ลองใจก่อนแต่ง ตอนที่ 1 ภูมิใจที่มีเธอ

[ตับหวานจ้วย]

   "เค้าไปนะตัวเอง ตั้งใจทำงานนะ เพื่ออนาคต..อิอิ ..ตอนเย็นมารับให้ตรงเวลาด้วยนะ บาย..จุ๊บๆ" สาวออฟฟิตหุ่นดี เอ่ยคำพร้อมกับจุ๊บแก้มของหนุ่มที่ขับรถมาส่งหน้าตึกที่ทำงานในตอนเช้า ก่อนจะเดินลงจากรถไป
   "สู้ๆ เพื่ออนาคต" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น หลังจากนั่งมองบั้นท้ายอันเซ็กซี่ของสาวที่เพิ่งเดินลงจากรถ แล้วเขาก็ขับรถไปทำงานอีกที่นึง เหตุการณ์แบบนี้ก็เป็นดังเช่นทุกวัน ของคนในเมืองใหญ่
   หนุ่มวัยทำงาน รูปร่างหน้าตาแสนจะธรรมดา ฐานะก็เหมือนๆกับคนทำงานรับเงินเดือนทั่วๆไป ไม่รวยแต่ก็ไม่จน นิสัยดีแต่เชื่อคนง่ายไปหน่อย ทำงานรับราชการตามที่ทางบ้านได้หวังเอาไว้ ฟังดูแล้วเหมือนชีวิตก็ไม่เลวร้าย แต่ไม่ค่อยมีอะไรให้ตื่นเต้นเท่าไหร่ นี่แหล่ะคือผมเอง



   ผม "มาโนช" เรียกสั้นๆว่า "โนช" ละกันครับ อายุ 32 ปี ชีวิตที่ธรรมดาของคนคนหนึ่ง แต่มีหนึ่งอย่างที่ทำให้ชีวิตผมมีชีวิตชีวาขึ้น
   นั่นก็คือ แฟนสาวของผมเอง ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะเธอเป็นคนดี ซื่อสัตย์ต่อผม ถึงเธอจะไม่สวยโดดเด่น แต่ก็ดูดี และเซ็กซี่ ด้วยสัดส่วนของเธอ หุ่นดีธรรมชาติ 34-24-36 สูง 165 ซม. หุ่นแบบนี้ ใส่ชุดสาวออฟฟิต เดินไปที่ไหนก็ต้องตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่มๆ ซึ่งก็มีหนุ่มๆเข้ามาขายขนมจีบให้เรื่อยๆ แต่เธอก็ไม่สนใจ มีเพียงชายหนุ่มคนเดียวเท่านั้นที่เธอใส่ใจ นั่นก็คือผม....อิอิ เรารักกันมาก (คิดว่านะ..55) 
   และแฟนผมคนนี้ชื่อ "นภาพราว" ผมเรียกเธอว่า "พราว" ครับ อายุ 26 ปี



   ผมกับพราว เราเป็นแฟนกันตั้งแต่เธอเรียนอยู่ ปี 3 เพราะพราวเป็นน้องสาวของเพื่อนผม ก็เหมือนกับหนุ่มสาวทั่วไปที่เราต้องมีอะไรกัน แต่ที่ไม่เหมือนคือ เราคบกันถึง 2 ปี ถึงจะได้มีอะไรกัน เพราะพราวเป็นเด็กเรียน ค่อนข้างจะอยู่ในกรอบ และที่สำคัญคือมันเป็นครั้งแรกของเธอ ใช่แล้วครับ ผมเปิดบริสุทธิ์พราว ซึ่งก็ถือว่าผมโชคดี แต่ก็ไม่ดีอย่างนึงคือ เรื่องเซ็กของเราค่อนข้างจะเรียบง่าย ไม่หวือหวาอะไร จนมาถึงตอนนี้ก็ยังเหมือนๆเดิม เพราะพราวขาดประสบการณ์ ส่วนผมก็ยอมรับว่าไม่ได้มีบทพิศวาทที่พลิกแพลงอะไรมากมาย
   ตอนนี้ เราอาศัยอยู่ด้วยกันที่คอนโดแถวชานเมือง ด้วยเหตุผลที่ว่ามันราคาไม่แพงมาก แต่ได้ห้องที่ดี คือ 1 ห้องโถง 1 ห้องนอน 1 ห้องน้ำ พร้อมระเบียงหลังห้องกว้างๆ
   ผมกับพราว มีแผนจะแต่งงานกันในอีก 5 เดือนข้างหน้า เพราะเราก็คบกันมานานแล้ว และพ่อแม่ของพวกเราก็สนับสนุน เพราะอยากได้หลาน แต่ผมกับพราวก็ยังไม่อยากมีลูกเลยหรอกนะ เราอยากทำงานให้มั่นคงกว่านี้ก่อน งานแต่เราก็กะว่าจะจัดเล็กๆ เชิญเฉพาะญาติแถวบ้าน คงไม่เกิน 20 คนเท่านั้น เพราะเราไม่ชอบจัดใหญ่ เรามองว่ามันสิ้นเปลืองโดยไม่จำเป็น
   ทุกวันจันทร์-ศุกร์ ผมจะเป็นคนไปรับ ไปส่ง พราวถึงที่ทำงาน ส่วนวัน เสาร์-อาทิตย์ เป็นวันหยุดของเราทั้งคู่
   "เย็นนี้พี่โนชไม่ได้ทำอะไรนะคะ" พราวถามผม เมื่อเรากลับจากทำงานมาถึงคอนโด
   "ไม่จ้ะ...มีอะไรหรือป่าว" ผมตอบ
   "ทานข้าวเย็นเสร็จ พราวอยากดูหนังกับพี่โนชค่ะ.... เราไม่ได้ดูนานแล้วนะ.." พราวตอบกลับพร้อมกับถอดชุดทำงาน
   "อืม...แต่พี่ไม่อยากออกไปข้างนอกแล้วอ่ะ" ผมตอบแบบอยากปฏิเสธแต่ก็ไม่กล้า
   "นะ...นะนะ...พรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดด้วย" พราวทำหน้า ทำตาอ้อน และมันก็เป็นเช่นทุกครั้ง คือผมต้องยอมแพ้แก่เธอตลอด
   "อ่ะ... โอเค ได้จ้ะ งั้นอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกไปกัน"
   "เย้...รักพี่โนชที่ซู๊ดดด เลยค่ะ" พราวดีใจแล้วเดินมาหอมแก้วผม และเดินจะไปห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ



   พราวยืนอยู่หน้าห้องน้ำ แล้วถอดชุดทำงาน เหลือแต่ชุดชั้นใน... ผมดูพราวทุกวันก็ยังไม่เบื่อ พร้อมกับคิดว่า เราช่างโชคดีอะไรอย่างนี้ ที่ได้แฟน นิสัยดีและรูปร่างอันเซ็กซี่แบบนี้ ดูทีไรเจ้าแท่งชายของผมก็แข็งขึ้นมาทุกที....
   ถ้าชายอื่นมาเห็นจะเป็นไงบ้างนะ... จะห้ามใจตัวเองไม่ให้คิดลามกกับพราวได้หรือป่าวนะ...
   แต่...ไม่มีทางหรอก ผมจะไม่ยอมให้เกิดขึ้นแน่ เพราะผมทั้งรักทั้งหวงพราวมาก..... แล้วพราวก็เดินเข้าห้องน้ำไป
   หลังจากทานข้าวเสร็จเราก็ออกไปข้างนอก เพื่อดูหนังกัน ชุดที่พราวใส่ก็ไม่มีอะไรพิเศษ กระโปรงสั้นเหนือเข่า เสื้อยืดไม่โป้ แลดูน่ารัก แบบเรียบๆ ซึ่งเป็นแบบที่พราวชอบใส่ประจำอยู่แล้ว



   หลังจากดูหนังเสร็จ ขากลับผมขับรถผ่านร้านอาหาร ผมก็อยากดื่มด่ำบรรยากาศยามค่ำคืนบ้าง
   "เมื่อกี้พี่ตามใจพราวแล้ว... ถึงคราวที่ต้องตามใจพี่บ้าง" ผมเอ่ยขึ้นขณะขับรถ
   "รู้นะคิดอะไร...อิอิ...ได้สิ แต่อย่าให้เมานะคะ" พราวพูด
   "ได้จ้ะ...แต่พราวต้องดื่มเป็นเพื่อนพี่ด้วยนะ" ปกติพราวไม่ค่อยดื่ม ซึ่งจะดื่มก็นานๆที ตามโอกาศที่มีงานสังสรรต่างๆ
   "ก็ได้ค่ะ...แต่นิดเดียวนะ" พราวตอบ
   หลังจากนั้นผมก็หาร้านเพื่อนั่งดื่มกัน ก็ไปสะดุดอยู่ร้านนึง เป็นร้านอาหารแบบมีดนตรีเล่นสด บรรยากาศดี คนไม่มาก เราก็เลือกนั่งตรงที่มุมๆร้านหน่อย ไม่อยากไกล้คนอื่นมาก พอเรานั่งเสร็จก็มีพนักงานมาต้อนรับ และแนะนำอาหารและเครื่องดื่ม .... พราวก็กำลังเลือกอาหารในเมนู
   "อืม...ทานอะไรดี...มีแต่ของทำให้อ้วนๆทั้งนั้นเลย"
   "พี่โนชเลือกเลยค่ะ.....พี่โนชคะ....."
   "พี่โนชชชช...." พราวเรียกเสียงดัง จนผมสะดุ้ง เพราะผมกำลังมองดูพนักงานสาวที่มาต้อนรับ เพราะรูปร่างหน้าตาที่สวย และแต่งตัวยั่วยวนเหลือเกิน...
   "จ้ะ...จ้ะ...เอาอะไรก็ได้" ผมหันมามองพราวก็เจอกับพราวที่ทำตาดุใส่ผม...ผมก็ได้แต่ก้มหน้า ตีหน้าเศร้าไว้ก่อน
   หลังจากสั่งอาหารและพนักงานเดินปไกลแล้ว พราวก็พูดใส่ผม
   "พี่โนช...นี่ขนาดพราวมาด้วยยังทำเจ้าชู้เหรอคะ..." พราวเริ่มน้อยใจ
   "พี่ขอโทษจ้ะ...พี่ก็แค่มองทั่วไปแหล่ะจ้ะ" ผมแก้ตัว
   "ยังไงพี่ก็รักพราวคนเดียวจ้ะ" ผมบอก พร้อมกับยิ้มให้พราว แต่พราวยังทำหน้าบึ้งใส่
   "นี่เราจะแต่งงานกันแล้วนะคะพี่โนช..." พราวเริ่มบ่น
   "จ้ะ...ไม่มองแล้วจ้า..." ผมตอบ
   หลังจากนั้นเราก็นั่งดื่มกันซักพัก ดูเหมือนพราวจะใจเย็นขึ้นแล้ว ผมก็โล่งใจ ผมเริ่มสังเกตุเห็นมีชายโต๊ะถัดไปประมาณ 3-4 โต๊ะ แอบมองพราวเป็นระยะๆ แล้วผมก็เริ่มปวดฉี่ ผมเลยจะไปห้องน้ำ มองซ้าย มองขวา ก็เห็นว่าห้องน้ำทำไมไปสร้างไว้ไกลจัง อยู่แยกออกมาจากตัวร้านประมาณ 20 ม.ได้มั้ง
   "พี่ไปห้องน้ำแปบนึงนะ" ผมบอกพราว
   "ค่ะ..." พราวตอบสั้นๆ
   "อย่าแอบมองหนุ่มๆล่ะ พี่หึงนะ อิอิ..." ผมแอบแซว
   "ก็ไม่แน่ ทีพี่ยังมองได้เลย...อิอิ" พราวตอบมาแบบทีเล่นทีจริง ทำเอาผมไม่อยากไป แต่ก็ต้องไป
   ผมใช้เวลาไปห้องน้ำประมาณ 15 นาที พอเดินไกล้จะถึงโต๊ะ ก็ต้องหยุดชะงัก เพราะผมไม่เห็นพราวอยู่ที่โต๊ะ ก็คิดว่าพราวไปไหน หรือไปห้องน้ำ แล้วผมก็สังเกตุเห็นว่าหนุ่มคนที่นั่งมองพราวคนนั้น ก็ไม่อยู่ที่โต๊ะด้วย....
   "คงไม่มีอะไรหรอก เราเมาแล้วก็คิดไปเรื่อย...."  ผมพูดเบาๆ พยายามมองโลกในแง่ดี แต่ก็อดสงสัยไม่ได้
   ปกติผมก็ไม่คิดอะไร แต่วันนี้เหมือนพราวจะกำลังงอนผมอยู่ด้วย ผมก็กลัวว่าพราวจะแกล้งทำให้ผมหึงหรือป่าว เพราะพราวเวลางอลหรือโกรธผม ก็ชอบที่จะทำประชดเพื่อให้ผมสนใจแล้วไปง้อ และมันก็ได้ผลทุกครั้งด้วย ทำยังไงได้ล่ะก็ผมรักพราวมาก ก็ต้องคอยเอาใจคอยง้ออยู่เรื่อยๆ แต่ผมก็ชินแล้วล่ะ ผมก็เลยกะว่าจะนั่งดื่มแก้วนี้ให้หมดก็จะเดินไปตามหา หรือถ้าโชคดีพราวอาจจะเดินกลับมาเอง
