ต่อจากตอนที่แล้ว ยืนมือมาให้เราจับนึกว่าจะเป็นห่วง แต่ทำเพราะกลัวเรากระโดดใส่
หงุดหงิดเลยเนี่ยยยยยยย แต่เราก็จำใจเกาะแขนเจ้าลิงซื่อบื้อนะ จำใจจริงๆจำใจเกาะเพราะเราก็กลัวมืดๆเหมือนกัน จนสักพักโทนก็บอกผมจะไปยกสะพานไฟ เราก็คงว่าอะไรคือสะพานไฟ แล้วคือมันมืดจริงๆ ต่อให้สายตาจะชินกับความมืดแล้วแต่มันก็ไม่เห็นอยู่ดี
โทนบอกเดินมาช้าๆนะ แล้วเขาก็พาเราเดินไปที่ไหนไม่รู้ แล้วเขาบอกผมจะจุดเทียนก่อนนะ เราบอกอื้อ ๆ ๆ แล้วทำทุกอย่างไวมาก นี่ลิงหรือแมวเนี่ยมองเห็นในที่มืดด้วย เราได้ยินเสียงเขย่าอะไรไม่รู้ แล้วก็ฟู่ววว โทนจุดไม้ขีดไฟแล้วก็ค่อยๆมาจุดเทียน แต่ว่าดับ ว๊ายสมน้ำหน้าลิง
ไอ้เจ้าลิงจุดใหม่เราก็จะแอบเป่านะ จะแกล้งสักหน่อยแต่ลิงก็บอกมาว่าถ้าพี่แกล้งเป่าผมจะปล่อยไว้ตรงนี้แหละ เห้อเซ็งลิงรู้ทัน เราก็เลยไม่ทำอะไร เสียงจุดฟู่วดังขึ้นอีกครั้ง พอไฟติดแล้วน้องโทนรีบจับไม้ขีดไฟกลับหัวเลย เหมือนจะให้ไฟลุกติดกับก้านไม่ขีด
แล้วพอจุดเทียนได้ พอสว่างเราก็ใจชื้นขึ้นมาแล้ว เรารับเทียนมาแล้วก็เดินตามโทนไปแต่ว่า ฮือออ น้ำตาเทียนหยดใส่ เราเผลอร้องโอ๊ยออกมา โทนก็ไวมากเลยรู้ตัวอีกทีคือมือโดนปัดไปแล้วเทียนก็กระเด็นออกไป ตอนแรกตกใจนึกว่าน้ำตาเทียนจะหยดใส่อีก แต่ไม่ใช่
มารู้ทีหลังว่าโทนปีดและทำมืองุ้มๆงอๆเพื่อไม่ให้น้ำตาเทียนกระเด็น แต่ให้โดนมือเขาคนเดียว แต่ตอนนั้นเราไม่รู้ไงเลยเหวอตกใจไปครู่นึง พอทุกอย่างมันดับกะทันหัน ภาพก็มืดเลยตอนนั้นต้องอาศัยเวลาราวๆ 4-5 วินาทีเราถึงมองเห็น ตอนนั้นเห็นลางๆคือโทนกำลังก้มลงไปเก็บอะไรสักอย่างก็เทียนนั่นแหละ
เก็บแล้วก็มาจุดต่อ โทนถามว่านี่พี่หมิวถือเทียนตั้งตรงเหรอครับ.. เราก็บอกอือใช่ แล้วเชื่อป่ะที่เห็นเลยคือไอ้เจ้าลิงบ้ามันกุมหัวเหมือนหน่ายใจ เรานี่แบบโฮ๊ยไอ้ลิงบ้ากล้ามากอ่ะ แล้วโทนก็บอกว่าพี่ถือเฉียงๆหน่อยก็ได้ แต่คราวนี้โทนไม่ให้เราถือนะ โทนถือเองส่วนเราก็เกาะแขนเดินไป
ทำไมเราต้องมาลำบากอะไรแบบนี้เนี่ยยยยย เดินมาไม่ถึง 10 ก้าวก็หยุดอยู่ตรงเสามุมบ้าน โทนยกเทียนเอียงๆขึ้นไป โห.. สะพานไฟทำไมโทรมแบบนี้ล่ะ คือโทนเขาไม่รู้เหรอว่านี่ปี 2013 แล้วมีเซฟทีคัทแล้ว ไม่เคยดูโฆษณาเหรอ ตัดก่อนตายเตือนก่อนวายวอด
