียแล้ว เพลิงในฐานะคู่แต่งงานก็คงต้องรับผิดชอบล่ะ เขาค่อยๆยันตัวขึ้นมาหาทีฟาที่นั่งร้องไห้คร่อมตัวของเขาอยู่


[ เพลิง ]  :  ชั้นขอโทษนะทีฟา ที่ทำให้เธอต้องเสียหายแบบนี้ ถ้าเธอไม่ว่าอะไร ชั้นก็จะขอดูแลเธอในฐานะสามีแล้วกันนะ แต่ว่าความสัมพันธุ์ของเราก็คงต้องแกล้งเป็นคู่รักแบบนี้แหละนะ


[ ทีฟา ]  : หมายความว่าไง เจ้าทำให้ข้าเสียหายขนาดนี้ เจ้าจะไม่รับผิดชอบงั้นเหรอ


[ เพลิง ]  :  จ้า จ้า จะรับผิดชอบจ้า เดี๋ยวจะยกให้เป็นราชินีเลย


พลั่กๆ ๆ อยู่ดีๆทีฟาก็พุ่งเข้ามาหาเพลิงและคร่อมเขาไว้อีกแล้ว แถมยังกดเขาไว้ด้วยท่อนแขนอีก


[ ทีฟา ]  :  เจ้าคนชั่นต่ำ พูดบ้าๆอะไรออกมา จะให้ข้าเป็นราชินีของคนที่ไม่ใช่สามีงั้นเหรอ


[ เพลิง ]  :  เอ้ายัยบ้านี่ น่ารักซะเปล่างอแงเป็นเด็กเลย ไอ้นั้นก็ไม่เอาไอ้นี่ก็ไม่เอา


[ ทีฟา ]  :   ไอ้ ไอ้ ไอ้เจ้าคนบ้าราคะ ถึงขนาดนี้แล้วเจ้ายังล่วงเกินข้าอีกเหรอ มัน มัน อึ้ก !! มันทิ่มเข้ามาอีกแล้ว


[ เพลิง ]  :  ยัยบ้าเอ๊ย ก็รีบๆลุกไปสิ่ นมเธอโดนหน้าชั้นแล้วรู้มั้ย


[ ทีฟา ]  :  ไม่ เจ้าต้องรับปากว่าจะรับผิดชอบข้า รับผิดชอบเรื่องราวทั้งหมด

[ เพลิง ]  :  เอ้ายัยนี่อะไรของเขาเนี่ย พูดดีๆไม่ชอบใช่มั้ย ด้ายยยย


[ ทีฟา ]  :   กรี๊ดดด เจ้า เจ้าจะทำอะไร อื๊ออออออออออออออ


เอลฟ์สาวถึงกับร่างกายสั่นสะท้านไปหมด เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะลิ้นยังไงล่ะ เพลิงได้งับเข้าไปที่หัวนมของเอลฟ์สาวซะเต็มเขี้ยวเลย แต่ว่าเพราะมันมีชุดแต่งงานสีขาวปกปิดอยู่เอลฟ์สาวจึงไมได้รับบาดเจ็บแต่มันกลับทำให้เธอเสียวมากๆ เสียวแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ซื๊ดดดด เสียงครางนั้นเริ่มออกมาเป็นระยะๆ ส่วนนายเพลิงก็ได้ใจเข้าไปอีก เข้าดึงขอบชุดออก ทำให้เต้านมคู่โตโผล่ออกมาทักทายเต็มสองตา


[ เพลิง ]  :  ใหญ่มาก ใหญ่จริงๆ ซรู๊ปป

[ ทีฟา ]  :  อิ๊ยยย  เจ้า เจ้าคนบ้าลามก เจ้าทำอะไรข้า ทำไมตัวข้าถึงสั่นสะท้านแบบนี้


คำพูดของทีฟาทำให้เพลิงนึกคิดอะไรบางอย่าง นี่พวกเอลฟ์ไม่รู้จักจุดเสียวงั้นเหรอ และสิ่งที่จะทำให้เพลิงได้คำตอบก็คือ ดูดมันต่อไป จ๊วบบ จ๊วบบบ อร๊า โอ๊ย เอลฟ์สาวยังคงครางต่อเนื่องไม่หยุด นั่นจึงทำให้เพลิงมั่นใจแล้วว่าทีฟาไม่เคยมีประสบการณ์จริงๆ  เพลิงยังคงดูดไม่หยุดนอกจากหัวนมแล้ว เขายังขบกัดที่เนินอกของเธอเบาๆเพื่อเล้าอารมณ์อีกทาง เอลฟ์สาวถึงกับตัวบิดเลยทีนี้ สิ่งที่เธอทำได้นั้นมีเพียงการกลั้นเสียงเท่านั้น เพราะถ้าคนข้างนอกได้ยินล่ะก็ เธอคงต้องอับอายแน่ๆ


[ ทีฟา ]   : เจ้า เจ้าใช้เวทย์มนต์อะไรกับข้า ทำไมข้าถึงสยิวและมีความสุขแบบนี้ ซื๊ดดดดดด

[ เพลิง ]  :   เปล่านี่นา งั่ม

เพลิงยังคงดูดดุนต่อไปเรื่อยๆ อีกทั้งเมื่อรู้สึกว่าหัวนมแข็งเป็นไตแล้ว เขาจึงได้เปลี่ยนจุดเล้าโลมไปที่ริมฝีปาก อื๊อออ อ๊า ทันทีที่เพลิงประกบปากใส่ทีฟา  แม่สาวเอลฟ์ก็ถึงกับตาตั้งเลย นี่นี่ นี่คือสิ่งที่ท่านพ่อทำกับท่านแม่ของเธอนี่นา ตอน ตอนนี้เธอกำลังถูกทำบ้างงั้นเหรอ ทีฟาพยายามผลักเพลิงออก เพราะว่าตอนนี้สติของเธอใกล้จะหลุดแล้ว ไม่ได้ ไม่ได้เธอจะยอมแบบนี้ไม่ได้

[ ทีฟา ]  :  หยุดนะ หยุด !!!

[ เพลิง ]  :   หืม แน่ใจเหรอที่บอกให้หยุด งั้นก็ตามใจนะ

ทีฟาช็อคหนักเข้าไปอีก เพราะใจจริงๆเธอแค่ต้องการให้เขาพักเท่านั้น แต่เพียงเธอพูดออกไปเท่านั้นกลับกลายเป็นว่าเพลิง จะหยุดทำสิ่งนั้น ทำสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกสยิวและไม่เคยเป็นมาก่อน ทั้งที่จริงๆแล้ว

[ เพลิง ]  :  โถ่เว้ยยยยย กำลังมันส์เลย เฮ้อเสียดายชะมัด ได้เมียสวยๆแบบนี้ แต่ปี้ไม่ได้ เซ็งเลยตู

เพลิงได้แต่คิดในใจ เพราะถึงจะเงี่ยนเพียงใดเขาก็ไม่อยากจะใช้กำลังบังคับอยู่ดี  แต่ว่าในขณะที่เขากำลังจะอุ้มทีฟาลุกนั้น กลับกลายเป็นเธอที่ยืนปากเข้ามาประกบจูบด้วยตัวเอง เพลิงไม่รู้เลยว่าลีลาลิ้นของเขานั้นได้ทำให้เอลฟ์สาวติดใจเสียแล้ว และยอมทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดเพื่อที่จะได้สัมผัสมัน

[ เพลิง ]  :  เอ๋ แน่ใจเหรอทีฟา ว่าเธอจะให้ชั้นทำ

[ ทีฟา ]  :   หุบปาก เจ้า เจ้า เจ้าได้ชื่อว่าสามีของข้าแล้ว เจ้า เจ้า อื๊อออ

ทีฟาก็ยังคงตีหน้ามึนทำวางท่าใหญ่โต แต่เพลิงไม่คิดแบบนั้น เพลิงรู้ดีว่าทีฟาต้องรับแรงกดดันอะไรจากสังคมศักดินาบ้าง ซึ่งการที่เธอกลายเป็นคนแบบนี้มันไม่แปลกเลย และไหนๆก็ไหนๆแล้ว ในเมื่อเธอไม่ห้ามและเป็นฝ่ายเสนอจูบมาด้วยตัวเอง เขาก็พร้อมจะสนองเช่นกัน อื๊อออ เสียงเสียวของเอลฟ์สาวดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเพลิงขยำไปที่ดอกบัวคู่ของเธอ มันทั้งนิ่ม ทั้งแน่น และที่สำคัญใหญ่จนกำไม่มิด


ริมฝีปากของชายหนุ่มกำลังเม้มงับที่ริมฝีปากบางสวยของเอลฟ์สาว จนมันทำให้เธอต้องยอมเผยอปากตามสัญชาตญาณ และเท่านั้นแหละ ลิ้นของชายหนุ่มก็สอดเข้าไปทันที อื๊อออ อื๊อออ ทีฟาถึงกับตาเหลือกเลยเธอไม่เคยเจอกับความรู้สึกนี้มาก่อน ทำไมตอนนี้หัวของเธอมันโล่ง มันขาวโพลนไปหมด ทั้งหน้าอกก็โดนคลึงจนเสียวไปหมด ปากก็โดนอะไรไม่รู้เข้ามาชอนไช ตอนนี้นักรบสาวถึงกับตัวกระตุกเร่าๆเลยทีเดียว มันบ่งบอกกับเพลิงได้อย่างดีว่า ทีฟาแตกแล้ว


[ เพลิง ]  :   เห ?  แตกแล้วเหรอ ทีฟา

[ ทีฟา ]  :   อึ่กก อึ่กก แตก แตกอะไร ซื๊ดด เจ้าทำข้าเปียกแฉะไปหมด เจ้าคนมาก ราคะ

[ เพลิง ]  :  หืม แล้วเธอไม่ชอบเหรอ


ทีฟานั้นพูดอะไรไม่ออกเลย เพราะถ้าบอกไปว่าไม่ชอบ นั่นก็เท่ากับว่าเธอโกหก ทีฟาได้แต่นิ่งและหน้าแดงแจ๋เลย เพลิงเริ่มรู้สึกว่าทีฟานั้นน่ารักมากๆ เวลาทำตัวแบบนี้ จริงอยู่ว่าร่างกายของเธอนั้นดูสมกับคำว่านักรบ แต่เมื่อยามที่เธออยู่เฉยๆ ทำไมมันน่ารักแบบนี้นะ และเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วมีเหรอเขาจะยอมให้มันจบเพียงแค่นี้


[ เพลิง ]  :  มาทำให้มันมากกว่านี้มั้ย ราชินีของชั้น

[ ทีฟา ]  :  อะไร ทำ ทำ ทำอะไร เจ้าบ้าราคะ

[ เพลิง ]  :  ก็ทำแบบที่สามีภรรยาทำกันยังไงล่ะ


เพลิงพูดแค่นั้นและจ้องมองเข้าไปที่นัยน์ตาของทีฟา ซึ่งตอนนี้มีแต่ความน่ารักจริงๆ แววตาที่สื่อออกมามันบอกเป็นอย่างดี ว่าเธอไม่ใช่เอลฟ์สาวที่ป่าเถื่อนอีกแล้ว ส่วนทีฟานั้นเธอรู้ดีว่าสิ่งที่เพลิงต้องการคืออะไร ถ้าเป็นเมื่อวานล่ะก็เธอคงเอามีดเสียบคอเขาไปแล้วโทษฐานกล้าพูดเรื่องนี้ แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน วันนี้เขากลายเป็นคนที่เธอหลงรักเสียแล้ว คำพูดที่เขาบอกกับเธอว่า ถ้ามันเป็นสิ่งที่เธอไม่ชอบหรือไม่ต้องการ เธอก็หัดปฏิเสธบ้างสิ่ ผู้หญิงกับผู้ชายก็มีสิทธิ์เท่ากันนะ