   ผมนั่งดื่มรอพราวประมาณ 5 นาที พราวก็ยังไม่มา ผมเลยเดินไปดูที่ห้องน้ำ เพราะคิดว่าถ้าพราวไม่ไปที่ห้องน้ำก็ไปที่ลานจอดรถ แต่ผมว่าพราวคงไปที่ห้องน้ำ ระหว่างทางไปห้องน้ำผมก็มองหาพราวไปทั่วร้าน ดูคนไม่ค่อยมากเท่าไหร่ ก็พอจะสังเกตุได้ถ้าเป็นพราว แต่ก็ไม่มีพราว ผมก็เดินต่อไปที่ห้องน้ำ พอเดินไปแค่หน้าห้องน้ำเท่านั้นแหล่ะ ผมก็ต้องหยุดทันที เพราะผมได้ยินเสียงของผู้หญิงดังออกมาจากห้องน้ำชาย
   "อืมมมม.....ซีดสส....จร๊วบ....อ๊ะ...." ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันคือเสียงของคนกำลังทำอะไรกัน ใครนะช่างกล้ามาทำในที่แบบนี้ได้ ช่างไม่มียางอายซะเลย แต่ถึงผมจะคิดแบบนี้แต่ความเป็นคนโดยเฉพาะความผู้ชายเมื่อรู้ว่าข้างในเขาทำอะไรกันมันก็ทำให้เราอยากรู้อยากเห็น
   "อูยย....ซีดสสส...." เสียงชวนสยิวยังคงดังมาเรื่อยๆ ทำให้ผมจินตนาการไปถึงไหนต่อไหนแล้ว รู้สึกตัวอีกทีก็ปวดตรงเป้ากางเกงแล้วเพราะเจ้าแท่งชายของผมมันชูชันขึ้นมาแล้ว
   "อ้าาา...ซีดดสสส...ซรวบ....อ๊ะ...." ผมทนอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว หันซ้าย หันขวา แล้วก็ไม่มีใคร ผมเลยตัดสินใจค่อยๆเดินย่องเข้าไปในห้องน้ำ กะว่าจะเข้าไปแอบฟังห้องข้างๆก่อน ถ้าบรรยากาศเป็นใจก็ค่อยปีนดู
   พอผมเดินเข้ามาในห้องน้ำอีกห้องที่อยู่ติดกัน ก็ได้ยินเสียงกุกๆ กักๆ เหมือนกำลังจัดท่าทางกัน และก็มีเสียงคุยกัน แต่เบามากคงกระซิบคุยกัน ผมเลยไม่ได้ยินว่าคุยอะไรกัน
   "อืม....ยะ..อย่า...อ้ะ..." เสียงพูดเบาๆ แทบจะไม่ได้ยิน แต่ห้องน้ำตอนนี้มันเงียบมาก ก็เลยพอจะได้ยินบ้าง แต่ผมก็เอะใจ เพราะเสียงมันคุ้นๆหูยังไงบอกไม่ถูก
   "ซรวบบบ....อูยยย...พะ...พะ...พอ...แล้ว.." คราวนี้เสียงชัดขึ้น เหมือนจะเคยได้ยินเสียงนี้มาก่อน หรือว่าเป็นเสียงของเด็กเสริพอาหารตอนเข้าร้านมาแรกๆ มันก็คล้ายๆอยู่นะ แต่ก็ไม่แน่ใจ
   "แคร็ก.." เสียงเหมือนปลดเข็มขัด
   "มะ..ไม่..อาว.." เสียงผู้หญิงบอกเบาๆ
   ด้วยความอยากรู้ ผมเลยตัดสินใจจะปีนผนังห้องน้ำเพื่อดู ผมเลยก้าวเท้าขึ้นไปเหยียบโถชักโครกเพื่อที่จะปีนผนัง มือจับที่ขอบผนังห้องน้ำ ผมค่อยๆชะเง้อ ค่อยๆยกหัวขึ้นทีละนิด แวบแรกที่เห็นคือหัวผู้ชายค่อนข้างสูง หันหน้ามาทางผม และรู้เลยว่าเป็นใคร มันคือคนที่นั่งมองพราวอยู่ตอนในร้านนั่นเอง
   พอคิดถึงพราว ผมก็รู้สึกชาไปทั้งตัวทันที หวังว่าผู้หญิงคนที่อยู่ในห้องน้ำนั้นคงไม่ใช่พราวนะ ความรู้สึกสยิวเมื่อกี้มันหดหายไป เหลือแต่ความวิตกกังวล เจ้าแท่งชายผมที่ชูชันเมื่อกี้ก็หดลงอย่างรวดเร็ว
   ผมตัดสินใจค่อยๆยกหัวขึ้นให้พ้นกำแพง เพราะผมอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้คือใคร และหวังว่าจะไม่ใช่พราว ผมค่อยๆมองผ่านไปทีละนิด เริ่มเห็นผมซึ่งคือด้านหลัง แต่ผมเห็นแค่ส่วนหัวนิดเดียว เพราะเท้าผมเหยียดสุดแล้ว ผมพยายามเขย่งขึ้นอีกนิด ก็ยังมองไม่ออกว่าเป็นใคร ผมเลยเขย่งอีกที สุดปลายเท้า
   "ฮึบ...โอ้วว..ไม่นะ.." ผมอุทานในใจ
   .........
   โปรดติดตามตอนต่อไป...>>>

[drof666]

มาตอนแรกก็เริ่มปวดตับซะแล้ว

[notbaby007]

รีบมาต่อเลยครับท่าน​ ​แนวแบบนี้ผมชอบ  รอตอนใหม่อยู่นะครับ​ 

[ตับหวานจ้วย]

รีบมาต่อเลยครับท่าน​ ​แนวแบบนี้ผมชอบ  รอตอนใหม่อยู่นะครับ​ 

ขอบคุณมากครับ จะพยายามลงทุกวันครับ
ปล.ผมนักแต่งมือใหม่ครับ เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกครับ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ

[tatong2222]

งานเขียนละเมียด​ น่าติดตาม​ความเสียว​ รออ่านอยู่นะครับ​

[วีรการณ์ นาคชุ่มนุม]

มาแนวเชื่อใจแถมโง่แบบสุดๆแน่แบบนี้ ลุ้นๆสุดท้ายจับไม่ได้เชื่อเหอะ

[ตับหวานจ้วย]

งานเขียนละเมียด​ น่าติดตาม​ความเสียว​ รออ่านอยู่นะครับ​

ขอบคุณมากครับที่สนใจ จะพยายามลงอย่างสม่ำเสมอครับ 

[ตับหวานจ้วย]

มาแนวเชื่อใจแถมโง่แบบสุดๆแน่แบบนี้ ลุ้นๆสุดท้ายจับไม่ได้เชื่อเหอะ

ขอบคุณครับที่ให้ความสนใจ 
ต้องดูกันต่อไปครับว่าเรื่องราวจะออกไปทางไหน

[asdf4321]

ลองใจจริงเหรอเนี้ยะ อย่าบอกว่าเตี็ยมกันมากับหนุ่มหล่อที่ว่าเพื่อมาลองใจนะ จะใช่อย่างนั้นจริงเหรอ แต่ใจมากที่กล้าแอบดู

[pamaaeng]

มากับแฟนยังกล้าไปมองสาว
สมควรตายจริงๆ

[ตับหวานจ้วย]

ลองใจจริงเหรอเนี้ยะ อย่าบอกว่าเตี็ยมกันมากับหนุ่มหล่อที่ว่าเพื่อมาลองใจนะ จะใช่อย่างนั้นจริงเหรอ แต่ใจมากที่กล้าแอบดู

แฟนสาวตั้งใจจะลองใจแฟนหนุ่มแน่นอนครับ แต่งานนี้ใครจะเป็นผู้ควบคุมเกมส์ ต้องติดตามเรื่องดูครับ แต่ที่แน่ๆงานนี้มีปวดตับแน่นอนครับ

ขอบคุณครับที่ให้ความสนใจ

[ตับหวานจ้วย]

มากับแฟนยังกล้าไปมองสาว
สมควรตายจริงๆ

งานนี้ไม่มีใครตาย
มีแต่จะตายทั้งเป็น 
ขอบคุณครับที่ให้ความสนใจ

[sutee seechart]

ถ้าตอนแรกก็เจอเมียนอกใจ คิดไม่ออกเลยว่าตอนต่อไปจะปวดตับขนาดใหน

[bluesky11]

เป็นแนวที่ผมชอบเลยครับ ตอนแรกก็ต้องลุ้นแล้ว รอติดตามครับ ขอบคุณที่แบ่งปันครับ

[Nuum123]

ไม่รู้จะได้ลองใจหรือโดนลองดีกันแน่