🧡 XONLY 🧡

ต้องรีบปั้นตอนใหม่มาไวๆแล้วครับ ลุ้นจัด

ใครจะเก็บโต๊ะ

ชอบตรงน้ำแตกแยบพุ่งกระจายนี่แหละ ร่านมากๆ

น่าจะมีเลขาด้วยนะครับ

อ้างจาก: ShameStory [Izuna] เมื่อ เมษายน 20, 2024, 11:14:53 หลังเที่ยง

028: ความยาว 53 หน้า

ขอบคุณทุกกำลังใจจากคอมเม้นต์นะคะ ที่หายไปนานเพราะงานยุ่งกับเหนื่อย 55 คือลองเขียนตามคำขอของหลายๆคอมเม้นต์แล้วแต่ออกมาไม่ดีเท่าไหร่ค่ะ สุดท้ายเลยพักการเขียนตามคอมเม้นต์ไปก่อนจึงเกิดเรื่องนี้ขึ้นมาค่ะ หากใครมีไอเดียก็พิมพ์มาได้นะคะเผื่อเขียนตามคอมเม้นต์แล้วดีจะได้เอามาลงนะ ^^

ปล. อาจมีคำผิดมากมายขออภัยด้วยนะคะ

- Shame
- Humiliation
- Public
- Exhibition

เนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับผู้จัดการสาวที่มีงานอดิเรกชอบโชว์ ซึ่งก่อนหน้านี้ได้ปิดบังตัวตนเอาไว้ แสดงแต่ด้านที่เรียบร้อยน่ารักให้ทุกคนเห็น พอเข้าทำงานก็แสดงแต่ด้านที่เข้มงวดจนคนอื่นๆเกรงใจ แต่เหตุการณ์ต่างๆทำให้ผู้จัดการสาวเริ่มแสดงตัวตนออกมามากขึ้น

ผู้จัดการสาวชอบโชว์ [1]

จากนักเรียนนักศึกษาเกียรตินิยมอันดับหนึ่งสู่การเป็นผู้จัดการ ลิตาพยายามอย่างหนัก ทั้งตั้งใจเรียน เข้ากิจกรรม สานสัมพันธ์สร้างพันธมิตรไปทั่ว จนได้โอกาสมาเป็นส่วนหนึ่งในบริษัทยักษ์ใหญ่

ทว่าชีวิตที่จริงจังเกินไปก็ทำให้เครียด และทางออกที่สร้างความผ่อนคลายได้ดีที่สุดก็คืองานอดิเรก แต่งานอดิเรกของลิตากลับไม่ใช่เรื่องทั่วๆไป

ณ ห้องผู้จัดการ

ห้องส่วนตัวอันเงียบสงบ แม้จะเป็นห้องกระจกใสที่ใครๆก็มองเข้ามาได้ แต่ไม่มีใครมองเห็นอีกด้านของโต๊ะ

ลิตานั่งอยู่หลังโต๊ะ จอคอมเปิดเว็บไซต์ส่วนตัวที่เป็นงานอดิเรกของเธอเอง ในเว็บดังกล่าวมีภาพโป๊เปลือยของลิตา ทั้งโพสท่าลามก ทั้งถ่ายในที่สาธารณะ ยังดีที่มีการใส่แมสปิดหน้าจึงไม่มีใครจับได้

ที่ใต้โต๊ะ ลิตานั่งเปลือยท่อนล่างอ้าขาอ่าซ่า มือหนึ่งเขี่ยหีอันเปียกแฉะเยิ้มย้อยเปียกเก้าอี้ไปถึงพื้น อีกมือก็เลื่อนเว็บอ่านคอมเม้นต์หื่นๆเกี่ยวกับเธอ

งานอดิเรกที่ถ่ายรูปลามกตามสถานที่ต่างๆ ลิตาทำมาตั้งแต่เรียนมหาลัยแล้ว เวลามีใครมาเห็นรูปและคอมเม้นต์ก็มักจะตื่นเต้นทุกครั้ง เธอจึงหยุดทำแบบนี้ไม่ได้

ก๊อกๆๆ

!!!

เสียงเคาะประตู ลิตาสะดุ้งรีบปิดเว็บเงยหน้ามองประตูที่เป็นกระจกใส เห็นพนักงานยืนถือเอกสารรออยู่

ลิตา: เข้ามาได้ค่ะ

พนักงานเลื่อนประตูเปิด ก้าวเข้ามาอย่างนอบน้อม ชื่อเสียงเรียงนามของลิตาที่เป็นผู้จัดการค่อนข้างเข้มงวด กังวลว่าเอกสารในมือจะไม่ผ่านแล้วโดนต่อว่าให้ไปแก้

นายสาร: เอกสารครับผู้จัดการ

วืดด~

!!!!

ทว่าด้วยความเกร็งก็ทำเอกสารหลุดมือ ตกลงไปบนพื้น สไลด์ผ่านช่องเล็กๆด้านล่างของโต๊ะมาหยุดที่ใต้เท้าของลิตา

แน่นอนว่าคนที่ตกใจไม่ใช่แค่นายสารที่ซุ่มซ่าม ลิตาเองก็ตกใจ เพราะตอนนี้เธอไม่ได้ใส่ท่อนล่าง นั่งเปลือยโชว์ก้นโชว์หีไม่มีอะไรปิดได้สักนิด กระโปรงก็พับเก็บลิ้นชักไปแล้ว จะให้หยิบมาใส่ก็ไม่ได้

นายสาร: ผมขอโทษครับ ขอก้มไปหยิบก่อนนะครับ!

นายสารรนรานจะเดินอ้อมโต๊ะมาหยิบเอกสาร ลิตาที่ได้สติ หลุดจากความคิดของตัวเอง รนรานรีบตอบห้ามปรามทันที

ลิตา: เดี๋ยวก่อนค่ะ หยุดๆๆ เดี๋ยวฉันหยิบเอง

แน่นอนว่านายสารต้องทำตาม หยุดยืนอยู่อีกฝั่งของโต๊ะด้วยใบหน้ารู้สึกผิด ลิตาก็โล่งใจที่ห้ามทัน ไม่งั้นต้องโดนจับได้แน่ๆว่าเธอเปลือยท่อนล่างตลอดเวลาที่นั่งทำงาน

ลิตาที่โล่งใจก็ก้มลงหยิบเอกสาร แต่มันตกไปลึกจนเอื้อมไม่ถึง จึงลงไปคลานบนพื้น และจังหวะนั้นเอง ด้วยความอยากรู้อยากเห็น นายสารชะโงกหน้าไปดู และก็เจอกับก้นเปลือยเปล่ากลมงอนของผู้จัดการ

!!

นายสารตาโตเกือบหลุดอุทานออกมา ดีที่ปิดปากทัน มันมองตาค้างไปยังก้นกลมงอนอันเปลือยเปล่า ช่างขาวเนียนกลมเด้งอะไรอย่างนี้ คิดๆดูแล้ว ทำไมผู้จัดการถึงเปลือยท่อนล่าง คำตอบมีในใจแต่ไม่กล้าฟันธง

ลิตาหยิบเอกสารได้ก็รีบกลับขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ แน่นอนว่าทุกขั้นตอนจะไม่มีการยืนขึ้น ไม่งั้นได้โชว์หีต่อหน้าพนักงานแน่ๆ

ลิตาพยายามเก็บอาการตื่นเต้นที่เกือบโดนจับได้ นั่งอ่านเอกสารอย่างรีบๆแล้วก็เซ็นอนุมัติทันที

ลิตา: เรียบร้อยค่ะ อย่าลืมโทรแจ้งลูกค้าด้วยว่าสินค้าจะส่งในวันถัดไป ให้เตรียมห้องเย็นไว้ให้พร้อม เพราะโลชั่นตัวใหม่ของบริษัทเราจะเสียง่าย

นายสาร: ได้ครับผู้จัดการ

นายสารหยิบเอกสารเดินออกจากห้องอย่างเลือนลอย ในหัวยังเห็นภาพก้นกลมงอนค้างอยู่เลย

เมื่อประตูปิด ลิตาก็แอบเกี่ยวหีใต้โต๊ะอย่างสะใจ ความตื่นเต้นที่เกือบโดนจับได้มันแปลกใหม่สำหรับเธอ ปกติจะถ่ายในที่ไม่มีคน และค่อนข้างมั่นใจว่าปลอดภัย ไม่เคยเสี่ยงแบบนี้มาก่อน พอได้สัมผัสความรู้สึกนี้ก็เริ่มติดใจขึ้นมาแล้ว

>>

>>

วันต่อมา

วันนี้ลิตาต้องออกมาคุมงานด้วยตัวเอง งานวันนี้เป็นการส่งสินค้าล็อตใหญ่ของทีม C เป็นทีมที่นายสารยื่นเอกสารเมื่อวานนั่นเอง

รถบรรทุกห้องเย็นกำลังถ่ายสินค้าตามปกติ ระหว่างนั้นทีม C ก็จับกลุ่มคุยกันอย่างลับๆ บางครั้งก็หันไปมองผู้จัดการสาวที่ยืนอยู่ไกลๆ

นายเอก: เรื่องจริงหรือหลอกกัยแน่ ผู้จัดการอะนะจะไม่ใส่ท่อนล่างนั่งทำงาน?

นายสาร: จริงครับหัวหน้า ผมเห็นเต็มๆสองตา เสียดายไม่ได้ถ่ายเก็บไว้ ตอนนั้นผมมัวแต่อึ้ง

นายเป็ด: หรือผู้จัดการของเราจะเป็นพวกชอบโชว์? แบล็คเมย์เลยดีมั้ย

ปั๊ก! โดนนายเอกตบหัวอย่างแรง

นายเอก: มึงอย่าโง่ อนาคตมึงได้พังพอดี คิดหรือว่าจะแบล็คเมย์ได้ตลอด เผลอๆพวกกูซวยไปด้วย

นายเป็ด: ฮ่าๆ ผมพูดเล่นน่าหัวหน้า

นายสาร: แล้วเอาไงดีครับหัวหน้า

นายเอก: หืม.. จะไม่ทำอะไรเลยก็เสียดาย อย่างน้อยก็ลองฉวยโอกาสหื่นสักหน่อยดิว่ะ

นายเป็ด: ยังไงครับๆ?

นายเอก: มึงดูดิ วันนี้ผู้จัดการใส่กระโปรงสั้นเชียว กูเดาว่าคงไม่ใส่กางเกงในมาแน่ๆ

นายเป็ด: แล้วยังไงน่ะครับ ผู้จัดการคงไม่เปิดกระโปรงโชว์พวกเราหรอกมั้ง ฮ่าๆ

นายเอก: มึงคอยดู ถ้าผู้จัดการชอบโชว์จริง ต้องติดเบ็ดแน่

นายสารกับนายเป็ดรู้สึกคาดหวัง พวกมันไม่กล้าคิดเกินเลย แค่อยากฉวยโอกาสหื่นเล็กๆน้อยๆเท่านั้น

ทางด้านของลิตากำลังยืนเช็คเอกสาร พลางมองแพ็คเกจสินค้าอย่างละเอียด เธอเป็นคนรอบคอบกับงานจึงปล่อยผ่านไปไม่ได้

สินค้าถูกเคลื่อนไปยังห้องเก็บความเย็น รวมๆแล้วไม่มีอะไรผิดพลาด งานนี้ก็คงราบรื่นอีกตามเคย พอเบาใจได้แบบนี้ความคิดหื่นๆก็เข้ามาแทนที่ ความตื่นเต้นจากเมื่อวานยังรู้สึกสดใหม่อยู่เลย เธออยากทำอะไรเสี่ยงๆแบบนั้นอีก

นายเอก: คุณผู้จัดการครับ

ลิตามัวแต่คิดเรื่องลามกจนไม่ได้สังเกตว่ามีคนเดินมาข้างหลัง ได้ยินเสียงจึงสะดุ้งเบาๆก่อนจะหันไปตอบ

ลิตา: คะๆๆ มีอะไรเหรอคะ?

นายเอก: คือผมบังเอิญได้ยินอะไรแปลกๆเข้า ไม่รู้ว่าจริงรึปล่าว พวกคนยกของมันนินทาผู้จัดการน่ะครับ ฮ่าๆ

ลิตา: อ่อ คนแบบนั้นมีทุกที่แหละค่ะไม่ต้องไปใส่ใจ

นายเอก: เห็นแบบนี้ก็สบายใจ ผมกังวลแท๊บแย่ว่าผู้จัดการจะคิดมาก ฮ่าๆ

ลิตา: ว่าแต่พวกนั้นนินทาอะไรฉันเหรอคะ? คือว่าฉันแค่อยากรู้เฉยๆ ไม่ได้จะไปต่อว่าหรอกนะคะ

วันนี้ลิตาลองใส่กระโปรงสั้นๆออกมาทำงาน พอได้ยินว่าโดนนิทาก็อยากรู้ว่าจะพูดเกี่ยวกับอะไร เผลอคาดหวังว่าจะเห็นหี เพราะเธอไม่ได้ใส่กางเกงใน แค่คิดก็ตื่นเต้นไม่ไหวแล้ว

นายเอก: อ่อๆ ผมได้ยินไม่ค่อยถนัด เหมือนจะนินทาว่าผู้จัดการไม่ใส่กางเกงใน เห็นนั่นเห็นนี่กันหมด ฮ่าๆ ใครจะไปเชื่อล่ะครับ?

ลิตาที่ได้ยินแบบนั้นก็ตื่นเต้นสุดขีด ถูกเห็นหีแล้ว! ใครเห็น!? แค่คิดก็หันไปมองรอบๆด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำ ไม่รู้ว่าใครแต่มันทำเธอตื่นเต้นสุดๆ จะถามออกไปก็ไม่กล้า

นายเอกสังเกตท่าทีของผู้จัดการ พอพูดถึงกางเกงในก็มีท่าทีแปลกไป แต่จะให้เพ่งมองก็ยังไงอยู่ จึงปั้นหน้ายิ้มทำเป็นพูดเล่นขำๆ

นายเอก: ฮ่าๆ ผมได้ยินแบบนั้นก็ตกใจ ผู้จัดการเนี่ยนะจะไม่ใส่กางเกงในมาทำงาน?

ลิตา: แฮะๆๆ

ลิตาไม่ได้ตอบ ปั้นหน้ายิ้มขำกลบเกลื่อน อาการแบบนี้เองนายเอกก็มั่นใจแล้วว่าไม่ใส่มาจริงๆ! แสดงว่าผู้จัดการเป็นพวกชอบโชว์ ดังนั้นจึงเริ่มพูดอย่างมั่นใจ

นายเอก: ผมว่านินทากันมั่วๆแน่นอน กระโปรงผู้จัดการออกจะยาว จะไปเห็นใต้กระโปรงได้ยังไง ว่าไหมครับผู้จัดการ?

ลิตา: ใช่ค่ะ ไม่น่ามีใครเห็นนะคะ

ระหว่างพูดก็ก้มมองกระโปรงของตัวเอง ในใจไม่คิดว่ากระโปรงยาวสักนิด มันสั้นจนจะเห็นหีอยู่แล้ว พอก้มมองดีๆหัวใจก็ยิ่งกระหน่ำรัวๆ

นายเอก: แต่ผมเป็นห่วงผู้จัดการนะครับ ทางที่ดีควรระวังเอาไว้ดีกว่า.. ดังนั้นเดี๋ยวพวกผมช่วยดูให้ ว่ามีมุมไหนเห็นหี.. เอ้ย เห็นใต้กระโปรงรึปล่าว ตามผมมาเลยครับ

นายเอกหลุดพูดหีออกมาเต็มๆ ลิตาก็สะดุ้งกับคำนั้น หน้าแดงอับอายใจเต้นตึกตัก ตอนนี้ความหื่นของเธอพุ่งสูงปรี๊ด อยากระบายเต็มที่ พอโดนชวนก็เดินตามไปง่ายๆ

นายเอกกอดคอลูกทีมกระซิบบอกบางอย่าง เดินนำไปยังห้องเก็บของ ในห้องค่อนข้างโล่ง มีตู้อยู่ติดกำแพงดูไม่ค่อยได้ใช้งาน

นายเอก: ที่นี่น่าจะไม่มีใครมา.. ผู้จัดการไม่ต้องกังวลนะครับ เดี๋ยวพวกผมช่วยดูให้ กระโปรงยาวๆแบบนี้ไม่น่าเห็นอะไรได้

นายเป็ด: ใช่ครับๆ

นายสาร: จริงครับผู้จัดการ

ลิตาคล้อยตาม แม้จะรู้ตัวว่ากำลังโดนชักนำแต่ก็ยอมง่ายๆ เพราะตอนนี้เธอกำลังหื่นตื่นเต้นอย่างมาก

ลิตา: ค่ะ.. ยังไงก็ได้.. ให้ฉันทำอะไรคะ?

นายเอก: ผู้จัดการลองเดินหน่อยครับ พวกผมจะดูให้

ลิตาที่คาดหวังบางอย่างในใจ พอได้ยินแบบนั้นก็แอบผิดหวัง ทว่าพอเห็นพวกนั้นนั่งยองๆกับพื้นก็แอบตื่นเต้นขึ้นมา สายตาระดับนั้นมันน่าหวาดเสียวมาก คงไม่เห็นหีหรอกใช่มั้ย!?

ลิตาสูดหายใจลึก พยายามเก็บอาการซ่อนใบหน้าตื่นเต้นเอาไว้ ก่อนจะเดินผ่านพวกนั้นที่นั่งยองๆ และไม่ได้เดินแค่รอบเดียว เธอเดินไปมาอยู่หลายรอบ

ในมุมมองของพวกนายเอก กระโปรงทรงสอบสั้นๆมันปิดหีได้มิดชิดดี แม้จะดูหวาดเสียวไปบ้างแต่ยังไม่เห็นอะไร

ลิตา: เป็นไงบ้าง เห็นอะไรมั้ยคะ?

นายเอก: ไม่ครับ มิดชิดดีไม่มีอะไรให้กังวลเลยครับ

ลิตากลืนน้ำลายลุ้นคำตอบ และก็ต้องผิดหวัง ในใจอยากให้พวกนั้นเห็นหี ทีนี้จะหาทางระบายยังไงดี เริ่มคิดในใจแล้วว่าจะไปแอบเกี่ยวหีในห้องน้ำ ทว่ามันยังไม่จบ

นายเอก: ต่อไป ลองก้มเก็บของหน่อยครับ เผื่อบางครั้งทำของตก เดี๋ยวพวกผมช่วยดูให้

โอกาสมาแล้ว! ลิตาตื่นเต้นอีกครั้ง ทีนี้เธอตั้งใจจะโชว์ไปเลย คำแก้ตัวค่อยคิดทีหลัง ขอแค่ได้โชว์หีระบายเงี่ยนให้สมใจซะก่อน

ลิตาสูดหายใจลึก ยืนแยกขาเล็กน้อยหันหลังไปทางพวกนายเอก ก่อนจะโน้มตัวก้มโดยที่ไม่งอเข่า กระโปรงร่นขึ้นเล็กน้อยเผยแคมหีทางด้านหลังเต็มๆ

นายสารยกมือปิดปากเกือบหลุดอุทานออกมา แคมหีควบใหญ่อ้าเล็กน้อยจนเห็นติ่งแตดกับรูหี เป็นหีที่ดูเปิดเผยลามกสุดๆ

นายเป็ดเองก็หาดใจหืดหาดเก็บอาการไม่อยู่ มีเพียงนายเอกที่ยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ มันไม่คิดเลยว่าผู้จัดการที่ดูเนี๊ยบไปทุกอย่างจะลามกชอบโชว์ขนาดนี้

ลิตาเองก็ตื่นเต้นสุดๆ เงี่ยนจนน้ำหีเอ่อล้นออกมาไหลตามง่ามขาเป็นเส้นๆ แต่โอกาสนี้ไม่รู้จะมีอีกเมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าจะได้โชว์หีสดๆแบบนี้อีกรึปล่าว จึงก้มอยู่อย่างนั้นจนกว่าจะโดนทัก

นายเอก: ผมยังไม่เห็นอะไรนะครับ กระโปรงผู้จัดการปิดได้มิดชิดดี

นายสาร: อึก.. ใช่ๆครับ ไม่เห็นอะไรเลย

นายเป็ด: ไม่เห็นหีเลยครับผู้จัดการ

ลิตาใจเต้นตึกตัก เธอมั่นใจว่าพวกนั้นต้องเห็นหีแน่ๆแต่ก็ยังตอบกันแบบนี้ ไม่รู้ทำไมถึงเผลอยิ้มออกมา เป็นใบหน้าที่ดูตื่นเต้นเอามากๆ

นายเอก: ลองอ้าขาอีกหน่อยครับ ไม่แน่ว่าอาจจะเห็น

ลิตา: ได้ค่ะ ^^

ลิตาไม่บ่นไม่ถามอะไรสักคำ ตอบตกลงง่ายๆพร้อมขยับขาแยกจากกัน ทว่าไม่ใช่เล็กน้อย แต่ยืนอ้าขาแบบกว้างมากๆจนแคมหีอ้ากว้างกว่าเดิม กระโปรงทรงสอบก็ร่นขึ้นไปถึงเอว ทีนี้เห็นชัดทั้งรูหีเม็ดแตดไปจนถึงรูตูดสีชมพูเช่นเดียวกัน

อึก..

เสียงกลืนน้ำลายจากพวกนายเอก แต่ละคนจ้องมองแคมหีรูดตูดตรงหน้า มันลามกจนแค่มองก็น้ำแตกได้เลย แต่พวกมันไม่อยากทำอะไรเกินเลยจนเสียอนาคต จึงได้แต่นั่งจ้อง มองอย่างเดียว

ลิตา: ห.. เห็นอะไรมั้ยคะ เห็นมั้ย?

นายเอก: สบายใจได้ครับ ^^

นายสาร: ม.. ไม่ๆๆ เลยครับ

นายเป็ด: ใช่ๆ ไม่เห็นหีจริงๆครับ ไม่เห็นรูตูดสีชมพูด้วย หืดดหาดด

ปั๊ก! โดนนายเอกตบกระบานไปที

ลิตาหน้าแดงตื่นเต้นจนหัวใจแท๊บระเบิด หีก็แฉะเยิ้มจนไม่รู้จะแฉะยังไงแล้ว รู้สึกถึงสายตาที่จ้องหีจ้องตูด มันเร้าใจเธอมากๆ อยากให้มองมากกว่านี้ จนในหัวคิดอะไรแผลงๆออกมา

ลิตา: ถ่ายรูปมั้ยคะ..

ตึกตักๆ ในใจลิตาอยากให้ถ่ายรูปหีของเธอเก็บไว้ แต่ดันเผลอพูดออกมาซะงั้น พอได้สติก็รนรานหาข้อแก้ตัว แต่จะไปมีได้ยังไง!?

ทว่านายสารที่ได้ยินแบบนั้นก็เข้าใจผิด เพราะในใจก็กังวลเรื่องที่หัวหน้าเตือนอยู่แล้ว จึงเข้าใจว่า ผู้จัดการถามว่าพวกมันแอบถ่ายรูปรึปล่าว

นายสาร: ปะๆปล่าวนะครับ ไม่มีใครถ่ายรูปเลยครับ ผู้จัดการไม่ต้องกังวลนะครับ

ลิตาราวกับเจอทางสว่าง รีบคล้อยตามนายสารทันที

ลิตา: แฮะๆ ไม่ถ่ายก็ดีค่ะ ^^ ฉันกลัวว่าจะเห็นกางเกงในโผล่น่ะค่ะ ฮ่าๆ

กางเกงในที่ไหนกัน มีแต่หีกับก้นเปลือยๆ! พวกนายเอกคิดเหมือนกัน และก็แอบตกใจกับคำแก้ตัวของผู้จัดการ เธอตอบแบบนั้นได้ยังไง ไม่คิดหรอว่ามันไม่เนียนแค่ไหน

นายเอก: ผู้จัดการลองลงไปคลานดูครับ เผื่อบางทีทำของตกหลายชิ้นจนต้องคลานเก็บ ไม่แน่ใจว่ากระโปรงของผู้จัดการจะยังปิดอะไรได้ไหม

นายเอกยังคงเดินเกมแกล้งเนียนต่อไป ยังไงผู้จัดการก็เล่นตามน้ำอยากโชว์อยู่แล้ว มันแค่ฉวยโอกาสเป็นผู้ชมที่ดีเท่านั้นเอง

ลิตา: ได้ค่ะ ^^

กระโปรงทรงสอบยังคงค้างอยู่ที่เอว ลิตาลงไปคลานเข่าอ้าขากว้างหันก้นไปทางพวกนายเอกเช่นเดิม และไม่ใช่ท่าคลานธรรมดา ลิตาก้มจนหน้าแนบพื้น คลานอ้าขากระดกก้นไปด้านหลังจนกลมงอน อวดก้นเปลือยๆทั้งมด ไม่ต้องพูดถึงหีเลย มันอ้าเผยให้เห็นทั้งหมด

ด้วยความตื่นเต้นอันล้นปรี่ ในที่สุดลิตาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เสียวหีเกินไปแล้ว รู้สึกถึงสายตาหื่นๆที่กำลังจ้องมา! ลิตาตัวสั่นกระตุกก่อนจะเสร็จอย่างรุนแรง หีพ่นน้ำกระจายลงพื้น กระจายไปทั่วทิศจนโดนพวกนายเอกไปบ้าง

การเสร็จครั้งนี้ตื่นเต้นกว่าครั้งไหนๆ จนลิตาสลบไป ทิ้งให้พวกนายเอกหันมองกันไปมาสลับกับมองไปที่หี

>>

>>

สองชั่วโมงผ่านไป

ลิตาค่อยๆลืมตาตื่น ภาพเบื้องหน้าคือเบาะรถยนต์ หันมองซ้ายขวาก็เจอกับประตูรถ พอได้สติก็นึกย้อนไปตอนก่อนสลบ ใบหน้าค่อยๆแดงก่ำพร้อมความตื่นเต้นเร้าใจที่ค่อยๆปะทุขึ้นมา

นายเอก: ตื่นแล้วหรอครับ อยู่ๆผู้จัดการก็สลบไป คงโหมงานหนักเกินไปสินะครับ

เสียงมาจากที่นั่งคนขับ และสังเกตดีๆนี่คือรถของเธอเอง ตอนที่สลบไปคงถูกอุ้มขึ้นรถแน่ๆ ส่วนพวกนายสารกับนายเป็ดคงกลับรถอีกคันที่ขับกันมา

ลิตา: อืม พักนี้งานค่อนข้างยุ่งน่ะ เดี๋ยวตอนเย็นก็ต้องไปสัมภาษณ์รับพนักงานใหม่อีก

นายเอก: ถ้างั้นก่อนกลับบริษัทผมขอเลี้ยงข้าวผู้จัดการสักมื้อนะครับ

ลิตา: ไม่ค่ะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง ถือเป็นการตอบแทน..

ลิตาเกือบหลุดปากขอบคุณที่ดูหี เธอยอมรับเลยว่าตื่นเต้นมาก ไม่เคยมีใครมาจ้องหีสดๆแบบนี้มาก่อน ทั้งยังจ้องกันตั้งสามคน

นายเอก: ตอบแทนอะไรครับ ฮ่าๆ

ลิตา: เอ่อ.. ก็พวกนายช่วยฉันดูกระโปรงไง แถมยังช่วยแบกฉันขึ้นรถมาอีก ฉันต้องตอบแทนอยู่แล้วสิ ^^

นายเอก: คือว่าผมลืมบอกไป ที่ผมอยากเลี้ยงข้าวเพราะจะขอโทษผู้จัดการน่ะครับ

ลิตาคิดว่า คงจะขอโทษเรื่องฉวยโอกาส ที่ดูยังไงก็ต้องเห็นหีแน่ๆ แต่บอกว่าไม่เห็น แต่เรื่องนี้เป็นฝ่ายเธอต่างหากที่ผิด

ลิตา: ไม่เป็นไรค่ะ เรื่องแค่นั้นเอง ถือว่าเจ๊ากันไปเถอะค่ะ

ลิตาคิดว่าพวกนายเอกก็ได้ดูหีดูก้นสวยๆของเธอเช่นกัน ถือว่าเสมอกันไป ต่างฝ่ายต่างได้รับประโยชน์ พอคิดแล้วก็แอบตื่นเต้นอยากให้ดูอีกครั้งจริงๆ

นายเอก: ฮ่าๆ ผู้จัดการใจดีจริงๆนะครับ ผมก็กังวลแท๊บแย่เพราะไม่รู้ว่าใครบ้างที่เห็นหีผู้จัดการบ้าง

พอพูดถึงตรงนี้ ลิตาก็ตื่นตระหนก ไม่ใช่จะขอโทษเรื่องหลอกดูหีหรอกหรอ!? จึงอดไม่ได้ที่จะถามออกไป

ลิตา: ยังไงนะคะ ช่วยเล่าให้ละเอียดทีค่ะ

นายเอก: อ่อได้ครับ ยังไงผู้จัดการก็ถือว่าเจ๊ากันไปแล้ว.. คือตอนที่ผู้จัดการสลบ ผมสั่งให้นายสารกับนายเป็ดช่วยกันอุ้มผู้จัดการครับ

ลิตา: แล้วยังไงคะ?

นายเอก: คือว่าพวกมันอุ้มกันไม่เก่ง ไม่รู้จะอุ้มท่าไหนเลยจบที่ท่านี้ครับ

ระหว่างขับรถ นายเอกยื่นมือถือของมันให้ดู บนจอปรากฏภาพของลิตาที่สลบ ถูกนายสารกับนายเป็ดช้อนข้อพับขาคนละข้าง จนลิตาลอยเด่นอยู่บนอากาศในท่าอ้าขาเป็นรูปตัวเอ็ม กระโปรงยังคงรวบค้างไว้ที่เอว จึงเผยทั้งหีทั้งตูดออกมาทั้งหมด

ลิตา: อุ้มท่านี้!!?

ลิตาเห็นรูปก็เงี่ยนทันที นั่นเป็นรูปเธอที่ถูกอุ้มโชว์หี และเหมือนจะมีคนเห็นด้วย! แค่คิดก็ตื่นเต้นจนหายใจติดขัด ใบหน้าแสดงชัดเลยว่ากำลังตื่นเต้น

นายเอก: ใช่ครับ ผมเดินนำอยู่ข้างหน้า กะจะพาไปขึ้นรถน่ะครับ แต่เวรกรรมผมดันลืมว่ารถจอดอยู่ไหน เลยพาเดินไปทั่วโรงงานเลยครับ

ลิตา: ทั่ว!. ทั่วโรงงาน!

นายเอก: ใช่ครับ น่าจะไปทั่วทุกที่ เพราะผมเดินหลงอยู่นานมาก พวกมันก็บ่นเหนื่อยเลยวางผู้จัดการนั่งพักกัน

ลิตา: วางที่ไหนคะ!?

นายเอก: อ่อ ผมถ่ายรูปไว้ด้วย นี่ครับ

ลิตารีบคว้ามือถือมาดูทันที ตอนนี้เธอเงี่ยนมาก เงี่ยนสุดๆ แค่คิดตามก็แท๊บจะเสร็จได้แล้ว ลมหายใจเข้าออกดูแรงและตื่นเต้นเอามากๆ

แค่เห็นฉากหลังในรูปก็ตาเบิกกว้างแล้ว ฉากหลังคือโรงอาหารในโรงงาน เห็นผู้คนมากมายนั่งกินข้าว เห็นแถวยาวเข้าคิวซื้ออาหาร และจุดที่เธอถูกวางก็คือบนโต๊ะ แถมยังไม่ได้วาเฉยๆ มีมือมาจับให้ทรงตัว จนนั่งอ้าขาโชว์นมโชว์หีอยู่อย่างนั้น

นายเอก: ลองเลื่อนไปรูปถัดไปดูครับ มีมุมจากด้านหลังด้วย

ลิตาเลื่อนดูทันที และก็พบกับแผ่นหลังของเธอที่กำลังนั่งอ้าขาหันไปทางผู้คนมากมาย ที่จำนวนคนที่เห็นมีเยอะกว่าภาพที่แล้วด้วยซ้ำ เห็นบางคนยกมือถือขึ้นมาถ่าย บางคนชี้นิ้วมาทางเธอ คงกำลังพูดคุยเกี่ยวกับหีของเธอแน่ๆ

!!!!

ลิตา: อ๊ะ! อะๆๆๆ อ๊าาห์~

ไม่ไหว ลิตาทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอรีบถกกระโปรงที่ถูกจัดอย่างเรียบร้อย เผยหีออกมาก่อนจะนั่งอ้าขาเป็นรูปตัวเอ็มเหมือนในรูป ในหัวจินตนาการว่าเธอกลับไปนั่งอยู่ตรงนั้น ต่อหน้าคนมากมายที่กำลังมองมา

มันเร้าใจสุดๆจนหลุดครางกระเส่าออกมา พร้อมน้ำหีที่แตกกระจายอย่างรุนแรง มันแรงกว่าครั้งก่อนที่เธอสลบซะอีก

แต่ครั้งนี้เธอไม่สลบ และความเงี่ยนกับความตื่นเต้นก็ยังไม่ลดลงสักนิด จึงใช้มือเขี่ยหีอย่างเงี่ยนง่าน มือข้างหนึ่งก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ต เปิดเสื้อแหวกหน้าอกทรงโตออกมาขยำๆเขี่ยๆ ท่าทางดูฟินเอามากๆ

นายเอก: หลังจากนั่งพักไปครึ่งชั่วโมง ผมก็ให้พวกนั้นอุ้มต่อ คราวนี้ผมจะไม่พลาดซ้ำสองจึงเดินไปถามยามที่ทางเข้าครับ

ลิตา: อ๊ะ ยามม.. หน้าทางเข้า!

นายเอก: ใช่ครับ ยามยืนอยู่ข้างนอก เลยต้องพาผู้จัดการอุ้มตามไปด้วย

ลิตาคิดตาม ในหัวมีแต่เรื่องหื่นๆเต็มไปหมด ถ้าอุ้มออกไปคงไม่พ้นถูกรถมากมายที่ขับผ่านมาเห็น!

นายเอก: ยังดีที่ยามรู้ทางครับ ผมเลยพาผู้จัดการขึ้นรถมาได้ พวกนั้นก็ขอไปนั่งรถคันเดิมขับกลับบริษัท

ลิตา: อ๊าาาห์

เล่าจบลิตาก็เสร็จอีกครั้ง น้ำหีไหลทะลักออกมาตามนิ้วมือที่ล้วงทะลวง นอนเอนหลังพิงเบาะอย่างหมดสภาพ

นายเอก: ถึงแล้วครับ.. มื้อนี้ผู้จัดการบอกว่าจะเลี้ยงใช่ไหมครับ ฮ่าๆ

นายเอกจอดรถที่ร้านอาหารที่ดูหรูหรา แน่นอนว่าลิตาหมดคำจะพูด ที่จริงเธอแอบขอบคุณในใจด้วยซ้ำ จึงยอมเลี้ยงโดยไม่บ่นอะไร

>>

>>

ช่วงเย็น

เรื่องเมื่อตอนกลางวันนั้นราวกับความฝัน ลิตานั่งเหม่อหวนนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา เธออยากรู้สึกแบบนั้นอีก แต่คนที่ทำแบบนั้นได้ไม่ใช่เธอ จึงไม่รู้จะทำยังไงดี

ระหว่างที่นั่งคิดไปเรื่อยเปื่อย ในที่สุดประตูก็เปิดออก ชายวัยกลางคนถือกระเป๋าเดินเข้ามา ชุดสูทดูเรียบร้อย ใบหน้ายิ้มแย้ม ใช่แล้ว เขามาสอบสัมภาษณ์

ลิตา: เชิญนั่งค่ะ

ชายวัยกลางคนนั่งลงบนเก้าอี้กลางห้อง ท่าทางดูเกร็งๆ มือไม้ไม่รู้ควรวางตรงไหน สายตากวาดมองไปทั่ว ลิตาเห็นแบบนั้นก็ส่ายหัว ยังไงเขาคนนี้ก็คงไม่ผ่าน จึงถามคำถามง่ายๆก่อนจะเชิญเขาให้กลับไป

ลิตา: เห้ออ..

ลิตาต้องหาพนักงานมาเพิ่มอีกคนมันจะยากสักแค่ไหนกันเชียว อย่างน้อยก็ขอคนที่พอใช้ได้ไม่ก็คนแบบนายเอก.. พอคิดถึงตรงนี้ก็สลัดหน้าเรียกสติ แก้มค่อยๆแดงระเรือแคมหีเยิ้มแฉะเล็กน้อย

ประตูเปิดออก ปรากฏชายวัยกลางคนไว้หนวดเครา ชุดสูทที่ใส่ดูไม่ค่อยเรียบร้อย ทว่าสายตาที่มองมาทำเอาลิตาขนลุก เขากำลังมองต่ำมาที่ขาอ่อนแบบไม่ปิดบัง ถ้าเป็นปกติคงโดนไล่ออกไปแล้ว แต่นี่คือลิตาที่กำลังเงี่ยนอยากโชว์

ลิตา: เชิญนั่งค่ะ

นายโต้ง: ครับๆคุณผู้จัดการคนสวย

ลิตา: ขอเรียกว่าคุณโต้งนะคะ.. คุณโต้งทำไมถึงออกจากที่ทำงานเก่าล่ะคะ

นายโต้ง: เบื่อ ไม่มีสาวแจ่มๆให้ส่องอะดิ

ลิตาคิด ตอบแบบนี้เลย? ไม่อยากได้งานรึไง หรือแค่มาก่อกวน จะไล่ออกไปเลยดีมั้ยนะ?

ลิตา: แล้วทำไมถึงอยากมาสมัครงานที่นี่คะ?

นายโต้ง: ก็คุณผู้จัดการคนสวยอยู่ที่นี่ไง ฮ่าๆ รู้ไหมว่ากูตามหามานานแค่ไหน?

ลิตา: ตามหา? ตามหาฉันทำไมคะ ช่วยตอบคำถามด้วยค่ะ

นายโต้ง: ก็ใครกันล่ะที่ถ่ายรูปลามกของตัวเองลงเว็บตั้งแต่เฟรชชี่ปีหนึ่ง?

ลิตา: นี่คุณ!? คุณโต้งรู้!?

นายโต้ง: ฮ่าๆ เออสิว่ะ

ลิตา: คิดจะมาแบล็คเมล์งั้นเหรอ ถ้าติดตามฉันมานานก็น่าจะรู้นะคะ?

นายโต้ง: เออๆกูรู้น่า ใครจะโง่แบล็คเมล์คุณผู้จัดการล่ะครับ คุณคงไม่สนว่าจะถูกเปิดเผยตัวตนด้วยซ้ำ.. ที่กูมาก็เพราะเป็นแฟนคลับของคุณเฉยๆ ฮ่าๆๆ

ลิตา: อึก.. แฟนคลับ..? แล้วจะให้ฉันรับคุณโต้งเข้าทำงานเหรอคะ ฉันบอกตามตรงว่าคุณไม่ผ่าน

นายโต้ง: กูรู้ตัวเองน่า แค่จะมาทักทายเฉยๆ เพราะหลังจากนี้คงได้เจอกันบ่อยๆล่ะมั้ง ฮ่าๆ

ลิตา: ถ้าทักทายเสร็จแล้วก็ขอให้ออกไปด้วยค่ะ

นายโต้ง: โถ่ๆๆจะรีบไปทำไม กูมีขอขวัญติดมือมาฝากด้วยนะ รับรองถูกใจคุณผู้จัดการแน่นอน ^^

>>

ในขณะเดียวกัน หน้าห้องสัมภาษณ์

หลายคนที่นั่งรอการสอบสัมภาษณ์ ดูกังวลจนนั่งนิ่งๆไม่ได้ บางคนถึงกับนั่งไม่ติดเก้าอี้เดินเดินมา ผู้ช่วยที่นั่งรอก็จดชื่อคนที่ไม่เหมาะสมเพื่อคัดออก แน่นอนว่าคนที่โดนคัดออกจะไม่ถูกเรียกชื่อ

กริ๊งง~

เสียงเรียกเข้า ผู้ช่วยรับสายได้ยินเสียงคุณผู้จัดการ บอกว่าให้เรียกคนต่อไปเข้ามาเลย สงสัยคนก่อนหน้าจะผ่านจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าคนที่ยัดเงินใต้โต๊ะเพื่อที่จะเข้าไปสอบสัมภาษณ์จะผ่านคุณผู้จัดการไปได้

ผู้ช่วย: คนต่อไปเชิญค่ะ นาย..

ชายที่ถูกเรียกชื่อลุกขึ้นยืนด้วยสายตาอันมุ่งมั่น ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป เมื่อประตูปิดลงผ่านไปไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ ชายคนนั้นก็รีบเดินออกมา ใบหน้าดูตื่นตะลึงเร่งเท้าไวๆเดินออกไปเลย

ผู้ช่วยค่อนข้างสับสน แต่ก็เรียกชื่อคนต่อไปตามหน้าที่.. ทว่าคนแล้วคนเล่าที่เข้าไปก็ออกมาเร็วกว่าที่คิด บางคนที่เข้าไปนานๆก็แค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น

นายวสันหนึ่งในคนที่มาสอบสัมภาษณ์ เห็นคนมากมายออกมาก็เริ่มหวั่นใจ คนอย่างมันคงไม่มีทางผ่านแน่ๆ ในใจเริ่มคิดถึงที่ทำงานอื่นแล้ว

ผู้ช่วย: คนต่อไปเชิญค่ะ นายวสัน..

นายวสันตัวเกร็งไปหมด เปิดประตูเดินเข้าไปอย่างนอบน้อมที่สุด หน้ายังคงก้มมองพื้นเดินไปยังกลางห้องที่มีเก้าอี้

ลิตา: เชิญนั่งค่ะ

เสียงคุณผู้จัดการดูราบเรียบ นายวสันเดาจากเสียงว่าต้องเป็นคนสวยแน่นอน มันจับเก้าอี้ทิ้งตัวลงนั่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมอง

!!

และแล้วก็ต้องตะลึงกับภาพที่เห็น คุณผู้จัดการที่คิดว่าสวยก็สวยกว่าที่คิด แต่นั่นเรื่องรอง เรื่องหลักคือคุณผู้จัดการคนสวยกำลังใส่ชุดลามกที่ราวกับหลุดออกมาจากหนังโป๊!

ลิตาได้ชุดมาจากนายโต้ง เป็นชุดก็ไม่ถูกซะทีเดียว สายหนังสีดำพันรัดไปมาช่วยขับเน้นหน้าอกทรงโตให้เด่นชัด ทั้งยังรัดแคมหีใหญ่ๆจนอูมล้น ลิตานั่งบนโต๊ะสองขาอ้ากว้างยกขึ้นล็อคไว้กับหลังคอ มือก็ถูกล็อคไว้กับโต๊ะจนขยับไปไหนไม่ได้ ส่วนนายโต้งก็ยืนยิ้มอยู่มุมห้อง

ลิตา: ไม่ต้องตกใจค่ะ นี่คือขั้นตอนทดสอบจิตใจค่ะ แต่ขอเตือนว่าห้ามแตะต้องดิฉันเด็ดขาด ไม่งั้นจะถูกไล่เหมือนคนก่อนหน้า

นายวสันสูดหายใจลึก ที่จริงมันไม่คิดจะทำอะไรเกินเลยอยู่แล้ว แค่ได้มองก็เป็นบุญตาของมันด้วยซ้ำ มันเผลอคิดไปแล้วว่าการทดสอบนี้ง่ายกว่าที่คิดซะอีก

ลิตา: ฉันขอเรียกว่าคุณวสันนะคะ.. คุณวสันทำไมถึงอยากมาทำงานที่นี่คะ

วสัน: ครับ.. คือว่าผมเพิ่งย้ายบ้านมาอยู่แถวนี้ และคิดว่ามาทำงานบริษัทใกล้บ้านจะดีกว่า ทางบริษัทที่ผมทำงานก็เขียนแนะนำมาให้ครับ

ลิตา: ดีค่ะ ถือว่าประหยัดค่าเดินทางไปเยอะ เรื่องเวลาเดินทางก็ด้วย ถือว่าคุณวสันตัดสินใจได้ดีค่ะ

วสัน: ขอบคุณครับ^^

แม้จะเป็นเรื่องแปลกที่ต้องจ้องหีจ้องนมโตๆขณะสัมภาษณ์ แต่ก็ถือว่ามันทำได้ดี ในใจมีหวังแล้วว่าจะได้งาน

ลิตา: ฉันได้อ่านหนังสือแนะนำแล้วนะคะ คุณวสันทำงานค่อนข้างละเอียดเลยค่ะ แต่ต้องปรับเรื่องเข้าสังคมนิดหน่อย เรื่องนี้ค่อนข้างสำคัญนะคะ มันจะช่วยให้บรรยากาศในการทำงานดีขึ้น

วสัน: ได้ครับคุณผู้จัดการ ^^ ผมจะปรับปรุงตัว

ดูเหมือนจะจบด้วยดี ทว่าอยู่ๆนายโต้งก็เดินเข้ามาแล้วพูดขึ้น..

นายโต้ง: ถ้างั้น กูจะสอนการเข้าสังคมให้ มึงต้องชมคนให้เป็นรู้ปล่าว ไหนมึงลองชมคุณผู้จัดการดูดิ้

ลิตาสูดหายใจ เธอกะจะรีบจบบทสนทนาพยายามเก็บอาการทำตัวตามปกติ แต่นายโต้งกำลังทำให้เธอสติแตก แค่คิดก็อายแล้วที่หีเสร็จต่อหน้าพนักงานใหม่

วสัน: ให้ผมชม..

นายวสันมองไปยังผู้จัดการคนสวยอีกครั้ง จะชมตรงไหนดี จะไม่เป็นการลวนลามทางคำพูดใช่ไหม? มันกังวลจนเลือกคำพูดไม่ออก

นายโต้ง: รู้ไหมว่าผู้จัดการคนสวยชอบให้ชมตรงไหนที่สุด?

วสัน: ตรงไหนครับพี่?

ลิตาเดาได้ในใจว่านายโต้งจะพูดอะไร แค่เดาก็ตื่นเต้นจนหีจะเสร็จแล้ว ในใจเร่าร้องว่าอย่าบอกนะ อย่าพูดออกไป ทว่า..

นายโต้ง: หีไงล่ะ ฮ่าๆ ลองชมหีดูดิแล้วจะรู้เองว่ากูพูดจริงไหม

อึก.. ลิตาจะเสร็จแล้ว

วสันกล้ำกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ก่อนจะลุกขึ้นไปยืนตรงหน้า มุมนี้เห็นชัดเลยว่าหน้าอกใหญ่กลมสวยแค่ไหน หัวนมก็สีชมพูตั้งชูชัน พอมองไปที่หีก็เห็นหีที่ถูกสายหนังรัดจนอ้าออกจากกัน เป็นหีที่ดูลามกมาก มันเยิ้มแฉะมันวาวไปหมด

วสัน: สวยมากครับ หีคุณผู้จัดการสวยมาก ทั้งเม็ดแตดสีชมพู ทั้งรูหีที่กำลังตอด เป็นหีที่ลามกมากครับ

วสันเผลอใส่อารมณ์ลงไป มันหยุดปากไม่อยู่จริงๆ พูดแล้วก็หื่นขึ้นมาเช่นกัน ทว่าพอพูดจบก็เห็นใบหน้าของผู้จัดการบิดเบี้ยว พร้อมหีที่กระตุกถี่ๆพ่นน้ำหีอย่างแรงจนโดนหน้าของมัน

นายโต้ง: ฮ่าๆ แค่โดนชมหีก็เสร็จแล้ว นี่ไงเชื่อกูยัง

วสัน: เชื่อแล้วครับ ฮะๆ

ลิตา: ช.. ช่วยเซ็นชื่อด้วยค่ะ แล้วเดินออกประตูได้เลย คุณวสันสอบผ่านแล้วค่ะ

นายวสันดีใจ รีบหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาเซ็นก่อนจะเดินออกอีกประตู ระหว่างนั้นลิตาก็โทรแจ้งผู้ช่วยว่าปิดสอบแล้ว ผู้ช่วยจึงเคลียผู้สมัครที่เหลือ

ตอนนี้ในห้องจึงเหลือแค่สองคน นายโต้งยืนยิ้มเจ้าเล่ห์ สายตาจ้องนมจ้องหีชัดเจน ลิตาที่ถูกล็อคก็ยังขยับไม่ได้ นอนบนโต๊ะสองขายกขึ้นล็อคกับหลังคอ สองแขนกางออกล็อคกับโต๊ะ

ลิตา: ปลดล็อคฉันได้แล้ว

นายโต้ง: เป็นไง ถูกใจของขวัญกูไหมล่ะ ฮ่าๆ

ลิตา: ก็.. ไม่ใช่ไม่ถูกใจหรอก

นายโต้ง: มาถึงขั้นนี้แล้ว ขอกูเย็ดสักน้ำเถอะนะ?

ลิตา: ไม่ๆๆ อย่านะ ห้ามเย็ดเด็ดขาด!

นายโต้ง: โธ่ๆ ก็ได้ว่ะ แต่ขอเอาควยถูหีแทนนะเว้ย ถือเป็นของตอบแทนที่กูทำให้มึงเสียว?

ลิตา: อึก.. ถ้าแค่ถู ก็ได้.. ห้ามยัดเข้าไปนะ

นายโต้ง: เออๆ ฮ่าๆ กูไม่เคยผิดคำพูดอยู่แล้ว กูจะเย็ดก็ต่อเมื่อมึงอนุญาต

ลิตากัดฟันอย่างหวาดเสียว จ้องไปยังแคมหีที่ถูกควยวางพาดลงมา แค่ควยวางนาบไปกับร่องแคมหีก็ถึงกับเสียววูบวาบ เผลอกระดกหีซ้ายขวาอย่างเงี่ยนๆ

นายโต้งฉีกยิ้ม จับควยถูไปตามร่องหีอย่างช้าๆ หน้าทีหลังที ก่อนจะสบัดถูซ้ายทีขวาทีจนแคมหีปลิ้นไปตามการถู

ความมันวาวบนควยผสมกับน้ำหีถูไถไปมาอย่างเสียวๆ ลิตาเพิ่งเคยรับความสะท้านแบบนี้จึงตั้งตัวไม่ถูก พยายามกัดฟันทนเสียว ใจเต้นตึกตักอย่างลุ้นๆ

ทุกครั้งที่รู้สึกว่าควยปัดผ่านรูหีก็เสียวว่าจะโดนทะลวงเข้ามา ทำเอาหีตอดตุบๆอย่างคาดหวัง ลมหายใจก็ติดขัดอึดอัดไปหมด ในใจราวกับต้องการให้ควยเสือกเข้ามาสักทีจะฟินแค่ไหน

นายโต้งเร่งความเร็วจับควยถูไถสบัดไปมาที่แคมหี กวาดผ่านไปทั่ว โดนติ่งแตด รูหี บางครั้งก็สบัดฟาดหีเบาๆจนน้ำหีที่เยิ้มแฉะกระจัดกระจาย

ไม่นานมันก็ใช้มือชักควยไปด้วย ทั้งยังถูควยแรงขึ้นจนหวาดเสียวยิ่งกว่าเดิม ลิตาแท๊บขาดใจทุกครั้งที่ควยถูไถผ่านรูหี มันเกือบจะมุดเข้ามาอยู่แล้ว รูหีก็ตอดตุบๆราวกับต้องการให้ใส่เข้ามาให้ได้

ไม่ไหว จะเสร็จ! ลิตาสั่นสะท้านในใจ ก่อนจะเสียวสุดขีดระเบิดน้ำหีออกมาอย่างรุนแรง ตอนนั้นเองที่หีเสร็จ นายโต้งฉีกยิ้มกว้างก่อนจะยัดควยเข้าไปในรูหี

ลิตา: เฮือกกกก!

ลิตาแท๊บขาดใจอ้าปากค้างครางไม่มีเสียง ดวงตาเบิกกว้างตกใจ ตื่นเต้น เงี่ยน ผสมกันมั่วไปหมด แต่ที่รุนแรงที่สุดคือเสียวรูหี เสียวที่สุดในชีวิตจนหีถึงกับเสร็จรัวๆ

ทว่านายโต้งกลับไม่เย็ด มันค่อยๆถอนควยออกจนหลุดออกจากหีดังบ็อก ลิตารู้สึกราวกับบางอย่างขาดหายไป ในรูหียังรู้สึกได้ลางๆถึงรูปร่างของควย ความฟินความเสียวเมื่อครู่มันมากจนล้นปรี่ เธออยากได้มันอีก!

นายโต้ง: โทษทีๆ ตอนหีคุณผู้จัดการเสร็จ ควยมันดันลื่นเข้าไปซะได้ ต่อไปคงต้องระวังซะละ ฮ่าๆ

ลิตาพูดไม่ออก อยากจะตะโกนดังๆบอกให้ยัดควยเข้ามาอีกครั้ง อยากให้เย็ดเข้ามาอีก แต่ยังมีสติหักห้ามใจไว้ได้!

นายโต้ง: โอะๆ หีคุณผู้จัดการโคตรลื่นเลยวุ้ย อาจจะเผลอผลุบเข้าไปอีกก็ได้

ลิตา: ซี๊ดดดส์~

ลิตาเสียววูบ หัวควยจ่ออยู่ที่รูหีถูไถเขี่ยไปมา จะยัดก็ไม่ยัดจนหายใจแท๊บไม่ออก ตอนนี้ถูกพันธนาการจึงขยับมากไม่ได้ ไม่งั้นคงจับควยยัดเข้ามาด้วยตัวเองแล้ว แต่ยังมีสติปากแข็งไม่ยอมพูดออกไป

ทว่าในใจกลับคาดหวังเอามากๆ คาดหวังว่าหีลื่นๆจะเผลอดูดควยเข้ามาอีกสักทีสองที หรือสักสามทีก็ดี และแล้ว

สวบ!

ควยท่อนโตที่งัดหัวควยไปมาได้ลื่นทะลวงเข้ามาในรูหีจริงๆ ลิตาที่คาดหวังแต่ไม่ได้เตรียมใจดีพอ ก็ตั้งตัวไม่ทัน ส่งเสียงครางลั่นสุดเสียง!

ลิตา: อ๊าาาาาาาาาาห์~

พร้อมใบหน้าสุดฟินกับความรู้สึกอันพึงพอใจเต็มที่ นี่แหละยัดเข้ามาแล้ว เข้ามาอีก เข้ามาให้ลึกกว่านี้!

ทว่าควยเข้ามาแค่ครึ่งเดียวก็รีบถอนดึงออกไปอีกครั้ง ร่างกายดูอึดอัดต้องการบางอย่าง หอบลมหายใจแรงพร้อมสายตาที่จ้องไปยังควยอย่างโหยหา

นายโต้ง: โทษทีๆ ควยมันลื่นเข้าไปอีกแล้ว ฮ่าๆ แต่รูหีคุณผู้จัดการโคตรฟิน ทำควยกูเกือบเสร็จ ดีที่รีบดึงออกมาทัน

ทีแรกมันจะแกล้งเสือกควยลื่นเข้าหีเรื่อยๆ แต่คงต้องล้มเลิกความคิดนี้ไปก่อน เพราะควยมันฟินจนจะเสร็จเหมือนกัน จึงเร่งชักควยถูหีไปสักพักก่อนจะพ่นน้ำควยออกไป

พร๊วดดด~!

น้ำควยขาวขุ่นพุ่งกระแทกแคมหีอย่างแรง ลิตารู้สึกได้ถึงแรงฉีด มีน้ำควยบางส่วนพุ่งมาถึงในรูหีด้วยซ้ำ ความเสียวที่สะสมมาจึงระเบิดออกพร้อมหีที่กระตุกเสร็จอย่างรุนแรง

!!!

น้ำหีพุ่งออกมาราวกับน้ำพุ กระจายไปทั่วโต๊ะทั่วพื้นห้อง ดูจากใบหน้าคงจะเสียวน่าดู นายโต้งมองอย่างพอใจ ยังไงโอกาสก็ยังมีอีกเยอะ มันจึงปลดล็อคพันธนาการ ลิตาจึงนอนราบบนโต๊ะ แขนขาอ้ากว้างอย่างปล่อยตัวในชุดสายหนังสุดลามก

นายโต้ง: งั้นกูไปก่อนนะไว้เจอกัน คุณผู้จัดการคนสวย

พูดจบก็เดินออกห้องไป ทิ้งให้ลิตานอนเสร็จเป็นช่วงๆอยู่แบบนั้น..

<<<ซ่อนตรงนี้>>>

งานนี้ผู้จัดการสาว ได้โดนนายโต้งเย็ดสดแตกในแน่เลย

เลี้ยงความต้องการไปทีละนิด แล้วเดี๋ยวพอมันระเบิดออกมาจะได้เห็นสุดยอดของความเสียว

ค่อยๆบิ้วไป เดวก็ติดใจ

  อ่านแล้วได้อารม์มากเลยครับ ชวนน่าติดตาม อยากให้ออกไปโขว์อีกเยอะๆ

สุดยอดมากครับ ขอบคุณครับ

ชอบเรื่องของคุณizunaมากครับ ติดตามมานานดีใจที่ทำต่อนะครับ ส่วนตัวชอบแนวนักศึกษาถ้าสะดวกรบกวนด้วยนะครับ😁

ส่วนตัวชอบแนวhumiliation,corruption,blackmail,exhibition,เจาะหัวนม+อวัยวะเพศครับ ตัวเอกถ้าเป็นนศ.หรือเป็นหมอ/พยาบาลจะชอบมาก😆

สิตา รับไดทุกรูปแบบจริงๆ ปูจัดการในฝันของหนุ่มๆเลย

โรงงานอยู่ที่ไหน จะไปส่งใบสมัคร โดนคัดออกก็ไม่เป็นไรขอดูผู้จัดการชัดๆพอ^^

แรกเริ่ม อาจจะแปลกๆหน่อย พอโดนไปหลายๆ ครั้ง ก็จะติดใจเอง

มีของดี ก็ต้องโชว์