เขาเป็นคนแรกที่เข้าใจเธอ และ เป็นคนแรกที่เห็นคุณค่าของเธอ อีกทั้งยังคำชมที่บอกว่าเธอน่ารักอีก แค่นี้แหละที่ทำให้ในสายตาของทีฟา เพลิงคือผู้ชายที่เธอมีใจให้ และในเมื่อตอนนี้เธอและเขามีศักดิ์เป็นสามีภรรยากัน มันก็ไม่แปลกอะไรที่เขาจะได้เชยชมร่างกายนี้


เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ทีฟาจึงค่อยๆลุกขึ้นและปลดเสื้อผ้าของตัวเองออก เพลิงนั้นถึงกับตะลึงเลยทีเดียว เพราะสัดส่วน ทรวดทรงองเอวของทีฟานั้น ถ้าเป็นที่เมืองไทยล่ะก็คงได้เป็นนางแบบชื่อดังแน่นอน กล้ามท้องที่เป็นลอนสวยงาม ไม่มากไม่น้อยเกินไป เอวที่โค้งเว้ารับกับสะโพกที่ผายออกเพราะการซ้อมรบ เรียวขาที่แน่นกระชับ อีกทั้งนมที่ใหญ่เกินตัวนั่นอีก ใครเห็นและไม่ตะลึงล่ะก็คงไม่ใช่ผู้ชายแล้วล่ะ พรืดดด พรืดดด ปราการด่านสุดท้ายถูกปลดลงทันทีผ้าผืนยาวที่ผูกเหมือนผ้าเตี่ยวได้ถูกปลดออกจากทีฟา เผยให้เห็นเนินโหนกที่มันดึงดูดสายตามากๆ ขนเพชรสีทองที่เพลิงไม่เคยเห็น ตอนนี้มันกำลังปรากฎต่อหน้าเขา มันถูกตัดถูกเล็มอย่างเป็นระเบียบ ถึงจะไม่ได้โกนออกหมด แต่มันก็สะอาดและน่าเลียมากๆ

[ ทีฟา ]   :  เมาะ เมาะ มองอะไรของเจ้า ข้าอายไปหมดแล้วนะ เจ้า เจ้า เจ้าก็ปลดชุดออกซะสิ่ คิดจะเอาเปรียบข้าไปถึงเมื่อไร


[ เพลิง ]   :   อ๊ะ เอ๋ อื้มๆ


พรึ่บ !!!  เพลิงลุกขึ้นไม่ช้าที และถอดชุดออกอย่างรวดเร็ว


[ ทีฟา ]  :   เจ้า เจ้า เจ้า ทำไม ทำไมเจ้าถึงมีไททันโบอา อยู่ที่เอวล่ะ

ทีฟาตกใจเป็นอย่างมาก เพราะว่าสิ่งที่ปรากฏเมื่อกางเกงถูกปลดออก คือควยลำเขื่อง ที่ขนาดไม่เล็กไปกว่าข้อมือของเธอเลย  ทีฟาคิดว่ามันคืองูยักษ์ซะแล้ว แต่ว่าเพลิงก็หัวเราะในความน่ารักของเธอและนั่งมาหาทีฟาทันที


[ เพลิง ]  :  มันไม่ใช่งูหรอก แต่มันจะทำให้เธอเป็นเมียชั้น และทำให้เธอมีความสุข หือ !!!

ยังไม่ทันทีเพลิงจะพูดอะไรอีก ทีฟาก็นอนลงกับที่นอนทันที และแบะขาออกกว้างๆด้วยท่าพื้นฐานของการร่วมรัก นั่นจึงทำให้เพลิงถึงกับสงสัยว่าทำไม หญิงสาวที่ดูอ่อนต่อเรื่องกามรมณ์อย่างทีฟา ถึงได้นอนลงและเตรียมที่โดนเสียบแบบนี้ล่ะ


[ เพลิง ]  :  ทีฟา ทำไมเธอถึงเอ่อ นอนแบบนั้นล่ะ

[ ทีฟา ]  :   ก็การเป็นภรรยาต้องนอนแบบนี้ไม่ใช่เหรอ มันเป็นเรื่องที่ผู้หญิงต้องรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ รีบๆทำสิ่จะได้จบๆ

[ เพลิง ]  :   แล้วท่าอื่นล่ะ

[ ทีฟา ]  :  การร่วมรักของเอลฟ์มีแค่วิธี ( ท่านี้ ) เท่านั้น

เอาล่ะคราวนี้เพลิงหายสงสัยเลยล่ะ ถ้าเป็นไปตามที่ทีฟาบอก แสดงว่าที่เผ่าเอลฟ์นี้รู้กันแค่ท่ามิชชั่นนารีสิ่นะ แบบนี้คงต้องโชว์ท่ายากกันหน่อยแล้ว อย่างน้อยก็ทำให้ยัยเอลฟ์คนนี้เสียวจนสำลักเลยล่ะ ทีฟานั้นได้แต่นอนแบะขารอโดนเสียบโดนที่ไม่กล้ามองเลย เธออาย เธออายมากๆ แต่ว่า


[ ทีฟา ]  :  อ๊างงง  เจ้า เจ้าทำอะไร


[ เพลิง ]  :  ก็ทำให้เธอเสียวไงยัยเอลฟ์หนองโพ





เพลิงนั้นทิ้งตัวลงไปที่ร่องสวาทขาวนวลของทีฟา และลงมือ เอ้ยไม่ใช่สิ่ ต้องเรียกว่า ลงลิ้น มากกว่า เพลิงลงละเลงลิ้นลงที่เนินโหนกสีชมพูของสาวเอลฟ์ทันที ซึ่งแรกเขาก็กลัวว่าจะมีกลิ่นเพราะว่าทั้งสองพึ่งผ่านการทะเลาะกันมา แต่ว่าไม่ใช่เลย กลิ่นของทีฟานั้นหอมราวกับดอกไม้ป่าเลยก็ว่าได้ แผล่บบ ซรู๊บบ อร๊างงง ทีฟาถึงกับครางลั่น ตัวบิดเลยทีเดียว นี่มันเกิดอะไรขึ้น นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ตอนที่โดนดูดนมว่าเสียวแล้ว ทำไมตอนนี้เสียวยิ่งกว่าเดิมอีก


[ ทีฟา ]  :   อร๊างงงงง เกิดอะไรขึ้น ทำไม ทำไมหัวหมุนไปหมด อร๊างงง


ทีฟาร้องไม่ได้ศัพท์ พูดไม่เป็นภาษาเลย ตอนนี้เนินโยนีที่ไม่เคยผ่านมือใครมาถึง 200 ปีกำลังถูกรุกรานเสียแล้ว มันไม่มีในตำราหรือคำบอกเล่านี่นาว่าการร่วมรักมันจะเสียวแบบนี้ มันมีแต่คำว่าเจ็บเท่านั้น เพลิงนั้นเบิร์นไม่หยุด ยิ่งเบิร์นยิ่งมัน ทั้งแคมนอก แคมใจ คริสตอริส พี่แกเลียหมด และไม่นานนักร่างของสาวเอลฟ์ก็กระตุกอย่างรุนแรง





[ ทีฟา ]  :  อร๊างงงง อร๊างงงงง ข้าฉี่แตก ข้าฉี่แตก อีกแล้ว  ฮือออ เจ้า เจ้าทำให้ข้าต้องอับอายอีกแล้ว


ทีฟานั้นร้องไห้เลยทีเดียว เพราะเธอคิดว่าเพลิงนั้นทำให้เธอฉี่แตกรดที่นอน ซึ่งมันไม่ใช่เลย เพลิงนั้นรีบเลื่อนตัวขึ้นมาหาทีฟาทันที ตอนนี้เข้าแบะขาของเธอออกกว่างกว่าเดิม ตอนนี้ทีฟาร้องไห้จริงๆ ตั้งแต่เกิดมาเธอพึ่งอับอายแบบนี้เป็นครั้งแรก

[ ทีฟา ]  :  เอาเลย จะกระทำย่ำยีข้า ก็ทำเลย สมใจเจ้าแล้วนี่ ข้าอุสส่าห์คิดว่าเจ้าจะเป็นชายที่เข้าใจข้า ข้าถึงยอมมอบเรือนร่างนี้ให้ แต่เจ้ากลับทำให้ข้าอับอาย อุ๊ปส์

เพลิงนั้นไม่พูดอะไรแต่เขากลับจูบปากของเธอ และละเลงลิ้นอีกครั้ง ทีฟาโดนแบบนี้เข้าไปก็ถึงกับเงียบเลย ปากโดนจูบก็เสียวแล้ว แถมร่องหีก็มีดุ้นลำเขื่องถูไปถูมาอีก ตอนนี้เธอแทบจะสติหลุดแล้ว


[ เพลิง ]  :   ชั้นไม่ได้ทำให้เธออับอายนะทีฟา เมื่อกี้เธอไม่ได้ฉี่แตก แต่ที่ที่ชั้นจากมาเข้าเรียกว่าเสียวจนแตก แล้วนั้นไม่ใช่ฉี่ด้วย เธอดูสิ่ที่นอนไม่ได้เปียกเลย  ที่ชั้นทำเพราะอยากให้เธอพร้อม ชั้นไม่อยากให้เธอเจ็บ


[ ทีฟา ]  :  เจ้าโกหกข้า


[ เพลิง ]  :  เปล่า เปล่านะ ชั้นอยากให้เธอเสียวไปกับชั้น ถ้าชั้นไม่ทำแบบนั้นล่ะก็เธอต้องเจ็บแน่ๆ  เชื่อชั้นนะเด็กดี


[ ทีฟา ]  : ( เขิน ) มะ มะ ไม่ ข้าไม่เชื่อเจ้าหรอก แล้ว แล้ว แล้วข้าก็อายุ 200 ปีแล้วด้วยข้าไม่ใช่เด็กแล้ว อื๊อออออ


เพลิงนั้นไม่รอแล้ว เขาจับควยของเขากดเสียบ แหวกชำแรกเข้าไปในร่องสวาทของเอลฟ์สาวทันที ทีฟานั้นถึงกับตาเหลือกเลยล่ะ ดุ้นของเพลิงนั้นไม่ใช้เล็กๆ ซึ่งเขาก็รู้ตัวดี เขาจึงเสียบเข้าแค่หัวเท่านั้น แต่ว่าแค่หัวก็ทำให้ทีฟาตัวกระตุกเลยทีเดียว


[ ทีฟา ]  :  อื๊ออออ อื๊อออ ไหน เจ้าว่าไม่เจ็บไง ตัวข้าจะฉีกแล้วนะ

[ เพลิง ]  :  ไม่เป็นไรนะทีฟา ชั้นจะยังไม่ขยับนะ เพราะงั้นขอจูบอีกทีนะ

[ ทีฟา ]  :  อื๊อออออ

เพลิงนั้นก้มจูบทีฟ้าทันที ตอนนี้สาวเผ่าเอลฟ์ยอมเขาหมดแล้ว ยอมหมดจริงๆ เธออ้าปากรับการรุกด้วยลิ้นอด้วยความเต็มใจ มือของเขาก็คลึงที่หน้าอกเพื่อเล้าอารมณ์ของเธอให้ลุกโชน กึ้ก กึ้กกก เพลิงค่อยๆโยกเอวกดลงทีละนิด ทีละนิด ทีละนิด โชคดีว่าการเล้าโลมนั้นทำน้ำหล่อลื่นของหญิงสาวออกมามากจริงๆ นั่นจึงทำให้ดุ้นลำเขื่องนั้นค่อยๆแหวกเข้าไปได้โดยที่เธอไม่เจ็บมากนัก


[ ทีฟา ]  :   ซื๊ดดดด อร๊างง ไม่เจ็บ แล้ว ซื๊ดดด มันเกิดอะไรขึ้น ซื๊ดดดด อร๊างงงงง


นายเพลิงนั้นกดพรวดเข้าไปมิดด้ามเลยทีเดียว ทีฟานั้นตัวกระตุกเร่าๆๆๆ เสร็จไปอีกน้ำ ครั้งนี้เธอกระตุกแรงมากๆ แถมที่ร่องสวาทก็ตอดดุ้นลำเขื่องของชายหนุ่ม หนุบหนับๆ ๆ  เพลิงนี่ถึงกับต้องอดทนเลยล่ะไม่งั้นแตกแน่ๆ





[ เพลิง ]  :  ชั้นจะเย็ดละนะ ยัยเอลฟ์


 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

[gritkin]

อันนี้ไม่ใช่ตอนเเรกหรือเปล่าครับ ก่อนจะคอมเม้นคือเริ่มเรื่องมาก็ทำอาหารเลย ไม่มีที่มาที่ไปเท่าไหร่ ถูกอัญเชิญมาเหรอครับ

.............

ไม่ใช่ตอนแรกครับ แค่ตัดมาให้อ่านกันเฉยๆ

By #Monotone

[toshiies]

เรื่องนี้คงมีตำรับอาหารปลุกใจเสือป่าแน่ๆ ทั้งแบบจากธรรมชาติและเวทมนต์ เรื่องนี้เริ่มเรื่องได้แปลกจากเดิมดีครับ มาถึงก็อยูต่างมิติเลย ผู้เขียนคงจะค่อยๆสอดแทรกที่มาที่ไปหลังจากนี้มาเรื่อยแน่ว่ามีที่มาที่ไปอย่างไร

[ones26421]

ชอบภาพประกอบมากครับ

[solomon1977]

อ่านแล้วชอบเลยครับ....มีการนอนอ้ารอด้วยอ่านแล้วทั้งขำทั้งเสียวลุกโชนเลยครับ   แจ่นี่ไม่ไช่ตอนแรกใช่ไหมครับตัวเดโมไช่ไหมยังไงจะรอตัวเต์มครับ

[ramasa]

ไม่มีเกริ่นก่อนเลยงงนิดๆ มาถึงทำกะเพราไก่ก่อนเลย น่าจะไม่ใช่ตอนแรก แนวต่างโลก+ทำอาหาร+เสียว น่าสนใจมากๆ
สาวคนแรกคือเอฟล์สาวๆคนอื่นจะเผ่าอะไรบ้างน้า ลุ้นๆ

[n_neng]

เอาเข้าแล้ว เจอลีลาหนุ่มไทนเข้าไป ติดใจดุ้นล่ะครับ สาวเอลฟ์

[ยุทธนา วงษ์เกษม]

แนวที่ตามหาเลยแนวต่างโลกจะรอติดตาม... 

[dodoza2]

ตลก 555 ไททันโบอาอย่างจี้ ขอบคุณมากครับ สนุกมาก

[sschatut]

แหวกแนวมากครับ

[Manoptana]

เรื่องต่างเผ่าพันธ์ต่างประเพณี น่าสนใจและติดตาม คนทำอาหารแต่หลบหลีกอาวุธได้

[Jonah MTS]

มันน่าจะตั้งชื่อเรื่องว่า ฮาเร็มต่างโลกดีรึเปล่า แค่ตอนแรกก็คิดถึงชื่อนี้แล้ว

[khokkhan]

กะเพราไก่ไข่ดาวทำเอาสาวทีฟาเสียวแล้วเสียวอีก

[blakaros]

ไอ้เราก็มาอ่านตอนดึกๆ


เจอภาพต้นๆเข้าไป   หิวเลย

[solid17]

มาแนวใหม่เป็นแฟนตาซีเลยแต่ได้รสชาติดีจริงๆ