นี่คือแบบมันเป็นรุ่นเก่ามาก เสี่ยงช็อตสุดๆ ใครไม่เห็นภาพพิมพ์หาในกูเกิ้ลว่า สะพานไฟเก่าๆ นั่นแหละจะเจอเลยมันเก่ามากๆ แล้วน้องโทนก็ไปหมุนไอ้กลม ๆ ๆ ออกมา แล้วบอกฟิวส์ขาด แล้วเขาก็ให้เราถือเทียนไว้แล้วเดินไปเลย เอ้าหายไปอีกแล้ว กลัวนะเนี่ย แล้วเขาก็กลับมาพร้อมกับไฟฉายและอะไรในมือ
มันเป็นเหมือนหลอดเล็กๆ เราก็ถามว่ามีไฟฉายแล้วทำไมไม่ใช้แต่แรกเนี่ยมาจุดเทียนทำไมเนี่ย โทนก็บอกว่าปกติผมก็จุดเทียนอยู่แล้วมันไม่ได้ลำบากอะไร โหยย เรานี่อ่ะโคตรลำบาก แล้วน้องโทนก็เอาหลอดเล็กๆนั่นเสียบ ๆ ใส่ไอ้กลมๆแล้วเอาไปหมุนใส่ตัวเต้ารับอะไรนี่แหละ
เสียงบิดเข้าดังเอี๊ยด ๆ ๆ ๆ ไม่รุ้ว่าเป็นปูนหรือกระเบื้องอะไร ตอนนั้นน้องโทนบอกให้เรารออยู่นี่ก่อน เราก็ถามว่าจะไปไหนอีกแล้วเนี่ย เขาก็บอกว่าจะไปดึงปลั๊กไฟออก เราก็งงว่าจะดึงทำไมแต่ก็ไม่ได้ถามนะ โทนเดินไปไวเป็นลิง เราก่าองไฟฉายตามไป เขาเดินไปที่โทรทัศน์ กับพวกเครื่องใช้ไฟฟ้าอ่ะ ปิดหมด ดึงปลั๊กหมด
เขาท้าวเอวมองซ้าย มองขวาเหมือนจะมองว่าอะไรยังไม่ได้ปิด แล้วก็เดินมาทางเรา เขายกคันโยกและกดปุ่มตรงแป้นแล้ว ไฟข้างล่างน่ะยังไม่ติด แต่ข้างบนมาแล้วเพราะว่าโทนไม่ได้เดินไปปิดข้างบน พอไฟข้างบนมาแล้วเราก็ถอนหายใจแบบโล่งๆเลยเหงื่อออกง่ะตอนนั้น
โทนก็บอกเราว่าไฟมาแล้วพี่ปล่อยผมได้แล้ว เราก็ปล่อยนะ โทนบอกว่าพี่ขึ้นไปนอนข้างบนนะ ผมจะนอนข้างล่าง เราก็บอกว่าไม่ได้จะให้เจ้าของบ้านมานอนข้างล่างได้ไง เรายังย้ำอีกทีว่าต้องนอนข้างบน โทนก็บอกว่าไม่เอาอ่ะ เราก็ย้ำอีกครั้งว่าหรือจะให้ฟ้องจ๋า แล้วเชื่อมะพอพูดว่าจะฟ้องจ๋า
ไอ้เจ้าลิงกวนประสาทก็นิ่งเลย แล้วเดินขึ้นไปชั้นบนโดยไม่บ่นสักคำ เชอะฟังแต่เจ๊จ๋า ๆ ๆ ๆ น่าหมั่นใส้สุดๆ พอโทนเดินไป เราก็เดินตามนะแล้วก็ลืมตัวเดินตามไปในห้องนอน โทนมองหน้าเราตาเขม็งเลย เราก็ถามมองไร จะบอกว่าไม่เคยเห็นคนสวยก็ยังไงอยู่ เรากำลังจะนั่งลงโทนก็บอกว่าเดี๋ยวพี่หมิว พี่ต้องไปนอนห้องแม่ผมไม่ใช่เหรอ เราสะดุ้งเลย แฮ่ ๆ ๆ ๆ ลืมตัว นึกว่าจะได้นอนห้องน้องโทนซะอีก
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน