" ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ทั้งหมดในเรื่องเป็นเรื่อง สมมุติและแต่งขึ้น ผู้อ่านควรใช้วิจารญาณในการเสพ "
เวลาผ่านไปร่วมห้าปี โดยที่ระหว่างร่วมห้าปีนั้น ผมก็มีเรื่องราวที่ผ่านเข้ามามากมายอย่างเช่นเรื่องนี้
เช่นการเลิกกับแฟนคนแรกของผมที่คบกันมากว่า 7 ปี หลังจากมาทำงานที่บริษัทนี้ได้เพียงหนึ่งปี โดยเอาจริงจะว่าไปก็เป็นหัวหน้าทีมของผมนี่แหล่ะที่เป็นคนแนะนำให้ผมเลิกเพียงเพราะผมไปเล่าให้เธอฟังว่า แฟนของผมขณะนั้นไปทำงานที่ต่างจังหวัดเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์โดยไปทำงานกับเพื่อนพนักงานชายกันเพียงสองต่อสอง แถมตัวหัวหน้าของผมเธอยังมาเป็นคนแกล้งยุให้ผมไปจีบน้องที่ฝ่ายบุคคลที่เธอสนิทด้วยอีกต่างหาก
.
.
.
.
.
.
เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อสี่ปีก่อน
"พี่คิดว่าไงล่ะ " ผมเอ่ยถามความเห็นของพี่จิว ขณะผมนั่งคุยกับเธอหลังเลิกงานระหว่างรอสามีของพี่จิว มารับเธอกลับบ้าน
"ฉันก็ไม่มั่นใจนะเติม อาจจะไม่ใช่อย่างที่ฉันบอกก็ได้" พี่จิว เอ่ยแสดงความเห็นออกมาก่อนที่เธอจะพูดออกมาต่อ
"แต่ที่เค้าโทรมาหาแกแบบนี้ ฉันว่ายังไงๆก็ชัดนะ”
พี่จิว พูดถึงเหตุการณ์ที่ อร แฟนที่ผมคบหาอยู่ในช่วงเวลาตอนนั้นของผมโทรวิดีโอคอลมาหาผมพร้อมกับร้องไห้เมื่อคืน
‘ฮือๆๆๆ เติม อรขอโทษ อรเมา แล้วอรก็.....’
‘ก็อะไรอร มีอะไร อะไร..อรไปทำงานกับช้างที่เชียงใหม่ไม่ใช่เหรอ ช้างมันทำอะไรอรเหรอ อรทำไมมีรอยจ้ำที่คอ อรบอก เติม มา’
‘ไม่ใช่ เติม อรขอโทษ อรมันไม่ดี อร ไม่รู้จะบอกเติมยังไงดี ฮือๆ เติมด่าอรเลย"
‘พอแล้ว อร อย่าโทษตัวเองซิ มีเรื่องอะไรแน่ เติม งงไปหมดแล้ว’
‘เติม อะ..อร ยอมเขาเอง ฮึกกกกๆ"
‘อะไรนะอร ยอมอะไร มันเป็นใคร!!! ช้างเหรอ"
‘ไหน อร บอก เติม ว่าไม่มีอะไรนี่แค่เพื่อนที่ทำงานแค่นั้น’
‘……. ฮือๆๆๆๆๆ’
‘อร ตอบ เติม ซิ อย่ามัวแต่ร้อง’
‘ก็ อร …ฮือๆ ไม่รู้จะพูดยังไงดี’
แล้วจู่ๆก็มีเสียงผู้ชายพูดแทรกเข้ามาในวิดีโอคอล
‘อร ก็บอกเค้าไปตรงๆเลยว่าเราคบกันอยู่’
แล้วอร ก็หันไปทางด้านขวาของเธอ
‘ช้าง ไม่ต้องพูดเดี๋ยวอร บอกจะคุยเองไง’
สิ้นเสียงที่ อร หันไปคุยเธอก็หันมาพูด
‘แค่นี้ก่อนนะ เติม’
แล้วเธอก็กดวางสายไป พร้อมทั้งปิดเครื่องโทรศัพท์ไปตลอดคืน
วันรุ่งขึ้นผมจึงมาเล่าเหตุการณ์ให้พี่จิว ฟัง ในขณะตอนนั้นที่หลังจากผมทำงานมาได้เกือบสองปีแล้ว ผมก็มีความสนิทสนมกับพี่จิว มากกว่าครั้งแรกที่พบกันผมเหมือนเป็นคนสนิทของเธอในฝ่ายที่เธอจะกล้าที่จะให้ผมทำอะไรให้เธอสารพัดราวกับเป็นลูกชายคนหนึ่งของเธอทั้งๆที่เธอมีเพียงลูกสาวคนเดียวที่อายุอ่อนกว่าผมเพียงสองปี
“ไม่น่าพลาดล่ะฉันว่า แบบนี้เลิกเหอะแก เติม วันนี้ก็ยังปิดเครื่องติดต่อไม่ได้อยู่ใช่ไหม”พี่จิว เอ่ย
“ใช่พี่” ผมตอบ
“เห้ย แล้วเฮิร์ทไหมแก แต่ฉันว่าแกคงไม่เฮิร์ทมั้ง เห็นก้อร่อก้อติกกับยัยดา ที่ห้องลีลาศจะตาย” พี่จิว เอ่ยก่อนจะพูดต่อ
“พี่ว่าแกก็พอกันแหล่ะอยากจะมีคนใหม่กันทั้งคู่ แต่ไม่กล้าบอกกันตรงๆ”
“ก็นะพี่” ผมย้อนแกไป
“ยัยดา” คนที่พี่จิวพูดถึงก็คือน้องที่ฝ่ายบุคคลที่เธอสนิทด้วยคนที่ผมเล่าในตอนต้นด้วยที่เธอช่วยอำนวยความสะดวกให้พี่จิว จนชมรมลีลาศของเธอสามารถเกิดขึ้นในบริษัทแห่งนี้จนได้รับเงินอุดหนุนค่าใช้จ่ายต่างๆถึงเดือนล่ะห้าพันบาท พี่จิว ก็เลยเอ็นดูเธอจนคงคิดอยากจะให้เธอมาจับคู่ให้กับลูกน้องของเธออย่างผมซะให้ได้
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน