ฝากเว็บนิยายด้วยนะ
แสดงลิ้งค์เฉพาะสมาชิกเท่านั้น
ไซด์ไลน์ที่รัก
ตอนที่ 36 น้ำตา ของสุดที่รัก
...การออกมาซื้อเหล้า ที่สุดเสียว ก็จบลง...
" แฮ่ะ...ๆ ขออีกได้มั้ย...../ปลาถาม
" อย่าดีกว่าปลา แค่นี้พี่ก็ผิดมากแล้ว...../ผมบอก
" ล้อเล่นค่ะ...เราซื้อของ แล้วกลับกันดีกว่าค่ะ... แต่ก็อยากได้อิกอ่ะ... ติดใจแล้วรู้มั้ย...../ปลาบอก
" อ่าาา...ไปซื้อของดีกว่านะ เด่วร้านปิด...../ผมบอก
" ค่ะ...ฮ่าๆ...../
...ผมกับปลา จัดการกับตัวเองจนเข้าที่เข้าทาง แล้วออกไปซื้อของ... เหล้า 2ขวด น้ำแข็งโซดา... ส่วนกับแกล้ม ยัยปลาจัดการเรียบร้อย... หลังจากซื้อของเสร็จ ผมก็รีบ ขับรถกลับทันที ใจผมเต้นแรงมาก... เพราะผมกับปลา ออกมากันเกือบชั่วโมงแน่ะ...
...แล้วเราก็ถึงบ้าน...
" โหย...ไอ้ไม้มึงไปซื้อถึงไหนว่ะเนี่ย นานชิปหาย...../ไอ้กรบ่น
" พี่กรจ๋า จะบ่นทำไม ปลาเลือกขนมช้าเองแหละ...../ปลาแก้ตัวไป
" มาช้า แต่ก็มานะเว้ย... 2ขวด พอป่าววะ แต่...พอเหอะ...../ผมบอก
" กูว่า สองขวด ก็แดกกันไม่หมดแล้ว...../ตาลบอก
" ไง...ชมพู่ เมายัง กินเยอะแล้วนะ... กินอีกมั้ยเนี่ย...../ผมถาม
" กินค่ะ...กินเยอะๆ จะได้เมาเยอะๆ...../ชมพู่บอก
" ฮือ...เป็นอะไรเนี่ย...../ผมถาม
" ป่าวค่ะ...../เธอตอบสั้นๆ
" มาๆ กินต่อดีกว่า...../ไอ้ต้าบอก
" เอามานี่ ยัยปลา เด่วชั้นเอาไปใส่จานให้...../ชมพู่บอก เธอหยิบของแล้วเดินเข้าครัวไป
...ชมพู่เดินเข้าครัวไปด้วยอาการแปลกๆ... ผมรู้สึก ไม่ค่อยดีแล้วสิ... ผมเดินตามเธอเข้าครัวไป... ปลามองมาทางผม ที่เดินตามชมพู่ไปตลอด...
...ชมพู่กำลัง แกะของใส่จาน... ผมจึงเดินเข้าไปกอดเธอจากทางด้านหลัง... เธอไม่พูดอะไร... แต่กับมีน้ำอะไร หยดลงมา โดนแขนผม... (ในใจผมรู้สึกไม่ดีทันที) ...ผมรีบ จับตัวเธอหันมาหาผมทันที... น้ำที่หยดลงมา คือน้ำตาเธอจริงๆ...
" ชมพู่...เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม...../ผมรีบถามเธอ
" ป่าวค่ะ ไม่มีอะไร...../เธอตอบ
" ไม่มีอะไร แล้วหนูจะร้องไห้ได้ไง หนูมีอะไร บอกพี่มานะ นะ...../ผมถาม
" ให้หนูพูดจริงๆ หรอค่ะ...../เธอถาม
" อืมมม...../ผม
" ค่ะ...พี่ไม้ค่ะ...นั่นเพื่อนหนูนะ... พี่ก็ไม่เว้นหรอ...../ชมพู่บอก
...พอผมได้ยิน เธอพูดแบบนี้ ผมก็กอดเธอทันที... ชมพู่พยายามจะดิ้น แต่ผมไม่ปล่อย...
" พี่ขอโทษ พี่จะไม่ทำอีกแล้ว...../ผมขอโทษเธอ ทั้งๆที่รู้ว่า มันยากที่จะอภัย
" ขอโทษหรอค่ะ ขอโทษแล้วได้อะไร ก็พี่ออกไปจัดกับมันมาแล้วนี่... ก่อนที่พี่จะออกไป ถ้าชมพู่ไม่เรียกพี่... พี่คงเอากันมันในบ้านแล้วใช่มั้ยค่ะ...../ชมพู่บอก
" หนูเห็นด้วยหรอ...พี่ขอโทษ...../ผมถาม
" เห็นแค่เสื้อผ้า ของยัยปลา แต่ตัวไม่อยู่ ในห้องน้ำก็ไม่มี... ชมพู่เดินออกมาหลังครัว เห็นไฟห้องเก็บของเปิดอยู่... แล้วจะให้คิดอะไรได้ล่ะค่ะ... ชมพู่กลัว ชมพู่ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น... เลยเดินเข้าไปในบ้าน แล้วก็เรียกพี่...../เธอบอกมา
" พี่ยอมรับ ว่าพี่ผิด พี่ขอโทษ...../ผมบอก
" ฮือ...ๆๆๆ...แล้วพี่ยอมรับทำไม... ฮือ ๆๆ... ทำไมพี่ไม่โกหกหนู...หนูเชื่อพี่นะ...../เธอพูดออกมาทั้งน้ำตา
" พี่ไม่อยากโกหก...ถึงหนูจะโกรธพี่ยังไง พี่ก็รักหนู ยิ่งอยู่ด้วยกัน พี่ก็ยิ่งรัก...พี่ขอโทษนะ พี่จะไม่ทำอีกแล้ว...../ผมบอก
" ฮือ ฮือ...../
...เธอไม่พูด เอาแต่ร้องไห้ แล้วกอดผมแน่น... เธอร้องไห้ไม่หยุดเลย... ผมเอามือรวบผมเธอ ไปด้านหลัง เส้นผมที่เปียกปอน และใบหน้า ที่ชุ่มไปด้วยน้ำตา... ผมมองหน้าเธอชัดๆ...
" พี่ขอโทษ...../ผมบอก
" พี่ไม้...ฮือ ฮือ...หนูเจ็บ...พี่ทำแบบนี้ทำไม...../ชมพู่บอก กับน้ำตา ที่ยังไหลไม่หยุด
" พี่จะไม่ทำอีกแล้ว...พี่สัญญา...../ผมบอก
" พี่ไม้ พี่ไม่ต้องสัญญา...แค่พี่บอกว่า พี่จะไม่ทำอีกก็พอ... หนูก็ไม่รู้ว่าวันข้างหน้า พี่จะพลาดอีกมั้ย...หนูรักพี่นะ...พี่ไม้ของหนู...ฮือ...ฮือ...../เธอบอก
...ผมไม่น่าพลาดเลย... นี่ผมทำให้คนที่รักผมที่สุด ต้องเสียใจ... ผมไม่น่าทำแบบนี้เลย... แล้วถ้าอ้อน รู้อีกคนล่ะ... เธอก็คงเสียใจ ไม่ต่างจากชมพู่...
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน