วิทยาศาสตร์ภาคปฏิบัติ.....

ผมลงตอนที่ 1 ไว้นานแล้ว ไม่ได้ลงตอนสองเสียที เกรงว่าท่านผู้อ่านจะต่อไม่ติด เลยลงตอนที่ 1 ให้ด้วยครับ




เป็นภาพที่สร้างจาก AI

โรงเรียนมัธยมพิเศษ ที่เน้นการเรียนด้านวิทยาศาสตร์ มุ่งผลิตนักเรียนเพื่อเป็นนักวิทยาศาสตร์ เพื่อเข้าเรียนต่อด้านวิทยาศาสตร์  ปกติโรงเรียนของรัฐทั่วไปจะมีค่ารายหัวที่รัฐจัดสรรค์ให้ เพียงหัวละไม่กี่พันต่อปี  แต่โรงเรียนแห่งนี้รัฐจัดสรรค์งบให้เป็นเงินรายหัวหลายหมื่นต่อคน ต่อปี ใครๆก็อยากเข้าเรียน ดังนั้นอัตราการแข่งขันในการสอบเข้าเรียนจึงค่อนข้างสูง ระบบเส้นสายไม่ต้องพูดถึง โรงเรียนแห่งนี้ตรงไปตรงมา คนเก่งที่สอบได้เท่านั้นถึงมีโอกาสได้เข้าเรียน  ดังนั้นเด็กที่นี่ จึงอยู่ในระดับหัวกระทิทั้งนั้น

....ที่นี่คือศูนย์รวมของเด็กเนิร์ต....

          การแข่งโครงงานวิทยาศาสตร์ โรงเรียนทั่วไปที่ส่งเข้าแข่ง ....โครงงาน...ส่วนใหญ่แล้ว จะเป็นครูทั้งนั้นที่ พานักเรียนคิด และพานักเรียนทำท...  แต่โรงเรียนแห่งนี้ นักเรียนจะคิดเอง และทำพร้อมทั้งรวบรวมข้อมูลเอง ครูมีหน้าที่เป็นที่ปรึกษา ..ให้คำแนะนำ และอำนวยความสะดวก.... ดังนั้น เด็กที่นี่จึงเก่ง และเก่งจริง
......แนน..."ธัญพร"... นักเรียนหญิง ห้อง 2 ชั้น ม.5 เด็กสาวในเสื้อกราวสีขาว ในห้องเคมี บนโต๊ะทดลองตรงหน้าเธอ ประกอบด้วย...บีกเกอร์ หลอดทดลอง เครื่องมือวัดค่าสี วัดอุณหภูมิ...พืชสมุนไพรหลากหลายชนิด เธอเตรียมโครงงานเพื่อร่วมประกวดในงานสัปดาห์วิทยาศาสตร์ ระดับภาค 
.............
...... 1 สัปดาห์ ก่อนหน้านี้.....
..............
..." เธอแน่ใจรึ....กับหัวข้อโครงงานนี้..." ครูที่วิทยาศาสตร์ สตรีวัยกลางคนษาถาม สีหน้าครูไม่สบายใจนัก
..." ค่ะ..." เด็กสาวตอบสั้นๆ
..." แล้วมีใครทำกับเธอบ้าง..."
..." มีหนูทำคนเดียวค่ะ..." เด็กสาวตอบ
..." เฮ้ย..!! โครงงานเค้าทำ 3 คน นี่เธอทำคนเดียวจะไหวรึ.." ครูถามด้วยความเป็นห่วง
.." ก็ลองดูค่ะ...หนูชวนเพื่อนแล้วแต่ไม่มีใครเอาด้วย..." เด็กสาวตอบ
..." ก็แหง๋ละสิ.... โครงงาน ย้อมสี สเปิร์ม ด้วยสีจากวัสดุธรรมชาติ...ใครเค้าจะเอาด้วย...." ครูกล่าวพลางส่ายหน้า
..." แต่ถ้าได้ผลมันจะมีประโยชน์มากนะครู เราสามารถที่จะแยกสีของสเปิร์ม เพศผู้ เพศเมีย เราจะรู้ว่า สเปิร์มมีความแข็งแรงหรือไม่ กระทั่งเอาไปใช้เป็นหลัฐานทางวิทยาศาสตร์ กรณี ตำรวจใช้เป็นหลักฐานการกระทำชำเลา ว่าสเปิร์มนั้นเป็นของใคร.....บราๆๆ..." เด็กสาวพยายามอธิบายร่ายยาว...ถึงประโยชน์ของโครงงานที่เธอจะทำ
...." เอ้าๆ...อยากทำก็ทำ....ว่าแต่ เธอจะไปเอาสเปิร์มที่ไหนมาทดลอง...." ครูถาม
..." ห้องเรียนหนู มีผู้ชาย 5 คน ใน 5 คน เป็นกระเทย 3 นี่ละคะ...ที่หนูอยากให้ครูช่วย...."
...." เธอลองไปเขียบที่มาความสำคัญ วัตถุประสงค์ ขอบเขตการวิจัย ผลที่คาดว่าจะได้รับ ตัวแปรต้น ตัวแปรตาม ตัวแปรควบคุม ขั้นตอนวิธีการทดลองมาให้ครูดูก่อน...เรื่องอื่นค่อยว่ากัน...." ครูกล่าวพลางส่ายหน้า
...." ตกลงครูรับเป็นที่ปรึกษาโครงงานให้หนู.....???.." เด็กสาวกล่าวด้วยความดีใจ
..." เออ....!!! ..." ครูกล่าวอย่างเสียไม่ได้ พลางนึกถึงที่มาของ สเปิร์ม ที่จะเอามาให้ นางสาวธัญพร ทดลอง ซึ่งหาใช่คนอื่นไกล... สามีของครูนั่นเอง
......
...." แช่แข็งเอาไว้.... แล้วแบ่งมาทดลองนะ...." ครูครูยื่นภาชนะเก็บสเปิร์ม ให้ธัญพร ...." ไม่ไช่เรื่องง่ายนะกว่าจะได้มา..." ครูกล่าวยิ้มๆ ..." การเก็บ สเปิร์มต้องใช้วิธี masturbation และทำด้วยมือสะอาด เค้าห้ามใช้วิธีร่วมเพศ แล้วหลั่งภายนอก ห้ามแม้กระทั่งใช้ถุงยาง ..." ครูกล่าวให้ความรู้ ซึ่งธัญพรก็ตั้งใจฟังอย่างดี....

..........
ที่ห้องทดลอง เด็กสาวค่อนข้างพึงพอใจกับผลการทดลองที่ได้ สีจากสมุนไพร นับสิบ ชนิด ที่เธอย้อมลงไปในสเปิร์ม หรืออสุจิ  3 ชนิดมันได้ผล มันแยกได้กระทั่ง สเปิร์มเพศผู้ หรือเมีย และมันจะไม่ทำปฏิกิริยาใดๆ กับสเปิร์มที่อ่อนแอ.... เด็กสาวใช้เครื่อมือวัดค่าสี แล้วจดบันทึกลงในบันทึกแล๊ปของตน  ..../. พรุ่งนี้ต้องวัดค่าสีอีก ว่าจะคงค่าได้เท่าเดิมหรือไม่.../... เด็กสาวบอกตนเอง  ,.. ลำบากหน่อยนะเรา ทำโครงงานคนเดียว... แต่เมื่อนึกถึงรางวัล หากติด 1 ในสามระดับภาค เราก็จะได้ไปแข่งต่อในระดับชาติ....คิดถึงตอนนี้เด็กสาวก็มีกำลังใจเพิ่มขึ้นไม่น้อย
...." เป็นไงแก..." เพื่อนกลุ่มหนึ่งที่ทำโครงงานวิทยาศาสตร์ ประยุคต์ เดินเข้ามาถาม
..." ได้ผลวะ....แกดูนี่สิ...." ธัญพร ยื่นบันทึกแล๊ป ให้เพื่อนดูด้วยความภาคภูมิใจ
...." อืมมม...ก็ดีนะ..ว่าแต่ว่า แกจะส่งประกวดด้านกายภาพหรือชีวภาพละ..."
... " กายภาพ..ครูเค้าแนะนำแบบนี้ ว่าถ้ามีการทดลอง บราๆๆ ต้องเป็นกายภาพ.." ธัญพร กล่าวตอบ
... " ขอแนะนำหน่อยนะ  ..." กลุ่มเพื่อนกล่าวแบบเกรงใจ
... " ว่ามาเพื่อน..." ธัญพรกล่าว
... " ฉันว่า...ตัวทดลองเปรียบเทียบน้อยไปวะ มันเป็นสเปิร์มของคนแค่คนเดียว ควรจะมีสเปิร์มอย่างน้อยสัก 2-3 คนต่างวัย มาเป็นตัวเปรียบเที่ยบด้วยนะ ว่าผลจะออกมาตรงกันหรือไม่..."
..." อืมมม...จริงสิ..." ธัญพรว่า... " ..แต่ฉันกำหนดในตัวแปรควบคุมแล้วนะ ว่าเป็นสเปิร์มคนเดียวกัน..ที่ใช้ในการทดลอง.." ...
..." แกก็ทำสัก 3 การทดลองสิ..สเปิร์มของวัยรุ่น กลางคน และชรา....ถ้า3 การทดลองมีผลออกมาเหมือนกัน แกค่อยสรุป หรือถ้ามันไม่ตรงกันแกก็ต้องหาสาเหตุ...แบบนี้ข้อมูลถึงจะแน่น..." เพื่อนกล่าวแนะนำด้วยความหวังดี
...." อืมมม...จริงของแก..ขอบใจมากเพื่อน...." ...
.....ธัญพร เก็บทำความสะอาดเครื่องมือ ขณะที่กลุ่มเพื่อนก็ไปดูโครงงานของตนต่อ...พวกเธอไม่จำเป็นต้องทำงานแข่งเวลา เนื่องจากโรงเรียนเป็นโรงเรียนกินนอน  ห้องแล๊ป ห้องทดลอง เปิดให้บริการนักเรียนที่ขยันเสมอ...
....ธัญพร  สิ่งที่เธอจะต้องหาอีกต่อไปเพื่อเอามาทดลองก็คือ สเปิร์มหรืออสุจิ...ที่เธอมีตอนนี้เป็นของสามีครูที่ปรึกษา วัยชายวัยกลางคน ที่เธอต้องหาคือ ของวัยรุ่น และคนแก่..... วัยรุ่น น่าจะไปวิงวอนขอจากเพื่อนชายได้....แล้วคนแก่ละ...???
.....
...." คุณลุงคะ...."
..." ว่าไง หนูแนน..." ลุงทอง ภารโรงอันเป็นลูกจ้างชั่วคราวของโรงเรียน ที่กำลังทำหน้าที่เก็บกวาดโรงอาหาร หลังจากนักเรียนทานอาหารมื้อเย็นเรียบร้อยแล้ว
..." คือ...หนูว่าจะรบกวน...ขอ..."
..." ขออะไรว่ามา...แต่เงินไม่มีนะ...." ลุงทองกล่าวอย่างเป็นกันเอง  ..แกจำ ธัญพร ในชื่อเล่นว่าแนนได้ดี ถึงแม้ว่าเด็กโรงเรียนนี้ รวมตั้งแต่ ม.1 ถึง ม.6 จะมีหลายร้อยคน แต่แทบทุกคนเหมือนกันคือรูปร่างผอม บาง ตัวเล็ก สวมแว่นตา   ต่างจากธัญพร ที่รูปร่างอวบขาว โดยเฉพาะ หน้าอก หน้าใจ มันไม่แบนราบเหมือนเด็กเนร์ต ทั่วไป หน้าอกธัญพร มันชนิดลูกมะพร้าวที่พริตตี้ ระดับมหาลัยยังอายเลย เพศชายในโรงเรียน ไม่ว่าครูหรือภารโรง ย่อมจำน้องแนน เด็ก ม.5/2 คนนี้ได้ดี
.....ลุงทองเช่นกัน แกจำหน้า...อก น้องแนนได้ดี...
...."คือยังงี้ค่ะลุง..."  น้องแนนเกริ่นนำ
...."คือยังไงครับ.." ลุงทองหยอก
..." นี่จริงจังนะคะคุณลุง..." น้องแนนชักฉุน
..." ครับ...แฮะๆ.." ลุงทองเริ่มหน้าเสีย แต่หัวเราะกลบเกลื่อน
..." หนูกำลังทำโครงงาน การย้อมสี สเปิร์มด้วยวัสดุธรรมชาติ.." น้องแนนว่า
..." ครับ..." ลุงทองทำท่าทางสนใจ ความจริงแกเข้าใจเรื่องที่นักเรียนต้องทำโครงงานดี
..." มันได้ผลดีค่ะ...แต่หนูอยากได้ สเปิร์มของคนมีอายุมาทดลอง คือเอาเป็นว่าหนูว่าจะขอ สเปิร์มของคุณลุง นะคะ ถือว่าเป็นการช่วยเรื่องการศึกษา..." น้องแนนว่า
..." ได้สิครับ หนูแนน...อืมมมม..ว่าแต่ว่า....สเปิร์ม  คืออะไรละครับ.." ลุงทองถาม แกไม่รู้จักสเปิร์มจริงๆ สาวแนนทำหน้าเซ็งแล้วอธิบาย
..." ก็ อสุจิไงคะลุ...เข้าใจยัง.."
..." หมายถึง....น้ำ...." ว่าพลางแกก็ชี้ไปที่เป้ากางเกงของตนเอง
..." ค้าาา..." น้องแนนกล่าว
..."อืมมมม...." ลุงทองมีท่าทีลังเล 
..." นะคะ..คุณลุง..." เด็กสาวกล่าว
..." ครับ....ได้ครับ..." ลุงทองรับคำรู้สึก ยังไงบอกไม่ถูก สำหรับแกแล้ว อสุจิ คือการร่วมเพศ ขณะที่เด็กเรียนอย่างน้องแนน นี่คือการทดลองทางวิทยาศาสตร์
..." ขอบคุณมากๆ ค่ะ เอาวันนี้เลยนะคะ เดี๋ยวลุงตามหนูไปที่ห้องเคมี,..นะคะ..." น้องแนนกล่าว
..." เออ...!! คือตอนนี้มันค่ำแล้ว ลุงต้องซื้อกับข้าวไปให้ยายเพียง..." ลุงทองกล่าวถึงยายเพียงหมายถึงเมียของแก
..." เอ้า...!!.." น้องแนนว่า
..." เอางี้ละกัน...ลุงจะเอากับข้าวไปให้เมียลุงก่อน แล้วลุงค่อยกลับมาเอาน้ำ ...อะไรนันให้หนู...." ลุงทองกล่าว ใจแกอยากพูดว่าน้ำควย แต่แกไม่กล้า
..." ก็ได้ค่ะ สัก...18.30 ได้มั๊ยคะ...."
..." ครับ..ๆ..18.30 ที่ห้องเคมี...." ลุงทองกล่าว...
..." ดีค่ะ...ขอบคุผนคุณลุงมากๆ นะคะ....." เด็กสาวยิ้ม...โครงงานของเธอจะก้าวไปอีกระดับหนึ่งแล้ว...แน่นอนละ..เด็กสาวไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าการทดลองวิทยาศาสตร์ของเธอ....แต่ ไอ้เฒ่าทองมันคิด
................
...............



เรื่องยุงยากของเด็กเนิร์ต  ตอนที่ 2


ที่ห้องเคมี ธัญพร แจ้งครูที่ปรึกษาแล้วว่าจะมาทดลองโครงงาน แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดว่านัดลุงทองมาเอาสเปิร์ม และ  ความจริงน้องแนนควรจะชวนเพื่อนสักคนสองคนมาเป็นเพื่อน แต่เธอคิดว่าที่นี่ปลอดภัย เธอไม่ได้รู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย... เพราเธอเรียนและอยู่ที่นี่ แบบกินนอน ตั้งแต่อยู่ ม.1 จนกระทั่งตอนนี้ เธอเรียนชั้น ม.5 เธอรู้สึกว่าที่นี่คือบ้าน เธอรู้สึกถึงความปลอดภัย

ลุงทองกลับมาในสภาพที่อาบน้ำ เปลี่ยนชุดเรียบร้อย ขณะที่น้องแนนยังอยู่ในชุดนักเรียน
....."  เอาอสุจิของลุงไส่ในหลอดนี้นะคะ...ด้วยวิธี masturbation นะคะ..." เด็กสาวกล่าว ลุงทองมองดูหลอดแก้วที่น้องแนนยื่นให้
..." เออ...แล้วมันคืออะไรละครับ..ไอ้มาสเตอร์....!! อะไรนั่น..." ลุงทองถาม
..." ก็ การหลั่ง เอ่อ.... อสุจิด้วยมือ...." นักวิทยาศาสตร์สาวกล่าว
..." อ้อ....! ..ครับ ชักว่าว..." ลุงทองว่า แกใช้คำดิบๆ ตรงๆ
..." นั่นละ..." เด็กสาวว่า หน้าแดงวูบ เมื่อได้ยินคำ คำนี้ ลุงทองรับกระบอกแก้วจากมือ น้องแนน แทนที่แกจะไปที่ห้องน้ำ แกกลับปลดซิบควักท่อนเอ็นออกมาต่อหน้าน้องแนน แล้วเอามือกำรูดท่อนเอ็นของแกเฉย...ตาก็มองหน้าเด็กสาว แกไม่อาย...แต่น้องแนนอาย เด็กสาวหันหน้าหนีแทบไม่ทัน
.... 1 นาทีผ่านไป ท่อนเอ็นของแกพองตัวขึ้นมาเพียงเล็กน้อย...
....." คงไม่ได้หรอกน้องแนน....." ลุงทองว่า
...." ทำไมละคะ..." น้องแนนกล่าว แต่ไม่หันไปมอง เธอทำเป็นยุ่งกับหลอดทดลองโนน นั่น นี่
....." การชักว่าว...ให้น้ำแตก มันต้องใช้มือของผู้หญิงนะครับ ไม่ใช่มือตนเอง..."...ลุงทองกล่าว.." หรือหนูแนนไม่รู้..."
    ...นั่นสิ..ครูเคยสอนว่าใช้มือ แต่ครูไม่เคยสอนว่ามือใคร...
..." รู้สิคะ....ทำไม่จะไม่รู้..." เด็กสาวกล่าว ว่าตนเองรู้ ด้วยท่าทีเชื่อมั่น...เพราะกลัวเสียฟอร์ม อะไร...เธอมันระดับนักเรียนสายวิทย์ รร.ชั้นน้ำ จะรู้น้อยไปกว่าชายแก่ จบแค่ ป.6 ได้อย่างไร
...." ถ้าจะให้ลุงน้ำแตก...หนูแนนต้องเป็นคนชักว่าวให้ลุงแล้วละ..."
ลุงทองกล่าว ใจก็ลุ้น ว่าน้องแนนจะทำ หรือจะด่าแกให้เสียแก่...
..." หรือหนูแนนไม่กล้า....แค่จับควย ลุงรูดเข้าออกให้น้ำแตกเทานั้นเอง..." ลุงทองว่า...
..." ก็แค่อวัยวะส่วนหนึ่ง...ขอร่างกายมนุษย์..." นักวิทยาศาสตร์น้อยคิดในใจ...
..." เรื่องแค่นี้..." น้องแนนกล่าว พลางตัดสินใจหันมาที่ลุงทอง มองไปที่ท่อนควย ... เธอเคยเห็นแต่ในรูปภาพ ทางกายภาพของมนุษย์ ..มันเรียบๆสีเนื้อ...แต่...นี่ เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นของจริง....มันเป็นสีดำคล้ำ..พันรอบด้วยเส้นเลือดปูดโปน....ในภาพทางกายภาพ...มันเป็นลำเรียบโค้ง..แต่นี่...ที่โคนมันรกเส้นขนหงิกงอ ดำสลับขาว.,...มัน.... ทำไมมันน่าเกลียดน่ากลัวน่าขยะแขยงปานนี้
....ลุงทองพยักหน้า มองสบตาน้องแนน..
"...จับ..แล้วรูดเบาๆ ครับ...ให้ควยลุงแข็ง...แล้วน้ำควยจะแตกเอง..หนูจะได้เอาไปทดลอง...."
ลุงทองบอกบอกพร้อมเอื้อมมือไปจับมือน้องแนนมาจับตรงท่อนควย
ของแก...แต่พอมือน้องแนนแตะถูกท่อนควย เด็กสาวก็ทำท่าจะเปลี่ยนใจ ทำท่าจะหดมือกลับ   ที่คิดว่ามันเป็นเพียงอวัยวะส่วนหนึ่งของมนุษย์ มันไม่ใช่เสียแล้ว   มันมีอานุภาพมากกว่านั้น....พลันไอ้เฒ่าทองก็ใช้สองมือคว้าจับมือน้องแนนให้กางและกำรอบควย...พลังงาน....ความรูสึกบางอย่างเหมือนกระแสไฟฟ้าวิ่งจากสันหลังถึงศีรษะ ทำให้เด็กสาวรูสึกเย็นวาบ...ท่อนควยเหี่ยวของลุงทองค่อยๆขยายตัวจนเต็มมือสาวแนน...มันนุม หยุ่น...ความรู้สึกมันต่าง ลิบลับจากที่เธอเคยจับมือจับแขนเพื่อน...ความรู้สึกทางเพศก่อขึ้นในตัวและจิตรไต้สำนึก....
"อุ้ย ...!!!..."   น้องแนนสะดุ้ง มันอุ่นๆ มันเต้น..กระดุบๆ..ในอุ้งมือ

แบบนี้น้องแนนน่าขิมดูด้วย

ช่างเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่อุทิศตัวเพื่อความก้าวหน้าทางวิชาการอย่างแท้จริง

อ่านแล้วรอบนึงสนุกจนต้องกลับมาอ่านใหม่

น้องแนนบันเทิงแน่

เสียท่าลุงทองแล้ว

ลุงทองเล่ห์เหลี่ยมใช่ย่อยนะ น้องเค้าจะรู้ทันมั้ยเนี้ย

น้องแนนเสร็จลุงภารโรงแน่

น้องแนนคงจะชอบโค้กแน่ๆ

           ดีมาก

ท่าทางจะไม่ได้แค่ได้น้ำเชื้อไปทดลองอย่างเดียวซะละ

555บ้าบอจิงๆเรื่องนี้

ลุงทองวาสนาดีจัง ได้เจอมือสาวนักวิทยาศาสตร์

เด็กวัยกำลังเรียนรู้ เจอกับลุงมากประสบการณ์ ไม่มีเหลือแหงๆ 

เจอลุงทองเปิดซิงหนูแนน น่าติดตามต่อ