แฟนกู ภาค 3 ตอน 16 ต่างคนต่างไป..ใจคิดถึงกัน

แฟนกู ภาค 1
แฟนกู ภาค 2
-----------------------------------------------------------------------------------

ไม่รู้สิครับ  เจอแปมขอแบบนี้ผมถึงกับอึ้งไปเลย

"แต่ว่า..เราคิดกะแปมเป็นเพื่อนนะ  ไม่เคยคิดเป็นอย่างอื่นเลย"
"นั่นแหละ  พอแล้ว...  โบ๊ตไม่ต้องแสดงออกว่าเป็นแฟนหรอก  ขอแค่ดูแลเอาใจใส่ และเป็นเพื่อนเราในระยะสุดท้ายก็พอแล้ว"
"เรื่องนั้นเราทำแน่.. พรุ่งนี้เราไปหาพี่โบ้กันนะ"
"ไม่ๆ  พี่โบ้บอกจะโทรมาหาแปมเอง"

เราคุยกันอีกหลายเรื่อง  แปมเองมีความต้องการเรื่องเพศมากๆ  เพราะพี่ชายของเธอทำกับเธอแทบทุกวัน  แปมเล่าว่าไม่เคยมีเลยสักครั้งเดียวที่พี่เธอได้ในตัวเธอ  พี่เธอไม่ใช้ถุงยางหรือคุมกำเนิดใดๆ  เพราะไม่มีเงิน  แต่ใช้วิธีให้เธออมให้เมื่อใกล้เสร็จหรือไม่ก็ดึงออกมาแตกข้างนอก  มิน่าเล่าแปมถึงอยากให้ผมได้ในตัวเธอ   เธอบอกผมอีกว่า เรื่องทางเพศไม่อยากเอาไปเปรียบเทียบกัน   แต่แปมชอบที่จะอยู่กะผมมากกว่าพี่ชายเธอ  เพราะว่า พี่ชายเอาแต่ใจ  บางครั้งก็ปล่อยให้เธอค้างคาถ้าพี่ชายเสร็จไปก่อน  แปมเล่าว่าพอมาเรียนมัธยมที่ตัวเมืองสกลนครและมาต่อที่กรุงเทพ  เธอห่างเรื่องพวกนี้ไป   แต่ใจยังคิดถึงพี่ชายเธอเสมอ  แต่แม่เล่าว่าพี่ชายไปเอาผู้หญิงคนนึงมาทำเมียแล้ว  ตอนนี้อยู่ด้วยกัน แต่ไม่ได้แต่งงานกัน

.............................................................

กลับมาที่โมโน

"ไอ้ปั้น...ถึงกรุงเทพแล้วแกจะทำไง  แกนะ..ถ้าโบ๊ตมารับอ่ะ  มีเรื่องแน่ๆเลย..."
"โมเมเอ๊ย  แกทำไมซื่อบื้องี้วะ  แล้วจะให้มันมารับทำลิงอะไรล่ะ  เดี๋ยวกูไปส่งก็ได้..."
"โหย  นั่นยิ่งหนัก  เอางี้...เดี๋ยวเราโทรไปบอกโบ๊ตว่ากลับเอง  ส่วนแก  กลับไปศาลายาเลย  เออ แล้วจะกลับบ้านราชบุรีเมื่อไหร่"
"ไม่รู้ดิ  กลับไปสองสามวันพอ  เดี๋ยวเบื่อๆแล้วค่อยกลับบ้านไป"
"เราว่าอาจอยู่กะโบ๊ตคืนเดียวแหละ พรุ่งนี้คงกลับหออ่ะ"

โมโนกลับมาถึงบ้านโบ๊ต  เกือบทุ่ม  โบ๊ตลงมาเปิดประตูแล้วก็กระโดดเข้ากอดโมโนอย่างแน่น  โมโนก็คิดถึงไอ้โบ๊ตเหมือนกัน  คิดถึงมันมากจริงๆ  ถึงแม้ไอ้ปั้นไปด้วยกัน...แต่กลับคิดถึงไอ้โบ๊ตมากๆ
"อย่าบอกนะว่าจะกินข้าวหมูแดงอีก...  เนี่ยว่าจะชวนไปอาหารทะเลเผา  สนใจมั๊ยอ่ะ"
"สนใจ  แต่กินไม่เป็นหลายอย่างนะ  กุ้งไม่ชอบ  ปูกินไม่เป็น  ปลาหมึกเหนียวไม่ค่อยกิน  หอยไม่กินตัวมันสกปรก  กินได้แต่ปลา  กินปลาแล้วฉลาดนะ"
"เออ..เรื่องเยอะเว้ย  งั้น...ก๊วยจับแล้วกัน  จะอาบน้ำก่อนหรือไปเลย"

โบ๊ตพาเดินไปกินเรื่อยเปื่อยหลายอย่าง  หลักๆก็บะหมี่หมูแดง  แล้วก็พวกน้ำปั่น  โมโนอยากกินน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋  โบ๊ตก็พาเดินวนๆแถวเยาวราช  มีให้กินหมดทุกอย่าง

"เย็นนี้....อาบเดี่ยวหรืออาบคู่หรืออาบผสม 555555"
"ไอ้บ้า  ไม่กลัวแล้วเหรอ  แหม...พอกลับมาเอาเลยนะ  ที่คิดถึงอ่ะ เรื่องนี้เหรอ..."
"ม่ายๆๆๆๆๆ คิดถึงโมโนจริงๆ  อยากกอดคนตัวนิ่มๆ   ไม่มีคนเล่นด้วยเลยเนี่ย  ไอ้บีทก็กลับบ้านไปตั้งกะวันศุกร์แล้ว"

โมโนเข้าไปอาบน้ำก่อน  พอออกมาเท่านั้นแหละ  ไอ้โบ๊ตก็มาซุกไซร้กอดรัดโมโนแน่น 
"อือยยย์  จั๊กจี๋อ่ะ อ่ายโบ๊ต  ไปอาบน้ำก่อนนนน"

โมโนพยายามผลักไสไอ้โบ๊ตไปอาบน้ำ  แต่ไม่สำเร็จ
"ไม่ไหวแล้วโมโน  เราไม่ได้อยูด้วยกันเดือนนึงแล้วนะ  ขอเราก่อนเหอะ  นะ นะ นะ นะ"

โมโนทำไมยอมไอ้โบ๊ตทุกอย่าง...ก็ไม่รู้สินะ  ไอ้โบ๊ตราวกับหื่นกระหายจากไหนไม่รู้ เหมือนมันจะกินโมโนเข้าไปเลย  ทุกกิริยาอาการของมัน หนักหน่วงรุนแรงและรวดเร็ว  มันดึงเสื้อยืดของโมโนขึ้นแล้วก็เข้ามาซุกไซร้ที่นมของโมโน  ไอ้โบ๊ตผลักให้โมโนลงนอนที่เตียง และมันก็กระโดดขึ้นกอด  และเริ่มถอดกางเกงของมันออก 
"โมโน โบ๊ตไม่ไหวแล้ว..."

ไอ้โบ๊ตเอานิ้วลงมาเขี่ยที่ปากทางของโมโน  โมโนมีอารมณ์กะมันตั้งแต่มันกอดแล้วหละ  ไอ้โบ๊ตคงรู้ และเริ่มเอาไอ้อ้วนของมันมาจ่อที่ปากทางก่อนกดลงมาแรงๆ 
"เจ็บๆๆๆๆ  โอ๊ย โบ๊ตอ่ะ"
"โทษษษษ  เดี๋ยวเรา เอ่ออออ.... ช้าๆ ก่อน  โอ๊ย คิดถึงโมโนมากๆๆ..."

แล้วมันก็เริ่มใหม่เข้ามาช้าขึ้น  ค่อยๆแหวกแทรกลำตัวของมันเข้ามาในตัวโมโน  ความใหญ่ของมันรู้สึกได้เลย  โมโนแม้ไปกะไอ้ปั้นก็จริง  แต่ช่วงที่อยู่ที่นั่น  เราไม่ได้มีอะไรกันเลย  ยิ่งกะโบ๊ตแล้ว  โมโนไม่มีอะไรด้วยเกือบเดือนแล้วมั๊ง
"สุดทางแล้ว พอออออออ  เดี๋ยวอย่ากดดิ  เจ็บบบบบบ"

ไอ้โบ๊ตเริ่มขยับตัวเข้าออก  มันรวดเร็ว และแรงเหมือนกัน  เราทั้งสองคนลืมเรื่อง "ชง" ไปแล้ว  ตอนนี้มีแต่ความใคร่ ความโหยหากันและกัน  โมโนเกร็งตัวต่อสู้กับการเข้ามาอย่างรวดเร็วของไอ้โบ๊ต  แต่การเสียดสีด้วยท่อนอ้วนของมัน ทำให้โมโนควบคุมตัวเองไม่ได้เลย  ตอนนี้โมโนใกล้แล้ว  โมโนเอานิ้วจิกลงที่หลังของโบ๊ต  แต่นั้นเหมือนบอกโบ๊ตให้หนักหน่วงขึ้นกว่าเดิม

"โฮ๊ย  โบ๊ต  อะไรเนี่ย โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย  ได้แล้วววววววววว"
"โมโน  เสียวอ่ะ  เสียวจัง  เธอไปทำอะไรมา ทำไมเสียวขนาดนี้อ่ะ"
"ไอ้โบ๊ตบ้าไปแล้ว  แกต่างหากที่กระหน่ำลงมา"
"โอ๊ย โมโน วันนี้ไม่ไหวแล้วอ่ะ  เราจะกลั้นไม่ได้แล้วนะ  อีกไม่นานก็เสร็จแล้วอ่ะ  โห เสียวมากๆ"

ไอ้โบ๊ตถอนตัวออกไปและเดินไปหยิบถุงยาง  และใส่มันอย่างรวดเร็วก่อนเข้ามาหาโมโนอีกครั้ง  ครั้งนี้มันนอนลง ให้โมโนทำแทน
"ลองดูนะ  โมโนต้องการแค่ไหนก็..ตามนั้นเลย..."

โมโนไม่รู้สิ มันแปลกๆ  แต่พอไอ้อ้วนของไอ้โบ๊ตเข้ามาในตัว ทุกอย่างก็เป็นไปโดยอัตโนมัติ  โมโนขยับตัวขึ้นลง ไอ้โบ๊ตก็แทงสวนกลับขึ้นมาในจังหวะที่ตรงกัน มันทำให้เราทั้งสองคน  เสียวมาก
"ไม่ไหวแล้วโมโน  ใกล้ยัง โอ๊ยๆๆๆ"
"อีกนิดเดียว โอ๊ยๆ นิดเดียววว  ไม่ไหวแล้ววววว  อ๊าๆๆๆๆๆๆๆ"

แล้วโมโนก็ฟุบหน้าลงไปที่โบ๊ต หอบหายใจเหน็ดเหนื่อยจากการต่อสู้กะไอ้โบ๊ต 

แต่โบ๊ตหยุดนิ่งไปแล้ว 
 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

โบ๊ทนิ่ง หัวใจวายปะเนี่ย ทำเล่นไป

โมโนกลับบ้านไปโดนปันทำไรบ้างเนีย

หวังว่าคงแก้ชงกันได้ทั้งคู่แล้วนะครับ

น้องโมโนอ่ะ..ฟินน์
แต่ไอ้ เจ้าโบ๊ท..มันหยุดนิ่ง เป็นอะไรไปแล้วหล่ะ
ท่าทาง..จะชงกันไม่เลิก

อ้าว!โบ๊ตถึงกับนิ่งไปเลยเหรอ ระยะหลังมานี่พอเย็ดกันโบ๊ตจะเจ็บกว่าโมโน

ปั้นมันจะรักโมโนจริง หรือเปล่าไม่รู้นะ แต่มันน่าสนใจตรงที่มันแลาดกับเรื่องนี้ ไม่ค่ออยซื่อ(บื้อ)เหมือนกับนายโบ๊ต หรือนายก้องว่ะ

น่าสงสารแปมอยู่น่ะแต่น่ะชอบโมโนมากกว่าอ่ะ

ขอบคุณมากครับ โบ๊ทกับโมโนต่างคนต่างมีกิ๊กกันแล้ว จะแก้ชงได้หรือเปล่าครับ เอาใจช่วยนะครับ

ทำไม เรื่องมันถึงคล้ายกับภาคที่แล้วเลย ขอให้ลงเอยด้วยดี ขอบคุณครับ

[Panya Ans56]

ไม่ชงแล้วล่ะ เหลือแต่ความมัน

ชงไป ชงมา มันอย่างเดียวเลย

คู่กันแล้วไม่แคล้วกันไปได้

 

แปลกจังที่โมโนกับปั้นไปที่บ้านแล้วไม่ได้มีอะไรกัน